چپتر 74: فصل 74
0هیون جین لال شد.
دقیقاً همون‌طوری‌باشی بود که‌جایی گفته بود.
تجربه مبارزه واقعی چه فایده‌ای داشت؟شانس تکنیک شمشیر سقوط گلبرگ که اصلاح‌می‌شه شده بود، به وضوح برتری داشت.
چون هوی نگاهش رو از‌گنده‌ام هیون جین که مثل یه لالِ‌بخوای عسل‌خورده همون‌جا خشکش زده بود، برگردوند.
«خب، چیکار می‌خوای بکنی؟»
صاف به‌باشی گو گیوموی‌جایی خیره شد.
«انگار تکنیک شمشیر‌اما سقوط گلبرگ تخصصته.شانس می‌خوای اینو یاد بگیری؟»
«اگه یادش بگیرم، قوی‌تر می‌شم؟»
«نمی‌تونم تضمین کنم.»
چون هوی جواب قطعی نداد.
با اینکه یه تکنیک پیشرفته‌تلاش بود، اما هنوز هم به‌قبلش تلاش و شانس نیاز داشت.
با این حال...
«از قبلش بهتر می‌شه.»
گو گیوموی با چهره‌ای خشک‌نمی‌رسی یه تکون کوچیک به سرش‌اضافه داد و بعد چشماش برق زد.
یه لحظه بعد، یه ژست پر زرق‌وبرق‌نیاز و ظریف گرفت که اصلاً به اون‌خشک هیکل گنده‌ش نمی‌خورد و از چون هوی پرسید:
«سا... برادر کوچیک‌تر. چطوره؟»
«همم. کمرت‌طعنه‌آمیز رو یه‌کرد کم بیشتر بچرخون.»
«این‌طوری؟»
چون هوی در‌اما حالی که تماشاش‌شانس می‌کرد، چونش رو خاروند.
ژستش خوب‌کشیدی بود، اما یه‌گنده‌ام جای کار می‌لنگید.
«...الان خجالت کشیدی، نه؟»
صورت گو گیوموی سرخ شد.
«خب، با این هیکل‌هنوز گنده‌ام، اجرای یه تکنیک‌این شمشیر به این سبکی...»
«فقط ذهنت رو خالی کن.گنده‌ام اگه بخوای نگران این‌جور چیزا‌خالی باشی، هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسی.»
چون هوی که دید‌کرد گو گیوموی هنوز معذبه،شدن با لحنی طعنه‌آمیز اضافه کرد:
«می‌گن برای جاودانه شدن،جایی باید رها کنی، تسلیم بشی‌طعنه‌آمیز و قلبت رو خالی کنی.»
چشم‌های گو گیوموی گرد شد.
«حق با توئه، برادر کوچیک‌تر.گنده‌ام باید خودم رو خالی کنم.خالی چطور تونستم درگیر همچین چیزایی بشم؟»
با درک آموزه‌های فراموش‌شده‌ی طریقت‌می‌گن دائو، فرم بدن گو گیوموی به‌کنی طرز محسوسی شل‌تر و راحت‌تر شد.
اولش به نظر می‌رسید اون تکنیک سبک‌معذبه و پر زرق‌وبرق اصلاً به هیکل سنگینش نمی‌خوره،شدن اما با گذشت زمان، کم‌کم باهاش یکی شد.
«الان بهتر شدی.»
وقتی چون هوی بدنش رو‌گنده‌ام چرخوند، هیون جین رو دید‌خالی که بالاخره به خودش اومده بود.
«...می‌شه به‌طعنه‌آمیز منم یه‌کرد مشورتی بدی؟»
چون هوی با‌هیچ‌وقت دیدن تغییر توی چشم‌های‌معذبه هیون جین، پوزخندی زد.
«باشه.»
به محض اینکه اینو‌سرخ گفت، هیون جین شروع‌فقط کرد به رگبار بستنِ سؤالات.
«چرا این‌طعنه‌آمیز حرکت رو اینجا‌می‌گن این‌طوری اجرا می‌کنی؟»
«سایه آلوی تشکیل‌دهنده رودخانه؟ این فرم یه شمشیر سنگین رو‌اضافه تو دل یه شمشیر توهمی قایم می‌کنه. نیروی درونی خودت‌بشی رو مخفی می‌کنی و با یه حمله دولایه ضربه می‌زنی...»
«اگه یانگ وجود داره، پس باید یین‌نیاز هم باشه. پس منظورت اینه که از‌خشک انرژی درونی به صورت معکوس استفاده کنم.»
«...آره.»
چون هوی فقط یه توضیح ساده از تکنیک‌شدن شمشیر شکوفه آلو داده بود، اما هیون جین‌گرد ذاتش رو از طریق فلسفه‌ی دائوئیستی تفسیر می‌کرد.
منطقی بود.
اگه می‌خواست این رو تو یه‌شانس کتابچه هنرهای رزمی به جا بذاره،می‌شه باید با اون فلسفه هم‌خونی می‌داشت.
درست همون موقع،صورت چون یو با‌اجرای احتیاط نزدیک شد.
«برادر کوچیک‌تر،طعنه‌آمیز می‌شه منم‌کرد یه راهنمایی بگیرم؟»
همین الانش هم‌هیچ‌وقت دو نفر رو‌دید راه انداخته بود.
یکی دیگه‌پیشرفته مگه چقدر‌هنوز سخت‌ترش می‌کرد؟
«باشه.»
چون یو‌طعنه‌آمیز لبخند ملایمی زد‌می‌گن و حرکت کرد.
«بهتره هنرهای‌باشی رزمی‌ام رو‌جایی بهت نشون بدم؟»
«این‌طوری راحت‌تره.»
چون یو بلافاصله‌صورت هنرهای رزمی‌اش رو‌اجرای به نمایش گذاشت.
تکنیک‌های حرکتی، تکنیک‌های‌اضافه شمشیر، تکنیک‌های کف‌برای دست و تکنیک‌های مشت.
مهارت قابل‌توجهی‌باشی از خودش‌جایی نشون داد.
«تقریباً نیم‌پیشرفته سطح بالاتر‌هنوز از نام‌گونگ جین-گیونگ.»
با این حال، برای کسی که‌اجرای شاگرد ارشد فرقه کوه هوآشان بود،نگران یه کم ناامیدکننده به نظر می‌رسید.
«تو گذشته،طعنه‌آمیز همچین چیزی‌کرد اصلاً غیرقابل‌تصور بود.»
شاگرد ارشد هوآشان‌هیچ‌وقت در سطح پسر‌دید دوم قبیله نام‌گونگ باشه؟
«و شمشیر اصلاً بهش نمیاد.»
چون هوی ذات‌صورت چون یو رو‌اجرای درک کرده بود.
وقتی شمشیر دستش می‌گرفت، تعادلش‌می‌گن به هم می‌ریخت و نمی‌تونست‌رها هنرهای رزمی‌اش رو درست اجرا کنه.
«دا-سا-هیونگ، تو‌باشی باید بی‌خیال‌جایی شمشیر بشی.»
«بی‌خیال شمشیر بشم؟»
«برادر کوچیک‌تر! دا-سا-هیونگ رهبر فرقه‌گنده‌ام بعدیه. اون باید تکنیک شمشیر‌خالی مه بنفش رو یاد بگیره!»
هیون جین و گو گیوموی‌می‌گن که منتظر نوبتشون بودن، با‌رها شنیدن همچین حرف شوکه‌کننده‌ای جا خوردن.
«می‌دونی چرا اینو می‌گم؟»
در کمال‌پیشرفته تعجب، چون یو‌تلاش کاملاً آروم بود.
«خودت از قبل می‌دونستی، نه؟»
«هاها. با این حال،کرد می‌خواستم از زبون تو‌شدن بشنوم تا مطمئن بشم.»
«پس می‌گم.باشی ذات دا-سا-هیونگ با‌نمی‌رسی شمشیر جور درنمیاد.»
«هاهاها.»
چون یو زد زیر خنده.
خودش از قبل می‌دونست.
حتی بعد از اینکه شاگرد ارشد شد، تکنیک شمشیر شکوفه‌اضافه آلو رو یاد گرفته بود و تکنیک‌های شمشیر مختلفی رو امتحان‌قلبت کرده بود تا بتونه به تکنیک شمشیر مه بنفش مسلط بشه.
«اما تکنیک‌های کف دست‌هنوز و مشت خیلی بیشتر از‌حال تکنیک‌های شمشیر به من می‌سازن.»
چون یو با دیدن اینکه‌گنده‌ام چون هوی فوراً به ذاتی که‌بخوای پنهان کرده بود پی برده، خندید.
«هاهاها. حتی‌طعنه‌آمیز استاد هم متوجه‌می‌گن این قضیه نشد.»
احساس اعتماد‌باشی و اطمینان در‌نمی‌رسی وجودش شکل گرفت.
«پس، فکر می‌کنی‌اما باید چه نوع هنرهای‌نیاز رزمی‌ای رو یاد بگیرم؟»
«همم. احتمالاً تکنیک‌های کف دست یا‌اجرای مشت. به نظر می‌رسه خیلی وقته‌نگران داری این دو تا رو تمرین می‌کنی.»
«پس سلاح‌ها کلاً منتفی‌ان؟»
«بهت نمیان.»
وقتی چون هوی‌اما این‌قدر واضح و‌شانس رک حرفش رو زد...
چون یو‌کشیدی از ته‌سرخ دل گفت:
«ممنون که‌طعنه‌آمیز رُک گفتی.کرد خیالم راحت شد.»
«خوبه که اینو می‌شنوم.»
چون هوی در‌اما حین حرف زدن،شانس ناگهان سرش رو چرخوند.
«مهم‌تر از‌کشیدی اون، چرا همه‌تون‌گنده‌ام الان نمی‌آین بیرون؟»
محافظان شمشیر شکوفه آلو که آماده‌سازی‌برای برای شب رو تموم کرده بودن‌تسلیم و مخفیانه داشتن دید می‌زدن، بیرون ریختن.
چهار نفر بودن: سو‌جایی اونهیون، چون گئوک، چون‌لحنی گی و یوپ وول.
«ها، هاها.»
«برادر کوچیک‌تر!»
«داشتین یواشکی چیو نگاه می‌کردین؟»
محافظان شمشیر‌باشی شکوفه آلو‌جایی سرشون رو خاروندن.
«می‌شه به‌پیشرفته ما هم‌هنوز یاد بدی؟»
چون هوی‌کشیدی یه نگاهی‌سرخ بهشون انداخت.
چشماشون که پر از‌کرد اشتیاق بود، روشن‌تر از‌شدن ستاره‌های آسمون شب برق می‌زد.
«خیلی خب. ولی باید‌جایی هر چی می‌گم رو مو‌طعنه‌آمیز به مو انجام بدین. قبوله؟»
«اگه باعث‌پیشرفته می‌شه قوی‌تر بشیم،تلاش برامون مهم نیست.»
«تحمل این‌قدرش که چیزی نیست!»
محافظان شمشیر شکوفه آلو‌کرد جوری جواب دادن که‌شدن انگار واضح‌ترین چیز دنیاست.
لب‌های چون هوی‌هیچ‌وقت کمی کش اومد‌دید و پوزخندی زد.
«پس اینو‌پیشرفته به حساب‌هنوز موافقتتون می‌ذارم.»
به محض اینکه موافقت کردن،گنده‌ام چون هوی شروع کرد به دستور‌بخوای دادنِ هر جوری که دلش می‌خواست.
«اول، هنرهای‌طعنه‌آمیز رزمی‌تون رو‌کرد بهم نشون بدین.»
حدود یک ربع بعد.
بعد از تماشای تمام هنرهای‌تلاش رزمی‌شون، چون هوی به هر‌قبلش کدوم اشاره کرد و گفت:
«چون گئوک-سا-هیونگ، برو اونجا.سرخ سو-سا-هیونگ و چون گی-سا-هیونگ، بیاین‌ذهنت این‌طرف. یوپ-سا-هیونگ، تو هم اونجا.»
اون هر چهار نفر محافظان شمشیر شکوفه‌جاودانه آلو رو در لحظه به سه گروه‌قلبت تقسیم کرد و حرفش رو ادامه داد.
«یوپ-ساهیونگ، تو هم مثل دا-ساهیونگ‌نمی‌رسی شمشیر رو ول کن و‌اضافه بچسب به تکنیک‌های کف دست.»
یوپ وول‌پیشرفته با تعجب‌هنوز اعتراض کرد.
«چی؟ برادر کوچیک‌تر، من کل زندگیم رو‌سبکی وقف تکنیک‌های شمشیر کردم، اون‌وقت الان بهم‌چیزا می‌گی برم تکنیک‌های کف دست یاد بگیرم؟»
«با کف‌طعنه‌آمیز دست زودتر‌کرد به نتیجه می‌رسی.»
«ولی به عنوان‌هیچ‌وقت شاگرد فرقه هوآشان، نباید‌معذبه تکنیک شمشیر یاد بگیرم...»
صدای یوپ‌پیشرفته وول با حالتی‌تلاش معذب قطع شد.
چون یو در‌صورت کنارش با لبخندی درخشان‌سبکی به او نگاه می‌کرد.
«هاها. اگه حرف‌های یوپ-ساجه‌کرد درست باشه، پس فکر کنم‌باید من اصلاً شاگرد هوآشان نیستم.»
«نـ-نه، منظورم این نبود...»
چون هوی نگاهی به یوپ‌تلاش وول که در حال اعتراض‌قبلش بود انداخت و با بی‌تفاوتی گفت:
«پس همون کار‌صورت قبلیت رو بکن.اجرای فقط بعداً پشیمون نشو.»
دیدن اینکه چون هوی به‌می‌گن این راحتی کوتاه آمد، باعث‌رها شد یوپ وول احساس ناآرامی کند.
چون هوی کاملاً قاطع بود.
آن‌ها باید سریع‌تر قوی می‌شدند و‌شانس او هیچ قصدی نداشت که آدم‌می‌شه کله‌شقی را به زور با خودش بکشد.
«مشکل چون گئوک-ساهیونگ استقامته.»
«استقامت؟»
«دیدم که‌باشی وسط کار‌جایی داشتی نفس‌نفس می‌زدی.»
چون گئوک ساکت شد.
«وسط کار انرژیت ته کشید‌گنده‌ام و فرم‌هات به هم ریخت. اگه‌بخوای استقامت درستی داشتی، شبیه این می‌شد.»
ووش—
یک ضربه قدرتمند شمشیر گردبادی‌نمی‌رسی ایجاد کرد و ماه تنهایی را‌کرد که در آسمان معلق بود، شکافت.
«چطور می‌تونه‌پیشرفته این‌قدر فرق‌هنوز داشته باشه!»
چون گئوک‌کشیدی با تحسین‌سرخ فریاد زد.
هم‌زمان، اعتمادش به‌اضافه چون هوی حتی‌برای بیشتر از قبل شد.
«مـ-منم می‌تونم این‌طوری اجراش کنم؟»
«اول استقامتت رو‌اما می‌بریم بالا، بعد‌شانس می‌بینیم چی می‌شه.»
«باشه. پس باید چیکار کنم؟»
«بهترین کار تمرین نشست اسبیه.»
چون گئوک جا خورد.
نشست اسبی پایه‌ای‌ترین تمرین ممکن‌تلاش بود، چیزی که او در‌قبلش همان کودکی تمامش کرده بود.
انجام دوباره‌اش برایش خجالت‌آور بود.
«برادر کوچیک‌تر،طعنه‌آمیز نمی‌تونم یه تمرین‌می‌گن دیگه انجام بدم؟»
«پس نظرت چیه کل‌جایی روز رو از اون‌لحنی کوه بالا و پایین بری؟»
چون هوی به کوه بلندی‌تلاش اشاره کرد و چهره چون‌قبلش گئوک بلافاصله در هم رفت.
«نه، همون‌کشیدی نشست اسبی‌سرخ از همه بهتره.»
«دیدی گفتم؟»
چون گئوک با بی‌میلی‌جایی سر تکان داد و‌لحنی چون هوی چانه‌اش را مالید.
«همم، بیا‌پیشرفته با یک‌هنوز ساعت شروع کنیم.»
«یـ-یک ساعت؟»
«آها! و وقتی استقامتت بهتر شد، یه‌جاودانه تکنیک شمشیر بهت یاد می‌دم که خیلی‌قلبت بیشتر از اون قبلی به دردت می‌خوره.»
«تکنیک شمشیر؟»
«یه کتابچه رزمیه که تو‌تلاش عمارت ده‌هزار کتیبه هوآشان خاک‌قبلش می‌خوره. تکنیک شمشیر خیلی خوبیه.»
چون گئوک که نسبت‌سرخ به نشست اسبی بی‌میل بود،ذهنت ناگهان سرحال‌تر به نظر رسید.
چون هوی‌طعنه‌آمیز دوباره چانه‌اش‌کرد را مالید.
تکنیکی که قصد داشت‌جایی به چون گئوک آموزش‌لحنی دهد، مشت مار سایه بود.
«استقامت نداره، ولی‌اما واکنش‌هاش سریعه، واسه‌شانس همین بهش می‌خوره.»
اما یک‌کشیدی مشکل کوچک‌سرخ وجود داشت.
مشت مار‌طعنه‌آمیز سایه یک‌کرد تکنیک مشت‌زنی بود.
و با اینکه واقعاً در عمارت ده‌هزار‌معذبه کتیبه وجود داشت، بیشتر از اینکه به فرقه‌های‌شدن صالح بخورد، به سمت هنرهای نامتعارف گرایش داشت.
با این‌پیشرفته حال، چه‌هنوز کار می‌توانست بکند؟
«فقط کافیه بر‌صورت اساسش یه تکنیک‌اجرای شمشیر جدید بسازم.»
دو روز‌طعنه‌آمیز برای این‌کرد کار کافی بود.
او رو به سو اونهیون و‌دید چون گی کرد که با چشمانی‌می‌گن پر از انتظار به او نگاه می‌کردند.
«در مقایسه با هنرهای رزمی‌ای که‌شانس یاد گرفتید، تکنیک‌های حرکتی‌تون افتضاحه. فقط‌می‌شه یه چیزایی سرسری یاد گرفتید، نه؟»
آن دو از نگاه‌سرخ او طفره رفتند و‌فقط زیر لب زمزمه کردند:
«حتی اگه‌طعنه‌آمیز تکنیک‌های حرکتی‌مون‌کرد ضعیف باشه...»
«فقط تکنیک حرکتیه دیگه.»
چون هوی‌پیشرفته با ناباوری به‌تلاش آن‌ها نگاه کرد.
«نه. اتفاقاً مهم‌ترین چیز همینه.»
«تکنیک‌های حرکتی؟»
«چرا این‌قدر مهمه؟»
«اگه حریفت‌پیشرفته قوی بود،هنوز باید فرار کنی.»
«داری بهمون می‌گی فرار کنیم؟»
هیون جین که تا‌کرد آن موقع ساکت تماشا‌شدن می‌کرد، با شوک پرسید.
«دوست دارید الکی بمیرید؟»
«فکر می‌کنی‌پیشرفته ما به این‌تلاش راحتی شکست می‌خوریم؟»
«آره.»
چون هوی‌طعنه‌آمیز با صراحت‌کرد جواب داد.
از هر زاویه‌ای‌هیچ‌وقت که به آن‌ها‌دید نگاه می‌کرد، ضعیف بودند.
چهره همه سرخ شد، اما چون‌شانس این حرف از دهان چون هوی‌می‌شه بیرون آمده بود، هیچ‌کس نمی‌توانست بحث کند.
«اگه این حرف اذیتتون می‌کنه، این‌طوری بهش نگاه‌فقط کنید: کار پای خوب باعث می‌شه راحت‌تر از‌هیچ‌وقت حملات جاخالی بدید و به حریفتون فشار بیارید.»
این یک بیان سخاوتمندانه بود.
مثل یک بازی‌هیچ‌وقت با کلمات، اما‌دید پذیرفتنش راحت‌تر بود.
قرمزی چهره‌هایشان کمی فروکش کرد.
«پس تماشا کنید. بهتون نشون‌گنده‌ام می‌دم یه تکنیک حرکتی خوب‌خالی چقدر می‌تونه تفاوت ایجاد کنه.»
چون هوی‌طعنه‌آمیز پاهایش را‌کرد حرکت داد.
ووش—
او در یک‌اما چشم به هم زدن‌نیاز از دیدشان ناپدید شد.
«چطور بود؟»
با شنیدن صدای او از‌می‌گن پشت سرشان، سو اونهیون و‌رها چون گی لرزه بر اندامشان افتاد.
«کـ-کی رفتی پشت سرمون؟»
«بـ-برادر کوچیک‌تر؟»
چون هوی‌کشیدی از میان‌سرخ آن‌ها بیرون آمد.
«اگه من‌طعنه‌آمیز دشمنتون بودم، فکر‌می‌گن می‌کنید چی می‌شد؟»
نیازی نبود به زبان بیاورد.
آن‌ها در جا مرده بودند.
آب دهانشان را قورت دادند.
چون هوی که دید‌کرد بالاخره متوجه خطر شده‌اند،شدن به آن‌ها وعده شیرینی داد.
«اگه بعداً پیشرفت‌هیچ‌وقت کردید، این تکنیک حرکتی‌معذبه رو بهتون یاد می‌دم.»
«واقعاً؟»
«جدی می‌گی؟»
«البته، اولش‌طعنه‌آمیز باید یکم‌کرد تمرین کنید.»
درست زمانی که‌هیچ‌وقت آن دو مشت‌هایشان‌دید را گره کردند—
«پس شما دو‌اما تا هم باید‌شانس نشست اسبی تمرین کنید.»
«چی؟ نـ-نشست اسبی؟»
«مگه تکنیک‌های حرکتی نبود؟»
«تکنیک حرکتی می‌خواید؟»
لبخندی روی‌پیشرفته لب‌های چون‌هنوز هوی نشست.
«پس نظرتون چیه با استفاده از‌اجرای تکنیک‌های حرکتی، یه دور کامل دور اون‌این‌جور کوه بدوید؟ این‌طوری حتماً مهارت‌هاتون بهتر می‌شه.»
این حتی از چیزی‌کرد که قبلاً به چون گئوک‌باید گفته بود هم بی‌رحمانه‌تر بود.
«نـ-نه. همون نشست اسبی بهتره.»
«آره، نشست‌پیشرفته اسبی واسه‌هنوز تمرینات پایه بهترینه.»
آن دو نیز‌صورت درست مثل چون‌اجرای گئوک تسلیم شدند.
«خب، دا-ساهیونگ و گو-سا...»
«برادر کوچیک‌تر.»
یوپ وول‌پیشرفته با تردید‌هنوز نزدیک شد.
پشت سر او، چون یو‌گنده‌ام با چهره‌ای درخشان شستش را‌خالی به نشانه تأیید بالا آورده بود.
مشخص نبود چون یو چه چیزی‌برای به او گفته بود، اما سایه‌ای‌تسلیم روی چشمان یوپ وول افتاده بود.
«بابت قبل متأسفم. من فقط...»
«شمشیر رو ول می‌کنی؟»
«...به نصیحتت گوش می‌دم.»
«خوبه.»
چون هوی سر تکان داد.
«یوپ-ساهیونگ اینجا از همه بیشتر‌تلاش ضعف داره. حتی سخته تصمیم‌قبلش بگیرم از کجا باید شروع کنی.»
«این یعنی...»
چون هوی لبخند ملایمی زد.
«پس بیا‌باشی با نشست‌جایی اسبی شروع کنیم.»
حرف‌های چون هوی برای هر شخص‌شانس متفاوت بود، اما در نهایت، همه‌می‌شه آن‌ها به یک چیز ختم می‌شدند.
کمی بعد، پس از اینکه حتی هیون جین، چون‌ذهنت یو و گو گیوموی را هم مجبور کرد زیر‌نمی‌رسی نور ماه نشست اسبی تمرین کنند، چون هوی نوچی کرد.
«هنر رزمی، ارواح عمه‌شون.»
با وجود اینکه او حرف‌هایش را برای هر‌لحنی شخص شخصی‌سازی کرده بود، اما از همان لحظه‌ای‌باید که عملکردشان را دیده بود، تصمیمش را گرفته بود.
تنها تمرینی که‌اما آن‌ها نیاز داشتند،شانس نشست اسبی بود.
«حتی استقامت‌کشیدی پایه رو‌سرخ هم ندارن.»