چپتر 142: چپتر 142
0دو اول‌فعلی و کیونگ‌چی حسابی‌نیستن گیج شده بودند.
آن تیغه ماه روشن زمانی ادعا می‌کرد که جانشین میراث حقیقی قصر امپراتور شرور است.شاید اما حالا این چه بساطی بود؟ هنرهای رزمی قصر امپراتور شرور؟ نه، این به‌وضوح انرژی شیطانی‌اوضاع بود که فوران می‌کرد. و نه هر انرژی شیطانیِ پیش‌پاافتاده‌ای، بلکه یک قدرت خردکننده و مطلق.
دو اول با اخم گفت: «پس‌می‌آمد اون جانشین میراث قصر امپراتور شرور نبود،سریع بلکه کسیه که هنرهای شیطانی تمرین کرده؟»
در مقابل، کیونگ‌چی با چهره‌ای‌داشته که کمی خشک شده بود،تنها با صدایی پایین زمزمه کرد:
«تو دنیای رزمی فعلی، آدمای‌نیستن زیادی نیستن که همچین انرژی شیطانی‌نگو غلیظی داشته باشن... فقط نگو که...!»
در آن واحد،دشمنان تنها یک مکان‌می‌آمدند به ذهنش خطور کرد.
سرزمین مقدس تزکیه شیطانی، اوج مسیر شیطانی. مکانی‌روحیه که در طول تاریخ هیچ نیروی واحدی نتوانسته‌اگه بود با آن برابری کند؛ فرقه شیطان آسمانی!
«...یعنی پاشون‌نیستن به دشت‌های‌غلیظی مرکزی باز شده؟»
دو اول که او هم‌نیستن به فرقه شیطان آسمانی فکر‌فقط کرده بود، چشمانش را ریز کرد.
«فکرشو نمی‌کردم تو همچین‌خونی خراب‌شده‌ای، یه تزکیه‌کننده شیطانی ببینم‌استادی که هنرهای شیطانی تمرین می‌کنه.»
خنده‌ای مورمورکننده سر داد.
دیدن یک تزکیه‌کننده شیطانی در دشت‌های مرکزی به اندازه‌واحد چیدن ستاره‌ها از آسمان نادر بود. هر چه نباشد،مسیر تزکیه‌کنندگان شیطانی دشمنان خونی دنیای رزمی به حساب می‌آمدند.
اما روبرو شدن با استادی که چنین انرژی‌داشته شیطانی عظیمی از خود ساطع می‌کرد، فرصتی بود‌خطور که شاید فقط یک بار در زندگی پیش می‌آمد.
همین‌طور که روحیه مبارزه دو‌حساب اول شعله‌ور می‌شد، کیونگ‌چی جا خورد‌عظیمی و سریع راهش را سد کرد.
«صـ... صبر کن. اگه اون‌پیش یه تزکیه‌کننده از فرقه شیطان‌شعله‌ور آسمانی باشه، اوضاع خیلی پیچیده می‌شه...»
«برو کنار!»
دو اول‌فعلی او را به‌نیستن کناری هل داد.
«کی می‌دونه‌تزکیه‌کنندگان کی دوباره همچین‌حساب فرصتی گیرم میاد؟»
«...زدی به سرت؟»
کیونگ‌چی که از هل‌غلیظی داده شدن کفری شده بود،واحد صدایش را به‌تندی بالا برد:
«اگه فرقه شیطان آسمانی تو دشت‌های مرکزی پیداشون شده باشه، این اصلاً‌واحد شوخی‌بردار نیست. مخصوصاً اگه این یارو فقط از هنرهای شیطانی استفاده نمی‌کنه‌تاریخ و هنرهای رزمی قصر امپراتور شرور رو هم بلده، پس ممکنه اون...»
«خودت نگران این چرت‌وپرت‌ها باش.»
اما دو‌شاید اول کاملاً او‌پیش را نادیده گرفت.
حالا که با چنین استاد‌داشته نادری روبرو شده بود، حرف‌های‌تنها کیونگ‌چی اصلاً به گوشش نمی‌رفت.
تمام تمرکزش روی‌آدمای دشمن پیش رویش‌همچین بود؛ چون هوی.
«امیدوارم بتونی یکم سرگرمم کنی.»
زمزمه‌اش بلندتر شد.
نیت قتل و روحیه مبارزه‌ای‌داشته که از قبل در حال متورم‌مکان شدن بود، به بیرون منفجر شد.
بوم!
او با‌تزکیه‌کنندگان خشونت پایش را‌حساب روی زمین کوبید.
نیروی درونی‌اش زمین‌بار را شکافت و خاک‌همین‌طور را به هوا فرستاد.
در میان ابر غبار...
سووویک!
شمشیرش با‌تزکیه‌کنندگان برندگی تمام به‌حساب جلو یورش برد.
تیغه باریک‌شاید با جیغی کرکننده‌پیش هوا را شکافت.
«سرعتش بدک نیست.»
چشمان چون هوی وقتی دید‌نیستن نوک شمشیر در یک چشم‌به‌هم‌زدن‌فقط به سینه‌اش رسیده است، برقی زد.
ضربه‌ای شبیه‌تزکیه‌کنندگان به یک‌خونی تیر الهی.
سرعت تکنیک شمشیر‌بار سریعی که به‌می‌آمد دنبالش آمد، بی‌نظیر بود.
یک شمشیر سریع سطح بالا.
حتی یک استاد در قلمرو نهایت‌همچین رزمی هم اگر غافلگیر می‌شد، زخم‌واحد کشنده‌ای برمی‌داشت یا درجا کشته می‌شد.
اما از بخت بد دو‌حساب اول، حریفی که انتخاب کرده‌چنین بود، بدترین گزینه ممکن بود.
«ولی هنوز‌شاید از شمشیر‌زندگی سوراخ‌کننده روح کندتره.»
چون هوی‌نیستن با بی‌خیالی شمشیر‌داشته را منحرف کرد.
«...!»
دو اول با دیدن اینکه چون‌می‌آمدند هوی شمشیرش را به روانیِ آب‌خود جاری دفع کرد، در شوک فرو رفت.
بام!
او با تکنیک‌همچین سقوط هزار پوندی‌باشن حرکتش را متوقف کرد.
اما فقط برای یک لحظه.
«ببینم می‌تونی جاخالی بدی!»
قدمی به جلو‌بار برداشت و دوباره‌می‌آمد شمشیرش را پرتاب کرد.
ده‌ها سایه شمشیر ظاهر شد که هر‌فقط قسمت از بدن چون هوی را هدف گرفته‌مقدس بود؛ سر، چشم‌ها، بینی، دهان، گردن و قلب.
یک شمشیر سریع‌آدمای که هیچ فرصتی‌همچین برای جاخالی دادن نمی‌داد!
این تکنیک شمشیر سایه شرور بود؛ همان هنر شمشیری که به او‌خود کمک کرده بود از نبردهای بی‌شمار مرگ و زندگی جان سالم به‌می‌شد در ببرد و لقب شیطان نبرد را برایش به ارمغان آورده بود.
چون هوی‌شاید به سایه‌های‌زندگی شمشیر نگاه کرد.
«اونقدرها هم‌نیستن که فکر‌غلیظی می‌کردم تحفه‌ای نیست.»
در حالی که با خونسردی ده‌ها‌همچین سایه شمشیر را تماشا می‌کرد، به‌آرامی‌واحد موج شمشیر شیطانی را در دست فشرد.
فووووش!
در پاسخ،شاید انرژی شیطانی‌زندگی منفجر شد.
سپس، انرژی شیطانی‌همچین به‌طور طبیعی تسلیم‌باشن اراده چون هوی شد.
این کاملاً طبیعی بود.
او زمانی حاکم ده هزار شیطان‌می‌آمدند بود. غیرممکن بود که انرژی شیطانی‌خود بتواند در برابر او مقاومت کند.
«همون‌طور که انتظار‌بار می‌رفت، کار با‌می‌آمد انرژی شیطانی خیلی راحت‌تره.»
کنترلش آسان‌تر‌نیستن و بسیار‌غلیظی آشناتر بود.
با اینکه او حالا یک تائوئیست از فرقه کوه هوآشان بود‌نگو و هنر الهی شکوفه آلو را یاد گرفته بود، اما در‌مکانی زندگی قبلی‌اش تمام عمرش را صرف تمرین هنرهای شیطانی کرده بود.
شمشیرش را بالا آورد.
در آن لحظه، رعد‌زندگی و برقی سیاه با‌روحیه خشونت در چشمانش جرقه زد.
سیششش...
همزمان، انرژی شیطانی تحت فرمان‌نیستن او به حرکت درآمد و‌فقط به یک شعله واحد تبدیل شد.
«...!»
دو اول‌شاید نفسش در‌زندگی سینه حبس شد.
«مگه همچین‌نیستن چیزی تو‌غلیظی این دنیا ممکنه...؟»
منظره‌ای باورنکردنی بود.
شعله قیرگونی که از‌خونی شمشیر حریف شکوفا می‌شد،شدن متعلق به این دنیا نبود.
آن‌قدر بیگانه بود که‌زندگی انگار جدا از هر‌روحیه چیز دیگری وجود داشت.
گویی نظم‌نیستن طبیعی جهان را‌داشته به سخره می‌گرفت.
دو اول اخم کرد.
فهمید که بدون اینکه‌خونی حتی متوجه شود، کاملاً‌شدن مسحور آن شده است.
«...با این‌شاید وضع، زنده‌زندگی زنده بلعیده می‌شم!»
دو اول برای به دست‌داشته آوردن هوشیاریِ در حال محو‌تنها شدنش، لبش را محکم گاز گرفت.
چکه...
طعم خون‌تزکیه‌کنندگان او را‌خونی به خودش آورد.
او تمام نیروی درونی دانتیان‌پیش پایینی‌اش را جمع کرد؛ تا آخرین‌می‌شد قطره از چی روحیه مبارزه‌اش را.
«فقط شمشیر یک سایه...!»
او فرم نهایی و تکنیک‌نیستن غایی از تکنیک شمشیر سایه‌فقط شرور را به یاد آورد.
شمشیرش تغییر کرد.
مسیر شمشیر در یک‌زندگی نقطه ادغام شد و نیروی‌مبارزه درون آن حتی برنده‌تر گشت.
قلمرو وحدت شمشیر و بدن!
دست و شمشیرش یکی‌زیادی شدند و مستقیم قلب‌داشته چون هوی را نشانه رفتند.
«یک ضربه! همه‌چیز‌دشمنان رو با همین‌می‌آمدند یه ضربه تموم می‌کنم!»
فرم بدنش تار شد.
نه، آن‌قدر سریع‌همچین حرکت کرد که فقط‌فقط تار به نظر می‌رسید.
سرعت افراطی که باعث‌زیادی می‌شد دیگران فکر کنند‌داشته این فقط یک توهم است.
تنها پس‌تزکیه‌کنندگان از اینکه‌خونی شمشیر چرخانده شد...
سوووییییک!
صدای آن به گوش رسید.
اما حتی در برابر چنین‌نیستن شمشیر سریعی، هیچ تغییری در‌فقط چهره چون هوی دیده نشد.
او فقط با بی‌تفاوتی‌خونی شمشیرش را که در شعله‌استادی جوهری پیچیده شده بود، چرخاند.
این حتی یک‌بار تکنیک هم نبود؛می‌آمد فقط یک چرخش ساده.
اما لحظه‌ای‌نیستن که با شعله‌داشته جوهری ادغام شد...
فووووش!
کل جهان‌تزکیه‌کنندگان در آتشی‌خونی سیاه بلعیده شد.
«آخ! ایـ... این دیگه چیه!»
کیونگ‌چی نفسش‌نیستن برید و‌غلیظی به عقب پرید.
«اون شعله جوهری...»
مژه‌هایش لرزیدند.
آیا جهنم‌شاید سوزان هم‌زندگی چنین حسی داشت؟
با اینکه ده قدم‌غلیظی فاصله داشت، گرمای شدید او‌واحد را در خود غرق کرد.
«چه هنر شیطانی وحشتناکی...»
او صحنه چند‌دشمنان لحظه پیش را‌می‌آمدند به یاد آورد.
شعله جوهری سیاه از‌زندگی شمشیر فوران کرده و‌روحیه دو اول را بلعیده بود.
و به همین‌جا ختم‌غلیظی نشد؛ شعله‌ها وحشی‌تر شدند‌نگو و همه‌چیز را سوزاندند.
طوری که انگار‌آدمای می‌خواستند خود جهان را‌غلیظی به خاکستر تبدیل کنند.
«...اون دیگه کیه؟»
ذهنش در آشوب بود.
چرا کسی که در چنین هنرهای‌باشن شیطانی استاد شده بود، باید از هنرهای‌خطور رزمی قصر امپراتور شرور هم استفاده می‌کرد؟
و این همه‌چیز نبود.
با وجود اینکه یک تزکیه‌کننده شیطانی بود،روبرو به دروازه خورشید و ماه حمله کرده و‌شاید به جانشینان جامعه آسمان پرواز کمک کرده بود.
«هدفش چیه؟»
همه‌چیز یک معمای بزرگ بود.
«نکنه فرقه شیطان آسمانی می‌خواد دوباره چنگال‌هاشو تو دشت‌های مرکزی‌فقط فرو کنه؟ آیا اون عمداً باعث درگیری بین جامعه آسمان پرواز‌مسیر و اتحادیه سیاه شرور شده؟ پس چرا به شائولین حمله نکرد؟»
در حالی که سؤالات‌خونی بی‌شماری در ذهنش می‌چرخید،شدن گرما از سرش بلند شد.
جیززز...
همان‌طور که شعله‌همچین جوهری محو می‌شد،باشن صدایی به گوش رسید.
«خیلی وقت بود ازش‌زیادی استفاده نکرده بودم، واسه‌داشته همین نتونستم درست کنترلش کنم.»
چون هوی به‌آرامی سرش را تکان‌می‌آمدند داد و به دو اول که‌خود روی زمین پهن شده بود، نگاه کرد.
«گه!»
سینه دو اول بالا و‌داشته پایین می‌رفت و خون از‌تنها لب‌های حالا کبودش بیرون می‌ریخت.
خون سیاه و مرده‌زیادی از دهانش جاری شد و‌باشن ریش سفیدش را لکه‌دار کرد.
سپس سرش را چرخاند.
درختان کاملاً سوخته‌بار و زمین زیر و‌همین‌طور رو شده را دید.
و چون هوی‌همچین را که در‌باشن مرکز ایستاده بود.
«تکنیک شمشیر سایه‌آدمای شیطانی... به این‌همچین افتضاحی در هم شکست؟»
هنوز هم نمی‌توانست باورش کند.
آن ضربه آخر باید حداقل‌پیش یک استاد قلمرو نهایت رزمی‌شعله‌ور را به شدت مجروح می‌کرد.
اما در عوض،همچین این خودش بود که‌فقط به زمین افتاده بود.
سپس مرد‌فعلی جوان مقابلش‌زیادی زمزمه کرد.
«نسبت به قبل، خیلی ضعیفی.»
دو اول با‌بار نگاهی خالی به‌می‌آمد او خیره شد.
«اون شمشیر‌نیستن به اون‌غلیظی قدرتمندی... ضعیف بود؟»
چشمانش لرزید.
فقط یادآوری آن شمشیر بدنش را‌می‌آمدند به لرزه درمی‌آورد، با این حال‌خود مرد اصلاً تحت تأثیر قرار نگرفته بود.
«گرررک—»
دو اول سعی کرد‌غلیظی حرف بزند، اما فقط‌نگو خون از دهانش بیرون زد.
با این‌فعلی صدا، چون هوی‌نیستن سرش را چرخاند.
«همم؟ هنوز زنده‌ای؟»
نگاهی به دو اول‌زندگی انداخت، سپس شمشیرش را‌روحیه بالا برد و فرود آورد.
خرت!
شمشیر گوشت را‌آدمای شکافت و در‌همچین قلب فرو رفت.
«گیااااه!»
فریاد دو اول‌بار مثل سوزن پرده گوش‌همین‌طور چون هوی را خراشید.
خون از پایین فواره زد،داشته لباس‌هایش را خیس کرد و هوا‌مکان را از بوی فلز پر کرد.
ووو—
شمشیر شیطانی زمزمه ضعیفی کرد، انگار‌می‌آمدند که بعد از مدت‌ها برای اولین‌خود بار از طعم خون لذت می‌برد.
انرژی شیطانی‌شاید غلیظی از‌زندگی خود آزاد کرد.
«انگار حسابی‌نیستن داره بهت‌غلیظی خوش می‌گذره.»
وقتی شمشیر در‌آدمای پاسخ لرزید، چون‌همچین هوی پوزخند زد.
«امروز حسابی سیرت می‌کنم.»
پای چپش را بلند کرد.
ووش—
در یک چشم به هم زدن، فرم‌غلیظی او ناپدید شد و فاصله‌ای بیش از‌مکان بیست قدم را در یک آن طی کرد.
کیونگ‌چی با دیدن چون‌خونی هوی که ناگهان مقابلش ظاهر‌استادی شد، در جا خشکش زد.
«فرار نکردی.»
«ا... اون فاصله...»
کیونگ‌چی لبش را گاز گرفت.
این کار را ناخودآگاه‌خونی انجام داد تا لرزش‌شدن لب‌هایش را پنهان کند.
«تو یه‌شاید مبارزه رو در‌پیش رو نمی‌تونم ببرم.»
سریع شرایط‌نیستن را سبک‌غلیظی و سنگین کرد.
مهارت رزمی او‌آدمای تقریباً با دو‌همچین اول برابر بود.
و با این حال، آن‌حساب مرد دو اول را تنها‌چنین با یک ضربه کشته بود.
«اما اگه‌شاید از اون‌زندگی استفاده کنم...»
چشمانش با حالتی فریبنده درخشید.
او چیزی داشت‌آدمای که می‌توانست به‌همچین آن تکیه کند.
برخلاف دو اول،دشمنان او سلاحی مرگبار‌می‌آمدند علیه مردان داشت.
هاله فریبنده‌ای‌شاید که با آن‌پیش متولد شده بود.
او گره قلب شیطانی را‌داشته فعال کرد که انرژی فریبنده‌اش را‌مکان تقویت می‌کرد، و چشمانش برقی زد.
«از این‌فعلی هاله نمی‌تونی‌زیادی فرار کنی.»
انرژی چسبناک‌تزکیه‌کنندگان دور چون‌خونی هوی پیچید.
در ترکیب با گره قلب شیطانی، حتی یک‌روحیه استاد قلمرو نهایت رزمی هم در صورت مرد‌اگه بودن برای مقاومت در برابر آن به دردسر می‌افتاد.
«مگر اینکه در سطح‌غلیظی رهبر دروازه خورشید و‌نگو ماه باشه، وگرنه غیرممکنه.»
حتی اگر دو اول را با‌همچین یک ضربه کشته بود، باور نداشت‌واحد که در آن سطح از قدرت باشد.
نگاهش روی‌تزکیه‌کنندگان چون هوی‌خونی قفل شد.
گره قلب شیطانی‌اش را‌زندگی بالا برد و تکنیک‌روحیه روح فریبنده را آزاد کرد.
«گرفتمش.»
هاله نه تنها دور‌زیادی او پیچید، بلکه به‌داشته اعماق وجودش نفوذ کرد.
لب‌های قرمزش‌تزکیه‌کنندگان به لبخندی‌خونی کج شد.
«تو از‌شاید فرقه شیطان‌زندگی آسمانی هستی؟»
«نه.»
ابروهای کیونگ‌چی‌فعلی در هم‌زیادی گره خورد.
«از فرقه شیطان آسمانی نیست؟»
فرض کرده بود که هست.
هر کسی با این انرژی شیطانی‌باشن شدید و مهارت رزمی، قطعاً فرض‌ذهنش می‌شد که از فرقه شیطان آسمانی باشد.
با اخمی‌فعلی از این پاسخ‌نیستن غیرمنتظره، دوباره پرسید.
«پس تنهایی؟تزکیه‌کنندگان یا به گروه‌حساب دیگه‌ای تعلق داری؟»
با دقت به‌بار لب‌هایش خیره شد‌می‌آمد و منتظر پاسخ ماند.
لحظه‌ای بعد، دهانش‌همچین باز شد و‌باشن صدای بی‌تفاوتی بیرون آمد.
«با این‌فعلی اطلاعات می‌خوای‌زیادی چه غلطی بکنی؟»
«...!»
کیونگ‌چی از‌شاید شوک به‌زندگی عقب پرید.
«چـ... چطور‌نیستن تحت تأثیر هاله‌داشته من قرار نگرفتی...؟»
چون هوی پوزخند زد.
هاله فریبنده او‌دشمنان حتی نتوانسته بود خراشی‌روبرو روی قلب استوارش بیندازد.
شاید بقیه تسلیم می‌شدند، اما‌پیش او دانتیان بالایی‌اش را با‌شعله‌ور هنر حاکم مطلق باز کرده بود.
و فکر می‌کرد‌همچین با این می‌تواند‌باشن او را فریب دهد؟
با همچین هاله بی‌ارزشی؟
حتی خنده‌اش هم نمی‌گرفت.
«فکر کردی با‌بار این هاله رقت‌انگیزت‌می‌آمد می‌تونی منو کنترل کنی؟»
«...!»
چشمان کیونگ‌چی‌فعلی به صورت‌زیادی عمودی تنگ شد.
مثل یک‌تزکیه‌کنندگان روباه به‌خونی او خیره شد.
«پس انرژی‌شاید فریبنده واقعی رو‌پیش بهت نشون می‌دم.»
با سردی گفت.
نتوانسته بود هویتش‌آدمای را بفهمد، اما مهم‌ترین‌غلیظی چیز را فهمیده بود.
او از‌تزکیه‌کنندگان فرقه شیطان‌خونی آسمانی نبود!
دیگر دلیلی برای عقب‌نشینی نداشت.
سسس—
لب‌های چون‌فعلی هوی به لبخندی‌نیستن گشاد باز شد.
همزمان، انرژی شیطانی‌اش با لبخندش ترکیب شد‌روبرو و به هنر شیطانی تبدیل گشت که‌فرصتی در زندگی گذشته‌اش زیاد از آن استفاده می‌کرد.
لبخند شیطانی تسخیرکننده روح!
«...؟!»
بدن کیونگ‌چی تکان شدیدی خورد.
«ا... این دیگه چیه...!»
احساس کرد چیزی اشتباه است.
انرژی فریبنده‌ای که‌همچین از بدو تولد داشت—نمی‌توانست‌فقط آن را حس کند.
نه، داشت محو می‌شد.
«چـ... چیکار کردی؟»
«خودت چی فکر می‌کنی؟»
لبخند چون هوی عمیق‌تر شد.
«همون کاری‌فعلی که خودت‌زیادی داشتی می‌کردی.»
«داری در‌تزکیه‌کنندگان مورد چی‌خونی حرف می‌زنـ... آآآغ!»
چین و‌شاید چروک‌هایی روی‌زندگی صورتش شکل گرفت.
با شروع از خطوط‌غلیظی عمیق دور دهانش، به سرعت‌واحد شروع به پیر شدن کرد.
بدن او که توسط گره‌نیستن قلب شیطانی حفظ می‌شد، زیر‌فقط فشار انرژی شیطانی فرو ریخت.
«اوغغغ!»
با فریادی از روی درد، سریع صورتش‌همین‌طور را با هر دو دست پوشاند و‌راهش از لای انگشتانش به چون هوی خیره شد.
«از قیافه واقعیت خجالت می‌کشی؟»
چون هوی تمسخر کرد.
«حرومزاده...!»
سرش را بالا آورد.
همزمان، دستانش به‌همچین سمت کمرش رفت و‌فقط کمربند شیطانی‌اش را گرفت.
در یک‌فعلی چشم به هم‌نیستن زدن اتفاق افتاد.
ویش!
کمربند را‌شاید با نیروی‌زندگی درونی آغشته کرد.
هنر شمشیر‌نیستن گره قلب‌غلیظی شیطانی—شمشیر دم مار!
درست مثل نامش، کمربند مانند‌نیستن دم یک مار حرکت کرد‌فقط و چون هوی را هدف گرفت.
«بمیر!»
چون هوی با چشمانی بی‌تفاوت‌پیش به کمربند نگاه کرد و‌شعله‌ور شمشیرش را به سمت بالا چرخاند.
جر!
کمربند از‌فعلی وسط به‌زیادی دو نیم شد.
کیونگ‌چی با نگاهی خالی به کمربند‌می‌آمدند بریده شده خیره شد، سپس با‌خود خشم به چون هوی نگاه کرد.
همزمان، دیدش قرمز‌بار شد و دنیا به‌همین‌طور دو نیم تقسیم گشت.
«باید زودتر فرار می‌کردم...»
پیش از آنکه‌آدمای بتواند فکرش را تمام‌غلیظی کند، هوشیاری‌اش محو شد.
یک خط خونی طولانی‌خونی به صورت عمودی از روی‌استادی پیشانی‌اش شروع به شکل‌گیری کرد.
تپ—
روی زمین افتاد.
چون هوی به جسدی که‌نیستن زمانی کیونگ‌چی بود نگاه کرد‌فقط و شمشیرش را در غلاف گذاشت.
«هنرهای شیطانی‌تزکیه‌کنندگان واقعاً تمیزترین‌خونی روش هستن.»
نگاهش را چرخاند‌بار و شمشیر شیطانی‌می‌آمد را بلند کرد.
«چطور بود؟ حالا راضی شدی؟»
شمشیر به آرامی زمزمه کرد.
سپس، در حالی که شمشیر به‌می‌آمدند سرعت انرژی شیطانی‌اش را سرکوب کرد، چون‌ساطع هوی آن را غلاف کرد و چرخید.
«فکر کنم‌شاید وقتشه راه‌زندگی بیفتم سمت چینگهای.»
او به سمت غرب حرکت کرد‌باشن و دو جسد و هاله شیطانی‌ذهنش ماندگاری را پشت سرش جا گذاشت.
حدود یک ساعت بعد—
«این دیگه چیه؟!»
مردی ظاهر شد.
او بیوک اون-چانگ بود،غلیظی یک استاد در حال ظهور‌واحد از خانواده یانگ از سینچانگ.
او به دنبال مهمانی آمده بود که‌غلیظی ناگهان ناپدید شده بود، اما صحنه روبه‌رویش‌مکان باعث شد نفس در سینه‌اش حبس شود.
اطراف طوری به نظر‌خونی می‌رسید که انگار رانش‌شدن زمین رخ داده است.
و دو جسدی که آن‌پیش نزدیکی افتاده بودند، افرادی بودند که‌می‌شد همین چند روز پیش دیده بود.
«دو اول‌نیستن و کیونگ‌چی...؟ اینجا‌داشته چه اتفاقی افتاده؟»
با بهت‌فعلی و حیرت به‌نیستن اجساد نگاه کرد.
وحشتناک بود.
قلب دو اول سوراخ‌زندگی شده بود و کیونگ‌چی‌روحیه سرد و بی‌جان افتاده بود.
«نکنه... اون مرد...؟»
وقتی مهمان جوانی را که‌نیستن به دنبالش بود به یاد آورد،نگو سرش را به شدت تکان داد.
«نه. امکان نداره. حتی رهبر قبیله‌می‌آمدند هم در برابر این دو نفر‌خود فقط پنجاه-پنجاه شانس داره. پس کی...؟»
همان‌طور که افکارش عمیق‌تر می‌شد—
«صبر کن...»
عرق سردی‌فعلی از پشتش‌زیادی جاری شد.
«مشکل اصلی قاتل‌ها نیستن.»
اوضاع پیچیده شده بود.
دو اول و کیونگ‌چی همین‌داشته چند روز پیش به دیدار‌تنها خانواده یانگ از سینچانگ آمده بودند.
حالا آن‌ها مرده بودند.
اگر این اطلاعات به‌خونی گوش دروازه خورشید و ماه‌استادی می‌رسید، آن‌ها چه فکری می‌کردند؟
«نکنه به‌شاید قبیله ما‌زندگی شک کنن...؟»
پشتش غرق‌نیستن در عرق‌غلیظی شده بود.
اگر این موضوع به‌زیادی بیرون درز می‌کرد و‌داشته بدترین حالت رخ می‌داد...
سریع چرخید.
الان وقت فکر کردن به‌پیش این نبود که چه کسی‌شعله‌ور این کار را کرده است.
«باید فوراً‌نیستن به رهبر‌غلیظی قبیله خبر بدم!»