چپتر 343: پیشکشی (۴)
0همهمه! تالار خاندان تانگ‌نمی‌توانستند سیچوان از زمزمه‌های ناآرام‌خاطر و مشوش لبریز شده بود.
علت این آشوب، افشای‌آشکارا ناگهانی و تکان‌دهنده‌ی راز زشت‌حرمت رئیس خاندان، تانگ این‌هه بود.
حقیقتی که از زبان خود او جاری شد، ارکان وجود اعضای‌چندان خاندان تانگ را به لرزه درآورد، چرا که آنان خونی واحد‌زهر بودند که با پیوند اعتمادی عمیق به یکدیگر متصل شده بودند.
به سبب سرکوب از جانب فرقه به‌هوا‌کنند و نگاه‌های خصمانه‌ی اهالی دشت مرکزی، تمام‌داشته اعضای خاندان تانگ سکوت اختیار کرده بودند.
اما خاندان‌حتی «یه» شاخه‌ای از‌آشکارا خود آنان بود.
از این رو، حتی اگر نمی‌توانستند آشکارا از‌حفظ آنان محافظت کنند، به خاطر حفظ حرمت شاخه‌ی خاندان‌کرد خود، این راز را در سینه نگه داشته بودند.
«رئیس خاندان‌هه‌یونگ واقعاً بهشون‌میان خیانت کرد؟»
خاندان تانگ پناهگاهی‌اگر برای بازماندگان خاندان‌محافظت یه فراهم کرده بود.
آن پناهگاه، مخفیگاهی امن‌نمی‌توانستند بود که خاندان تانگ‌خاطر بی‌سروصدا از آن بهره می‌برد.
با این حال، هنگامی که شنیدند‌کنند شاخه‌ی خاندان یه توسط ارتش امپراتوری کشف‌داشته و دستگیر شده‌اند، در حیرت فرو رفتند.
علاوه بر آن،یاکسون «...اون هم برای‌فرعی کشتن جانگ مون-نو؟»
جانگ مون-نو از «هه‌یونگ یاکسون».
در میان خاندان‌های‌اگر فرعی، او بیشترین شهرت‌کنند را کسب کرده بود.
هرچند برای اهالی دشت‌آشکارا مرکزی چندان شناخته‌شده نبود، اما‌حرمت استعدادش در سم‌سازی خارق‌العاده بود.
او حتی از رئیس پیشین خاندان،فرعی تانگ یون‌جونگ، ملقب به «دست هزار‌شناخته‌شده زهر گل»، آموزه دریافت کرده بود.
«حیف شد. واقعاً مایه‌ی‌نمی‌توانستند ننگه. کاش از خاندان اصلی‌حفظ بود، نه یه شاخه‌ی فرعی.»
رئیس پیشین خاندان، تانگ یون‌جونگ، اغلب افسوس می‌خورد که استعداد بی‌نظیر‌شاخه‌ی جانگ مون-نو در سم‌سازی به هدر می‌رود، تنها به این دلیل‌فراهم که او از یک شاخه فرعی بود و نه خاندان اصلی.
به دلیل حسادت اعضای خاندان اصلی که حق‌حفظ جانشینی داشتند، جانگ مون-نو اندکی پس از مرگ‌خیانت یون‌جونگ، به دلیلی نامفهوم از خاندان تانگ اخراج شد.
با دانستن این موضوع، اعضای خاندان‌فرعی تانگ تنها می‌توانستند با حسرت برای‌شناخته‌شده مرگ جانگ مون-نو زبان به کام گیرند.
اما آنچه بیش از همه آنان‌محافظت را ناامید می‌کرد، این بود: «رئیس خاندان‌نگه می‌خواست ما رو ول کنه و بره؟»
«چطور رئیس‌حتی تونست همچین‌نمی‌توانستند کاری بکنه؟»
«آخه چطور‌اگر رهبر قبیله‌آشکارا تونست همین‌طوری...»
حقیقت اینکه او قصد داشت تمام‌فرعی اعضای خاندان را رها کند و‌شناخته‌شده به تنهایی بگریزد، غیرقابل تحمل بود.
اگر این سخنان از زبان شخص دیگری جاری می‌شد، شاید‌حرمت تردید می‌کردند، اما از آنجا که تانگ این‌هه خود به‌برای آن اعتراف کرده بود، ناامیدی فراتر از حد توصیف بود.
بدین سبب، نگاه اعضای خاندان‌آشکارا تانگ سرد شد و با دیدگانی‌شاخه‌ی یخ‌زده به رئیس خاندان خود نگریستند.
با این‌اگر حال، همه‌آشکارا موافق نبودند.
«همه آروم باشید!یاکسون نکنه واقعاً حرفاش‌فرعی رو همین‌طوری باور کردید؟»
«درسته! رئیس خاندان داره‌نمی‌توانستند از یه ترفند ناامیدانه‌خاطر استفاده می‌کنه تا نجاتمون بده.»
«گول حیله‌ی دشمن رو نخورید!»
کسانی بودند که‌نمی‌توانستند تا آخر از‌کنند رئیس خاندان دفاع می‌کردند.
آنان از‌هه‌یونگ خون مستقیم‌میان خاندان اصلی بودند.
برخلاف شاخه‌ها یا خاندان‌های کناری، پیوند خویشاوندی‌کنند نزدیک‌تری داشتند، بنابراین باور داشتند که اعتراف ناگهانی‌واقعاً رئیس خاندان، یک استراتژی از سر استیصال است.
از این رو، پیش قدم شدند‌محافظت تا مانع از تفرقه در میان خاندان‌نگه تانگ شوند و از رئیس حمایت کردند.
اینکه سخنان‌اگر حقیقت داشت یا‌محافظت نه، اهمیتی نداشت.
آنان باید‌هه‌یونگ جلوی شکاف‌میان را می‌گرفتند.
ولی ناگهان،
«پس اون کالسکه‌اگر چی؟ اون رو‌محافظت چطور توضیح میدید؟»
یکی از رزمیکاران‌نمی‌توانستند شاخه‌ی فرعی خاندان تانگ‌خاطر جلو آمد و پرسید.
هنگامی که مدرک قاطع مطرح شد،فرعی برخی از کسانی که از رئیس‌شناخته‌شده خاندان دفاع می‌کردند، زبان در کام کشیدند.
سایر موارد تنها حرف بود، اما‌محافظت هیچ بهانه‌ای برای کالسکه شخصی رئیس خاندان‌نگه که بیرون پارک شده بود، وجود نداشت.
«آره دیگه. خاندان اصلی تو‌آشکارا خطره، پس چرا باید سوار‌حرمت کالسکه بشه و بزنه بیرون؟»
«درسته! اگه این یه‌آشکارا ترفند ناامیدانه‌ست، پس اون‌حفظ رو چطور توجیه می‌کنید؟»
«چطور رئیس خاندان حتی فکرش رو‌فرعی کرد که همه اعضای خانواده رو‌شناخته‌شده ول کنه و تنهایی فرار کنه؟»
زمانی که سد‌اگر شکست، شکایات همچون‌محافظت سیلی خروشان سرازیر شد.
آن دسته از اعضای خون مستقیم‌محافظت که نمی‌توانستند وجود کالسکه را انکار‌سینه کنند، به سرعت موضوع را عوض کردند.
«هه‌ه! واقعاً‌اگر می‌خواید گول حقه‌ی‌محافظت دشمن رو بخورید؟»
«الان راست و‌یاکسون دروغ حرفای رئیس‌فرعی خاندان مهم نیست.»
«درسته! اگه از هم‌نمی‌توانستند بپاشیم، دقیقاً همون چیزیه که‌حفظ دشمن می‌خواد. همه آروم باشید.»
ولی حرف‌هایشان‌حتی تنها هیزم بر‌آشکارا آتش خشم ریخت.
«منظورت چیه‌اگر که حقیقت‌آشکارا مهم نیست؟»
«رئیس خاندان می‌خواست همه رو‌خاندان‌های قال بذاره و فرار کنه. چطور‌چندان روتون میشه بگید دشمن گولمون زده؟»
«آه، حالا که فکرش رو می‌کنم،محافظت مگه ارباب جوان و بیشتر اعضای‌سینه خون اصلی الان با «اتحاد عدالت» نیستن؟»
«هاه! پس شاخه‌ها و‌نمی‌توانستند خاندان‌های فرعی جزو خاندان‌خاطر تانگ حساب نمیشن دیگه، نه؟»
در حالی که شکایات و خشم‌کنند از گوشه و کنار شعله می‌کشید،نگه اعضای خون مستقیم درمانده شده بودند.
از قضا، بسیاری از اعضای خون مستقیم‌بیشترین به «اتحاد عدالت» اعزام شده بودند که‌استعدادش این امر تنها وضعیت را وخیم‌تر می‌کرد.
«این... دیگه چیه...؟»
چشمان تانگ‌حتی این‌هه با سرعت‌آشکارا گرفتن تفرقه لرزید.
اگرچه حقیقت داشت که او قصد داشت آنان را رها‌شاخه‌ی کند و بگریزد، اما چون به هر حال قرار بود‌بازماندگان بمیرد، می‌خواست خود را فدای نجات اعضای خاندان تانگ کند.
اما چگونه‌هه‌یونگ کار به‌میان اینجا کشید؟
خاندان تانگ، که به تک‌خونی بودن و پیوندهای‌خاطر محکم‌تر از هر گروه دیگری افتخار می‌کرد، اکنون‌بهشون به خاندان اصلی، شاخه‌های کناری و شاخه‌ها تقسیم می‌شد.
رئیس خاندان، تانگ این‌هه، دندان‌هایش‌آشکارا را بر هم سایید و‌حرمت به موک گیونگ‌ون خیره شد.
آیا این هم بخشی از نقشه بود؟خاطر یا اینکه آنچه روی هم تلنبار شده‌واقعاً بود، سرانجام به خاطر این ماجرا منفجر شد؟
هرچه بود، اعترافی که برای‌خاندان‌های فدا کردن خود انجام داده بود،چندان به بدترین نتیجه‌ی ممکن ختم می‌شد.
اگر این روند ادامه می‌یافت، حتی‌محافظت پس از مرگ او نیز خاندان‌سینه تانگ ممکن بود به فروپاشی ادامه دهد.
همچون ترکی در یک فنجان‌آشکارا چای که رشد می‌کند تا‌حرمت سرانجام آن را خرد کند.
«من چه کردم؟»
او احساس‌هه‌یونگ می‌کرد تصمیمش‌میان اشتباه بوده است.
او تاب تماشای مرگ اعضای خاندان در برابر چشمانش‌حفظ را نداشت، پس گمان می‌کرد باید برای آخرین بار‌کرد کار درست را انجام دهد، اما این انتخابی اشتباه بود.
«شاید باید تا‌اگر پای جان با‌محافظت اون حرومزاده می‌جنگیدم.»
اگر چنین کرده‌نمی‌توانستند بود، هیچ‌یک از‌کنند این اتفاقات رخ نمی‌داد.
حتی اگر معلوم می‌شد که قصد فرار‌بیشترین داشته، در نهایت به عنوان رئیس خاندانی که‌سم‌سازی خود را فدای خانواده‌اش کرد، در یادها می‌ماند.
اما دیگر‌حتی خیلی دیر‌نمی‌توانستند شده بود.
«آآآه!»
او خود‌اگر به این راز‌محافظت اعتراف کرده بود.
اکنون چه می‌توانست بکند؟میان این چیزی نبود که‌شهرت بتوان آن را خنثی کرد.
رئیس خاندان، تانگ این‌هه، مشت‌هایش‌آشکارا را گره کرد، به موک‌حرمت گیونگ‌ون خیره شد و گفت:
«باید بدونی که این افراد بی‌گناهن. من به‌خاطر تمام اشتباهاتی که مرتکب شدم اعتراف کردم. بذار‌بهشون همه‌چیز فقط با گرفتن جون من تموم بشه.»
تانگ این‌هه‌اگر از همه‌چیز‌آشکارا دست شسته بود.
حتی اگر نشانه‌هایی از تفرقه‌خاندان‌های پدیدار می‌شد، چاره‌ای نداشت جز اینکه‌چندان عواقب آن را به بازماندگان بسپارد.
قربانی کردن خودش، تنها‌نمی‌توانستند کاری بود که می‌توانست‌خاطر برای آن‌ها انجام دهد.
همچنین راهی بود‌اگر تا دست‌کم بخشی از‌کنند خطاهایش را جبران کند.
صدای قدم‌هایی طنین‌انداز‌نمی‌توانستند شد؛ موک گیونگ‌ون به‌خاطر سمت او گام برمی‌داشت.
تانگ این‌هه که می‌خواست در آخرین لحظات وقار‌شهرت خود را حفظ کند، با تکیه بر دستانش‌خارق‌العاده از روی زمین برخاست و کمر راست کرد.
اما درست در همان لحظه،
«من کی گفتم‌اگر که فقط با مرگ‌کنند تو همه‌چیز تموم میشه؟»
تانگ این‌هه‌اگر برای لحظه‌ای‌آشکارا خشکش زد.
او عمیقاً باور داشت که اگر به‌بیشترین اشتباهاتش اعتراف کند و بی‌گناهی دیگران را تضمین‌سم‌سازی نماید، ماجرا با فداکاری او به پایان می‌رسد.
«منظورت... چیه؟»
«من که لام تا کام‌آشکارا حرفی نزدم، واسه همین نمی‌فهمم‌حرمت چرا خودت می‌بری و می‌دوزی.»
«چطور تونستی...!»
«مگه من‌هه‌یونگ مجبورت کردم‌میان کاری کنی؟»
با شنیدن این‌اگر سوال، زبان تانگ‌محافظت این‌هه بند آمد.
اگر خوب فکر می‌کرد، موک گیونگ‌ون تنها تقصیر‌خاطر فاجعه را گردن کس دیگری انداخته بود، اما هرگز‌خیانت بعد از آن چیزی نخواسته یا دستوری نداده بود.
او صرفاً اعضای خاندان‌آشکارا تانگ را یکی‌یکی می‌کشت تا‌حرمت تانگ این‌هه را شکنجه دهد.
با درک این‌یاکسون واقعیت، تانگ این‌هه غرق‌بیشترین در احساس پوچی شد.
«لعنتی!»
او تمام خطاهایش را فاش کرده بود‌کنند به امید اینکه موک گیونگ‌ون به اعضای خاندان‌واقعاً رحم کند، اما این وضعیت حقیقتاً فلاکت‌بار بود.
درست مثل این بود‌آشکارا که تنها برای خودش‌حفظ ساز و دهل می‌زد.
تانگ این‌هه سرش را بلند کرد‌فرعی و طوری به موک گیونگ‌ون خیره‌شناخته‌شده شد که گویی می‌خواهد او را ببلعد.
وقتی فهمید تمام این کارها‌آشکارا بیهوده بوده، احساس پوچی‌اش به خشمی‌شاخه‌ی سوزان علیه موک گیونگ‌ون تبدیل شد.
«وووووووو!»
تانگ این‌هه‌اگر انرژی خود‌آشکارا را متمرکز کرد.
در این نقطه، دسیسه‌چینی و انتظار برای فرصت‌شهرت چه سودی داشت؟ بهتر بود روحیه‌اش را بالا‌خارق‌العاده ببرد و همراه با دشمن با پایان روبرو شود.
«می‌کشمت!»
او عهد بست که این یکی‌محافظت را بکشد، حتی اگر به قیمت‌سینه مصرف تمام «سم بی‌شکل» باقی‌مانده‌اش تمام شود.
هوای اطراف تانگ‌نمی‌توانستند این‌هه مانند سراب گرمایی‌خاطر شروع به لرزیدن کرد.
گاز سمی بی‌رنگ و بی‌بوی «سم‌فرعی بی‌شکل»، برخلاف سایر هنرهای سمی، ویژگی‌شناخته‌شده خاصی داشت که باعث این پدیده می‌شد.
تانگ این‌هه با فشار ناگهانی هر دو‌کنند دست به زمین، روحش را در یک‌داشته لحظه تا ارتفاع هفت فوتی بالا کشید.
سعی کرد فاصله را با‌آشکارا موک گیونگ‌ون کم کند تا‌حرمت روزنه‌ای بیابد، اما غیرممکن بود.
بنابراین، حتی اگر باعث خسارت می‌شد، چاره‌ای‌خاطر نداشت جز اینکه از تکنیک دامنه‌دار «جولچو»واقعاً برای هدف قرار دادن او استفاده کند.
«هنر سم‌هه‌یونگ بی‌شکل: نهایتِ‌میان منشأ سم!»
تانگ این‌هه بدنش را چرخاند و گاز‌کنند سمی را مانند تکنیک مخفی خاندان تانگ،داشته «باران گل مانچئون»، به هر سو پراکنده کرد.
پاف پاف پاف پاف پاف!
امواج نامرئی همانند شلیک‌آشکارا بادهای تیز بی‌شماری در هر‌حرمت جهت، مثل باران فرو ریختند.
شعاع آن‌هه‌یونگ به نزدیک‌میان بیست فوت می‌رسید.
حرکت ناگهانی و غیرمنتظره رئیس خاندان، تانگ این‌هه،خاطر باعث شد رزمیکاران خاندان تانگ که در دامنه‌بهشون حمله گیر افتاده بودند، با ناباوری خیره شوند.
«رئیس خاندان؟»
«نکنه می‌خواد‌اگر با اون‌آشکارا وضعیت بجنگه؟»
هیچ‌کدام حدس نمی‌زدند که رئیس خاندان از‌بیشترین تکنیک مخفی‌اش استفاده کند و با به‌استعدادش خطر انداختن جان خود، آن‌ها را قربانی کند.
آن‌ها فقط فکر می‌کردند حالا‌آشکارا که کار به اینجا کشیده، او‌شاخه‌ی می‌خواهد تا آخرین نفس مبارزه کند.
سپس،
پاف پاف‌اگر پاف پاف‌آشکارا پاف پاف!
گاز سمی نامرئی‌یاکسون مانند باران به‌فرعی هر سو پاشیده شد.
اگرچه بی‌رنگ و بی‌بو‌نمی‌توانستند بود، اما یک چیز‌خاطر قابل تشخیص بود: صدا.
«اون، اون دیگه چیه؟»
«برید کنار!»
اساتید خاندان تانگ با حس‌خاندان‌های کردن چیزی که به سمتشان‌هرچند پرواز می‌کرد، با وحشت فریاد زدند.
اما زمانی که‌اگر متوجه شدند، دیگر‌محافظت خیلی دیر شده بود.
این تکنیک مخفی تانگ این‌هه،آشکارا یکی از «هشت ستاره» و‌حرمت برترین اساتید دنیای رزمیکاران بود.
سرعت آن بسیار بیشتر از پرتاب سلاح‌خاطر مخفی با قدرت بود، بنابراین حتی متوجه‌واقعاً شدن آن به معنای توانایی جاخالی دادن نبود.
چوا چوا چوا چوا چوا!
گاز سمی نامرئی به‌نمی‌توانستند هر کسی که در‌خاطر آن شعاع بود اصابت کرد.
«هوف!»
«ا-این چیه؟»
لحظه‌ای که سم لمسشان‌میان کرد، رزمیکاران خاندان تانگ‌شهرت غریزی فهمیدند که سم است.
و وقتی‌حتی متوجه شدند بی‌رنگ‌آشکارا و بی‌بو است...
«سم بی‌شکل!»
«رئیس خاندان‌اگر از سم‌آشکارا بی‌شکل استفاده کرد!»
«این دیوونگیه!»
«همه عقب‌نشینی کنید!»
با فریادهایشان،حتی آشوب در‌نمی‌توانستند لحظه برپا شد.
رزمیکاران خاندان تانگ که وحشت سم بی‌شکل‌خاطر را بهتر از هر کسی می‌شناختند، بلافاصله‌واقعاً از تکنیک‌های دفاعی استفاده کرده و عقب‌نشینی کردند.
از آنجا که هیچ‌کدام تکنیک مخفی جدید‌بیشترین خاندان تانگ، «هنر سم بی‌شکل»، را به‌استعدادش درستی ندیده بودند، نمی‌دانستند دامنه آن چقدر است.
اما خیلی‌حتی زود، ماهیت واقعی‌آشکارا آن آشکار شد.
«آاااااه!»
«بدنم!»
لکه‌های قرمز و سیاه به سرعت‌فرعی روی بدن مسموم‌شدگان ظاهر شد و‌شناخته‌شده آن‌ها از درد غیرقابل تحملی فریاد کشیدند.
اما گسترش‌حتی بثورات پوستی‌نمی‌توانستند کند نبود.
حتی با اینکه در هنرهای‌آشکارا سمی مهارت داشتند، پوستشان در اطراف‌شاخه‌ی لکه‌ها شروع به ذوب شدن کرد.
چیییییی!
«آاااه!»
«نجاتم بدید!»
پوست ذوب‌شده به سرعت‌نمی‌توانستند گوشت، عضله و حتی‌خاطر استخوان را نمایان کرد.
مسمومیت بسیار سریع‌تر از هر سم‌کنند دیگری پیش می‌رفت و تالار را‌نگه به صحنه‌ای از آشوب مطلق تبدیل کرد.
پاف!
هت... هت...
سرانجام، پس از اجرای آخرین تکنیک‌محافظت مخفی هنر سم بی‌شکل، رئیس خاندان‌سینه تانگ این‌هه روی زمین سقوط کرد.
با تکیه‌اگر بر دستانش، چهره‌ای‌محافظت کاملاً فلاکت‌بار داشت.
اگرچه این کار را فقط برای کشتن موک‌شهرت گیونگ‌ون انجام داده بود، اما ده‌ها تن از اعضای‌پیشین خاندان تانگ در شعاع حمله نیز مسموم شده بودند.
«... لطفاً درک کنید.»
از آنجا که «نهایتِ منشأ سم»محافظت تنها تکنیک مخفی با چنین دامنه‌سینه و سرعتی بود، راه دیگری وجود نداشت.
این تکنیک در اصل برای‌محافظت مقابله با اساتید برتر در‌شاخه‌ی سطح استاد بزرگ خلق شده بود.
با این حال، اگر متحدان در‌فرعی شعاع آن بودند، هیچ راهی برای‌شناخته‌شده جلوگیری از آسیب دیدن آن‌ها وجود نداشت.
اما فعلاً چاره‌ای نبود.
اگر می‌توانستند با این قربانی موک‌محافظت گیونگ‌ون را بکشند، شاید خاندان تانگ‌سینه می‌توانست بر بدترین بحران خود غلبه کند...
ناگهان، چهره‌اگر تانگ این‌هه‌آشکارا خشک شد.
زمین در اثر پس‌لرزه‌های سم سیاه‌فرعی شده و سوخته بود و بدن‌شناخته‌شده همه در حال ذوب شدن بود.
اما درست در میان آن‌آشکارا همه، یک نفر کاملاً سالم‌حرمت و بدون خراش ایستاده بود.
«ا-این دیگه چیه...؟»
آن شخص، موک گیونگ‌ون بود.
< پایان‌هه‌یونگ چپتر ۹۱:میان پیشکش (۴) >