چپتر 341: مبارزه تمرینی
0در یک چشم به هم‌دهان زدن، نگاه‌های بی‌شماری مثل رگبار‌واقعاً تیر به سمتش هجوم آورد.
نگاه‌هایی که‌داشته پر از شوک‌می‌بره و تعجب بود.
حتی بدون این اتفاق هم، ظاهر شدن قهرمان‌چشم‌هایی الهی شکوفه آلو، چون هوی، باعث شده بود رهگذران‌یعنی متوقف بشن و تمام حواسشون رو بهش جمع کنن.
اما حالا، به دلایلی نامعلوم، رهبر جوخه خدای مرگ،نفر یکی از چهار جوخه رزمی اتحاد رزمی، روی پشت‌بام‌اخیراً ظاهر شده بود و مستقیم جلوی پاش فرود اومد.
آن هم با‌نفر به نمایش گذاشتن‌خشک‌شده‌شون یک تکنیک حرکتی فوق‌العاده.
جماعتی که شاهد این صحنه بودن، با چشم‌هایی براق و پر از‌قورت هیجان به ملاقات بین رهبر جوخه خدای مرگ و رهبر تازه به‌بیشتر شهرت رسیده جوخه نابودی، یعنی قهرمان الهی شکوفه آلو، زل زده بودن.
«این دو‌حرکتی تا همدیگه‌جماعتی رو می‌شناسن؟»
«اینکه رهبر جوخه خدای مرگ شخصاً بیاد دنبال‌ناگهانی قهرمان الهی شکوفه آلو... تازه، به نظر نمیاد‌واقعاً از قبل قرار گذاشته باشن؛ انگار همین‌جا منتظرش بوده.»
اما قبل از اینکه بتونن‌دهان این تعجب رو هضم کنن،واقعاً با شوک خیلی بزرگ‌تری روبه‌رو شدن.
چون حرفی که رهبر جوخه خدای مرگ، بلافاصله بعد‌بقیه از فرود نرمش روی زمین، به قهرمان الهی شکوفه‌فلک آلو زد، چیزی بود که حتی تو خواب هم نمی‌دیدن.
«تـ... تو‌حرکتی الان گفتی می‌خوای‌شاهد مبارزه تمرینی کنی؟»
«ها، این دو‌داشته تا می‌خوان با‌می‌بره هم مبارزه کنن؟»
جمعیت تماشاچی به هم ریخت.
کی فکرش رو می‌کرد؟ که‌می‌بره این دو تا با هم‌دهان یه مبارزه تمرینی داشته باشن.
«ولی به نظرت کی می‌بره...؟»
با این زمزمه ناگهانی‌ولی یک نفر، بقیه آب‌ناگهانی دهان خشک‌شده‌شون رو قورت دادن.
مسئله واقعاً جالبی بود.
با اینکه شهرت قهرمان الهی شکوفه آلو اخیراً سر‌بقیه به فلک کشیده بود، کارهاش اون‌قدر غیرقابل باور بود‌فلک که بیشتر مردم فکر می‌کردن توشون یه مقدار اغراق شده.
علاوه بر این، رهبر‌جماعتی جوخه خدای مرگ، رهبر یکی‌براق از چهار جوخه رزمی بود.
او کسی بود که خیلی قبل‌تر از‌زمزمه اینکه اسم چون هوی سر زبان‌ها بیفته،دادن اعتبارش تو دنیای رزمی شناخته شده بود.
مگه الکی بود که به عنوان‌خشک‌شده‌شون استاد مشت ستایش می‌شد و بهش‌اخیراً لقب مشت الهی درخشان رو داده بودن؟
درست وقتی که‌ولی کنجکاوی اطرافیان به‌زمزمه اوج خودش رسید...
«مگه من صراحتاً‌فوق‌العاده نگفتم که نباید‌صحنه جلب توجه کنیم؟»
صدای سرزنش‌گری به گوش رسید و‌می‌بره طولی نکشید که هیکلی پشت سر‌خشک‌شده‌شون رهبر جوخه خدای مرگ ظاهر شد.
مردی با ردای‌نفر آبی که در‌خشک‌شده‌شون باد تکان می‌خورد.
او رهبر نیروی‌ولی ویژه قهرمانان، شمشیر‌زمزمه سرگردان، چو گی-گوانگ بود.
«همه دارن نگاهمون می‌کنن.»
صداش پر‌می‌کرد از نیش‌ولی و کنایه بود.
نقشه اصلی این بود که‌دهان بی‌سروصدا با چون هوی ملاقات کنن‌جالبی و یه مبارزه تمرینی داشته باشن.
فقط یه مبارزه دوستانه ساده بود، پس‌ناگهانی نیازی به جار زدن نداشت. تازه، مبارزه‌مسئله تمرینی تو زمان جنگ اصلاً جلوه خوبی نداشت.
اما حالا، رهبر جوخه خدای مرگ که جلوش ایستاده‌براق بود، اون نقشه رو نادیده گرفته و نابودش کرده‌زده بود، چیزی که باعث شد خونش به جوش بیاد.
با این حال، با وجود این‌می‌بره سرزنش‌ها، رهبر جوخه خدای مرگ حتی‌خشک‌شده‌شون یه ذره هم احساس شرمندگی نکرد.
در عوض، جوری حرف‌بقیه زد که انگار طبیعی‌ترین‌دادن کار دنیا رو کرده.
«آخه به عنوان یه رزمی‌کار،می‌بره چطور می‌تونم بعد از حس کردن‌خشک‌شده‌شون این انرژی جلوی خودم رو بگیرم؟»
با این حرف‌ها که در حالی زده شد که‌براق فقط به چون هوی زل زده بود، چو گی-گوانگ‌زده آه عمیقی کشید و دستش رو روی پیشانی‌اش گذاشت.
قیافه‌اش شبیه‌می‌کرد آدم‌های دردکشیده‌ولی شده بود.
«چطور ممکنه با این‌بقیه سن و سالش هنوز‌دادن هم هیچ تغییری نکرده باشه...»
برخلاف ظاهر جوانش، او خیلی وقت‌زمزمه بود که از چهل سالگی عبور کرده‌دادن بود و به زودی به پنجاه می‌رسید.
و با این حال، با وجود سنش،بودن هیچ نشانه‌ای از پختگی در او دیده نمی‌شد‌رسیده و هنوز هم مثل همیشه بچه‌گانه رفتار می‌کرد.
با کشیدن آهی‌داشته سرش رو تکون داد‌زمزمه و نگاهش رو برگرداند.
«بابت این‌ناگهانی ملاقات ناگهانی‌بقیه عذر می‌خوام.»
با لبخندی طبیعی که روی لب‌هاش‌زمزمه نقش بسته بود، چو گی-گوانگ به چون‌دادن هوی نگاه کرد و به حرف اومد.
«ما اول قصد داشتیم تو سالنی که قهرمان جوان‌براق اقامت داره منتظر بمونیم، اما یه نفر حتی یه‌زده لحظه هم نتونست صبر کنه، برای همین الان اینجاییم.»
با نگاهی به رهبر جوخه خدای مرگ، سرزنش‌ناگهانی ظریفی بهش کرد، اما همون‌طور که انتظار می‌رفت،واقعاً هیچ تأثیری روش نداشت؛ او همچنان بی‌خیال بود.
«تا تنور‌ناگهانی داغه باید‌بقیه نون رو چسبوند.»
درست همون‌داشته لحظه که‌نظرت حرفش تموم شد...
«باشه.»
چون هوی با پوزخندی گفت.
«بیا مبارزه کنیم.»
هر چی باشه، مگه خودش‌می‌بره همون کسی نبود که از‌دهان اول درخواست مبارزه تمرینی داده بود؟
«دیدن کجا و خوندن کجا.»
چشم‌های چون هوی هلالی شد.
مگه نمی‌گن‌ناگهانی شنیدن کی‌بقیه بود مانند دیدن؟
خوندن کتاب‌های رزمی تو کتابخانه‌می‌بره آسمان پنهان مفید بود، اما دیدن‌خشک‌شده‌شون اون‌ها از نزدیک خیلی بهتر بود.
مخصوصاً هنرهای‌حرکتی رزمی اون‌جماعتی سه نفر.
وووش—
روحیه جنگندگی‌ناگهانی از بدن چون‌دهان هوی فوران کرد.
«اوهو.»
چشم‌های رهبر جوخه‌فوق‌العاده خدای مرگ برقی‌صحنه زد و بازتر شد.
روحیه جنگندگیِ‌می‌کرد خروشانش بی‌نهایت‌ولی عظیم بود.
اون‌قدر قوی بود که تو‌دهان یک لحظه روحیه جنگندگی خودش رو‌جالبی پس زد و بهش فشار آورد.
روحیه جنگندگی‌داشته او هم‌نظرت اوج گرفت.
درست زمانی که نیروی درونی‌اش شروع‌صحنه به گردش کرد و مشت‌هاش به‌طور‌بین طبیعی در حال گره خوردن بود...
«پس چطوره‌می‌کرد اول بریم‌ولی یه جای دیگه؟»
صدایی از‌ناگهانی بغل به‌بقیه گوش رسید.
مردی که‌داشته ردای بنفش‌نظرت به تن داشت.
رهبر جوخه سرکوب شیاطین، متخصص قطع‌صحنه روح، سو سونگ-جوک، نگاهی به اطراف انداخت،تازه چشم‌هاش رو ریز کرد و ادامه داد.
«چشم‌های زیادی دارن نگاهمون می‌کنن.»
همون‌طور که‌ناگهانی حرف می‌زد،بقیه نگاهش رو برگردوند.
«بیاین بریم زمین تمرین.»
چون هوی‌می‌کرد قدم به‌ولی زمین تمرین گذاشت.
زمین تمرین که در حالت عادی‌خشک‌شده‌شون باید پر از رزمی‌کارانی می‌بود که‌اخیراً در حال تمرین بودن، کاملاً خالی بود.
انگار از‌داشته قبل آماده‌اش‌نظرت کرده بودن.
«خوب تدارک دیدن.»
تق.
درست زمانی که چون هوی با آرامش‌قورت در حال بررسی محیط بود، صدای شکستن‌کشیده قولنج استخوان‌ها از طرف دیگه بلند شد.
رهبر جوخه خدای مرگ که زودتر وارد‌ناگهانی زمین تمرین شده بود، داشت خودش رو‌مسئله سبک گرم می‌کرد تا برای مبارزه آماده بشه.
در نهایت، بعد از اینکه کمرش رو‌بودن به عقب خم کرد، دست‌هاش رو به آرومی‌رسیده تکون داد و به چون هوی زل زد.
اگه دقیق‌تر‌می‌کرد بخوام بگم،ولی به کمرش.
«قبلاً دیدم که‌نفر دو تا شمشیر‌خشک‌شده‌شون با خودت حمل می‌کنی...»
همون‌طور که زیر‌ولی لب زمزمه می‌کرد،زمزمه کمرش رو صاف کرد.
و تو‌حرکتی همون لحظه،جماعتی هاله‌اش تغییر کرد.
در میان اون‌داشته هاله، به آرومی‌می‌بره دست‌هاش رو پایین انداخت.
یه ژست که‌نفر ظاهراً کاملاً بی‌دفاع‌خشک‌شده‌شون به نظر می‌رسید.
اما این‌داشته بی‌نقص‌ترین حالت ممکن‌می‌بره برای او بود.
برای یک لحظه،فوق‌العاده سکوت سردی فضا‌صحنه رو فرا گرفت.
آرام و بی‌صدا بود.
حالت آینه‌ناگهانی شفاف و‌بقیه آب راکد.
وقتی استادی از قلمرو رزمی آسمانی‌زمزمه آرامش خودش رو پیدا کرد، اتمسفر‌قورت اطراف فوراً بهش واکنش نشون داد.
وووش—
در میان موهاش که تو باد ملایم تکون‌ناگهانی می‌خورد، چشم‌هاش به طرز وحشتناکی تاریک شده بود،واقعاً انگار تمام نور خورشید رو مسدود کرده بودن.
طولی نکشید که اون چشم‌ها به سمت‌قورت چون هوی چرخید و لب‌های بسته رهبر جوخه‌کارهاش خدای مرگ به آرومی از هم باز شد.
«چیکار می‌کنی؟داشته نمی‌خوای شمشیرت‌نظرت رو بکشی؟»
صداش هیچ‌حرکتی اثری از‌جماعتی شوخی نداشت.
«حالا می‌بینیم.»
چون هوی‌ناگهانی شونه‌ای بالا‌بقیه انداخت و گفت.
با وجود انرژی درنده رهبر جوخه‌زمزمه خدای مرگ که مثل یه موج‌قورت به سمتش میومد، لحنش کاملاً آروم بود.
طولی نکشید که‌فوق‌العاده گوشه‌های لبش به‌صحنه شدت بالا رفت.
«اگه خطرناک شد می‌کشمش.»
«اوهو. از حرف‌هات این‌طور‌بقیه برداشت می‌شه که من‌دادن رو یه تازه‌کار می‌بینی...»
«دقیقاً. خوب فهمیدی.»
«خیلی وقته‌حرکتی کسی این‌طوری باهام‌شاهد رفتار نکرده بود.»
همون لحظه که رهبر‌ولی جوخه خدای مرگ این‌ناگهانی رو زیر لب زمزمه کرد...
وووش!
ناگهان، هیکلش تار شد‌نظرت و لحظه بعد، درست‌نفر جلوی چون هوی ظاهر شد.
این تکنیک حرکتی‌فوق‌العاده بود که سرعتش به‌بودن سرعت الهی تنه می‌زد.
اساتید هنرهای مشت‌زنی تو دنیای‌نظرت رزمی همیشه تکنیک‌های حرکتی‌شون رو‌بقیه بیشتر از هر چیزی ارزشمند می‌دونستن.
برای روبه‌رو شدن با یه حریف مسلح با دست‌های‌مسئله خالی، سرعت و تکنیک حرکات شخص حیاتی بود، و‌باور این تکنیک حرکتی بود که این مسئله رو پشتیبانی می‌کرد.
و رهبر جوخه خدای مرگ کسی بود که‌نفر در میان بی‌شمار رزمی‌کاران سبک مشت در دنیای‌جالبی رزمی، به عنوان یک استاد اعظم شناخته می‌شد.
سرعت تکنیک حرکتی‌فوق‌العاده او کاملاً در‌صحنه سطح دیگری بود.
«پس منِ‌می‌کرد تازه‌کار اول‌ولی حمله می‌کنم.»
رهبر جوخه خدای مرگ در حالی‌خشک‌شده‌شون که این را به چون هوی‌اخیراً می‌گفت، پای چپش را جلو گذاشت.
تق!
با همان یک قدم، کف‌شاهد زمین تمرین ترک برداشت و پایش‌ملاقات یک اینچ در آن فرو رفت.
لباس‌ها و‌می‌کرد موهایش به‌ولی هوا برخاستند.
و در میان آن دو.
وووش!
صدای شکافته‌حرکتی شدن باد‌جماعتی به گوش رسید.
مشتش با نیرویی‌داشته شبیه به باد‌می‌بره طوفانی شمال نزدیک شد.
در یک چشم به هم زدن، جو‌قورت لرزید و موجی ایجاد کرد، انگار که‌کشیده در هوای خالی موج‌هایی در حال شکل‌گیری بود.
'چه فرم خامی.'
چون هوی‌حرکتی مشت او‌جماعتی را بررسی کرد.
مشت دیگر‌می‌کرد دقیقاً جلوی‌ولی دماغش بود.
در یک چشم به هم زدن،خشک‌شده‌شون آن مشت می‌توانست دماغش را خرد‌اخیراً کند و هوش از سرش بپراند.
'اما تو ضربه‌ولی زدن به نقاط‌زمزمه ضعف مهارت داره.'
ناگهان، دست‌حرکتی راست چون هوی‌شاهد به حرکت درآمد.
به نظر می‌رسید‌داشته که خیلی دیر‌می‌بره حرکت کرده است.
اما بلافاصله پس از شروع حرکت،خشک‌شده‌شون از میدان دید ناپدید شد و‌اخیراً لحظه‌ای بعد دوباره در هوا ظاهر گشت.
سرعتش باورنکردنی بود، انگار‌نظرت که اصلاً روند حرکت در‌بقیه این میان حذف شده باشد.
کوواااانگ!
انفجاری میان‌می‌کرد آن دو‌ولی رخ داد.
فقط یک‌ناگهانی یا دو‌بقیه بار نبود.
برخوردهای متعددی‌داشته یکی پس از‌می‌بره دیگری اتفاق افتاد.
زمین به شدت لرزید‌جماعتی و فضای بین آن‌ها‌چشم‌هایی مثل آب موج برداشت.
این انتشار‌می‌کرد یک موج‌ولی شوک قدرتمند بود.
«...!»
«قدرتش تا این حد بود؟!»
پایین زمین تمرین، رهبر نیروی ویژه قهرمانان‌بودن و رهبر جوخه سرکوب شیاطین که در حال‌رسیده تماشای مبارزه بودند، چشمانشان از تعجب گشاد شد.
لباس‌هایشان بر اثر‌داشته موج شوک شدید‌می‌بره به اهتزاز درآمد.
انرژی وارد شده‌نفر آن‌قدر شدید بود‌خشک‌شده‌شون که پوستشان را می‌سوزاند.
در همان لحظه بود.
هووووش!
باد شدیدی وزید و گرد‌نظرت و غباری را که روی زمین‌دهان تمرین نشسته بود، با خود برد.
در دید واضح شده، رهبر جوخه‌خشک‌شده‌شون خدای مرگ دیده می‌شد که در‌اخیراً حال نزدیک شدن به چون هوی بود.
تکنیک حرکتی فوق‌العاده سریعی که او به‌ناگهانی تازگی به نمایش گذاشته بود، یعنی قدم‌مسئله شکافنده رعد، بار دیگر به کار گرفته شد.
در حالی که لباس‌هایش به شدت در باد‌چشم‌هایی تکان می‌خورد، به نزدیکی چون هوی رسید و‌نابودی سپس پای چپش را به سمت آسمان بالا برد.
به نظر‌می‌کرد می‌رسید یک گارد‌نظرت ایستاده‌ی بالا باشد.
سپس، لحظه‌ای که انرژی او در نقطه طب‌دادن سوزنی ته‌گیه در پاشنه پایش جمع شد، نیت‌اون‌قدر تیزی مانند یک تیغه صیقل‌یافته از خود ساطع کرد.
هوووک!
پایش را مانند‌فوق‌العاده صاعقه به سمت پیشانی‌بودن چون هوی پایین آورد.
چون هوی که تازه مشت او را‌زمزمه دفع کرده بود، تکنیک لگد فرود آینده را‌مسئله تماشا کرد و دست راستش را حرکت داد.
پشت دستش، با ظرافتی شبیه به‌خشک‌شده‌شون بال زدن پروانه حرکت کرد و‌اخیراً به مچ پای او ضربه زد.
کوواااانگ!
انفجاری کرکننده و‌فوق‌العاده موج شوکی از این‌بودن برخورد قدرتمند فوران کرد.
لبه‌های لباس‌هایشان‌می‌کرد به شدت در‌نظرت هوا تکان می‌خورد.
در یک لحظه‌نفر گذرا، نگاهشان به‌خشک‌شده‌شون هم گره خورد.
لحظه بسیار کوتاهی بود.
حتی قبل از آن بود‌شاهد که بتوانند کاملاً درک کنند‌هیجان که چشمانشان به هم افتاده است.
ناگهان، دست‌می‌کرد چون هوی‌ولی به حرکت درآمد.
سوییش—
پشت دستش که به پای او ضربه زده بود، به‌دهان طور طبیعی به سمت داخل چرخید و مچ پای او‌کارهاش را که در حال پرت شدن به عقب بود، چنگ زد.
این تکنیک‌حرکتی انحراف شکوفه‌ها و‌شاهد پیوند شاخه‌ها بود.
'چی...!'
چشمان رهبر‌ناگهانی جوخه خدای‌بقیه مرگ گشاد شد.
آسمان آبی به پایین‌نظرت سقوط کرد و زمین‌نفر شکسته تمرین به بالا رفت.
آسمان و‌حرکتی زمین در دیدگاه‌شاهد او واژگون شد.
'داره منو پرت می‌کنه!'
او با‌ناگهانی تاخیر وضعیت را‌دهان درک کرد، اما.
کوواااانگ!
ضربه از‌حرکتی قبل به کمرش‌شاهد برخورد کرده بود.
شوک که از تیغه‌ولی شانه‌اش شروع شده بود، فوراً‌نفر در تمام بدنش پخش شد.
همه چیز‌ناگهانی در یک‌بقیه آن رخ داد.
درد شدیدی به خاطر‌نظرت سقوط درمانده‌اش از بالا‌نفر او را فرا گرفت، اما.
ووش!
او فوراً‌می‌کرد از جا‌ولی بلند شد.
این یک غریزه بود.
«آخ!»
سپس خون بالا آورد.
خونی بود که با‌ولی تکه‌های کوچکی از اندام‌های‌ناگهانی داخلی‌اش مخلوط شده بود.
سوییش—
آستینش را بالا آورد تا‌می‌بره خون را از دهانش پاک‌دهان کند و به جلو خیره شد.
چون هوی با نگاهی‌جماعتی بی‌تفاوت از بالا به‌چشم‌هایی او خیره شده بود.
او منتظر مانده بود، با وجود‌می‌بره اینکه اگر همان موقع حمله می‌کرد‌خشک‌شده‌شون می‌توانست یک پیروزی قطعی به دست آورد.
این به وضوح رفتار کسی‌دهان بود که داشت با یک‌واقعاً تازه‌کار دست و پنجه نرم می‌کرد.
«...فکر می‌کردم اون‌ولی مغروره، اما شاید من‌ناگهانی بودم که مغرور بودم.»
نگاه رهبر‌حرکتی جوخه خدای‌جماعتی مرگ سنگین شد.
او مردی بود‌داشته که مهارت‌هایش بیش از‌زمزمه حد شایسته شایعات بود.
سوییش.
نوک موهایش تکان خورد.
این اثر انرژی‌فوق‌العاده عظیمی بود که از‌بودن تمام بدنش فوران می‌کرد.
'پختگی نیروی درونی‌اش‌داشته بین این سه‌می‌بره نفر از همه بهتره.'
چون هوی نگاهی به رهبر جوخه سرکوب شیاطین و رهبر نیروی‌جالبی ویژه قهرمانان انداخت که با چهره‌هایی پرتنش از پایین زمین تمرین در‌توشون حال تماشا بودند، و فاصله بین خودش و او را اندازه گرفت.
اما در آن لحظه.
هوک!
هیکل رهبر جوخه‌داشته خدای مرگ ناگهان‌می‌بره بزرگ جلوه کرد.
او که ناگهان در فاصله سه فوتی چون هوی ظاهر‌واقعاً شده بود، پای چپش را به زمین کوبید و مشت راستش‌فکر را که پر از روحیه جنگندگی بود، به جلو پرتاب کرد.
مشتی جنگی که فقط‌نظرت پیشروی را می‌شناخت، با موجی‌بقیه خروشان از انرژی شلیک شد.
جو به گونه‌ای مخدوش‌جماعتی شد که انگار در‌چشم‌هایی حال له شدن بود.
این مشت نیروی عظیمی‌ولی به همراه داشت، گویی می‌توانست‌نفر کوه‌ها را در هم بشکند.
مشت خودشکافنده آسمان.
این همان مشت‌ولی تک‌ضربه‌ای بود که او‌ناگهانی به آن افتخار می‌کرد.
'این مشتی نیست‌فوق‌العاده که فقط از یادگیری‌بودن به دست اومده باشه.
این یه مشت‌داشته سخته که با‌می‌بره تجربه صیقل خورده.'
برق سردی‌ناگهانی در چشمان‌بقیه چون هوی درخشید.
لحظه‌ای که‌داشته آن را‌نظرت دید، متوجه شد.
که این ضربه‌فوق‌العاده مشتی بود که‌صحنه خودش خلق کرده بود!
هواااک!
نقطه طب‌ناگهانی سوزنی تاج او‌دهان کاملاً باز شد.
در حالی که هوشیاری‌اش به سرعت‌زمزمه شتاب می‌گرفت، چشمان درخشانش تمام جزئیات مشتی‌دادن را که او رها می‌کرد، اسکن کرد.
این تکنیک مشت که برای اولین‌صحنه بار آن را می‌دید، کنجکاوی‌اش را‌بین برانگیخت و روحیه جنگندگی‌اش را بیرون کشید.
فرم، کنترل‌می‌کرد نیروی درونی‌ولی و غیره.
چون هوی پس از خواندن مختصر‌خشک‌شده‌شون آن‌ها، با پای چپش قدمی به جلو‌فلک برداشت و ماه شکوفه را بالا آورد.
هنوز در غلافش بود.
سوییش—
برای لحظه‌ای،می‌کرد رد قرمزی در‌نظرت هوا ظاهر شد.
در زیر آن رد طولانی که به‌قورت صورت افقی کشیده شده بود، درخشش قرمزی‌کشیده به آرامی شروع به پر شدن کرد.
'مثل غروب خورشیده...'
هوشیاری رهبر جوخه خدای مرگ‌شاهد که در حال تحسین این رد‌ملاقات بود، با یک 'تق' قطع شد.
بام!
بلافاصله پس از آن، رهبر جوخه‌خشک‌شده‌شون خدای مرگ در حالی که بدنش‌اخیراً شل شده بود، به عقب پرتاب شد.
او تنها‌داشته با یک ضربه‌می‌بره بیهوش شده بود.
چون هوی ماه شکوفه غلاف‌شده‌شاهد را روی شانه‌اش گذاشت و به‌ملاقات رهبر جوخه خدای مرگ خیره شد.
«فکر نمی‌کردم‌می‌کرد مجبورم کنی‌ولی شمشیرم رو بکشم.»
مهارت او غیرمنتظره بود.
مخصوصاً آخرین مشتی که نشان داد؛ در میان‌نفر بالاترین رده‌های تکنیک‌های مشتی بود که او می‌شناخت،جالبی حتی با در نظر گرفتن تکنیک‌های زندگی گذشته‌اش.
«اگه یکم دیگه صیقلش بده، می‌تونه‌صحنه اسم خودش رو تو تاریخ به‌بین عنوان یه استاد بزرگ مشت ثبت کنه.»
اگر کسانی بودند که چون‌نظرت هوی را به خوبی می‌شناختند،بقیه از چنین تحسین بالایی شگفت‌زده می‌شدند.
چون هوی پس از زمزمه کردن‌خشک‌شده‌شون افکارش در حالی که به زن‌اخیراً بیهوش نگاه می‌کرد، چشمانش را پایین انداخت.
نگاهش را به سمت رهبر جوخه سرکوب شیاطین و رهبر نیروی ویژه قهرمانان‌دادن چرخاند که با چشمانی شوکه به رهبر جوخه خدای مرگ خیره شده بودند،فکر و شمشیری را که روی شانه‌اش بود حرکت داد تا به آن‌ها اشاره کند.
چون هوی با تکان‌جماعتی دادن سرش، با لحنی تمسخرآمیز‌براق به آن دو رهبر گفت.
«خب، نفر بعدی کیه؟»