چپتر 180: چپتر 180
0یک ماه‌جواب از شروع‌قرص‌های تمرینات گذشته بود.
«بازم خوبه، این تمرینای شبانه‌روزی‌دادند باعث شده استقامت این بدن قراضه‌است یه کم بهتر از قبل بشه.»
چون هوی روی زمین نشسته بود‌رزمی و تک‌تک به شاگردانی که در‌شاگردان حال استراحت بودند، خیره شده بود.
استقامت آن‌ها در مقایسه‌مرحله با روز اولی که دیده‌آخیش بودشان، پیشرفت چشمگیری کرده بود.
البته، هنوز هم‌دادند با استانداردهای والای‌نظرم او فاصله زیادی داشت...
«ولی خب،بالا بالاخره می‌تونیم‌جواب شروع کنیم.»
چون هوی لب‌هایش‌واقعاً را تکان داد: «می‌ریم‌واقعی سراغ مرحله بعدی تمرین.»
شاگردانی که در‌سراغ حال استراحت بودند،تمرین از جا پریدند.
«واقعاً؟»
«بالاخره...»
«آخیش... بالاخره‌پریدند قراره تمرین‌آخیش رزمی واقعی بکنیم!»
اشک در گوشه‌سراغ چشمان شاگردان حلقه‌تمرین زد. اشک شوق بود.
«بالاخره از‌جواب شر اون نشستن‌های‌اکسیر اسبی راحت شدیم!»
«فکر می‌کردم هر‌بردند روز صبح از‌قرص‌های درد عضلات می‌میرم!»
«هق‌هق، دیگه‌پریدند از دویدن‌آخیش خبری نیست!»
چون هوی‌می‌ریم با تماشای آن‌ها‌بعدی دهان باز کرد:
«قبل از اینکه شروع کنیم، بذارید یه‌هنرهای چیزی ازتون بپرسم. به نظرتون سریع‌ترین راه‌می‌رسید برای قوی شدن تو یه مدت کوتاه چیه؟»
همه از این سوال ناگهانی گیج شدند.اکسیر اما فقط برای یک لحظه؛ چند نفر از‌گوش شاگردان دستشان را بالا بردند و جواب دادند:
«قرص‌های اکسیر نیست؟»
«به نظرم‌می‌ریم هنرهای رزمی‌مرحله پیشرفته است.»
جواب‌های هیجان‌زده‌جواب از هر طرف‌اکسیر به گوش می‌رسید.
بیشترشان فقط چیزهایی را‌جواب می‌گفتند که امیدوار بودند چون‌هنرهای هوی به آن‌ها آموزش دهد.
«بی‌دلیل که این سوالو نمی‌پرسید.»
اما برخلاف چشمان درخشان و پر‌تمرین از انتظار آن‌ها، چون هوی انگشت اشاره‌اش‌بکنیم را به چپ و راست تکان داد.
«اکسیر؟ همین الانشم کلی‌قرص‌های قرص رایحه تاریک کوفت‌پیشرفته کردید، بازم دلتون می‌خواد؟»
«هیک!»
همه شاگردان فوراً برگشتند و‌قراره به شاگرد نسل اولی که‌گوشه گفته بود «اکسیر»، چشم‌غره رفتند.
شاگرد دستپاچه‌می‌ریم با وحشت دست‌هایش‌بعدی را تکان داد.
چون هوی ادامه داد: «اول همون قرص‌های رایحه‌پیشرفته تاریک که خوردید رو هضم کنید. هنوز حتی‌چیزهایی نتونستید اونا رو درست مهار کنید، اونوقت بازم می‌خواید؟»
چون هوی با‌بردند این حرفش به‌قرص‌های داد او رسید.
«هاها، راست میگه.»
«منم همین فکر رو می‌کردم.»
شاگردان که نگران بودند مبادا‌اکسیر مجبور شوند دوباره قرص رایحه‌جواب‌های تاریک بخورند، نفس راحتی کشیدند.
چون هوی‌بالا با نگاه به‌دادند آن‌ها پوزخند زد.
به هر حال بعداً باز هم به‌واقعی خوردشان می‌داد. حتی اگر سم آن خفیف‌شوق بود، در صورت انباشته شدن مشکل‌ساز می‌شد.
به همین دلیل چون هوی قصد داشت هنگام ساختن دسته‌قراره بعدی قرص رایحه تاریک، نسبت مواد را تنظیم کند. آن‌اون موقع دوباره به خوردشان می‌داد؛ اما این برای بعد بود.
در حالی که شاگردان، بی‌خبر از افکار شوم چون‌است هوی، با خیالی آسوده لبخند می‌زدند، او به شاگرد‌امیدوار نسل دومی که جواب متفاوتی داده بود نگاه کرد.
«و تو‌بالا گفتی هنرهای‌جواب رزمی پیشرفته؟»
«بله!»
شاگرد نسل دوم که این‌بعدی جواب را داده بود، با چشمانی‌رزمی درخشان و مشتاقانه سر تکان داد.
«اگه هنرهای رزمی رو از استاد ارشد‌هنرهای چون هوی یاد بگیرم، می‌تونم مثل برادر ارشد‌بیشترشان جوک گوم یا خواهر ارشد سول ران بشم...»
فقط تصور اینکه تحت‌جواب آموزش او قرار بگیرد،نظرم باعث شد نیشش باز شود.
اما...
«با این مهارت فعلیت؟ تو این سطحی که تو داری،قراره حتی اگه هنرهای رزمی پیشرفته هم یاد بگیری، مثل این‌اون می‌مونه که یه شمشیر افسانه‌ای رو بدی دست یه بچه.»
کلمات همراه با آه‌قرص‌های چون هوی، لبخند را از‌است روی لب‌های شاگرد پاک کرد.
همان‌طور که چون هوی‌جواب تک‌تک جواب‌ها را رد‌نظرم می‌کرد، همه ساکت شدند.
«همم، چیز‌پریدند دیگه‌ای به‌آخیش ذهنتون نمی‌رسه؟»
چون هوی‌می‌ریم نگاهی به شاگردان‌بعدی انداخت و پرسید.
«...»
هیچ‌کس جوابی نداد.
«هوف، حتی اینم نمی‌دونید؟»
چون هوی‌می‌ریم سرش را‌مرحله تکان داد.
«سریع‌ترین راه برای پیشرفت اینه که به‌هنرهای طور مداوم پایه‌هاتون رو تمرین کنید و تجربه‌بیشترشان مبارزه واقعی به دست بیارید. همین و بس.»
شاگردان لب‌بالا و لوچه‌شان‌جواب آویزان شد.
«خب اینو که همه می‌دونن!»
«فکر کردم‌می‌ریم الان می‌خواد یه‌بعدی چیز معجزه‌آسا بگه.»
همه از اهمیت‌دادند تمرینات پایه و تجربه‌هنرهای مبارزه واقعی آگاه بودند.
آن‌ها فقط امیدوار بودند‌جواب که چون هوی روش‌نظرم متفاوتی در آستین داشته باشد.
چون هوی با‌واقعاً دیدن ناامیدی آن‌ها،رزمی نیشخندی زد و گفت:
«اما وقتی این‌طوری به‌مرحله صورت گروهی جمع می‌شید، یه‌آخیش روش دیگه هم وجود داره.»
با این‌جواب حرف، چشمان‌قرص‌های همه روشن شد.
احساس کردند بالاخره چیزی‌جواب که ارزش یادگیری داشته‌نظرم باشد در راه است.
«و اون‌پریدند تکنیک آرایش‌آخیش جنگیه؛ یعنی هاپگیوکجین.»
«آه...!»
«هاپگیوکجین!»
در حالی که شاگردان با تعجب‌های کوتاه‌اکسیر واکنش نشان می‌دادند و چشمانشان برق می‌زد،طرف چون هوی چشمانش را ریز کرد و گفت:
«حتی اگه تک‌تکتون بی‌مصرف و ضعیف باشید، وقتی‌بکنیم یه هاپگیوکجین تشکیل بدید، می‌تونید نقاط ضعفتون رو‌نشستن‌های پنهان کنید و نقاط قوتتون رو چند برابر کنید.»
اولین باری که چون هوی عبارت‌تمرین «جوخه رزمی» را شنیده بود، این‌واقعی اولین چیزی بود که به ذهنش رسید.
با هاپگیوکجین، حتی ضعیف‌ترین افراد هم می‌توانستند‌هنرهای قدرتشان را ترکیب کنند تا حداقل به‌می‌رسید اندازه یک جنگجوی واقعی ارزش داشته باشند.
«من این آرایش رو بهتون یاد‌قرص‌های می‌دم، پس بیاین با سول ران‌جواب‌های و جوخه شکوفه رزمی شروع کنیم.»
به محض اینکه حرف چون هوی‌رزمی تمام شد، سول ران و جوخه‌شاگردان شکوفه رزمی روبه‌روی او صف کشیدند.
«اینو خوب‌می‌ریم یادت باشه.مرحله تو مرکز آرایشی.»
«فهمیدم.»
«تو روی ریشه یین و یانگ‌قرص‌های قدم می‌ذاری و بقیه جوخه بر اساس‌هیجان‌زده چهار جهت و هشت نماد حرکت می‌کنن...»
چون هوی‌پریدند حدود یک‌آخیش ربع توضیح داد.
هرچه توضیحات جلوتر می‌رفت، جوخه‌بعدی شکوفه رزمی با حیرت و هیبت‌رزمی بیشتری به چون هوی نگاه می‌کردند.
این آرایش کاملاً با آرایش‌هایی که می‌شناختند متفاوت‌پیشرفته بود؛ عمیق‌تر، و در کنترل نیروی درونی بسیار‌چیزهایی ظریف‌تر. آن‌ها نمی‌توانستند جلوی شگفتی خود را بگیرند.
وقتی حرف‌های‌بالا چون هوی‌جواب تمام شد، پرسید:
«همه رو حفظ کردید؟»
سول ران و‌سراغ اعضای جوخه فوراً‌تمرین سر تکان دادند.
«بله.»
«همم؟ همون‌بالا دفعه اول‌جواب گرفتید چی شد؟»
سول ران لبخندی زد‌آخیش و جواب داد: «توضیحات‌بکنیم شما بی‌نقص بود، استاد ارشد.»
او کاملاً غرق در توضیحات چون‌تمرین هوی شده بود و هر کلمه‌اش‌واقعی را با جان و دل می‌پذیرفت.
چون هوی تا‌دادند این حد فهم آن‌هنرهای را ساده کرده بود.
«خوبه.»
«اما استاد‌پریدند ارشد، اسم‌آخیش این آرایش چیه؟»
«اسم؟ هنوز تصمیم نگرفتم.»
«چی؟»
همه کسانی که آنجا‌جواب بودند، از جمله سول‌نظرم ران، هاج و واج ماندند.
مگر این به آن معنا نبود که‌واقعی این یک آرایش از پیش موجود نیست،شوق بلکه چیزی است که به تازگی خلق شده؟
«خیلی دردسر داره.سراغ فقط بهش می‌گیم‌تمرین آرایش شمشیر شکوفه رزمی.»
«...»
در حالی که سول ران و جوخه‌اکسیر شکوفه رزمی با دهان‌های باز به او خیره‌گوش شده بودند، چون هوی قدمی به جلو برداشت.
«نفرات بعدی، جوخه تیغه پرنده.»
به محض اینکه این را گفت،تمرین جوک گوم و جوخه تیغه پرنده‌واقعی با چشمانی درخشان به سمتش هجوم آوردند.
«صدامون کردید؟»
جوک گوم با صدایی پر از‌قرص‌های تنش جواب داد و چون هوی‌جواب‌های شروع به توضیح آرایش دیگری کرد.
سپس آرایش جوخه‌واقعاً روح آتش را نیز‌واقعی به آن‌ها آموزش داد.
مدت کوتاهی پس از آن، شاگردان‌تمرین که از کابوس تمرینات پایه رها‌واقعی شده بودند، لبخند به لب آوردند.
«این عالیه!»
«هه هه،بالا این یه‌جواب آرایش جنگیه!»
«بیاین همین الان امتحانش کنیم!»
سه واحد رزمی‌سراغ با تکاپو شروع‌تمرین به حرکت کردند...
«این‌طوری، درسته؟»
«باید نیروی‌بالا درونی‌ت رو‌جواب بیشتر تنظیم کنی...»
«از اونجا‌پریدند برو به‌آخیش سمت چپ...»
چون هوی‌می‌ریم سرش را‌مرحله تکان داد.
با ناباوری آهی کشید.
وقتی حتی نمی‌توانستند آن را‌دادند درست اجرا کنند، آموزش دادن‌پیشرفته این آرایش چه فایده‌ای داشت؟
«هوف، یه لحظه وایسید.»
در نهایت،می‌ریم چون هوی آن‌ها‌بعدی را متوقف کرد.
«با این وضع، حتی نمی‌تونید‌اکسیر آرایش رو درست یاد بگیرید. فقط‌هیجان‌زده همین‌طوری کورکورانه دست و پا می‌زنید...»
لب‌های چون هوی‌بردند به شکل یک پوزخند‌اکسیر کج و شیطانی درآمد.
با دیدن آن‌واقعاً پوزخند کج، چهره شاگردان‌واقعی مثل سنگ خشک شد.
«بیاین از‌می‌ریم طریق مبارزه‌مرحله واقعی یادش بگیریم.»
با این حرف، چون هوی غلاف شمشیرش‌هنرهای را بیرون کشید، آن را روی شانه‌اش‌می‌رسید انداخت و سپس قدمی به جلو برداشت.
ووش—
«...!»
در یک چشم به هم زدن،تمرین چون هوی جلوی جوک گوم ایستاد‌واقعی و لب‌هایش بیشتر به خنده باز شد.
«از جوخه‌جواب تیغه پرنده‌قرص‌های شروع می‌کنیم.»
جوک گوم که حس کرد‌دادند اوضاع پس است، به سرعت‌پیشرفته سرش را چرخاند و فریاد زد:
«سازند تیغه‌پریدند پرنده رو‌آخیش آماده کنید!»
به محض‌می‌ریم اینکه دستور‌مرحله صادر شد...
تا-تا-تا!
جوخه تیغه پرنده به‌جواب سرعت شکل گرفت و‌نظرم آرایش نظامی به خودش گرفت.
با قرار گرفتن جوک گوم‌قراره در مرکز، اعضای جوخه با هماهنگی‌چشمان کامل پشت سرش به صف شدند.
به نظر می‌رسید که تمام‌بعدی قدرت جوخه فقط و فقط‌قراره داره به جوک گوم منتقل می‌شه.
«سازندتون بدک نیست.»
سازند تیغه پرنده با‌جواب الهام از شکل یک‌نظرم شمشیر طراحی شده بود.
تمام نیروی درونی به جوک گوم که در نوک‌اشک و مرکز قرار داشت سرازیر می‌شد، در حالی که‌راحت بقیه اعضای جوخه با تشدید انرژی ازش پشتیبانی می‌کردند.
این سازند دفاع‌سراغ و جایگیری رو‌تمرین کاملاً نادیده می‌گرفت.
یک آرایش‌جواب نظامی کاملاً‌قرص‌های تهاجمی بود.
«واسه چیزی که‌بردند این‌قدر هول‌هولکی سر‌قرص‌های هم شده، بد نیست.»
چون هوی سر تکان داد.
برای یک سازند تائوئیستی،مرحله کمی بیش از حد تیز‌آخیش و خشن به نظر می‌رسید.
اما خب،جواب انتظاری هم‌قرص‌های جز این نمی‌رفت.
بالاخره موقع ساختن سازند تیغه پرنده، از سازند چهار‌هنرهای جهت باد و ابر فرقه باد دیوانه و سازند‌چیزهایی شمشیر قاتل-شیطان ده جهت فرقه شیطان آسمانی الگوبرداری کرده بودند.
بعد...
ووووش!
سازند تیغه پرنده‌دادند هاله‌ای قدرتمند از‌نظرم خودش ساطع کرد.
شاید به خاطر همگام شدن نیروی درونی‌اکسیر بیست نفر بود که انرژی سنگینی دورشون رو‌گوش گرفت و نزدیک شدن بهشون رو سخت کرد.
«هاله‌ی اولیه‌اش که بد نیست.قراره حالا بریم ببینیم تو عمل‌گوشه هم مالی هست یا نه.»
چون هوی غلاف‌سراغ شمشیر رو محکم‌تمرین تو دستش گرفت.
فقط حالت ایستادنش رو‌قرص‌های تغییر داد، اما هیچ‌کس‌پیشرفته نمی‌تونست چشم ازش برداره.
فرمی که چون هوی‌جواب به خودش گرفت، حالت پایه‌هنرهای تکنیک شمشیر جریان آسمانی بود.
این تکنیک پایه‌ای شمشیر بود که به‌واقعی تمام تازه‌واردان فرقه کوه هوآشان آموزش داده‌شوق می‌شد و همه از قبل یادش گرفته بودند.
اما الان، همه جوری به چون هوی‌پریدند خیره شده بودند که انگار طلسم شده‌اند و‌گوشه حتی نفس کشیدن رو هم فراموش کرده بودند.
حتی جوک گوم که بارها‌اکسیر با چون هوی مبارزه تمرینی‌جواب‌های کرده بود، محو این منظره شد.
بعد، چشم‌های‌بالا چون هوی به‌دادند شکل هلال دراومد.
«تا کی می‌خوای‌واقعاً همون‌جا مثل احمق‌ها‌رزمی مات و مبهوت وایسی؟»
با فشاری که به‌مرحله نوک پاهایش آورد، خودش‌واقعاً رو از زمین کند.
«...!»
چشم‌های جوک گوم گشاد شد.
چون هوی که تا چند لحظه پیش‌واقعی با فاصله جلویش ایستاده بود، ناگهان انگار‌شوق بزرگ‌تر شد و درست تو صورتش ظاهر شد.
سوووش—
چون هوی غلاف شمشیر‌قرص‌های رو با شدت به‌پیشرفته سمت پایین تاب داد.
از بالا به پایین، مستقیماً‌دادند به سمت نقطه طب سوزنی‌پیشرفته تاج جوک گوم فرود اومد.
جریان آسمانی.
چیزی که‌می‌ریم در آسمان‌مرحله جریان دارد.
به معنای باد بود.
آزادترین چیز در جهان، که با‌قرص‌های این حال می‌تونست به طوفانی تبدیل‌جواب‌های بشه و فاجعه به بار بیاره...
چون هوی این مفهوم‌آخیش رو درون غلاف، درون‌بکنیم شمشیر جریان آسمانی تزریق کرد.
«آخ!»
جوک گوم که خیلی دیر به خودش‌هنرهای اومده بود، با دستپاچگی شمشیرش رو کشید‌می‌رسید و نیروی درونی‌اش رو بهش سرازیر کرد.
کلنگ!
شمشیرش به غلاف برخورد کرد.
اما پاهای‌می‌ریم جوک گوم‌مرحله به لرزه افتاد.
«چـ... چقدر سنگینه!»
وزن طاقت‌فرسایی که در شمشیر جریان آسمانی‌اکسیر چون هوی نهفته بود، حتی با وجود پشتیبانی‌گوش جوخه تیغه پرنده، داشت او رو له می‌کرد.
«این همون شمشیر جریان آسمانیه...؟»
چشم‌های جوک‌می‌ریم گوم به‌مرحله شدت لرزید.
همیشه فکر می‌کرد این‌قرص‌های فقط یه تکنیک شمشیرزنی ساده‌است برای بریدن و ضربه زدنه.
اما این‌بالا یکی کاملاً‌جواب فرق داشت.
«چقدر تطبیق‌پذیر و پیچیده‌ست!»
جوک گوم‌می‌ریم لبش رو‌مرحله گاز گرفت.
بعد با‌جواب فوران انرژی‌قرص‌های فریاد کشید.
«هااااپ!»
پاهای لرزانش ثابت‌واقعاً شد و نیروی درونی‌اش‌واقعی بدنش رو احیا کرد.
هم‌زمان، غرش شیر سر داد.
«همه، سازند رو باز کنید!»
اعضای جوخه تیغه‌بردند پرنده نیروی درونی‌شون‌قرص‌های رو بالا بردند.
با احتساب جوک گوم، نیروی درونی‌رزمی ترکیب‌شده‌ی بیست نفر منفجر شد و‌شاگردان هاله‌ای بی‌نظیر به همه جهات پخش شد.
«چه قدرتی!»
«این همون سازند جدیدشونه...؟»
شاگردانی که تماشا می‌کردند، با حس کردن‌اکسیر نیت تیز و برنده‌ای که پوستشون رو‌طرف نوازش می‌کرد، آب دهانشون رو قورت دادند.
هم‌زمان، هیجان‌پریدند تو وجودشون‌آخیش موج زد.
«پس سازند ما هم...»
«ما هم‌جواب می‌تونیم همین‌قدر‌قرص‌های قوی بشیم...»
تو همون لحظه،بردند جوک گوم شمشیرش‌قرص‌های رو بالا برد.
نوک شمشیر مستقیماً به‌آخیش سمت چون هوی که با‌اشک فاصله ایستاده بود، نشانه رفت.
«دارم میام.»
جوک گوم‌جواب چشم‌هاش رو‌قرص‌های ریز کرد.
با سرازیر شدن نیروی درونی‌دادند بقیه به بدنش، نگاهش برخلاف‌پیشرفته همیشه سرد و برنده شده بود.
چی شمشیر‌پریدند از تیغه‌اش‌آخیش بلند شد.
رشته‌ای ضخیم و قرمز‌مرحله از انرژی به هم‌واقعاً پیچید و گره خورد...
ووووش—
ده‌ها شکوفه آلو‌بردند در هوا شکفتند و‌اکسیر عطرشون رو پراکنده کردند.
و از میان آن‌ها،آخیش شمشیر جوک گوم اوج گرفت‌اشک و شکوفه‌ها به زمین ریختند.
شمشیر گلبرگ سقوط‌کننده!
این تکنیک شمشیری بود که‌اکسیر جوک گوم بیشتر از همه باهاش‌هیجان‌زده آشنا بود و بهش اطمینان داشت.
«اوه؟ اینو باش.»
چون هوی خندید.
شاید به خاطر نیروی درونی‌بعدی عظیمش بود که شمشیر جوک‌قراره گوم از اعتماد به نفس می‌درخشید.
«شتابت خوبه، اما زیادی جوگیر شدی. کسی که از سازند‌جواب‌های استفاده می‌کنه باید با آرامش و منطق حرکت کنه. اگه‌دهد از روی غریزه عمل کنی، نقطه‌ضعف‌هات مثل روز روشن می‌شن.»
چون هوی‌بالا غلاف رو به‌دادند صورت مورب برید.
غلاف مثل‌پریدند یه نسیم‌آخیش ملایم تاب خورد.
اما برای جوک گوم و‌بعدی جوخه تیغه پرنده، شبیه یه‌قراره کوه سر به فلک کشیده بود.
«امکان نداره!»
غلاف در چشم‌هاشون‌بردند مثل کوه تای‌قرص‌های بزرگ جلوه می‌کرد.
«اینکه فقط نیروی درونی بیشتری رو‌رزمی تو یه حرکت شمشیر بریزی، قوی‌ترش نمی‌کنه.حلقه چیزی که مهمه نیت پشت اون حرکته.»
شمشیر گلبرگ سقوط‌کننده در حین‌بعدی پایین اومدن، توسط اون کوه‌قراره متوقف شد و در هم شکست.
بام!
غلاف محکم‌بالا به سینه جوک‌دادند گوم کوبیده شد.
بوم!
با پرت شدن‌سراغ جوک گوم به‌تمرین عقب، تندبادی وزید.
او سه قدم‌دادند به عقب تلوتلو خورد‌هنرهای و روی زمین افتاد.
جوخه تیغه پرنده که مرکزیتشون‌دادند رو از دست داده بودند،پیشرفته یکی یکی روی زانوهاشون افتادند.
بعد...
«اوووق!»
«که‌هوو!»
خون بالا آوردند.
پس‌زدگی ناشی از شکسته‌آخیش شدن سازند، اندام‌های داخلی‌شون‌بکنیم رو به شدت لرزانده بود.
در میان هرج و‌مرحله مرجی که تو یه چشم‌آخیش به هم زدن رخ داد...
«سعی نکن همه‌چیز رو‌قرص‌های تنهایی به دوش بکشی. تو‌است فقط مرکزی، نه کل سازند.»
چون هوی‌بالا با لحنی‌جواب ملایم صحبت کرد.
«چون دفعه اولتون بود، این بار ازش می‌گذرم. اما‌اشک به زودی دوباره امتحانتون می‌کنم. اگه دوباره با هم‌راحت درگیر بشیم و هیچ فرقی با الان نکرده باشید...»
چشم‌های چون هوی ریز شد.
نگاه سردش به جوک گوم که با تقلا‌پیشرفته سعی می‌کرد بنشیند، و اعضای جوخه تیغه پرنده‌چیزهایی که داشتند دهانشون رو پاک می‌کردند، دوخته شد.
«بهتره جوخه تیغه پرنده‌جواب فکر خوابیدن رو امشب‌نظرم از سرش بیرون کنه.»
«...!»
چون هوی که انگار داشت‌بعدی حکم اعدام صادر می‌کرد، به‌قراره سمت شاگردانی که تماشا می‌کردند چرخید.
«قبل از اینکه جوخه‌قرص‌های تیغه پرنده عقلشون بیاد‌پیشرفته سر جاش، نفر بعدی...»
«ما بعدی هستیم.»
قبل از اینکه حرفش تموم‌قراره بشه، چون هیانگ و جوخه روح‌چشمان آتش با چهره‌هایی مصمم جلو اومدند.
«انتخاب خوبیه.»
چون هوی لبخند‌دادند زد و غلاف‌نظرم شمشیر رو بالا برد.
«همیشه بهتره آدم‌بردند زودتر کتکش رو‌قرص‌های بخوره و خلاص بشه.»
اواخر عصر، بعد‌سراغ از اینکه تمام‌تمرین تمرینات تموم شد.
در حالی که خورشید غروب می‌کرد و ماه‌پیشرفته از پشت کوه سرک می‌کشید، چون هوی پاهایش‌چیزهایی رو از حالت نشسته باز کرد و گفت:
«یه کم دیر نکردی؟»
«هیولای عوضی. آخه چطور‌آخیش وقتی داری تکنیک تنفس‌بکنیم انجام می‌دی متوجه اطراف می‌شی؟»
چون ایگه در حالی‌مرحله که از تاریکی محو‌واقعاً بیرون می‌اومد، غرغر کرد.
«اطلاعات رو آوردی؟»
«حتی یه سلام هم‌جواب نمی‌کنی و یه راست می‌ری‌هنرهای سر اصل مطلب؟ نوچ، بی‌خیال.»
چون ایگه با لحن خشن‌قراره و گرفته‌ای حرف زد و‌گوشه کاغذی رو از ردایش بیرون کشید.
«بیا، اینم‌می‌ریم اطلاعات چهار‌مرحله ارباب شینژو.»
چون هوی کاغذ رو گرفت.
روی کاغذ اسامی چهار فرقه‌ی زیرمجموعه‌ی‌قرص‌های چهار ارباب، رهبرانشون و جزئیات مختصری‌جواب‌های درباره‌ی متخصصان عالی‌رتبه‌شون نوشته شده بود.
«همین؟»
چون هوی چشم‌هاش رو‌مرحله ریز کرد و به‌واقعاً چون ایگه نگاه کرد.
«نیروهای پشت پرده‌شون چی؟»
«اون یکی یکم‌بردند بیشتر زمان می‌بره.قرص‌های هنوز دارم تحقیق می‌کنم.»
«واسه اتحادیه‌پریدند گدایان، زیادی‌آخیش داری لفتش می‌دی.»
«فکر کردی با یه بشکن زدن می‌تونیم همه‌چیز‌واقعاً رو گیر بیاریم؟ زمان می‌بره. اما مهم‌ترین تیکه‌چشمان اطلاعاتی که باید بهش توجه کنی رو آوردم.»
«اون چیه؟»
حالت چهره‌ی‌بالا چون ایگه‌جواب جدی شد.
«امروز، چهار ارباب‌واقعاً شینژو دارن یه‌رزمی جلسه برگزار می‌کنن.»