چپتر 385: فصل 385
0«اگه اصرار داری همین الان اطلاعات‌چیزی رو بشنوی، می‌تونیم بهت بگیم، اما‌بودم بهتره که از زبان استاد ارشد بشنوی...»
استاد اعظم تایگوک که سعی داشت توضیح‌مورد دهد چرا ملاقات با جاودانه شمشیر وودانگ‌یکی بهترین کار است، حرفش را نیمه‌کاره رها کرد.
دلیلش این بود که چون هوی که تا آن لحظه‌درباره قیافه‌ای کلافه و بی‌حوصله به خود گرفته بود، ناگهان پوزخندی زد‌مورد و حتی قبل از تمام شدن حرف‌های او، چشمانش برقی زد.
«اَه، اگه دلیلش‌گذشته این بود، خب‌بودند زودتر می‌گفتی دیگه.»
چون هوی در حالی که گوشه‌چیزی لبش به بالا متمایل شده بود،بودم شانه‌ای بالا انداخت و بلافاصله چرخید.
سپس سرش‌زیادی را برگرداند‌میان و گفت:
«چیکار می‌کنی؟»
چون هوی با خیره شدن‌گفته به استاد اعظم تایگوک، سرش را‌وجود کمی کج کرد و اضافه کرد:
«بجنب بریم دیگه.»
...
استاد اعظم تایگوک با دیدن چون هوی‌انتهای که به راحتیِ پشت و رو کردن دستش،داستان‌های تغییر رویه داده بود، خنده‌ای توخالی سر داد.
در حقیقت، او عمداً نام‌گفته «جاودانه شمشیر وودانگ» و «هشت خدای‌وجود رزمی» را به زبان آورده بود.
فکر می‌کرد این کار توجه چون هوی‌انتظار را جلب می‌کند، اما واکنش او بسیار‌نمی‌کردم شدیدتر از چیزی بود که انتظار داشت.
...
از چون ایگه و قدیس شمشیر‌حرف‌هایی در موردش شنیده بودم، اما اصلاً‌بودند فکر نمی‌کردم تا این حد باشه.
او حرف‌هایی را که قدیس شمشیر انتهای‌یاد جنوبی و چون ایگه در گذشته درباره‌چند چون هوی گفته بودند، به یاد آورد.
داستان‌های زیادی وجود داشت.
در میان آن‌ها، چند مورد بود که هر دو با‌روی لحنی مشابه روی آن تاکید داشتند و استاد اعظم تایگوک با‌هنرهای تمرکز روی یکی از آن‌ها، این موضوع را پیش کشیده بود.
«می‌گفتند او علاقه شدیدی به هنرهای رزمی‌انتهای و اساتید برتر نشان می‌دهد، تا حدی‌آورد که به یک وسواس تبدیل شده است.»
استاد اعظم‌جنوبی تایگوک نگاهی به‌گفته کنار خود انداخت.
نگاهش به سمت چون‌بسیار ایگه بود که این حرف‌قدیس را به او زده بود.
اما.
...
اون یارو‌جنوبی زودتر از‌درباره همه راه افتاده؟
چون ایگه‌می‌کند هم غافلگیر‌بسیار شده بود.
با وجود اینکه از تمایلات چون هوی‌مورد خبر داشت، اما قیافه‌اش نشان می‌داد که‌یکی انتظار چنین واکنش شدیدی را نداشته است.
لحظه‌ای بعد.
«اوهو، پس آدم خودسری‌درباره مثل اون به این‌آورد قضیه سریع واکنش نشون میده؟»
چون ایگه لبخند موذیانه‌ای زد.
انگار که چیز‌وجود به درد بخوری‌چند پیدا کرده باشد.
در همان لحظه بود که...
«نمی‌خواین بیاین؟»
صدای عجولانه‌می‌کند چون هوی‌بسیار به گوش رسید.
با شنیدن صدای او، چون ایگه به سرعت‌لحنی لبخند را از روی صورتش پاک کرد، سرفه‌پیش خشک و کوتاهی کرد و دهان باز کرد.
«اهم، فقط‌بودم یه لحظه‌نمی‌کردم صبر کن.»
چون ایگه در حالی‌درباره که این را می‌گفت،آورد سرش را پایین انداخت.
«هنوز یه چیزی باقی مونده.»
نگاهش به آرامی به‌میان سمت زنی که روی‌لحنی زمین افتاده بود چرخید.
بلافاصله پس از‌اصلاً آن، چون ایگه‌حرف‌هایی از او پرسید:
«چرا یهو خودت‌گذشته رو تو دنیای‌بودند رزمی نشون دادی؟»
این سوالی بود‌واکنش که بیشتر از‌چیزی همه کنجکاوش کرده بود.
زنی که خود را امپراتور تاریک‌چند نامیده بود و جایگاه ارباب فرقه‌داشتند پرده کشتار را غصب کرده بود.
او می‌خواست‌بودم هویت واقعی‌اش‌نمی‌کردم را بداند.
اما.
...
هیچ جوابی در کار نبود.
زن حتی‌بودم لب‌هایش را‌نمی‌کردم هم تکان نداد.
فقط این نبود.
او حتی یک نگاه هم به چون ایگه‌ایگه که سوال را پرسیده بود نینداخت و در عوض‌انتهای فقط با دقت به چون هوی خیره شده بود.
«عجب بساطیه...»
چهره چون‌بودم ایگه در‌نمی‌کردم هم رفت.
این یک بی‌توجهی‌گذشته و تحقیر کامل‌بودند نسبت به او بود.
در حالی‌می‌کند که صورتش‌بسیار مدام سرخ‌تر می‌شد.
«چرا به جای‌وجود اینکه بگی شاگردشی، دروغ‌مورد گفتی که امپراتور تاریکی؟»
این بار، استاد‌اصلاً اعظم تایگوک به او‌انتهای نگاه کرد و پرسید.
با این‌جنوبی حال، زن‌درباره همچنان ساکت ماند.
درست زمانی که‌واکنش وضعیت عجیبی در‌چیزی حال شکل‌گیری بود.
«چقدر رو اعصابه.»
چون هوی در‌اصلاً حالی که سرش را‌انتهای می‌خاراند، این را گفت.
او می‌دانست چرا زن‌درباره جواب نمی‌دهد و فقط‌آورد به او خیره شده است.
«جواب سوالاشونو بده.»
چون هوی‌زیادی به او‌میان دستور داد.
برای لحظه‌ای، ابروهای زن در هم‌حرف‌هایی گره خورد، اما خیلی زود لب‌های به‌یاد هم دوخته‌اش را از هم باز کرد.
«برای اینکه فوراً‌گذشته از فرقه پرده‌بودند کشتار استفاده کنم.»
«اطلاعات اونا کاملاً مفیده.»
با شنیدن حرف‌های او، چهره‌آن‌ها استاد اعظم تایگوک و چون‌روی ایگه مانند یخ منجمد شد.
معنای نهفته‌بودم در حرف‌های او‌باشه بسیار سنگین بود.
توالی اتفاقاتی‌جنوبی که آن‌ها می‌دانستند،گفته کاملاً متفاوت بود.
«پس داری میگی قبل از‌شدیدتر اینکه بیای به فرقه پرده‌موردش کشتار، با جامعه تماس گرفتی؟»
«آره.»
زن با خونسردی جواب داد.
و با این حرف‌های بی‌تفاوت او، چهره‌یاد چون ایگه و استاد اعظم تایگوک مثل‌چند سنگ سفت شد و دیگر نرم نشد.
در عوض، چین‌واکنش و چروک روی‌چیزی پیشانی‌شان فقط عمیق‌تر شد.
...
«حتی ما هم‌اصلاً نتونستیم بفهمیم امپراتور‌حرف‌هایی تاریک کجاست، اما جامعه...؟»
«کی متوجه شدن؟»
آن‌ها لب‌هایشان را‌واکنش گاز گرفتند و‌چیزی زیر لب زمزمه کردند.
وقتی هشت خدای رزمی به انزوا رفتند،مورد امپراتور تاریک ناگهان طوری ناپدید شد که‌یکی انگار از صفحه روزگار محو شده است.
حتی اتحادیه گدایان‌اصلاً هم نتوانست او‌حرف‌هایی را پیدا کند.
سپس، چون ایگه که ناگهان‌گفته چیزی به یاد آورده بود،زیادی با عجله لب به سخن گشود:
«پس، اونا از‌واکنش قبل می‌دونستن که‌چیزی تو شاگرد امپراتور تاریکی؟»
...
«درسته.»
«لعنتی!»
چون ایگه ناسزا گفت.
«پس اونا داشتن‌وجود ما رو به‌چند جون هم می‌نداختن!»
او با‌بودم چشمانی غضبناک‌نمی‌کردم فریاد زد.
افراد جامعه نه‌گذشته آسمان آدم‌های به‌بودند شدت دقیقی بودند.
آن‌ها حتماً به محض‌بسیار پیدا کردن امپراتور تاریک، تمام‌قدیس اطلاعات را جمع‌آوری کرده بودند.
اینکه او‌زیادی یک شاگرد‌میان گرفته بود.
اینکه او مرده بود.
جامعه نه آسمان پس از فهمیدن تمام‌یاد این‌ها، سعی کرده بود از شاگرد او‌چند برای مقابله با چون هوی استفاده کند.
به هر حال،واکنش هر دوی آن‌ها‌چیزی برایشان دشمن محسوب می‌شدند.
حرومزاده‌های کثیف.
چون ایگه‌بودم دندان‌هایش را‌نمی‌کردم به هم سایید.
همان‌طور که از کسانی که مدت‌ها در سایه‌ها‌آورد توطئه‌چینی کرده بودند انتظار می‌رفت، آن‌ها به خوبی می‌دانستند‌مشابه چگونه از عناصر پنهان به شکل هوشمندانه‌ای استفاده کنند.
در همین حین،واکنش استاد اعظم تایگوک با‌انتظار آرامش از زن پرسید:
«حالا می‌خوای چیکار کنی؟»
چشمانش از قبل‌اصلاً حالتی از حسن نیت‌انتهای به خود گرفته بود.
وقتی زن پاسخی نداد، استاد‌گفته اعظم تایگوک ادامه داد و‌زیادی با صدایی آرام پیشنهاد کرد:
«نمی‌خوای از جامعه انتقام بگیری؟»
چشمانش در سکوت درخشید.
او قصد‌بودم داشت زن را‌باشه به خدمت بگیرد.
او کسی‌جنوبی نبود جز‌درباره شاگرد امپراتور تاریک.
با وجود اینکه از چون‌شدیدتر هوی شکست خورده بود، اما از‌شنیده قدرت رزمی برجسته‌ای هم برخوردار بود.
علاوه بر این، مگر خودش‌آن‌ها هم نمی‌دانست که توسط جامعه نه‌تاکید آسمان مورد سوءاستفاده قرار گرفته است؟
هیچ فرصتی‌بودم بهتر از‌نمی‌کردم این وجود نداشت.
اما.
«من خودم انتقامم رو می‌گیرم.»
زن با‌زیادی لحنی سرد‌میان این را گفت.
انگار که‌بودم اصلاً نیازی‌نمی‌کردم به کمک نداشت.
...می‌فهمم.
استاد اعظم تایجی با‌بسیار دیدن چشمان تزلزل‌ناپذیر او،ایگه سرش را تکان داد.
نگرش قاطع او طوری بود‌آن‌ها که انگار هر چه هم‌روی می‌گفتند، تغییری در تصمیمش ایجاد نمی‌شد.
«اگه بعداً نظرت عوض شد‌باشه و خواستی به ما ملحق‌درباره بشی، بیا سراغ این تائوئیست پیر.»
استاد اعظم تایجی‌گذشته با باز گذاشتن این‌یاد راه برای آینده، برگشت.
درست در همان لحظه، چون‌شدیدتر ایگه که تمام مدت داشت‌موردش از گوشه‌ای تماشا می‌کرد، اضافه کرد:
«با این وضعیت بدنت، خیلی خطرناکه که بخوای همچنان از لقب‌تاکید امپراتور تاریک استفاده کنی. بیشتر آدما از هشت خدای رزمی می‌ترسن،اساتید اما چند نفری هم هستن که کینه‌های عمیقی ازشون به دل دارن.»
چون ایگه بعد از این نصیحت،حرف‌هایی چرخید تا دنبال استاد اعظم تایجی‌بودند برود و به چون هوی نزدیک شد.
«شرمنده که منتظرت گذاشتیم.»
«اگه واقعاً‌می‌کند شرمنده‌ای، پس‌بسیار بجنب راه بیفتیم.»
«همین کار رو می‌کنیم.»
استاد اعظم تایجی سر‌نمی‌کردم تکان داد و به‌جنوبی آرامی از زمین پرید.
لباس فرم کمی پاره‌اش با حرکت او در هوا‌داستان‌های به اهتزاز درآمد و چون هوی و چون ایگه‌روی هم پشت سرش راه افتادند و به سرعت ناپدید شدند.
فیشش—
زنی که در سکوت دور شدن‌چند آن سه نفر را تماشا می‌کرد،داشتند به آرامی نیم‌تنه بالایی‌اش را بلند کرد.
خون خشک‌شده‌ای که به‌نمی‌کردم صورت و بدنش چسبیده‌جنوبی بود، ترک خورد و ریخت.
سپس سرش را بالا آورد.
خورشید دیگر داشت غروب می‌کرد.
مبارزه زمانی شروع شده بود که خورشید‌مورد در اوج آسمان بود، اما زمان گذشته‌یکی بود و حالا شب فرا رسیده بود.
«...نمی‌تونم این‌طوری برگردم.»
او در حالی که‌درباره به سمت راست بدنش نگاه‌داستان‌های می‌کرد، زیر لب زمزمه کرد.
بازویی که باید آنجا می‌بود‌شدیدتر دیگر وجود نداشت و تنها‌موردش فضای خالی در دیدرسش بود.
چشمانش تاریک و غم‌زده شد.
برای او که بیشتر در مبارزات‌حرف‌هایی دست خالی آموزش دیده بود، این‌بودند یک فقدان وحشتناک و جبران‌ناپذیر بود.
«باید قوی‌تر بشم.»
نگاهش به سردی گرایید.
او باید‌زیادی به امپراتور تاریک‌آن‌ها واقعی تبدیل می‌شد.
تا جا پای استادش بگذارد.
«تنها راهش اینه که...»
مردمک چشمانش چرخید.
انتهای نگاهش به جایی دوخته‌آن‌ها شد که آن سه نفر‌روی پیش از ناپدید شدن ایستاده بودند.
«...فقط زنگ‌بودم سرقت روح آسمانی‌باشه می‌تونه کمکم کنه.»
او با زمزمه‌ای نرم، بدنش‌گفته را صاف کرد و نیروی‌زیادی درونی‌اش را به جریان انداخت.
نیروی درونی پایداری که با‌شدیدتر تنفسش آن را تثبیت کرده‌موردش بود، طبق اراده‌اش به حرکت درآمد.
بلافاصله پس‌زیادی از آن، قدمی‌آن‌ها به جلو برداشت.
وووش—
لحظه‌ای که لبه لباس‌های‌درباره خون‌آلودش در باد تکان‌آورد خورد، پیکرش ناپدید شد.
سوووش— سوووش—
تکنیک حرکتی شگفت‌انگیز فرقه وودانگ.
استاد اعظم تایجی که با هنر قدم زدن‌جنوبی روی ابرها به جلو می‌رفت، وقتی می‌دید چون هوی‌وجود درست در کنارش می‌دود، نتوانست جلوی شگفتی‌اش را بگیرد.
قدم‌هایی بی‌تزلزل.
کنترل نیروی درونی متناسب با آن،چیزی طوری بود که انگار بدنش را‌بودم مثل یک پر سبک کرده است.
انگار یک جاودانه داشت‌میان فضا را فشرده می‌کرد‌لحنی و به جلو می‌رفت.
«هه هه، فرقه هوآشان‌نمی‌کردم همچین تکنیک حرکتی فوق‌العاده‌ای‌جنوبی داشت و ما نمی‌دونستیم؟»
در حالی که با‌درباره چشمانی پر از تحسین حرکات‌داستان‌های چون هوی را بررسی می‌کرد...
«هنوز تا فرقه وودانگ خیلی راهه، پس‌انتظار چرا قبل از اینکه برسیم یه کم‌نمی‌کردم درباره جامعه نه آسمان برام حرف نمی‌زنی؟»
چون هوی سرش را چرخاند،آن‌ها به استاد اعظم تایجی نگاه کرد‌تاکید و با صدایی آرام حرف زد.
با وجود اینکه تکنیک حرکتی‌باشه بسیار شگفت‌انگیزی را به نمایش می‌گذاشت،گفته اما چهره‌اش بی‌حوصله و کلافه بود.
«حتی اگه بعداً جزئیات‌درباره رو بشنوم، ضرری نداره که‌داستان‌های الان یه چیزایی ازش بدونم.»
«...حق با توئه.»
استاد اعظم‌زیادی تایجی سر‌میان تکان داد.
با وجود اینکه تصمیم گرفته بودند با جاودانه شمشیر وودانگ که‌گفته از جزئیات وضعیت باخبر بود ملاقات کنند، اما نیازی نبود برای شنیدن‌مشابه چیزهایی که از قبل می‌دانستند تا رسیدن به فرقه وودانگ صبر کنند.
«خب، چیز خاصی‌گذشته درباره جامعه هست‌بودند که کنجکاوت کرده باشه؟»
چون هوی با‌واکنش شنیدن این سؤال،چیزی چانه‌اش را نوازش کرد.
چیز خاصی‌زیادی که درباره‌اش‌میان کنجکاو باشد...
پس از لحظه‌ای تفکر، ناگهان پوزخند‌حرف‌هایی تیزی روی لبان چون هوی نقش‌بودند بست و با صدایی آرام پرسید:
«یه بار گفتی هدفشون اینه‌گفته که نه استان و سه‌زیادی قلمرو رو نابود کنن، درسته؟»
با این سؤال که یادآور حرف‌های زده شده در‌قدیس زمان بازدید او و قدیس شمشیر انتهای جنوبی از‌جنوبی فرقه هوآشان بود، استاد اعظم تایجی سر تکان داد.
«درسته.»
«اصلاً نیازی‌بودم به همچین‌نمی‌کردم کاری هست؟»
چون هوی‌جنوبی با لحنی‌درباره آرام پرسید.
اما کلماتش‌می‌کند به تیزی یک‌شدیدتر شمشیر صیقل‌خورده بود.
«با این وضعیتی که الان می‌بینم، حتی اگه‌لحنی دوران نه استان و سه قلمرو هم باشه، به‌کشیده نظر می‌رسه که خودشون به زودی از هم می‌پاشن.»
تعادل نه استان و‌نمی‌کردم سه قلمرو در ظاهر‌جنوبی بی‌نقص به نظر می‌رسید.
اما این مال گذشته بود و‌بودند با گذشت زمان، این تعادل به‌میان تدریج در حال به هم خوردن بود.
نیروهای مربوطه‌شان دچار تنش‌بسیار شده بودند و تغییراتی‌ایگه در میانشان رخ داده بود.
نتیجه‌ی آن هم جنگ‌میان اخیر بین اتحاد رزمی‌لحنی و اتحادیه سیاه شرور بود.
«همون‌طور که میگی، دوران نه استان و سه قلمرو بالاخره یه‌گفته روزی تموم می‌شه. اما با این وجود، دلیلی که جامعه سعی‌لحنی داره حتی کمی هم که شده سقوطش رو جلو بندازه اینه که...»
استاد اعظم‌جنوبی تایجی برای‌درباره لحظه‌ای مکث کرد.
با حالتی که‌واکنش انگار داشت به‌چیزی چیزی فکر می‌کرد.
درست در همان لحظه.
«چرا این‌قدر من‌من می‌کنی و‌باشه کلمات رو می‌جوی؟ به هر حال‌گفته که قراره همه‌چیز رو بهش بگی.»
چون ایگه که با قدم‌های هشت جاودانه مست خود‌داستان‌های با تأخیر به آن‌ها رسیده بود، غرولند کرد و سپس‌تاکید با نگاه به چون هوی، جمله او را کامل کرد:
«دلیلش اینه که نابود کردن نه استان‌انتظار و سه قلمرو هدف نهایی‌شون نیست، بلکه‌نمی‌کردم فقط یه مرحله‌ست که باید ازش عبور کنن.»
«هدف نهایی؟»
چون هوی‌بودم چشمانش را‌نمی‌کردم نیمه‌باز نگه داشت.
جامعه با دقت‌گذشته و ظرافت تمام‌بودند در حال حرکت بود.
اگر نابود کردن نه استان و‌چیزی سه قلمرو فقط یک فرایند میانی‌بودم بود، پس هدف نهایی‌شان چه می‌توانست باشد؟
«اون چیه؟»
«اونا قصد دارن کسانی رو که دوران فعلی نه استان و سه قلمرو رو ساختن و‌زیادی بعد ناپدید شدن، قبل از اینکه با گذشت زمان بمیرن، بیرون بکشن. اگه نه استان و‌می‌گفتند سه قلمرو همین الان فرو بپاشه، اونا مجبور می‌شن یه جوری دوباره خودشون رو نشون بدن.»
چون هوی با‌گذشته شنیدن این حرف،بودند سرش را کج کرد.
کاملاً واضح بود‌واکنش که چون ایگه درباره‌انتظار چه کسانی صحبت می‌کرد.
«هشت خدای رزمی؟»
«دقیقاً.»
چشمان چون ایگه در حالی‌گفته که به حرف چون هوی پاسخ‌وجود می‌داد، سرد شد و ادامه داد:
«هدف واقعی جامعه نه آسمان‌شدیدتر اینه که هشت خدای رزمی‌موردش رو دوباره به دنیای رزمی برگردونه.»