چپتر 85: فصل ۸۵
0در اعماق قلب اتحاد رزمی.
در اتاقی ساکت و غرق در‌افزود آرامش، مردی میانسال قلم‌موی خود را‌می‌توانی روی ورقه‌ای سفید به حرکت درمی‌آورد.
خش... خش...
چند بار این حرکت را تکرار‌استخوانی کرده بود و با ضرباتی ملایم،حدس خطوطی طولانی روی کاغذ کشیده بود؟
طولی نکشید که نقاشی زنده‌ای‌صورتش از یک ارکیده، سرشار از‌خارق‌العاده‌اش طراوت، روی صفحه سفید نقش بست.
مرد میانسال با لبخندی‌حضور حاکی از رضایت به‌لبانش نقاشی کامل‌شده نگاه کرد.
«همم. این‌صورتش یکی خیلی خوب‌ابهت از آب درآمد.»
قلم‌مو را زمین گذاشت‌فکی و سرش را بالا‌چشمان آورد. چهره‌اش واقعاً خیره‌کننده بود.
خط فکی‌کمی کشیده و بینی‌صورتش استخوانی و بلند.
و چشمان ملایمش؛ به راحتی می‌شد‌افزود حدس زد که در جوانی، مردی‌می‌توانی بی‌نهایت خوش‌قیافه و زبانزد بوده است.
ظاهر و هاله منحصربه‌فردش‌اتفاق به وضوح نشان می‌داد که‌سپس او یک انسان معمولی نیست.
قهرمان شمشیر‌واقعاً قلب و عدالت؛بینی رهبر اتحاد رزمی!
شخصیتی افسانه‌ای که تنها با یک شمشیر به مقام‌حضور رهبری اتحاد رسیده بود و حتی اتحاد نه فرقه‌بیرون نیز مجبور بودند در برابرش سر تعظیم فرود آورند.
وووش...
نسیمی وزید و موهای مرتب بسته‌شده‌اش‌حضور را کمی شل کرد، به طوری‌باز که چند تار مو روی صورتش افتاد.
این اتفاق تنها‌خیره‌کننده بر ابهت و‌استخوانی حضور خارق‌العاده‌اش افزود.
سپس، لبانش‌کمی به آرامی از‌صورتش هم باز شد.
«حالا می‌توانی بیرون بیایی.»
به محض اینکه حرفش‌اتفاق تمام شد، مردی در‌افزود حیاط خالی ظاهر شد.
با موهایی که نیمی سفید و نیمی سیاه بود،ملایمش تشخیص اینکه او پیرمرد است یا میانسال، غیرممکن به نظر‌ظاهر می‌رسید. او با نگاهی آرام به نقاشی جوهری خیره شد.
«زنده‌تر از قبل شده است.»
مرد با‌اتفاق دقت نقاشی ارکیده‌خارق‌العاده‌اش را بررسی کرد.
با اینکه فقط با جوهر کشیده شده‌خارق‌العاده‌اش بود، اما چنان سرشار از زندگی بود که‌بیرون تقریباً شبیه یک ارکیده واقعی به نظر می‌رسید.
رهبر اتحاد با چشمانی‌فکی که خطوط خنده در اطرافشان‌ملایمش نقش بسته بود، لبخند زد.
«به لطف توست. به نصیحتت گوش کردم‌اتفاق و قلم‌مو را مثل یک شمشیر در‌آرامی دست گرفتم، و نتیجه‌اش این اثر زیبا شد.»
«خوشحالم که‌اتفاق کمکی کرده‌حضور است، رهبر اتحاد.»
این مرد که پس از سال‌ها‌حضور انزوا برای ملاقات حضوری با رهبر‌باز اتحاد آمده بود نیز شخصیتی معمولی نبود.
او استراتژیست‌واقعاً نظامی اتحاد رزمی‌بینی بود؛ جگال گونگ.
حتی زمانی که قبیله جگال اتحاد را ترک‌ابهت کرده بودند، او به تنهایی باقی مانده بود. کسی‌می‌توانی که به عنوان مغز متفکر اتحاد رزمی شناخته می‌شد.
«با این‌اتفاق حال، واقعاً‌حضور جالب نیست؟»
رهبر اتحاد‌صورتش قلم‌مو را‌اتفاق رها کرد.
تق...
قلم‌مو که هنوز خیس از‌صورتش جوهر بود، روی کاغذ غلتید‌خارق‌العاده‌اش و نقاشی کامل‌شده را لکه‌دار کرد.
اما به نظر‌ابهت می‌رسید او دیگر‌افزود علاقه‌ای به آن ندارد.
در عوض، سرش را‌اتفاق بالا آورد و به‌افزود نقطه‌ای در هوا خیره شد.
نگاهش روی مسیر منتهی به‌بینی میدان مبارزه تمرینی قفل شد‌راحتی و با صدایی آرام گفت:
«چه کسی می‌توانست پیش‌بینی کند که یک متخصص عالی‌رتبه‌حضور در قلمرو رزمی آسمانی، نه از عمارت شمشیر یا‌بیرون فرقه صدای پاک، بلکه از فرقه هوآشان ظهور کند؟»
«همه چیز تقصیر من است.»
استراتژیست به‌صورتش سرعت سرش‌اتفاق را خم کرد.
«گمان می‌کردم فرقه هوآشان در‌بینی حال زوال است و خیلی‌راحتی عجولانه توجهم را از آن‌ها برداشتم.»
«نه، من هم‌طوری اگر بودم همین‌افتاد کار را می‌کردم.»
رهبر اتحاد‌اتفاق به نرمی‌حضور لبخند زد.
«اگر این را پیش‌بینی‌اتفاق کرده بودی، شک می‌کردم‌افزود که نکند یک جاودانه باشی.»
او این حرف‌خیره‌کننده را با لحنی‌استخوانی شوخ‌طبعانه بیان کرد.
اگر یک متخصص عالی‌رتبه در قلمرو رزمی آسمانی در‌حضور عمارت شمشیر، فرقه صدای پاک، یا هر یک از‌بیرون اعضای اتحاد نه فرقه ظاهر می‌شد، هیچ‌کس تعجب نمی‌کرد.
آن‌ها مدت‌ها بود که قدرت‌خارق‌العاده‌اش خود را افزایش می‌دادند و اکنون‌حالا در نقطه اوج خود قرار داشتند.
اما فرقه هوآشان متفاوت بود.
فرقه‌ای بود که از زمان تراژدی خونین یولیم، جایی که‌راحتی جانشین برجسته‌شان معروف به شمشیرزن شکوفه آلو و محافظان شمشیر شکوفه‌منحصربه‌فردش آلو را یکجا از دست دادند، در مسیر زوال قدم برمی‌داشت.
فرقه‌ای که‌کمی هر لحظه ممکن‌صورتش بود فرو بپاشد.
«می‌گویند ماهی گندیده هم هنوز ماهی است. گمان می‌کنم معنای‌باز یکی از اعضای اتحاد نه فرقه بودن همین باشد. نمی‌توانی‌خالی قدرتی را که در طول زمان انباشته شده، نادیده بگیری.»
رهبر اتحاد به‌افتاد آرامی زمزمه کرد و‌خارق‌العاده‌اش سپس از استراتژیست پرسید:
«شنیده‌ام که اتحادیه‌خیره‌کننده گدایان با فرقه هوآشان‌بلند ارتباط برقرار کرده است.»
«بله.»
«فکر می‌کنی فرقه هوآشان بتواند‌خارق‌العاده‌اش نقش عمارت شمشیر یا فرقه‌باز صدای پاک را بر عهده بگیرد؟»
«همان‌طور که می‌دانید، پس از تقابل شمشیر با قدیس شمشیر انتهای جنوبی، نام شمشیر الهی‌بیرون شکوفه آلو در آسمان‌ها طنین‌انداز شده است. و هفت شمشیر شکوفه آلو نیز به رهبری‌می‌رسید تک‌شکوفه سرخ آلو، مهارت‌های چشمگیری از خود نشان داده و در حال کسب شهرت هستند...»
چشمان استراتژیست باریک شد.
«نه فوراً، اما با گذشت زمان، باور دارم‌ابهت که می‌توانند. به خصوص حالا که با اتحادیه‌حالا گدایان متحد شده‌اند، این زمان کوتاه‌تر هم خواهد شد.»
«این پاسخ توست؟»
رهبر اتحاد در سکوت به‌ابهت استراتژیست خیره شد، و او‌لبانش نیز بی‌صدا سر تکان داد.
پس از لحظه‌ای طولانی،
«هاهاها.»
رهبر اتحاد با‌ابهت صدای بلند شروع‌افزود به خندیدن کرد.
سپس، هاله‌اش را جمع‌اتفاق کرد و ریش بلند‌افزود و زیبایش را نوازش کرد.
«من هم همین‌طور فکر می‌کنم. فرقه هوآشان اکنون‌چشمان شتابی از خود نشان می‌دهد که می‌تواند به‌زبانزد پای عمارت شمشیر و فرقه صدای پاک برسد. اما...»
ناگهان فضای اتاق تغییر کرد.
گرمای پیشین ناپدید شد و‌خارق‌العاده‌اش جای خود را به سرمایی داد‌حالا که مانند یخ دور استراتژیست پیچید.
«اما یک جای کار می‌لنگد.»
ابروی استراتژیست کمی پرید.
«موضوع چیست؟»
«قدیس شمشیر انتهای جنوبی‌حضور در آن مبارزه تمرینی‌لبانش از تمام قدرتش استفاده نکرد.»
«...منظورتان این است که‌اتفاق در برابر شمشیر الهی‌افزود شکوفه آلو آسان گرفت؟»
«دقیقاً.»
صدای رهبر اتحاد آرام بود.
«و شایعاتی که‌ابهت پخش شده نیز‌افزود کاملاً دقیق نیستند.»
چشمانش مانند‌صورتش یک پرتگاه‌اتفاق عمیق شد.
او درباره خدای مرگ‌فکی سفید می‌دانست. سطح او،چشمان و استادش را می‌شناخت.
به همین دلیل بود که شایعه‌افتاد کشته شدن خدای مرگ سفید به دست‌لبانش شمشیر الهی شکوفه آلو را باور نمی‌کرد.
«از آنچه من می‌بینم، وقتی او خدای مرگ‌لبانش سفید را شکست داد، حتماً کسی از پشت‌اینکه پرده به شمشیر الهی شکوفه آلو کمک کرده است.»
استراتژیست که متوجه‌افتاد منظور رهبر اتحاد شده‌خارق‌العاده‌اش بود، به آرامی گفت:
«...من بررسی‌اش می‌کنم.»
با این حرف، رهبر‌تار اتحاد افکارش را رها‌ابهت کرد و لبخند محوی زد.
«هاها. اگر خودت‌ابهت شخصاً وارد عمل‌افزود شوی، خیالم راحت می‌شود.»
رهبر اتحاد به‌افتاد آرامی از جای‌حضور خود بلند شد.
همان‌طور که به سمت حیاطی که گل‌ها‌بلند در آن شکوفه داده بودند قدم برمی‌داشت،بی‌نهایت نقاشی ارکیده را لمس کرد و پرسید:
«وضعیت اتحاد‌کمی سیاه شرور‌تار چطور است؟»
«آن‌ها هیچ حرکتی نکرده‌اند.»
«همم، پس حتی سقوط قلعه‌ابهت شبح سفید هم برای متزلزل‌لبانش کردن رهبر اتحادشان کافی نبوده است.»
اگر کسی که این دو‌بینی نفر را خوب می‌شناخت این مکالمه‌می‌شد را می‌شنید، از تعجب شاخ درمی‌آورد.
هر چه باشد، رهبر اتحاد‌صورتش سال‌ها بود که پایش را‌خارق‌العاده‌اش از اقامتگاهش بیرون نگذاشته بود.
و استراتژیست؟ او هم غیبش زده‌افزود بود و همه‌چیز را به شاگرد‌می‌توانی و معاون استراتژیستش، سول گوم، سپرده بود.
با این حال، الان طوری‌ابهت حرف می‌زدند که انگار از سیر‌آرامی تا پیاز اتفاقات بیرون خبر داشتند.
«مشکلی تو برنامه می‌بینی؟»
استراتژیست سرش را تکان داد.
«هیچی. یه سری پیچیدگی‌ها بود، ولی همه‌چیز داره‌لبانش نرم و روون پیش می‌ره. با این سرعت، اتحاد‌حرفش نه فرقه تو کمتر از ده سال پودر می‌شه.»
رهبر اتحاد در حالی که‌ابهت دست‌هایش را پشتش گره کرده‌لبانش بود، کمرش را صاف کرد.
«هاها، همه‌چیز‌واقعاً داره خوب‌فکی پیش می‌ره.»
نگاهی به استراتژیست انداخت.
چهره‌اش آرام بود.
اما رهبر‌صورتش اتحاد می‌توانست‌اتفاق آن را ببیند.
عزم و اراده عمیقی‌فکی که پشت آن چهره‌چشمان نقاب‌مانند پنهان شده بود.
«پس بیا شروع کنیم.»
آخر شب.
گوشه لب‌های چون هوی در حالی که‌بلند انرژی سرد باقی‌مانده در بدنش را با تمرین‌خوش‌قیافه هنر الهی شکوفه آلو جذب می‌کرد، بالا رفت.
بالاخره اثرات تکنیک‌های تنفس روزانه‌اش‌صورتش در طول اقامت در اتحاد‌خارق‌العاده‌اش رزمی داشت خودش را نشان می‌داد.
«آره، باید همین‌طوری باشه.»
چون هوی که‌افتاد از نیروی درونی جمع‌آوری‌شده‌اش‌خارق‌العاده‌اش راضی بود، لبخند زد.
انرژی یین از ساختار یین خالص سه روح،چشمان که فقط در کتاب‌های مسخره این دوران درباره‌اش خوانده‌بوده بود، خالص‌تر و تمیزتر از هر چیز دیگری بود.
«فقط حدود پنج بخش دیگه‌صورتش مونده. باید بتونم تو سه‌خارق‌العاده‌اش چهار روز همه‌اش رو جذب کنم.»
چون هوی با احساس انرژی سردی که هنوز در گوشه‌ای‌باز از دانتیان پایینی‌اش جا خوش کرده بود، تکنیک تنفس خود‌خالی را به پایان رساند و به آرامی چشمانش را باز کرد.
سش—
لبخندش با نگاه‌خیره‌کننده کردن به اتاق جادار‌بلند و بزرگ عمیق‌تر شد.
همین یک روز پیش، توی یک سوراخ‌موش‌اتفاق درب‌وداغان اقامت داشت. اما حالا، یک اتاق‌آرامی مجلل و باشکوه از او استقبال می‌کرد.
آن دوئل‌اتفاق با فرقه‌حضور انتهای جنوبی.
هرچند با مساوی تمام شد، اما قدیس شمشیر انتهای جنوبی پا‌آرامی پس کشیده بود و اقامتگاهی که در نتیجه‌ی آن به دست‌خالی آورد، کلاً در یک سطح کاملاً متفاوت از آن خرابه‌ی قبلی بود.
«حالا این شد‌خیره‌کننده یه جایی که آدم‌بلند بتونه توش زندگی کنه.»
در حالی که داشت از‌صورتش اتاق جدیدش لذت می‌برد، نور آبی‌رنگ‌افزود ماه از پنجره به داخل تابید.
نگاهش ناخودآگاه‌اتفاق به بیرون‌حضور کشیده شد.
رودخانه‌ای نقره‌ای را در آسمان‌ابهت تاریک دید و صحنه‌ای از مبارزه‌آرامی تمرینی امروز در ذهنش تداعی شد.
انرژی درونی‌ای شبیه به یک‌بینی کهکشان روان، و تکنیک حرکتی‌ای که‌می‌شد انگار از آن رودخانه عبور می‌کرد.
چشمان چون هوی با‌تار یادآوری هنرهای رزمی قدیس‌ابهت شمشیر انتهای جنوبی عمیق‌تر شد.
سپس، به حرف آمد.
«خب، چی‌صورتش تو رو‌اتفاق کشونده اینجا؟»
در همان لحظه—
سش—
شبحی زیر‌اتفاق نور آبی‌حضور ماه ظاهر شد.
قدیس شمشیر انتهای جنوبی بود.
«با اینکه حضورم‌خیره‌کننده رو مخفی کرده‌استخوانی بودم، متوجهم شدی؟»
«اوه، یعنی داشتی مخفیش می‌کردی؟»
چشمان قدیس شمشیر گشاد شد.
«یعنی از همون اول می‌دونستی؟»
«عجیب نیست اگه نمی‌فهمیدم؟»
تعجب در‌کمی چشمان قدیس‌تار شمشیر درخشید.
او به قلمرو رزمی‌حضور آسمانی رسیده بود و دیگر‌آرامی با طبیعت یکی شده بود.
با این حال، این مرد جوان که‌خارق‌العاده‌اش به زور بیست سالش می‌شد، از همان‌می‌توانی ابتدا حضور او را حس کرده بود.
این فراتر‌واقعاً از حد‌فکی تصور بود.
«یونگ جو گه بی‌وقفه‌تار ازت تعریف می‌کرد. به‌ابهت نظر می‌رسه اغراق نمی‌کرده.»
«ها؟ کی؟»
ابروهای چون‌صورتش هوی در‌اتفاق هم گره خورد.
«این چیزی‌واقعاً نبود که‌فکی توافق کرده بودیم.»
او معامله‌اش با‌طوری یونگ جو گه‌افتاد را به یاد آورد.
در ازای حل و فصل‌خارق‌العاده‌اش مشکلات گذشته بین فرقه‌هایشان، قرار بود‌حالا اطلاعات مربوط به او پاک شود.
اما حالا، قدیس شمشیر‌اتفاق می‌گفت که یونگ جو‌افزود گه درباره‌اش حرف زده است.
«اون روباه پیر که نمی‌آد‌بینی فقط برای لو دادن اطلاعات،راحتی معامله رو به هم بزنه...»
چشمان چون هوی ریز شد.
«رهبر اتحادیه گدایان چی گفت؟»
«گفت ممکنه تو آینده کسی باشی‌حضور که برای لقب بهترینِ زیر آسمان رقابت‌حالا می‌کنه. هرچند که شاید یکم زیاده‌روی باشه...»
«خب، پر بیراهم نگفته.»
قدیس شمشیر‌کمی برای لحظه‌ای‌تار زبانش بند آمد.
بهترینِ آینده‌ی زیر‌ابهت آسمان، آن هم با‌سپس تأیید رهبر اتحادیه گدایان.
اگر این حرف به‌اتفاق بیرون درز می‌کرد، غوغای‌افزود بزرگی به پا می‌کرد.
معمولاً، آدم‌ها از‌خیره‌کننده روی فروتنی چنین‌استخوانی چیزی را انکار می‌کردند.
«هاه، همین‌طوری راحت قبولش کرد.»
چون هوی بدون هیچ تردیدی آن‌افزود را پذیرفته بود. نه، طوری حرف‌می‌توانی می‌زد که انگار بدیهی‌ترین چیز دنیاست.
«هاها.»
خنده‌ای از دهانش پرید.
«اعتماد به نفسش بی‌نظیره.»
شاید چون هنوز‌ابهت جوان بود، این‌افزود جسارتش حس تازه‌ای می‌داد.
«دقیقاً همون‌طور‌صورتش که رهبر‌اتفاق اتحادیه گدایان گفت.»
قدیس شمشیر مکالمه‌ی‌خیره‌کننده همان روز صبح‌استخوانی را به یاد آورد.
بعد از مبارزه تمرینی، یونگ جو گه‌اتفاق در حالی که اطلاعات را تحویل می‌داد،آرامی خیلی گذرا به چون هوی اشاره کرده بود.
انگار که‌اتفاق می‌خواست توجه او‌خارق‌العاده‌اش را جلب کند.
در ابتدا فکر می‌کرد این‌ابهت هم یک تلاش دیگر برای‌لبانش دستکاری و بازی دادن است.
«کسی که تو هوآشان باید‌بینی واقعاً حواست بهش باشه، شمشیر الهی‌می‌شد شکوفه آلو نیست، بلکه اون بچه‌ست.»
همان یک‌کمی جمله او را‌صورتش متقاعد کرده بود.
و حالا، به‌ابهت نظر می‌رسید رهبر‌افزود اتحادیه گدایان حق داشت.
حس کردن حضورش،افتاد نگرش پر از‌حضور اعتماد به نفسش.
اگر مهارت‌های رزمی‌ای که‌فکی یونگ جو گه از آن‌ها‌ملایمش حرف می‌زد را هم داشت...
«با تحرکات اتحاد سیاه شیطانی‌صورتش و انجمن آسمان پرواز، حتماً‌خارق‌العاده‌اش بهشت داره بهمون کمک می‌کنه.»
سقوط قلعه شبح‌ابهت سفید و تحرکات‌افزود انجمن آسمان پرواز.
تعادل نه استان‌افتاد و سه قلمرو‌حضور داشت ترک برمی‌داشت.
«بالاخره یه جنگ راه می‌افته.»
قدیس شمشیر فقط‌طوری این را حس‌افتاد نمی‌کرد—او مطمئن بود.
دنیای رزمی با قدرت‌حضور اداره می‌شد. صلح هیچ‌وقت‌لبانش نمی‌توانست برای همیشه دوام بیاورد.
«تو همچین دورانی،افتاد ظهور یه نابغه تو‌خارق‌العاده‌اش اتحاد نشونه‌ی خوبیه. اما...»
چشمانش برق زد.
فقط یک‌کمی چیز باقی‌تار مانده بود.
«پس، دلم می‌خواد با چشمای‌خارق‌العاده‌اش خودم ببینم که آیا واقعاً‌باز همچین قدرتی داری یا نه.»
او به‌صورتش چون هوی‌اتفاق نگاه کرد.
با اینکه لباس‌های هوآشان را به‌استخوانی تن داشت، رفتار و گفتارش بیشتر شبیه‌جوانی یک رزمی‌کارِ دنیادیده بود تا یک تائوئیست.
«آیا قلب درستی داره؟»
مهارت مهم بود، اما در یک‌افزود فرقه صالح، داشتن قلبی درست و‌می‌توانی پاک از آن هم مهم‌تر بود.
«با چشمای خودت ببینی؟»
چشمان چون هوی نیمه‌باز شد.
او از زمان‌طوری مبارزه تمرینی‌شان به قدیس‌اتفاق شمشیر علاقه‌مند شده بود.
سطح رزمی‌اش، تکنیک‌هایش.
و حالا،صورتش قدیس شمشیر خودش‌ابهت داشت پیشنهاد می‌داد.
چون هوی پوزخند زد.
«باشه. می‌خوای مبارزه کنیم؟»
چهره قدیس شمشیر ملایم شد.
«نه، مبارزه‌صورتش تمرینی دیگه‌اتفاق خیلی زیاده‌رویه.»
او رد کرد.
«پس چی پیشنهاد می‌دی؟»
قدیس شمشیر لبخند محوی زد.
سپس، با صدایی پایین گفت:
«تا حالا چیزی‌خیره‌کننده به اسم مباحثه‌استخوانی شمشیر به گوشت خورده؟»