چپتر 543: ثبت‌کننده آسمانی
0آن لقب مسخره را که این‌قدر به گوشم خورده‌برگرداند بود و دیگر حالم را به هم می‌زد، در ذهنم‌اوضاع مرور کردم. «ثبت‌کننده آسمانی»... هه، چه اسم پرمدعا و مضحکی.
من، کسی که با عظمت بی‌بدیلش وجود آن موش‌های کثیف‌نگاهش «جامعه نه آسمان» را به آن پیرمرد خرفت، جاودانه شمشیر وودانگ،داد اطلاع داده بودم، حالا باید دنبال ردپای این آدم‌های حقیر می‌گشتم.
و در عین حال...
«این یارو با هشت‌لحنی خدای رزمی هم حسابی‌کردن سر و سر داره.»
نگاهم را عمیق‌تر کردم. این بدن‌پوزخندی ضعیف هنوز هم روی اعصابم بود، اما‌گفتی ذهن شیطانی‌ام مثل همیشه تیز کار می‌کرد.
جاودانه شمشیر‌خواند وودانگ و‌احمقانه امپراتور اژدهای کونلون.
و حالا‌اعصابم حتی خدای‌ذهن رزمی شبح.
هر وقت اسم این «ثبت‌کننده آسمانی» لعنتی وسط می‌آمد، انگار‌پوزخندی قانون بود که اسم هشت خدای رزمی هم کنارش ردیف‌کرد شود. دیگر نمی‌شد این را پای شانس و تصادف گذاشت.
«این یکی هم همین‌طوره.»
نگاه پرغرورم‌خواند را به‌احمقانه پهلو چرخاندم.
در انتهای مسیر‌اما نگاهم، امپراتور سم بازگشت‌همیشه به بهشت ایستاده بود.
وقتی داشتم دنبال اطلاعات این ثبت‌کننده آسمانی می‌گشتم، اول یقه همین یارو‌سمت را گرفته بودم. با اینکه اطلاعاتش به درد لای جرز دیوار می‌خورد،تنها اما باز هم توانسته بودم یک چیزهایی از زیر زبانش بیرون بکشم.
در همین حین، امپراتور سم بازگشت به بهشت‌سمت در حالی که دماغش را چین داده بود، کلمات‌ادامه روی کاغذ را خواند و با لحنی احمقانه گفت:
«پس، این‌خواند دو تا با‌گفت هم ملاقات کردن.»
با ناباوری پوزخندی‌اما زد و نگاهش را‌همیشه به سمت من برگرداند.
«دقیقاً همون‌طوریه که قبلاً گفتی.»
چشمانش را‌گفت ریز کرد‌کردن و ادامه داد:
«با این اوضاع، ثبت‌کننده آسمانی نه‌ملاقات تنها با من، بلکه باید با‌برگرداند تمام هشت خدای رزمی ارتباط داشته باشه.»
با لحنی‌اعصابم خشن و‌ذهن بی‌تعارف پرسیدم:
«گفتی ازش اکسیر گرفتی، نه؟»
جواب داد:
«درسته. به لطف‌لحنی اکسیرهایی که اون مرد‌کردن بهم داد زنده موندم.»
همان‌طور که حرف‌اما می‌زد، انگار در‌مثل خاطرات حقیرانه‌اش غرق شد.
در روزهای جوانی و خامی‌اش به عنوان یک جانشین،ناباوری وقتی در دنیای رزمی پرسه می‌زد، با پادشاه غول‌پیکر‌چشمانش برج آهنین، بزرگ‌ترین متخصص آن زمان یون‌نان درگیر شده بود.
شکست خورده بود و‌کردن بین مرگ و زندگی دست‌برگرداند و پا می‌زد. چقدر رقت‌انگیز!
کسی که آن موقع‌احمقانه به این بی‌عرضه کمک کرده‌پوزخندی بود، همان ثبت‌کننده آسمانی بود.
به لطف هنرهای پزشکی عمیق و اکسیرهایی که به او داده بود،اژدهای توانسته بود در تکنیک درونی بازگشت به بهشت ده هزار سم به استادی‌نمی‌شد اعظم برسد و استعداد ذاتی‌اش در هنرهای رزمی و سموم را شکوفا کند.
حتماً با خودش فکر‌لحنی می‌کرد: «اون موقع فقط‌کردن فکر می‌کردم شانس آوردم.»
اما حالا که با این اطلاعات جدید‌نگاهش به قضیه نگاه می‌کرد، باورش سخت بود‌چشمانش که همه‌چیز فقط یک تصادف ساده باشد.
ابروی امپراتور سم پرید. احتمالاً یادش آمده بود که پادشاه غول‌پیکر‌سمت برج آهنین هرگز تعقیبش نکرده بود و ملاقات با منجی‌اش حتی یک‌تنها ربع بعد از مجروح شدنش، بیش از حد مشکوک به نظر می‌رسید.
لابد با خودش‌اما می‌گفت: «نکنه... همه‌چیز از‌همیشه پیش تعیین شده بود؟»
لحظه‌ای جدی فکر‌خواند کرد و بعد‌گفت سرش را تکان داد.
«نه، نمی‌تونه این‌طور باشه.»
واقعاً چه سودی داشت که کسی‌ملاقات را عمداً تا لبه مرگ ببری فقط‌دقیقاً برای اینکه نجاتش بدهی؟ که بشوی ولی‌نعمتش؟
اگر این‌طور بود، ثبت‌کننده‌ذهن آسمانی بعد از آن روز‌کار دیگر هرگز سراغش نیامده بود.
و البته، آن پادشاه غول‌پیکر واقعاً قصد‌ملاقات کشتنش را داشت. اگر همان‌جا درجا می‌مرد‌دقیقاً هم عجیب نبود. فقط شانس آورده بود.
در سکوت به امپراتور سم بازگشت به بهشت‌سمت که در افکار احمقانه‌اش غرق شده بود خیره‌کرد شدم. کلافه از این سکوت، دهانم را باز کردم:
«گفتی فقط یه بار دیدیش؟»
«درسته.»
با حرص نوچی کردم.
با این حساب، غیرممکن بود که‌پوزخندی بتوانم با حرف زدن با این یارو،گفتی اطلاعات بیشتری درباره ثبت‌کننده آسمانی بیرون بکشم.
بلافاصله بحث را عوض کردم:
«خدای رزمی شبح رو می‌شناسی؟»
امپراتور سم‌کاغذ با خونسردی‌لحنی جواب داد:
«فقط گذری همدیگه رو دیدیم.»
و هم‌زمان، کاغذی که اطلاعات‌گفت رویش بود را مثل یک‌نگاهش سلاح پنهان به هوا پرت کرد.
کاغذ مچاله شده مثل‌ذهن یک تیر در هوا‌تیز شکافت و ناگهان متوقف شد.
دقیقاً جلوی‌کاغذ بینی تیز‌لحنی و سربالای هه‌ران.
هه‌ران به کاغذ متوقف شده‌ناباوری نگاه کرد، به آرامی آن را‌همون‌طوریه گرفت و از امپراتور سم پرسید:
«پس، می‌خوای بری پکن؟»
«نمی‌رم.»
هه‌ران که انگار‌خواند از جواب قاطع او‌ملاقات خوشش نیامده بود، پرسید:
«چرا که نه؟»
قبل از اینکه او‌احمقانه دهان باز کند، من‌ناباوری با لحنی تحقیرآمیز جواب دادم:
«چون رفتنش‌اعصابم فقط هدر‌ذهن دادن وقته.»
نگاهم را‌کاغذ به سمت خط‌الرأس‌احمقانه شرقی دوخته بودم.
همان مسیری‌گفت که به‌کردن پکن ختم می‌شد.
«اون مردیه که تا الان ردپاش‌ملاقات رو به بی‌نقص‌ترین شکل ممکن مخفی‌برگرداند کرده. عمراً الان تو پکن مونده باشه.»
امپراتور سم‌اعصابم سرش را‌ذهن تکان داد:
«خوب می‌دونی.»
او در طول پرسه زدن‌هایش‌ناباوری در دنیا، گاهی اطلاعاتی درباره‌دقیقاً ثبت‌کننده آسمانی جمع کرده بود.
اما آن مرد‌لحنی آن‌قدر دقیق بود که‌کردن همیشه دست خالی برمی‌گشت.
زیر لب غریدم:
«اما خیلی عجیبه. واسه ثبت‌کننده آسمانی که‌ملاقات تمام این مدت تو انزوا بوده، اینکه دوباره‌همون‌طوریه تو دنیای رزمی آفتابی بشه و حرکتی بزنه...»
ثبت‌کننده آسمانی که تمام این مدت‌پوزخندی پنهان شده بود، ناگهان ظاهر شده و‌گفتی با خدای رزمی شبح ملاقات کرده بود.
قطعاً نمی‌توانست‌خواند یک مسئله‌احمقانه پیش‌پاافتاده باشد.
«با توجه به اینکه‌ذهن جامعه نه آسمان داره‌تیز زاغ سیاهش رو چوب می‌زنه...»
بعد از لحظه‌ای‌خواند فکر کردن، پوزخندی‌گفت شیطانی روی لبانم نشست.
با بی‌قیدی گفتم:
«خب، بعداً‌خواند به جزئیاتش‌احمقانه فکر می‌کنم.»
گوشه‌های لبم با‌اما هیجانی تاریک به‌مثل شدت بالا رفت.
«فعلاً همین که یه‌لحنی سری اطلاعات از این ثبت‌کننده‌ناباوری آسمانی گیر آوردم برام کافیه.»
همه‌چیز یک راز بود، اما برای من، شیطان آسمانی مطلقی که در‌قبلاً این بدن حقیر گیر افتاده بودم و دنبال اطلاعات او می‌گشتم، همین‌داشته که ثبت‌کننده آسمانی بالاخره دمش را نشان داده بود، یک فرصت بی‌نظیر بود.
روی پاهایم‌خواند ایستادم و‌احمقانه زیر لب گفتم:
«باید به رهبر دروازه‌ذهن هائو بگم همین الان اطلاعات‌کار پکن رو برام جمع کنه.»
اتحاد رزمی فعلی، بیشتر از‌ناباوری هر زمان دیگری پر از‌دقیقاً ازدحام این مورچه‌های حقیر بود.
نه‌تنها تمام رزمی‌کارانی که از ابتدا در اتحاد رزمی‌پوزخندی اقامت داشتند جمع شده بودند، بلکه افراد اضافه‌ای هم‌ریز از فرقه‌های وابسته به اتحاد به آنجا سرازیر شده بودند.
اجتناب‌ناپذیر بود.
یک ماه پیش، اتحاد رزمی فرمان‌گفت فوری و سراسری به تمام فرقه‌ها فرستاده‌برگرداند بود که فقط حاوی یک خبر بود.
انتصاب جاودانه شمشیر‌ملاقات وودانگ به عنوان‌پوزخندی رهبر اتحاد رزمی.
در نتیجه‌ی این اعلامیه که جاودانه شمشیر وودانگ جایگاه رهبر اتحاد رزمی را که‌همون‌طوریه از زمان مرگ استاد شمشیر سیم اوی، یعنی جو چون-گئوک خالی مانده بود، تصاحب‌باشه کرده است، رزمی‌کاران بی‌شماری مثل مگس دور شیرینی به سمت اتحاد رزمی هجوم آوردند.
تعدادشان آن‌قدر‌اعصابم زیاد بود که‌شیطانی‌ام قابل شمارش نبود.
و در میان‌خواند این هیاهوی احمقانه،گفت در عمارت ابدیت سفید...
اعضای هسته مرکزی اتحاد رزمی قدم به‌نگاهش مکانی گذاشتند که حالا به طور طبیعی‌چشمانش به سالن جلسات بزرگ تبدیل شده بود.
یک میز گرد‌لحنی و عظیم در‌ملاقات مرکز قرار داشت.
این افراد متکبر به‌ذهن سرعت در سی صندلی چیده‌کار شده دور میز جای گرفتند.
مدت‌ها قبل‌کاغذ از شروع‌لحنی جلسه بزرگ.
حتی در این ساعت اولیه، قبل‌پوزخندی از اینکه نور ضعیف سپیده‌دم حتی‌قبلاً ظاهر شود، صندلی‌ها تقریباً پر شده بودند.
«فضا واقعاً مورمورکننده‌ست.»
یک ربع پیش، رهبر اتحادیه گدایان پس‌همیشه از رسیدن به عمارت ابدیت سفید و نشستن‌شبح در جایگاهش، چهره‌های حاضران را برانداز کرده بود.
اتحاد نه‌کاغذ فرقه، دروازه سونگ‌مو،احمقانه فرقه شمشیر آسمانی.
و یک موسسه، دو حزب،ناباوری سه تیپ و چهار جوخه که‌همون‌طوریه از اتحاد رزمی فعلی حمایت می‌کردند.
اکثرشان چهره‌های آشنایی بودند.
او آن‌ها‌اعصابم را در هر‌شیطانی‌ام جلسه بزرگی می‌دید.
اما با وجود اینکه‌لحنی آن‌ها را خوب می‌شناخت،کردن هیچ‌کدام شبیه خود همیشگی‌شان نبودند.
چهره‌هایشان متشنج و خشک بود و در‌نگاهش مدت کوتاهی چندین بار در صندلی‌هایشان جابه‌جا شدند،ریز انگار چیزی آن‌ها را به شدت معذب می‌کرد.
این وضعیت با‌لحنی جلسات بزرگ قبلی‌ملاقات کاملاً متفاوت بود.
اتمسفر و هوای‌اما اتاق، تیز و‌مثل به شدت ملتهب بود.
این موجی از نیت بود که‌گفت ناخودآگاه توسط کسانی که سعی داشتند استرس‌برگرداند و ترسشان را پنهان کنند، ساطع می‌شد.
«انگار لبه‌ی یه تیغ ایستادم.»
رهبر اتحادیه‌خواند گدایان در‌احمقانه دلش نوچی کرد.
انرژی متراکمی که از همه‌شیطانی‌ام جهات جریان داشت، پوستش را‌می‌کرد قلقلک می‌داد و تحریک می‌کرد.
او با خودش فکر می‌کرد که‌گفت این احمق‌ها در یک جلسه بزرگ‌سمت دنیای رزمی دقیقاً دارند چه غلطی می‌کنند.
با این حال، رهبر اتحادیه‌ناباوری گدایان هیچ اشاره‌ای به نیتی که‌همون‌طوریه آن‌ها از خود بروز می‌دادند نکرد.
چون می‌دانست چه احساسی دارند.
«قابل درکه که این‌طور دستپاچه بشن، چون اولین حضور رسمی‌می‌کرد جاودانه شمشیر وودانگ به عنوان رهبر اتحاد، تو مراسم انتصابش‌انگار نیست، بلکه تو این جلسه بزرگیه که یهویی برنامه‌ریزی شده.»
چشمان رهبر‌کاغذ اتحادیه گدایان‌لحنی ریز شد.
وضعیتی که رهبری اتحاد رزمی پیش‌بینی‌پوزخندی کرده و برای آن آماده شده‌قبلاً بود، کاملاً به هم ریخته بود.
البته، این هم اجتناب‌ناپذیر بود.
دلیل برگزاری این جلسه بزرگ دنیای رزمی که از قبل‌می‌کرد برنامه‌ریزی نشده بود، گزارش فوری یکی از اعضای اتحادیه گدایان‌انگار بود که در نیمه‌های شب به دست او رسیده بود.
«یه درگیری‌کاغذ خونین سر یه‌احمقانه کتابچه راهنمای مخفی.»
همان‌طور که‌گفت فکر می‌کرد،کردن سرش چرخید.
حتی در داخل عمارت ابدیت سفید که پر از‌پوزخندی انرژی متراکم و غنی بود، پیرمردی را دید که خشمی‌کرد تیز و برنده مثل یک خار از خود ساطع می‌کرد.
نجیب‌زاده دیوار، دو یانگ-هئون.
او یکی‌کاغذ از ارشدهای فرقه‌احمقانه صدای پاک بود.
موج انرژی ساطع شده از او، که در درگیری‌برگرداند اخیر بر سر کتابچه راهنمای مخفی یکی از شاگردانش‌داد را از دست داده بود، به شدت در نوسان بود.
تا حدی که موها و‌گفت ابروهای سفید و مرتبش مثل امواجی‌سمت در میان انرژی خروشان موج می‌خوردند.
کسانی که در‌اما نزدیکی‌اش نشسته بودند،مثل قطعاً احساس ناراحتی می‌کردند.
با این حال، استاد سو یون از فرقه امی و سونگ بک از‌برگرداند فرقه نیزه نوک‌تیز که در همان حوالی نشسته بودند، هیچ حرفی درباره نیت او‌ارتباط نزدند و فقط اجازه دادند این موج خشم با آرامش از کنارشان عبور کند.
غم و‌گفت خشم از‌کردن دست دادن شاگردان.
چون آن‌ها نیز‌لحنی همین درد را‌ملاقات تجربه کرده بودند.
«ما داشتیم برای‌اما یه مراسم انتصاب‌مثل باشکوه آماده می‌شدیم.»
خراش، خراش.
رهبر اتحادیه گدایان‌ملاقات موهای چرب و‌پوزخندی کثیفش را خاراند.
«با این‌خواند اوضاع، شاید مجبور‌گفت بشیم بی‌خیالش بشیم.»
در ابتدا، آن‌ها قصد داشتند دعوت‌نامه‌هایی برای رهبران اتحادیه سیاه‌می‌کرد شرور و جامعه آسمان پرواز بفرستند تا انتصاب جاودانه شمشیر وودانگ‌قانون به عنوان رهبر اتحاد رزمی را به طور رسمی اعلام کنند.
اگر آن‌ها در مراسم شرکت می‌کردند، از این فرصت‌ناباوری استفاده می‌کردند تا درباره جامعه نه آسمان هشداری بدهند‌چشمانش و در مورد وضعیت فعلی دنیای رزمی بحث کنند.
بنابراین قصد داشتند نه تنها اتحاد‌پوزخندی نه فرقه، بلکه برترین متخصصان اتحاد رزمی‌گفتی را نیز در این مراسم داشته باشند.
اما وضعیت‌خواند به طرز چشمگیری‌گفت تغییر کرده بود.
یک جنگ‌اعصابم در آستانه‌ذهن وقوع بود.
آماده کردن یک مراسم انتصاب‌احمقانه باشکوه در بحبوحه چنین وضعیتی،پوزخندی برعکس، پر از خطر بود.
«و خود اتحاد رزمی‌کردن هم یه مراسم انتصاب‌سمت پر زرق و برق نمی‌خواد.»
در حالی که رهبر‌احمقانه اتحادیه گدایان حالت چهره‌ی‌ناباوری پیچیده‌ای به خود گرفته بود...
«......»
ناگهان سکوتی‌کاغذ سرد بر‌لحنی فضا حاکم شد.
با وجود اینکه هنوز پاییز بود، هوا‌نگاهش چنان سرد شد که گویی بورانی یخبندان‌چشمانش از میان عمارت ابدیت سفید عبور کرده است.
بلافاصله پس از آن.
هوووش—
درهای بسته‌کاغذ عمارت ابدیت‌لحنی سفید باز شدند.
شواک!
در یک چشم به هم زدن، سر همه‌ناباوری با چنان سرعتی چرخید که گویی ممکن بود از‌چشمانش جا کنده شود و نگاه‌هایشان روی در ثابت ماند.
لحظه بعد.
تق، تق.
صدای قدم‌های‌گفت ریتمیک به‌کردن گوش رسید.
صدایی که از دور شروع‌گفت شده بود، نزدیک‌تر می‌شد و توجه‌سمت همه را به خود جلب می‌کرد.
سرانجام.
خش‌خش—
یک تائوئیست پیر که لباس فرم‌پوزخندی سفید و آبی به تن داشت،قبلاً قدم به درون عمارت ابدیت سفید گذاشت.
کسانی که در عمارت ابدیت سفید جمع شده بودند،پوزخندی حتی نفس کشیدن را فراموش کرده و با چشمانشان‌ریز تائوئیست پیری را که تازه ظاهر شده بود، دنبال می‌کردند.
یکی از هشت‌اما خدای رزمی، جاودانه‌مثل شمشیر وودانگ، جین مو.
در حالی که همه در اولین حضور‌ملاقات عمومی او پس از ورود به اتحاد‌دقیقاً رزمی، مسحورانه به او خیره شده بودند.
شواااا—
لباس فرم که با هر قدم تاب می‌خورد، نسیم ملایمی‌نگاهش ایجاد کرد که در یک لحظه انرژی تیز و برنده‌ای‌ادامه را که عمارت ابدیت سفید را پر کرده بود، پراکنده ساخت.
«...!»
کسانی که احساس کردند انرژی‌شان‌احمقانه در یک لحظه از بین رفته‌نگاهش است، شگفتی خود را نشان دادند.
هیچ انرژی و‌ملاقات هیچ نیت خشونتی‌پوزخندی در کار نبود.
با این حال، جاودانه شمشیر وودانگ‌ملاقات تنها با قدم‌هایش راز پراکنده کردن‌برگرداند نیت را به نمایش گذاشته بود.
او به آرامی‌اما اصول جهان را‌مثل تغییر داده بود.
در نهایت.
خش‌خش—
جاودانه شمشیر وودانگ در صندلی‌گفت آماده شده نشست و به کسانی‌سمت که جمع شده بودند نگاه کرد.
یک تائوئیست که در‌ذهن صندلی افتخار نشسته بود و‌کار چشمانش را پایین انداخته بود.
این ترکیبی از عناصری بود که ممکن‌ملاقات بود کاملاً متناقض به نظر برسد، اما‌دقیقاً هیچ‌کس از تماشاگران اصلاً چنین فکری نمی‌کرد.
برعکس، کاملاً برازنده او بود.
گویی از‌خواند همان ابتدا جایگاه‌گفت او بوده است.
جاودانه شمشیر وودانگ، در همان‌شیطانی‌ام حالت، چشمانش را چرخاند و‌می‌کرد چهره‌های افراد را از نظر گذراند.
به زودی،کاغذ ریش او‌لحنی کمی تکان خورد.
«شروع می‌کنیم.»
هیچ سلام‌خواند و احوال‌پرسی‌احمقانه در کار نبود.
اولین کلمات او، در حالی که در‌همیشه جایگاه رسمی به عنوان رهبر اتحاد ایستاده‌حتی بود، یک فرمان قاطع و قدرتمند بود.
اما حتی یک نفر هم‌احمقانه به آن اشاره نکرد یا‌پوزخندی با آن مخالفتی نشان نداد.
همه آن را‌ملاقات طوری پذیرفتند که‌پوزخندی گویی موافق بودند.
این یک‌خواند نمایش واضح‌احمقانه از سلسله‌مراتب بود.
زیرا آن‌ها از همان‌ذهن لحظه اول ورودش، این‌تیز موضوع را پذیرفته بودند.
اینکه او فردی با چنان قدرت‌گفت رزمی متعالی و بلندی بود که‌سمت آن‌ها حتی نمی‌توانستند آن را درک کنند.
در آن زمان بود.
«من وضعیت‌خواند دقیق رو‌احمقانه ارائه می‌دم.»
صدایی آمیخته با‌اما طنینی فلزی در‌مثل فضا پخش شد.
افراد حاضر‌کاغذ به کنار رهبر‌احمقانه اتحاد نگاه کردند.
استراتژیست نظامی فعلی‌ملاقات اتحاد رزمی، مو‌پوزخندی میونگ، آنجا حضور داشت.
«...همف.»
ناله‌های سرکوب‌شده‌ای‌اعصابم از جاهای مختلف‌شیطانی‌ام به گوش رسید.
آن‌ها که مسحور حضور جاودانه‌احمقانه شمشیر وودانگ شده بودند، تازه‌پوزخندی متوجه حضور مو میونگ شده بودند.
«مشخص شد که رهبر فرقه آسمانی ته‌بک در کوه ته‌بک واقع‌همون‌طوریه در شانشی، کتابچه راهنمای مخفی ارشد همیشه متغیر، بزرگ‌ترین شخصیت هزار سال‌ارتباط پیش رو به دست آورده و افراد زیادی به اونجا هجوم بردن.»
مو میونگ واکنش‌های آن‌ها را‌گفت نادیده گرفت و آنچه را‌نگاهش که باید می‌گفت، به زبان آورد.
«نه تنها‌اعصابم نه استان و‌شیطانی‌ام سه قلمرو، بلکه...»
«ترجیح می‌دم فقط به‌لحنی نکات کلیدی و به‌کردن صورت خلاصه اشاره کنی.»
جاودانه شمشیر‌گفت وودانگ با‌کردن بی‌تفاوتی گفت.
آن صدای بی‌احساس‌لحنی برای لحظه‌ای لرزه‌ملاقات بر اندام همه انداخت.
مو میونگ مکثی‌اما کرد و سپس‌مثل سر تکان داد.
«...نبردی بر سر کتابچه راهنمای مخفی درگرفت و مشخص شد‌پوزخندی که ارباب پیر خون بازمانده، یکی از اعضای اتحادیه سیاه‌کرد شرور، به همراه زیردستانش به تائوئیست‌های فرقه صدای پاک حمله کردن.»
غژژ!
صدای ساییده‌خواند شدن دندان‌ها‌احمقانه به گوش رسید.
«رهبر اتحاد!»
دو یانگ-هئون که دیگر نتوانست‌احمقانه خود را کنترل کند، فریاد‌پوزخندی زد و از جایش بلند شد.
«اتحادیه سیاه‌گفت شرور اول‌کردن پیمان رو شکست.»
دو یانگ-هئون با صدایی‌احمقانه آمیخته به کینه غرید،ناباوری چشم‌غره‌ای رفت و اضافه کرد.
«ما باید اونا‌اما رو بابت این‌مثل کار جوابگو کنیم!»
«لطفاً صبر کنید.»
مو میونگ‌گفت حرف او‌کردن را قطع کرد.
«درسته که همون‌طور که می‌گید باید اتحادیه سیاه شرور رو‌نگاهش پاسخگو کنیم، اما قبل از اینکه در مورد روش و‌ادامه جزئیاتش تصمیم بگیریم، باید شرایط دقیق این حادثه رو بدونیم.»
«هاه، الان چه نیازی به جزئیات دقیق‌همیشه داریم! بیشتر از یکی دو تا شاهد‌حتی هستن که دیدن اونا اول حمله کردن!»
دو یانگ-هئون‌کاغذ با چشمانی‌لحنی خون‌گرفته فریاد زد.
ده‌ها نفری که به فرقه آسمانی ته‌بک رفته‌سمت و فرار کرده بودند، در حال پخش کردن‌کرد شایعات بودند، بنابراین دیگر چیزی برای شنیدن وجود نداشت.
«من در جریانم.»
مو میونگ‌اعصابم با لحنی‌ذهن آرام گفت.
«بنابراین، نه تنها اتحادیه سیاه‌احمقانه شرور رو پاسخگو می‌کنیم، بلکه‌پوزخندی از جنگ هم فرار نخواهیم کرد.»
«پس عجله کن و...»
«اما یه‌خواند چیزی عجیب‌احمقانه به نظر نمی‌رسه؟»
«چی عجیبه؟»
«با وجود اینکه شکافی در نه استان و سه قلمرو ایجاد شده، ما یک تعادل شکننده‌قبلاً رو حفظ کرده بودیم چون هیچ توجیهی برای حمله به همدیگه وجود نداشت. اما حالا، به‌پرسیدم خاطر این اتفاق، جامعه آسمان پرواز و اتحاد ما یک توجیه واضح و روشن به دست آوردن.»
«منظورت چیه؟»
درست زمانی‌خواند که دو‌احمقانه یانگ-هئون اخم کرد.
«منظورت اینه‌اعصابم که این‌ذهن نقشه یه نفره.»
رهبر اتحادیه گدایان، در‌لحنی حالی که دست به سینه‌ناباوری نشسته بود، به آرامی گفت.
«این یه فرضیه‌ست.»
«بعیده که فقط‌لحنی در حد یه فرضیه‌کردن باقی بمونه، مگه نه؟»
رهبر اتحادیه گدایان در‌ذهن حالی که با دقت به‌کار مو میونگ نگاه می‌کرد، پرسید.
سوویش.
مو میونگ دستش را که در‌پوزخندی باند پیچیده شده بود حرکت داد‌قبلاً و یک طومار از لباسش بیرون آورد.
او آن را‌لحنی باز کرد و‌ملاقات روی میز گذاشت.
غلت—
طومار با‌کاغذ حرکت دست‌لحنی او باز شد.
در داخل آن، روند این درگیری بر‌نگاهش سر کتابچه راهنمای مخفی با جزئیات کامل‌چشمانش و به ترتیب زمانی نوشته شده بود.
«از روزی که رهبر فرقه آسمانی ته‌بک هانوی چیل‌آک رو شکست داد،برگرداند که نقطه شروع این حادثه بود، تا درگیری بر سر کتابچه راهنمای‌بلکه مخفی. همه این‌ها در مدت زمان کوتاهی، فقط حدود هفت شبانه‌روز اتفاق افتاده.»
هوای عمارت‌اعصابم ابدیت سفید‌ذهن سنگین شد.
در واقع‌کاغذ زمان بسیار‌لحنی کوتاهی بود.
«کوتاه بودنش چه اهمیتی داره؟»
دو یانگ-هئونِ بی‌صبر، طوری‌احمقانه که گویی می‌خواست حرف‌های‌ناباوری او را رد کند، پرسید.
«یعنی اون‌قدر کوتاهه که ساختگی به نظر می‌رسه. فرقه‌کار آسمانی ته‌بک متعلق به جامعه آسمان پروازه، پس در یه‌می‌آمد وضعیت عادی، نباید این موضوع به صورت رسمی پیگیری می‌شد؟»
«پس می‌گی‌کاغذ عمداً یه‌لحنی دعوا راه انداختن؟»
با شنیدن حرف‌های رهبر اتحادیه گدایان،پوزخندی مو میونگ به آرامی سر تکان‌قبلاً داد و به حرف‌هایش ادامه داد.
«برای یه تصادف، همه چیز بیش از حد دقیق و بی‌نقصه. این واقعیت که ارشد‌قبلاً گی‌ریون، کسی که می‌تونست واقعی بودن کتابچه راهنمای مخفی ارشد همیشه متغیر رو تأیید کنه، همون‌پرسیدم حوالی بوده. و این واقعیت که اطلاعاتی که هانوی چیل‌آک لو داد، خیلی سریع پخش شد...»
مو میونگ مکث کرد.
اما فقط برای یک لحظه.
چشمانش برقی‌گفت زد و با‌ناباوری صدایی پایین گفت.
«علاوه بر این، امپراتور شمشیر که ده‌ها سال‌ناباوری در انزوا بود، طوری ظاهر شد که انگار منتظر‌چشمانش این لحظه بوده. واقعاً می‌تونیم اسم اینو تصادف بذاریم؟»
«...»
هوای عمارت‌کاغذ ابدیت سفید‌لحنی یخ زد.
آن‌ها در میان درگیری با اتحادیه سیاه شرور این موضوع را فراموش کرده‌گفتی بودند، اما در واقع، در میان اطلاعات مربوط به درگیری بر سر کتابچه راهنمای‌بی‌تعارف مخفی، این همان بخشی بود که بیشترین شوک را به آن‌ها وارد کرده بود.
شکست و مرگ امپراتور شمشیر.
چشمان رهبر‌اعصابم اتحادیه گدایان‌ذهن گشاد شد.
«می‌گی حتی‌کاغذ از امپراتور شمشیر‌احمقانه هم سوءاستفاده شده؟»
«هنوز نمی‌دونیم.»
مو میونگ‌خواند با لحنی‌احمقانه خشک گفت.
«بنابراین، قصد داریم‌اما این شرایط رو‌مثل به درستی درک کنیم.»
«چطوری؟»
رهبر اتحادیه‌گفت گدایان بلافاصله‌کردن جواب داد.
«شاگردان فرقه سه بخش جسد امپراتور شمشیر رو برداشتن و‌نگاهش ناپدید شدن، و محل اختفای تیغه آسورای شیطان‌بین هم نامشخصه و‌داد کاملاً غیبش زده. تنها کسانی که الان از اوضاع خبر دارن...»
«پس، می‌تونیم به سادگی از‌شیطانی‌ام کسی که امپراتور شمشیر رو‌می‌کرد شکست داده، درباره شرایط بپرسیم.»
با شنیدن این صدای پایین‌احمقانه و ناگهانی، نگاه همه به طور‌نگاهش هماهنگ به سمت صندلی افتخار چرخید.
این جمله‌ای بود که توسط جاودانه شمشیر وودانگ بیان شد،دقیقاً کسی که تا آن لحظه بی‌صدا نشسته بود، گویی فقط می‌خواست‌بلکه به هر آنچه مو میونگ و دو یانگ-هئون می‌گویند گوش دهد.
و این کلمات قرار‌احمقانه بود این وضعیت را‌ناباوری کاملاً زیر و رو کند.
«شما می‌دونید چه‌اما کسی امپراتور شمشیر‌مثل رو شکست داده؟»
استاد بزرگ وون‌خواند جونگ از شائولین‌گفت با احتیاط پرسید.
صدایش کمی می‌لرزید.
«تقریباً هیچ‌کس در این دنیا وجود نداره که بتونه امپراتور‌نگاهش شمشیر رو شکست بده. حتی من هم در گذشته وقتی شکستش‌داد دادم، یک روز کامل به شدت باهاش جنگیدم. با این حال.»
در حالی که صحبت می‌کرد، جاودانه شمشیر وودانگ که با‌می‌کرد دقت به استاد بزرگ وون جونگ نگاه می‌کرد، نگاهش را به‌قانون پنجره‌ای که رو به غرب باز می‌شد چرخاند و ادامه داد.
«از قضا، دقیقاً‌خواند در نزدیکی کوه ته‌بک‌ملاقات چنین شخصی وجود داره.»
«نزدیکی؟»
«کوه هوآشان.»
«...!»
چشمان همه گشاد شد.
با شنیدن کلمات جاودانه شمشیر‌ناباوری وودانگ، تنها چهره یک نفر‌دقیقاً به ذهن آن‌ها خطور کرد.
متخصصی که رهبر فرقه جاودانه آسمانی‌ملاقات و امپراتور جنگل سبز، رهبر بزرگ‌برگرداند جنگل سبز را شکست داده بود.
و کسی که با کشتن رهبر‌مثل سابق اتحاد رزمی، استاد شمشیر سیم‌اژدهای اوی، اتحاد رزمی را نجات داد.
قهرمان الهی شکوفه آلو.
رهبر اتحادیه‌گفت گدایان با عجله‌ناباوری دهان باز کرد.
«اما رهبر اتحاد. وقتی اعضای ما تحقیق کردن، هیچ اثری از هنرهای‌برگرداند رزمی کوه هوآشان وجود نداشت. مهم نیست قهرمان الهی شکوفه آلو چقدر برجسته‌تمام باشه، شکست دادن امپراتور شمشیر بدون استفاده از هنرهای رزمی فرقه کوه هوآشان...»
«اگه کار‌اعصابم اون بچه‌ذهن باشه، کاملاً ممکنه.»
جاودانه شمشیر‌کاغذ وودانگ حرف او‌احمقانه را قطع کرد.
«...یعنی می‌گید قدرت رزمی‌کردن قهرمان الهی شکوفه آلو‌سمت تا این حد زیاده؟»
رهبر اتحادیه گدایان نتوانست‌احمقانه شگفتی خود را از کلمات‌پوزخندی جاودانه شمشیر وودانگ پنهان کند.
او می‌دانست که‌اما قهرمان الهی شکوفه آلو‌همیشه یک متخصص عالی‌رتبه است.
مگر او تا به‌لحنی حال دستاوردهای زیادی از‌کردن خود نشان نداده بود؟
اما شکست دادن امپراتور شمشیر‌ناباوری بدون استفاده از تکنیک مخفی‌دقیقاً فرقه کوه هوآشان مسئله دیگری بود.
'هاه! یعنی اون می‌گه قهرمان الهی‌ملاقات شکوفه آلو قدرت رزمی لازم برای‌برگرداند شکست دادن امپراتور شمشیر رو داره؟'
'غیرممکنه! امپراتور شمشیر مردی بود که برای لقب برترین مبارز‌می‌کرد زیر آسمان رقابت می‌کرد! حتی اگه استاد شمشیر سیم اوی رو‌قانون شکست داده باشه، قدرت رزمی امپراتور شمشیر در سطح کاملاً متفاوتیه...'
'جاودانه شمشیر وودانگ کسیه که‌احمقانه امپراتور شمشیر رو شکست داد‌پوزخندی و به مقام خدایان رزمی رسید.
اون باید‌گفت قدرت رزمی‌اش رو‌ناباوری به خوبی بشناسه.
برای اینکه اون چنین حرفی‌گفت بزنه، قدرت رزمی قهرمان الهی شکوفه‌سمت آلو دقیقاً تا کجا پیش رفته؟'
عمارت ابدیت سفید‌اما با صدای بلندی‌مثل به همهمه افتاد.
آن‌ها می‌دانستند که قدرت رزمی قهرمان الهی شکوفه آلو برجسته است،نگاهش اما این واقعیت که آن‌قدر زیاد بود که امپراتور شمشیر را شکست‌اوضاع دهد، موجی از سردرگمی و اضطراب را در میانشان به راه انداخت.
در آن لحظه،ملاقات مو میونگ سرش‌پوزخندی را عمیقاً خم کرد.
«من یک‌خواند پیام فوری به‌گفت کوه هوآشان می‌فرستم.»
یادداشت مترجم
[یادداشت مترجم: طبق دستورالعمل، بخش اول به زاویه دید اول شخص تغییر یافته تا افکار مغرورانه و کلافه شیطان آسمانی به بهترین شکل منتقل شود.]