---

---

---

لطفا کپی و بازنشر نکنید،

روی ترجمه کارها زحمت خیلی خیلی زیادی کشیده شده،

لطفا شور و شوق ما رو کور نکنید،

منبع: ناولها | novelha.net

---

---

---

← برگشت

راز، قدرت، آشوب

چپتر 153: هم‌ذات (۱) • ⏱ 12 دقیقه

چپتر 153: هم‌ذات (۱)

0

از زمانی که آزمون‌های دره شیطان خون‌استعداد​ آغاز شده بود، تنها یک نفر توانسته بود‌یعنی​ تمام نشان‌های رتبه برتر را به دست آورد.

این سخنی بود که ارباب‌حقیقت​ دره، لی جی‌یوم، پیش از‌اطلاع​ آخرین آزمون بر زبان آورده بود.

در آن زمان، موک گیونگ‌ون توجه‌بانو​ چندانی به این نکرده بود که چه‌اونا​ کسی چنین شاهکاری را رقم زده است.

او تنها یک سوال پرسید:

«اگه همه نشان‌های‌نونگ‌اک​ رتبه برتر رو‌یون​ بگیریم، چه فایده‌ای داره؟»

«می‌تونی از‌بزرگ​ رهبر انجمن‌تازگی​ تعلیم بگیری.»

این پاسخ، همگان‌جانگ​ را در بهت‌بانو​ و حیرت فرو برد.

دلیل آن ساده بود.

«مگه تعلیم‌جانگ​ گرفتن از رهبر‌بانو​ انجمن انقدر مهمه؟»

مو هارانگ دلیل‌یول‌ریانگ​ سردرگمی موک گیونگ‌ون‌آگاه​ را توضیح داده بود:

«رهبر انجمن یکی از شش آسمانه، کسی که‌استعداد​ قله دنیای رزمیکارای امروزی محسوب میشه. اینکه بتونی‌یعنی​ از یکی از شش نفر اول دنیا تعلیم بگیری...»

او حتی‌فرقه​ نتوانست جمله‌اش را‌اطلاع​ به پایان برساند.

شهرت شش‌جانگ​ آسمان در دشت‌بانو​ مرکزی بی‌همتا بود.

اگر کسی فرصت می‌یافت تا از چنین شخصیتی تعلیم بگیرد، چه کسی حاضر‌نونگ‌اک​ نبود جانش را برای آن به خطر بیندازد؟ با این حال، از زمان‌کارش​ آغاز آزمون‌های دره شیطان خون، تنها یک نفر به این مهم دست یافته بود.

و آن شخص، کسی نبود جز مردی‌یون​ که اکنون در مقابل موک گیونگ‌ون ایستاده‌برابر​ بود و به چشمانش خیره شده بود.

شاگرد اول رهبر‌تاریک​ انجمن، ارباب جوان‌دوم​ بزرگ، نا یول‌ریانگ.

موک گیونگ‌ون به‌نونگ‌اک​ تازگی از این‌یون​ حقیقت آگاه شده بود.

رهبر فرقه تاریک‌یول‌ریانگ​ این موضوع را به‌فرقه​ او اطلاع داده بود:

«شاگرد دوم، ارباب جوان جانگ نونگ‌اک، و شاگرد سوم، بانو‌ذاتی​ وی سو-یون، هر دو استعداد رزمی ذاتی دارن. ولی حتی‌بذار​ اونا هم در برابر ارباب جوان بزرگ، نا یول‌ریانگ، کم میارن.»

«یعنی انقدر کارش درسته؟»

«آره. بذار‌جانگ​ اینجوری بگم‌سوم​ تا روشن‌تر بشه.»

«منظورت چیه؟»

«ارباب جوان بزرگ اولین و تنها کسیه که‌استعداد​ تونست توی آزمون‌های دره شیطان خون همه نشان‌های‌یعنی​ رتبه برتر رو بگیره و شاگرد رهبر انجمن بشه.»

«!؟»

با گرفتن همه نشان‌های رتبه برتر تو دره شیطان‌ذاتی​ خون شاگرد رهبر انجمن شد؟ پس اون کسی که‌آره​ ارباب دره، لی جی‌یوم، می‌گفت همین ارباب جوان بزرگ بود؟

واقعاً حیرت‌انگیز بود.

«در حالی که شاگردای دوم و سوم بخاطر استعدادشون‌رزمی​ انتخاب شدن، ارباب جوان بزرگ از پایین‌ترین سطح شروع‌درسته​ کرد و با تلاش خودش به جایگاه فعلیش رسید.»

«... تحسین‌برانگیزه.»

«آره، هم جاه‌طلبه و‌سوم​ هم کارش درسته. ولی‌رزمی​ بیشتر از اون، آدم ترسناکیه.»

«آدم ترسناک؟»

رهبر فرقه تاریک،‌جانگ​ ارباب جوان بزرگ را‌یون​ ترسناک توصیف کرده بود.

با اینکه او در مورد مکر و بی‌رحمی شاگرد دوم،‌بانو​ جانگ نونگ‌اک، هشدار داده بود، اما به نظر می‌رسید نسبت‌یعنی​ به ارباب جوان بزرگ سطح قابل‌توجهی از احتیاط را حفظ می‌کند.

دلیلش چه بود؟

در حالی که موک‌تازگی​ گیونگ‌ون در این فکر بود،‌موضوع​ رهبر فرقه تاریک ادامه داد:

«اگه فقط بحث استعداد توی هنرهای رزمی و علمی‌رزمی​ باشه، اغراق نیست اگه بگم ارباب جوان بزرگ همین‌درسته​ الانشم جایگاهش رو به عنوان رهبر بعدی انجمن تثبیت کرده.»

«اگه اینطوره، پس‌تاریک​ چرا شاگردا هنوز دارن‌جانگ​ سر جانشینی رقابت می‌کنن؟»

با عقل جور در نمی‌آمد.

اگه انقدر خفن بود، چه نیازی به رقابت بود؟‌موضوع​ اون بیشترین حامی رو بین شاگردا داشت و همه‌رزمی​ قبول داشتن که توی فنون رزمی و علمی سرآمده.

پس چرا رهبر انجمن که‌سوم​ می‌گفتن زمین‌گیر شده، هنوز اون رو‌دارن​ به عنوان جانشینش معرفی نکرده بود؟

در پاسخ به سوال‌موضوع​ موک گیونگ‌ون، رهبر فرقه‌نونگ‌اک​ تاریک حرف غیرمنتظره‌ای زد:

«... شاید حتی‌نونگ‌اک​ خود رهبر انجمن‌یون​ هم ازش واهمه داره.»

«چی؟»

این دیگر چه اراجیفی بود؟ رهبر انجمن، یکی‌استعداد​ از شش آسمان که قوی‌ترین مرد جهان شناخته می‌شد،‌کارش​ از شاگرد اول خودش می‌ترسید؟ یه جای کار می‌لنگید.

«... دلیلی واسه ترسیدن هست؟‌اطلاع​ اگه بخاطر استعدادشه، مگه نباید‌بانو​ خوشحال باشه که همچین جانشینی داره؟»

«توی شرایط عادی، آره.»

«دلیل دیگه‌ای داره؟»

«اگه دلیلی‌دوم​ باشه، پس‌نونگ‌اک​ حتماً دلیلی هست.»

«چیه؟»

«اون استعداد رزمی بی‌نظیری داره، تمام آزمون‌های دره شیطان خون رو‌ولی​ با رتبه برتر رد کرده و توی فنون رزمی و علمی نابغه‌ست.‌بشه​ با این حال، چرا فقط حمایت ۴۰ درصد از شاگردا رو داره؟»

«هوم؟»

حالا که‌دوم​ بهش فکر‌نونگ‌اک​ می‌کرد، حقیقت داشت.

قبل از شنیدن این حرف‌ها از رهبر فرقه تاریک،‌سوم​ موک گیونگ‌ون تصور می‌کرد رقابت سر جانشینی به این دلیل‌میارن​ شدیده که هر سه شاگرد به یک اندازه برجسته هستن.

ولی اگه ارباب جوان بزرگ همون‌طور که می‌گفتن انقدر استثنایی بود،‌ولی​ و تازه شاگرد اول رهبر انجمن هم بود، نباید حمایت ۸۰‌روشن‌تر​ یا حتی ۹۰ درصد شاگردا رو می‌داشت؟ این تنها یک معنی داشت.

«نکنه یه عامل رد‌تازگی​ صلاحیتی هست که همه‌تاریک​ چیز رو خراب می‌کنه؟»

حتماً یک نقص اساسی وجود داشت‌بانو​ که مانع می‌شد رهبر انجمن او‌ولی​ را به عنوان جانشین معرفی کند.

در پاسخ به سوال‌موضوع​ موک گیونگ‌ون، رهبر فرقه‌نونگ‌اک​ تاریک با لحنی معنادار گفت:

«اون با‌جانگ​ آدمای معمولی‌سوم​ فرق داره.»

«منظورت از فرق داشتن چیه؟»

«دقیقاً همون. معیارای فکری، استدلالی و‌بانو​ احساسات ارباب جوان بزرگ زمین تا‌ولی​ آسمون با آدمای عادی فرق می‌کنه.»

«...»

«حالا چه ذاتی باشه چه بخاطر‌یون​ عوامل محیطی، این تفاوتش باعث شده رهبر‌برابر​ انجمن نتونه بهش اعتماد کامل داشته باشه.»

«تفاوت...»

چه تفاوتی با آدم‌های معمولی داشت؟ یک‌یون​ چیز قطعی بود: این تفاوت باعث شده‌برابر​ بود خیلی‌ها از ارباب جوان بزرگ دوری کنند.

کسانی که دنبال‌رو شاگرد دوم، ارباب جوان جانگ نونگ‌اک،‌سوم​ یا شاگرد سوم، بانو وی سو-یون بودند، یا آن‌هایی‌برابر​ که بی‌طرف مانده بودند، احتمالاً جزو همین دسته بودند.

«از کجا فهمیدی؟»

ارباب جوان بزرگ، نا یول‌ریانگ، که مردمک‌یون​ یکی از چشمانش سیاه و دیگری سفید‌برابر​ مایل به خاکستری بود، از موک گیونگ‌ون پرسید.

با سوال او، موک‌موضوع​ گیونگ‌ون ناگهان حرف‌های رهبر فرقه‌سوم​ تاریک را به یاد آورد.

«اون با‌جانگ​ آدمای معمولی‌سوم​ فرق داره.»

«هوم.»

لب‌های موک گیونگ‌ون اندکی لرزید.

او منظور دقیق‌تاریک​ رهبر فرقه تاریک‌دوم​ را درک نکرده بود.

در عوض، برای‌نونگ‌اک​ اولین بار احساس‌یون​ عجیبی را تجربه کرد.

حسی از هم‌ذات بودن.

«چه جالب.»

اولین باری بود‌تاریک​ که چنین حسی نسبت‌جانگ​ به شخص دیگری داشت.

اما این فقط‌نونگ‌اک​ موک گیونگ‌ون نبود‌یون​ که چنین حسی داشت.

نا یول‌ریانگ نیز درست در لحظه‌ای‌آگاه​ که چشمانش با نگاه موک گیونگ‌ون‌جانگ​ گره خورد، دچار احساسی عجیب شد.

«هووه.»

احساسی غریب که‌تاریک​ هرگز از عامه‌دوم​ مردم دریافت نکرده بود.

این حس از‌نونگ‌اک​ وجود این مرد‌یون​ جوان ساطع می‌شد.

اگرچه از هویت خویش آگاه بود، اما نگاه‌تاریک​ تزلزل‌ناپذیری که در چشمانش دوخته شده بود، به‌یون​ طور غریزی پیامی را به نا یول‌ریانگ منتقل کرد.

«جالبه.»

«منظورتون چیه؟»

«تو... هم‌جنس خودمی.»

با شنیدن این‌یول‌ریانگ​ کلمات، چشمان موک‌آگاه​ گیونگ‌ون باریک شد.

آیا این مرد هم همان‌سوم​ خویشاوندی را حس کرده بود؟‌ذاتی​ حسی از تعلق، از شباهت داشتن.

[کوهو، کوهو...

بهم قول بده.]

[دارین در‌بزرگ​ مورد چی‌تازگی​ حرف می‌زنین؟]

[هرگز... ذات‌دوم​ واقعی‌ت رو‌نونگ‌اک​ نشون نده...]

پدربزرگش تا آخرین‌تاریک​ لحظه به او‌دوم​ هشدار داده بود.

او گفته بود هرگز‌سوم​ ذاتی را که با مردم‌ذاتی​ عادی متفاوت بود، آشکار نکند.

مادامی که پدربزرگش زنده بود،‌حقیقت​ موک گیونگ‌ون تمام تلاشش را کرد‌دوم​ تا از این نصیحت پیروی کند.

ولی پس از مشاهده آن‌سوم​ همه خونریزی، ذاتی که سرکوبش کرده‌دارن​ بود شروع به بیدار شدن کرد.

پدربزرگش آن را «ذات‌موضوع​ کشتار» نامیده بود، اما‌نونگ‌اک​ موک گیونگ‌ون چنین دیدگاهی نداشت.

برای او، این‌نونگ‌اک​ نوعی رهایی بود،‌یون​ آزادیِ خودِ زندانی‌شده‌اش.

«متفاوت، هان؟»

اگر دلیل اینکه می‌گفتند نا یول‌ریانگ با بقیه‌استعداد​ فرق دارد این بود، یعنی او هم در‌یعنی​ همان دسته‌بندی قرار می‌گرفت؟ واقعاً که جالب بود.

درست در همان لحظه،‌موضوع​ نا یول‌ریانگ خطاب به‌نونگ‌اک​ موک گیونگ‌ون صحبت کرد.

«برام سوال بود چرا یه گروگان‌یون​ از جناح عدالت باید به انجمن‌اونا​ ما پناه بیاره. حالا فکر کنم می‌فهمم.»

«......»

«تو متعلق به اون جاهای‌سوم​ خفه‌کننده‌ای نیستی که دم از‌ذاتی​ عدالت و این چرت‌وپرت‌ها می‌زنن.»

با این حرف‌ها، موک گیونگ‌ون می‌خواست‌دوم​ افکار واقعی‌اش را بروز دهد اما‌استعداد​ به سرعت پاسخش را تغییر داد.

«فقط اینکه انجمن‌نونگ‌اک​ آسمان و زمین‌یون​ بیشتر به دردم می‌خورد.»

علی‌رغم حس قرابتی‌یول‌ریانگ​ که داشت، تفاوت‌آگاه​ جایگاهشان آشکار بود.

مرد مقابلش شاگرد‌جانگ​ اول رهبر انجمن،‌بانو​ شاهزاده بزرگ بود.

هرچقدر هم که احساس شباهت‌اطلاع​ می‌کردند، مقام و توان رزمی او‌یون​ چیزی نبود که بتوان دست‌کم گرفت.

—هوووش!

در آن لحظه، نا یول‌ریانگ در حالی‌فرقه​ که دستانش را پشت کمرش قفل کرده‌سوم​ بود، شروع به چرخیدن دور موک گیونگ‌ون کرد.

او را از سر‌نونگ‌اک​ تا پا برانداز می‌کرد و‌رزمی​ چشمانش تمام جزئیات را می‌کاوید.

مورد مشاهده قرار گرفتن با‌اطلاع​ چنین دقتی، حتی توسط کسی که‌یون​ هم‌جنس خودش بود، حس خوشایندی نداشت.

«واقعاً عجیبه که حتی از این فاصله‌استعداد​ نزدیک هم نمی‌تونم انرژی‌ت رو درست حس‌میارن​ کنم. همچین تکنیکی رو کجا یاد گرفتی؟»

در برابر این سوال‌تازگی​ مستقیم، موک گیونگ‌ون سرش را‌موضوع​ خم کرد و پاسخ داد.

«از رهبر‌دوم​ فرقه تاریک‌نونگ‌اک​ یاد گرفتم.»

«رهبر فرقه تاریک؟»

«بله.»

«چه عجیب. با اینکه انرژی رهبر فرقه‌فرقه​ تاریک ماهیت یین قوی‌ای داره، ولی در سطحی‌بانو​ نیست که بشه کامل کنترل و پنهانش کرد.»

«......»

از لحن نا یول‌ریانگ چنین‌اطلاع​ برمی‌آمد که خود را برتر‌بانو​ از رهبر فرقه تاریک می‌داند.

و انکار این موضوع دشوار بود، چرا که انرژی‌ذاتی​ ساطع شده از نا یول‌ریانگ به شدت در دانتیان‌آره​ او متراکم شده بود و اصلاً به بیرون نشت نمی‌کرد.

با این حال، همان انرژی ناچیزی‌آگاه​ که نشت می‌کرد، حسی داشت که‌جانگ​ انگار هر لحظه ممکن است منفجر شود.

«قدرتمنده.»

تخمین زدن اینکه‌تاریک​ دقیقاً چقدر قوی‌دوم​ است، دشوار بود.

در این لحظه، موک گیونگ‌ون‌بانو​ فکر کرد که او حتی ممکن‌ولی​ است با پنج پادشاه رقابت کند.

حالا می‌فهمید چرا رهبر فرقه‌حقیقت​ تاریک گفته بود شاهزاده بزرگ برجسته‌تر‌دوم​ از شاگردان دوم و سوم است.

همان لحظه، نا‌جانگ​ یول‌ریانگ گوشه لبش را‌یون​ کج کرد و گفت.

«همین الان داری‌تاریک​ سعی می‌کنی پنهانش‌دوم​ کنی، مگه نه؟»

«نه، چطور جرئت‌نونگ‌اک​ می‌کنم جلوی شاهزاده‌یون​ بزرگ همچین کاری بکنم؟»

«واقعاً؟»

«بله.»

«باشه. این چیزیه که یه رزمیکار ممکنه‌جانگ​ بخواد مخفی کنه. چون بار اوله، نادیده می‌گیرم.‌دارن​ هر چی نباشه، من واسه این اینجا نیومدم.»

با گفتن این‌نونگ‌اک​ حرف، نا یول‌ریانگ ناگهان‌استعداد​ چانه‌اش را لمس کرد.

او طوری به موک گیونگ‌ون نگاه‌آگاه​ کرد که انگار در حال سبک‌سنگین‌جانگ​ کردن چیزی است، سپس دهان باز کرد.

«اون موقع، از کجا فهمیدی؟»

«اون موقع؟»

«از کجا فهمیدی من کیم؟ من‌یون​ صدام رو تغییر داده بودم و‌اونا​ قبلاً هم همدیگه رو ندیده بودیم.»

حتی اگر موک گیونگ‌ون به جناح رهبر فرقه‌تاریک​ تاریک که مسئول اطلاعات و اشیاء بود پیوسته بود،‌استعداد​ ممکن بود اطلاعاتی درباره ظاهر افراد دریافت کرده باشد.

اما شناختن او بدون حتی‌سوم​ دیدن چهره‌اش؟ نا یول‌ریانگ می‌خواست‌ذاتی​ این ابهام را برطرف کند.

در پاسخ به‌تاریک​ سوال او، موک گیونگ‌ون‌جانگ​ با بی‌خیالی جواب داد.

«فقط یه حدس بود.»

«حدس؟»

«بله.»

«همین‌طوری رو‌فرقه​ هوا حدس‌موضوع​ زدی من کیم...؟»

«همین‌طوری رو هوا هم نبود.»

«اوه؟»

«تنها کسی که به دیدن پادشاه سم نرفته بود، شاهزاده بزرگ‌دارن​ بود. و چون زیردست‌های شاگرد دوم و سوم که سعی داشتن‌بگم​ با من تماس بگیرن بیهوش شده بودن، یه حدس منطقی زدم.»

با شنیدن حرف‌های موک گیونگ‌ون، نا یول‌ریانگ دستش‌نونگ‌اک​ را دراز کرد و گفت: «خبر دارم زیردست‌ولی​ شاگرد سوم بیهوش شده، ولی زیردست شاگرد دوم کجاست؟»

موک گیونگ‌ون‌جانگ​ به گوشه‌ای از‌بانو​ دیوار اشاره کرد.

جایی بود که انرژی‌ای‌تازگی​ که از آن ساطع‌تاریک​ می‌شد، ناگهان فروکش کرده بود.

«مگه شما سو هه-این، رهبر‌سوم​ جوخه مه صبحگاهی که زیردست‌ذاتی​ شاگرد دومه رو بیهوش نکردین؟»

«!؟»

با این کلمات،‌نونگ‌اک​ برقی در چشمان‌یون​ نا یول‌ریانگ پدیدار شد.

او بیشتر از اینکه کسی مخفیانه او را زیر‌موضوع​ نظر داشته تعجب نکرده بود، بلکه شگفت‌زده بود که‌رزمی​ موک گیونگ‌ون هویت آن شخص را شناسایی کرده است.

«تو... حس‌دوم​ انرژی خیلی‌نونگ‌اک​ تیزی داری.»

«اصلاً این‌طور نیست.‌تاریک​ من روحمم خبر‌دوم​ نداشت شاهزاده بزرگ اینجاست.»

با حرف‌های موک‌نونگ‌اک​ گیونگ‌ون، نا یول‌ریانگ خندید‌استعداد​ و پوزخند صداداری زد.

واکنشی بود‌بزرگ​ که انگار می‌گفت:‌حقیقت​ «آره جون خودت.»

«خب، این به‌جانگ​ کنار، چون بیهوش‌بانو​ شدن حدس زدی؟»

«بله. هیچ دلیلی نداره شاگرد دوم یا‌جانگ​ سوم یهو زیردستای خودشون رو که سعی‌ذاتی​ داشتن با من تماس بگیرن بیهوش کنن...»

«و دلیلش‌جانگ​ واسه بقیه مقامات‌بانو​ هم کمتره، درسته؟»

«بله.»

با پاسخ موک گیونگ‌ون، نا یول‌ریانگ لبخندی زد‌استعداد​ و گفت: «فکر می‌کردم فقط هنرهای رزمیت بدک‌یعنی​ نیست، ولی انگار مغزت هم خوب کار می‌کنه.»

«... نظر لطف شماست.»

«اگه می‌سپردمت دست برادرای کوچیکم، شاید یه‌استعداد​ کم سرگرم‌کننده می‌شد، ولی بعد از دیدن‌میارن​ خودت، فکر نکنم بتونم همچین کاری بکنم.»

با این‌بزرگ​ حرف‌ها، موک گیونگ‌ون‌حقیقت​ با خود اندیشید.

آیا شاهزاده بزرگ هم سعی داشت او‌یون​ را به عنوان زیردست جذب کند؟ اما‌برابر​ همان لحظه، نا یول‌ریانگ حرف غیرمنتظره‌ای زد.

«حتماً حس کردی‌تاریک​ که من و تو‌جانگ​ از یه قماشیم، درسته؟»

«......»

«واسه همینه که نظرم عوض شد. کسی‌فرقه​ مثل تو یا باید سفت و سخت‌سوم​ کنترل بشه، یا همین الان کشته بشه.»

—ووووش!

هنوز حرفش تمام نشده بود‌اطلاع​ که هاله‌ای آبی در نوک‌بانو​ شمشیر نا یول‌ریانگ جمع شد.

انرژی شمشیر بود.

ناولها | novelha.net