چپتر 66: فصل 66
0«چی گفتی؟!»
اعضای قبیله نام‌گونگ که‌کنید دورتادور نشسته بودند، مثل‌جمله فنر از روی صندلی‌هایشان پریدند.
وقتی حرف از عدالت‌دست به میان می‌آمد، همه‌نمی‌فهمیم یاد قبیله نام‌گونگ می‌افتادند.
وقتی اسم قبیله‌گرفته نام‌گونگ می‌آمد، کلمه عدالت‌نگاهش در ذهن‌ها نقش می‌بست.
اما حالا چی؟درکردی اینکه آن‌ها حتی معنی‌دست‌کم قدردانی را هم نمی‌فهمند؟
صورت‌هایشان از خشم در هم تنیده شد‌تنها و در حالی که رگ‌های گردنشان بیرون‌سابیدند زده بود، به چون هوی خیره شدند.
«پسره‌ی عوضی! اصلاً می‌فهمی‌دست کجایی که داری این‌نمی‌فهمیم مزخرفات رو بلغور می‌کنی؟!»
«فقط چون تازگی‌ها یه ذره‌کرد اسم و رسم درکردی، فکر‌فرو می‌کنی می‌تونی بقیه رو دست‌کم بگیری؟!»
«چطور جرئت‌رسم می‌کنی به قبیله‌می‌تونی ما توهین کنی...!»
صدایشان به اوج رسید‌کنید و آن‌قدر فریاد زدند که‌کسانی نزدیک بود حنجره‌هایشان پاره شود.
یک راهب ساده از فرقه کوه هوآشان به رهبر قبیله‌خنجر نام‌گونگ توهین کرده بود، آن هم درست وسط عمارت نام‌گونگ.می‌دزدید خشم تماشاچیان به حدی بود که می‌توانست آسمان را بشکافد.
اما بعد...
«چه کسی به‌درکردی شما اجازه داد‌بقیه دهانتان را باز کنید؟»
نام‌گونگ این‌دهانتان به این‌کنید همهمه پایان داد.
تنها با یک جمله، کسانی که تا‌کرد لحظه‌ای پیش فریاد می‌کشیدند، دندان‌هایشان را روی‌دیگری هم سابیدند و خشمشان را قورت دادند.
نام‌گونگ این که با یک کلمه‌نمی‌فهمیم کنترل فضای قبیله نام‌گونگ را به‌دیگری دست گرفته بود، سرش را کج کرد.
«گفتی ما‌رسم معنی قدردانی‌فکر رو نمی‌فهمیم؟»
نگاهش مثل خنجر‌باز در بدن چون‌پایان هوی فرو رفت.
هر کس دیگری بود، از‌گرفته این نگاه سرد و برنده‌خنجر جا می‌خورد و چشم می‌دزدید.
به چی زل زدی؟
اما چون هوی حتی یک‌می‌تونی قدم هم عقب نکشید. او مستقیم‌توهین به چشمان نام‌گونگ این خیره شد.
«فکر می‌کردم کری،باز اما انگار این‌پایان دفعه رو خوب شنیدی.»
هوا در‌کنترل یک چشم‌به‌هم‌زدن‌دست تغییر کرد.
با وجود اینکه اعضای قبیله نام‌گونگ در واکنش‌خنجر به حرف‌های نام‌گونگ این چیزی نگفتند، اما موجی‌می‌خورد از نیت قتل شروع به اوج گرفتن کرد.
این نیت قتل مثل قطره آبی که‌دست‌کم در روغن جوشان بیفتد، به شدت فوران‌اوج کرد و روی سر چون هوی آوار شد.
فضا در‌دهانتان یک آن وحشیانه‌همهمه و غیرقابل‌کنترل شد.
در همان لحظه...
«عذرخواهی می‌کنم، رهبر قبیله نام‌گونگ.کرد می‌تونم ازتون خواهش کنم برای‌فرو یک لحظه خشمتون رو کنترل کنید؟»
هیون جین بین آن‌ها پرید.
او که متوجه وخامت‌کنید اوضاع شده بود، سریعاً‌جمله شروع به عذرخواهی کرد.
«من متأسفم.»
«شاگرد من هنوز در راه و‌نمی‌فهمیم رسم دنیای رزمی بی‌تجربه‌ست و به‌دیگری همین دلیله که این اتفاق افتاده.»
«اون بی‌ادبی بزرگی مرتکب شده.»
به دنبال او، محافظان‌کنید شمشیر شکوفه آلو هم‌جمله با دستپاچگی عذرخواهی کردند.
بدن‌هایشان کمی می‌لرزید.
همون‌طور که‌دست از قبیله‌سرش نام‌گونگ انتظار می‌رفت...
نـ... نمی‌تونم نفس بکشم!
با اینکه برای جلوگیری از درگیری جلو آمده‌جمله بودند، اما نیت قتلی که از هر طرف‌قورت به آن‌ها فشار می‌آورد، باعث می‌شد احساس خفگی کنند.
...این خطرناکه.
حتی هیون جین که وضعیت بهتری نسبت به‌خنجر بقیه داشت، متوجه چهره‌های رنگ‌پریده محافظان شمشیر شکوفه‌می‌خورد آلو شد و دوباره با نهایت احترام تعظیم کرد.
«شاگرد فرقه ما‌درکردی هنوز جوانه و‌بقیه درک درستی نداره...»
اما حرف‌هایش بی‌فایده بود.
«کلمات وزن سنگینی دارند.»
نام‌گونگ این،دست هیون جین‌سرش را نادیده گرفت.
نه، او اصلاً‌درکردی حضور هیون جین‌بقیه را به رسمیت نشناخت.
نگاهش فقط‌دهانتان روی یک نفر‌همهمه قفل شده بود.
راهب جوان و احمقی که پشت سر‌کرد هیون جین ایستاده بود و بدون اینکه‌دیگری پلک بزند، به چشمانش خیره شده بود.
«یک کلمه اشتباه می‌تونه کینه‌ای ماندگار ایجاد کنه. گاهی اوقات، حتی‌رفت می‌تونه صعود یا سقوط یک فرقه رو رقم بزنه. مخصوصاً در‌نکشید دنیای رزمی، اگر قدرت نداری، باید بدونی که نباید بی‌پروا حرف بزنی.»
«پس داری می‌گی اگه قدرت‌می‌تونی زیادی داشته باشی، می‌تونی هر‌جرئت زری که دلت می‌خواد بزنی؟»
چون هوی با‌باز بی‌خیالی جواب داد و‌تنها ابروی نام‌گونگ این پرید.
«...داری می‌گی اون‌قدر قدرت داری‌گرفته که مسئولیت توهین به قبیله‌خنجر ما رو به گردن بگیری؟»
چون هوی سرش را چرخاند‌کرد و به همه کسانی که داخل‌رفت تالار بزرگ لاجوردی بودند نگاه کرد.
برای این سطح...
«زیادم هست.»
هوا فوراً سنگین شد.
نام‌گونگ این با چشمانی آرام‌کرد به چون هوی خیره شد‌فرو و با صدایی مورمورکننده گفت:
«خیلی جسوری.»
«جسور نیستم. فقط‌باز دارم یه حقیقت‌پایان واضح رو می‌گم.»
«حقیقت واضح؟»
در حالی که نام‌گونگ این‌کرد بدون اینکه قصد عقب‌نشینی داشته باشد‌رفت به چون هوی خیره شده بود...
وووش...
مرد جوانی با‌باز یک تکنیک حرکتی خیره‌کننده‌تنها بین آن‌ها ظاهر شد.
«پدر. من‌کنترل مسئولیتش رو‌دست به عهده می‌گیرم.»
«تو؟»
«بله.»
مرد جوان، نام‌گونگ جین-گیونگ،کنید پسر دوم قبیله نام‌گونگ،جمله بدنش را به تندی چرخاند.
این دیگه کدوم خریه؟
در حالی که چون هوی به نام‌گونگ جین-گیونگ که‌بدن مستقیم به او زل زده بود نگاه می‌کرد، مرد جوان‌زدی ناگهان دستانش را به نشانه احترام به هم گره زد.
«تو رو‌رسم به یک مبارزه‌می‌تونی تمرینی دعوت می‌کنم.»
«نه، اینطوری...»
هیون جینِ دستپاچه سعی‌دست کرد جلویش را بگیرد، اما‌نگاهش چون هوی سریع‌تر جواب داد.
«به نظرم که عالیه.»
در زمین تمرین قبیله نام‌گونگ.
در حالی که چون هوی و نام‌گونگ‌کرد جین-گیونگ با کمی فاصله روبه‌روی هم ایستاده‌دیگری بودند، هوای اطراف زمین تمرین داغ شد.
«یه کم‌دست ادب بهش‌سرش یاد بده!»
«ارباب جوان دوم!»
طبیعتاً، تشویق‌ها به‌باز شدت به نفع‌پایان نام‌گونگ جین-گیونگ بود.
«انتظار نداشتم‌کنترل کار به‌دست اینجا بکشه.»
«هوف، شاگرد من...»
تشویق‌های کرکننده باعث شد هیون‌می‌تونی جین و محافظان شمشیر شکوفه‌جرئت آلو خودشان را جمع کنند.
«استاد ارشد، حالش‌باز خوب می‌شه؟ اون تا‌تنها همین اواخر مریض بود...»
«استاد ارشد،کنترل باید فوراً مبارزه‌گرفته رو متوقف کنیم!»
صداهای مضطرب آن‌ها‌گرفته چهره هیون جین‌نمی‌فهمیم را در هم کشید.
هر کلمه،رسم انعکاس نگرانی‌های‌فکر خودش بود.
اما...
«دیگه خیلی دیره.»
لحظه‌ای که چون هوی مبارزه را قبول کرد،خنجر دیگر هیچ دلیلی برای متوقف کردن آن وجود‌می‌خورد نداشت و هیچ راهی هم برای مداخله نبود.
هوف. حتماً خیلی عصبانیه.
هیون جین می‌توانست‌باز احساسات نام‌گونگ این‌پایان را درک کند.
یک راهب جوان علناً‌دست در مقابل تمام اعضای قبیله‌نگاهش به رهبرشان توهین کرده بود.
اگر جای آن‌ها‌گرفته عوض می‌شد، او هم‌نگاهش از کوره در می‌رفت.
با این حال،درکردی این دیگه زیاده‌رویه،بقیه رهبر قبیله نام‌گونگ.
نگاهش به‌دهانتان سمت نام‌گونگ‌کنید جین-گیونگ چرخید.
اژدهای شمشیر‌کنترل آسمان آبی،دست نام‌گونگ جین-گیونگ.
شانه‌های پهن و عضلاتی که از‌نمی‌فهمیم زیر لباسش مشخص بود، مثل فولادِ‌دیگری چکش‌خورده سفت و محکم به نظر می‌رسید.
او خیلی قدبلند نبود، اما هیکل‌بقیه درشتش باعث می‌شد حتی از چون‌کنی هوی هم بزرگ‌تر به نظر برسد.
فقط این نیست.
دانه‌های عرق‌کنترل روی پیشانی‌دست هیون جین نشست.
این هاله...
جای تعجب نداشت که او را‌بقیه یکی از پنج اژدها و چهار ققنوس‌صدایشان در میان جانشینان انجمن آسمان پرواز می‌دانستند.
حضورش به تنهایی خفه‌کننده بود.
رهبر قبیله‌کنترل حتماً عمداً‌دست اونو صدا زده.
ابروهای هیون‌دست جین در‌سرش هم گره خورد.
اسمش را گذاشته بودند یک مبارزه‌بقیه تمرینی برای پذیرفتن مسئولیت، اما همه‌چیز دقیقاً‌صدایشان همان‌طور پیش می‌رفت که نام‌گونگ این می‌خواست.
«حریفش کسی نیست جز‌کنید اژدهای شمشیر آسمان آبی. اصلاً‌کسانی چون هوی می‌تونه دوام بیاره...»
با نظر یکی‌فضای از افراد، هیون جین‌کرد از کوره در رفت.
«خودم می‌دونم!»
این فوران خشمِ‌درکردی نادر، محافظان شمشیر شکوفه‌دست‌کم آلو را شوکه کرد.
«استاد ارشد؟»
«می‌دونم که چون هوی نمی‌تونه در برابر اژدهای‌نمی‌فهمیم شمشیر آسمان آبی دوام بیاره. اما چه کار‌سرد می‌تونیم بکنیم؟ خود چون هوی مبارزه رو قبول کرد!»
هیون جین مشتش را به سینه‌اش کوبید‌نگاهش و بالاخره کلافگی و ناامیدی‌ای که در‌سرد خود نگه داشته بود را بیرون ریخت.
به زبان نمی‌آورد، اما‌فکر از درون پر از اضطراب‌چطور بود و احساس خفگی می‌کرد.
محافظان شمشیر شکوفه‌باز آلو در سکوت‌پایان سرهایشان را پایین انداختند.
«تنها کاری که الان‌دست از دستمون برمیاد اینه که‌نگاهش امیدوار باشیم هیچ اتفاقی نیفته...»
هیون جین صورتش را‌سرش با کف دست پوشاند‌خنجر و با ناامیدی زمزمه کرد.
«...فقط بیاید ساکت‌درکردی صبر کنیم تا مبارزه‌دست‌کم تموم بشه. محض احتیاط...»
حرفش را نیمه‌کاره رها کرد و قبل‌تنها از اینکه رو به محافظان شمشیر شکوفه‌سابیدند آلو زمزمه کند، یک بار پلک زد.
«اگه وسط مبارزه‌فضای اتفاقی افتاد، آماده‌سرش باشید که دخالت کنید.»
«...!»
محافظان شمشیر شکوفه‌درکردی آلو ناگهان سرهایشان‌بقیه را بالا آوردند.
چشمانشان برق زد.
این همان‌کنترل دستوری بود‌دست که منتظرش بودند.
بلافاصله خودشان را آماده کردند؛کرد دست‌هایشان آماده بود تا هر‌فرو لحظه شمشیرهایشان را بیرون بکشند.
«فهمیدیم.»
«هر لحظه آماده حرکتیم.»
در همین حین، چون هوی‌گرفته روبه‌روی نام‌گونگ جین-گیونگ که شمشیر‌خنجر چوبی در دست داشت، ایستاده بود.
'انتظار نداشتم قبل از دیدن‌کرد هنرهای رزمی اتحاد نه فرقه،فرو هنرهای رزمی قبیله نام‌گونگ رو ببینم.'
اوضاع مسیر‌رسم عجیبی به‌فکر خود گرفته بود.
او به اتحاد رزمی‌کنید آمده بود تا هنرهای رزمی‌کسانی فرقه‌های صالح را بررسی کند.
اما حالا، به جای هنرهای رزمی فرقه‌های‌کرد این اتحاد، قرار بود شاهد تکنیک‌های قبیله‌دیگری نام‌گونگ باشد که هیچ ربطی به اتحاد نداشت.
'برام جالبه بدونم‌گرفته از چه هنر‌نمی‌فهمیم رزمی‌ای استفاده می‌کنه.'
سعی کرد تکنیک‌های‌درکردی قبیله نام‌گونگ را از‌دست‌کم خاطراتش به یاد بیاورد.
چیزهای زیادی به ذهنش رسید،همهمه اما آن‌هایی که بیشتر از همه‌پیش مشتاق دیدنشان بود، تکنیک‌های شمشیرزنی بودند.
از تکنیک شمشیر آسمان بی‌کران‌گرفته گرفته تا تکنیک شمشیر تکامل‌خنجر بزرگ و تکنیک شمشیر باد آسمانی...
'حتی اون‌دست موقع‌ها هم‌سرش بدک نبودن.'
لبخندی پر از‌درکردی علاقه روی لب‌های‌بقیه چون هوی نقش بست.
'قبیله نام‌گونگ مثل فرقه کوه‌همهمه هوآشان سقوط نکرد، پس حتماً‌لحظه‌ای خیلی بیشتر از قبل پیشرفت کردن.'
در آن لحظه، نام‌گونگ جین-گیونگ‌گرفته دست‌هایش را به هم گره‌خنجر زد و ادای احترام کرد.
«من نام‌گونگ‌دست جین-گیونگ از‌سرش قبیله نام‌گونگ هستم.»
«آه، منم‌رسم چون هوی از‌می‌تونی فرقه کوه هوآشانم.»
نام‌گونگ جین-گیونگ پس از دریافت پاسخ‌پایان احترامش، دست‌هایش را رها کرد و‌می‌کشیدند شمشیر را از کمرش بیرون کشید.
شینگ—
همان‌طور که از پسر دوم قبیله نام‌گونگ‌نگاهش انتظار می‌رفت، شمشیر آن‌قدر تیز به نظر‌سرد می‌رسید که می‌توانست یک تیغه افسانه‌ای باشد.
«برای این مبارزه، قصد‌فکر دارم از سیزده ضربه‌بگیری شمشیر رعد استفاده کنم.»
او با لحنی خشک حرف زد‌پایان و با پای چپش قدمی به‌می‌کشیدند جلو برداشت و شمشیرش را بالا آورد.
چشمان چون هوی برقی زد.
سیزده ضربه‌دست شمشیر رعد؟ یه‌کرد تکنیک شمشیر جدید؟
او نه در زندگی قبلی‌می‌تونی و نه در این زندگی‌اش،جرئت هرگز چنین چیزی نشنیده بود.
چه جور تکنیکی بود؟کنید اگر در اسمش «رعد» داشت،کسانی یعنی یک شمشیر سریع بود؟
چون هوی که از‌دست دیدن یک تکنیک جدید‌نمی‌فهمیم هیجان‌زده شده بود، نیشخندی زد.
«تو از‌دست چه تکنیکی‌سرش استفاده می‌کنی، پسرجون؟»
«راستش هنوز تصمیم نگرفتم...»
پس از لحظه‌ای‌باز فکر کردن، چون هوی‌تنها شمشیرش را بیرون کشید.
«خب، من فقط‌فضای از تکنیک شمشیر‌سرش شش هارمونی استفاده می‌کنم.»
«تکنیک شمشیر شش هارمونی...؟»
ابروی چپ نام‌گونگ جین-گیونگ پرید.
تکنیک شمشیر شش هارمونی یک تکنیک‌پایان درجه سه بود که حتی بچه‌های‌می‌کشیدند خیابانی هم آن را بلد بودند.
و او‌کنترل می‌خواست از‌دست آن استفاده کند؟
«نمی‌خوای از یه تکنیک شمشیر پیشرفته‌تر‌نمی‌فهمیم استفاده کنی؟ شنیدم فرقه کوه هوآشان‌دیگری به خاطر تکنیک شمشیر شکوفه آلو معروفه.»
«اگه لازم‌رسم بشه ازش‌فکر استفاده می‌کنم.»
حالت چهره‌دهانتان نام‌گونگ جین-گیونگ‌کنید در هم رفت.
«خیلی گستاخی. امروز‌فضای این طرز برخوردت‌سرش رو اصلاح می‌کنم.»
با تغییر‌دست لحنش، شمشیرش‌سرش برقی زد.
تاب دادن شمشیر آن‌قدر سریع بود که فقط‌بگیری پس‌تصاویری از آن دیده می‌شد و به دنبال آن،فریاد صدای رعدآسایی از شکافته شدن هوا به گوش رسید.
اما چون هوی خیلی سبک شمشیرش‌پایان را جابه‌جا کرد و ضربه سیزده‌می‌کشیدند ضربه شمشیر رعد را دفع کرد.
«...!»
چشمان نام‌گونگ جین-گیونگ لرزید. اصلاً‌کرد انتظار نداشت چون هوی واقعاً‌فرو بتواند آن را دفع کند.
اما به‌رسم سرعت خونسردی‌اش را‌می‌تونی به دست آورد.
شمشیرش را عقب کشید‌کنید و حمله وحشیانه دیگری به‌کسانی سمت چون هوی روانه کرد.
در یک لحظه‌فضای کوتاه، ده ضربه‌سرش رد و بدل شد.
'داره هوا رو‌گرفته می‌شکافه تا انرژی‌نمی‌فهمیم رعد ایجاد کنه؟'
چون هوی در حالی که ضربات‌بقیه را دفع می‌کرد، با آرامش تکنیک‌کنی شمشیر او را زیر نظر گرفت.
این تکنیکی بود که از انرژی رعد،تنها که معمولاً برای کنترل کردن بیش از‌سابیدند حد وحشی بود، به روشی هوشمندانه استفاده می‌کرد.
'همم. بذار‌کنترل یکم بیشتر‌دست تماشا کنم.'
او عمداً اجازه داد شمشیر‌کرد از بیخ گوشش بگذرد و‌فرو با دقت به آن نگاه کرد.
«هوپ!»
«چون هوی!»
محافظان شمشیر شکوفه آلو که از نیات چون‌نمی‌فهمیم هوی بی‌خبر بودند، هر بار که او به‌سرد سختی از ضربه‌ای جاخالی می‌داد، از جا می‌پریدند.
«...جـ-جاخالی داد؟»
«هوف—»
وقتی جاخالی می‌داد‌باز نفس راحتی می‌کشیدند، اما‌تنها تنش فقط بیشتر می‌شد.
ضربات شمشیر‌کنترل نام‌گونگ جین-گیونگ‌دست داشت وحشیانه‌تر می‌شد.
«چـ-چیزیش نمیشه؟»
«حملات حریف داره سریع‌تر‌فکر می‌شه. فعلاً داره جاخالی‌بگیری می‌ده، اما با این وضع...»
دانه‌های عرق روی پیشانی‌شان نشست.
تکنیک شمشیر نام‌گونگ‌فضای جین-گیونگ به طرز باورنکردنی‌ای‌کرد سریع و ماهرانه بود.
حتی آن‌ها هم‌گرفته در برابر آن‌نمی‌فهمیم به دردسر می‌افتادند.
با این حال چون هوی، با‌بقیه وجود اینکه خطرناک به نظر می‌رسید،کنی موفق می‌شد ضربات را دفع کند.
«فقط کافیه‌دهانتان ضربه به‌کنید جای حساسش نخوره...»
«جاخالی بده!»
آن‌ها مبارزه را تماشا‌سرش می‌کردند و به هر حرکت‌بدن چون هوی واکنش نشان می‌دادند.
«ارشد! دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.می‌تونی بهتر نیست قبل از اینکه اتفاقی‌توهین بیفته، خودمون اول وارد عمل بشیم؟»
گو گیوموی که‌باز دیگر نمی‌توانست تحمل‌پایان کند، به حرف آمد.
چون هوی دوباره به سختی جاخالی داده بود،نمی‌فهمیم اما به نظر می‌رسید شمشیر تیز نام‌گونگ جین-گیونگ‌سرد هر لحظه ممکن است بدنش را سوراخ کند.
«نمی‌تونیم. اگه ما اول‌سرش وارد عمل بشیم، فقط‌خنجر قبیله نام‌گونگ رو تحریک می‌کنیم.»
هیون جین‌رسم با صدایی‌فکر گرفته جواب داد.
او هم‌دهانتان دلش می‌خواست‌کنید دخالت کند.
اما اگر این کار را می‌کرد،سرش دیگر یک مبارزه تمرینی نبود، بلکه به‌رفت یک نبرد مرگ و زندگی تبدیل می‌شد.
در حالی‌دست که آن‌ها منتظر‌کرد لحظه مناسب بودند—
«همف! خوب‌رسم جاخالی می‌دی، مثل‌می‌تونی یه سنجاب پرنده.»
نام‌گونگ جین-گیونگ در حالی‌کنید که می‌دید چون هوی‌جمله همچنان جاخالی می‌دهد، پوزخندی زد.
«ولی تا کی‌فضای می‌تونی به این‌سرش کار ادامه بدی؟»
شمشیرش حتی‌دست شدیدتر از‌سرش قبل شد.
ووش— ووش—
ضربات سریع‌تر از قبل بودند.
اما چون هوی‌فضای با چهره‌ای بی‌حوصله‌سرش از آن‌ها جاخالی می‌داد.
'دیگه نیازی نیست تماشا کنم.'
سیزده ضربه شمشیر رعد مشخصاً‌می‌تونی تکنیک خوبی بود، اما سطح نام‌گونگ‌توهین جین-گیونگ بیش از حد پایین بود.
رعد، سیزده و ضربات شمشیر.
اگر درست اجرا می‌شد،دست باید سیزده ضربه به سرعت‌نگاهش رعد بر سر حریف می‌بارید.
اما این‌دست دیگه چه‌سرش کوفتی بود؟
برای اینکه بهش بگن رعد خیلی کند بود، برای‌چطور اینکه سیزده تا باشه خیلی کم بود، و ضرباتش‌زدند هم فقط یه مشت دست‌وپازدن بی‌هدف و وحشیانه بود.
'اگه یه آدم‌باز ماهر ازش استفاده‌پایان می‌کرد، شاید قوی می‌شد...'
چون هوی که دیگر علاقه‌اش را از‌کرد دست داده بود، بالاخره مستقیماً با یکی از‌نگاه ضربات روبه‌رو شد و آن را دفع کرد.
کلنگ!
با صدایی تیز شبیه به‌می‌تونی خرد شدن کریستال، شمشیر و بدن‌توهین نام‌گونگ جین-گیونگ به عقب پرتاب شد.
«چـ-چطور سیزده‌دهانتان ضربه شمشیر رعد‌همهمه رو دفع کردی...!»
نام‌گونگ جین-گیونگ مات و مبهوت مانده بود که چطور‌نگاهش چون هوی که تا آن لحظه فقط جاخالی می‌داد،می‌خورد ناگهان ضدحمله زد و او را به عقب پرت کرد.
«این یه‌دست مبارزه تمرینیه، برای‌کرد همین نمی‌تونم بکشمت.»
چون هوی در‌درکردی حالی که قدمی به‌دست‌کم جلو برمی‌داشت، زمزمه کرد.
«چاره‌ای نیست. دندونات‌باز رو محکم به‌پایان هم فشار بده.»