چپتر 354: چپتر ۳۵۴
0رهبر اتحادیه سیاه شر با آرامش گفت: «خیلی‌سطح وقت بود کسی نتوانسته بود تکنیک فرمان شیطانی‌هانگ تسخیر روح را این‌قدر راحت و بی‌دردسر بشکند.»
با وجود اینکه تکنیک فرمان شیطانی تسخیر روح که همراه با‌بودن چشمان روحش فعال کرده بود، در یک چشم‌به‌هم‌زدن پودر شد، باز‌کشیدن هم خونسردی‌اش را حفظ کرد. تنها واکنشش یک پرش ریز ابرو بود.
انگار از همان‌بیرون اول انتظار داشت‌حدودی که تکنیکش شکسته شود.
چون هوی که انگار از این واکنش‌رسماً بی‌تفاوت حوصله‌اش سر رفته بود، شانه‌ای بالا‌این‌طور انداخت و گفت: «چیز خاصی هم نبود.»
لحنش رسماً‌کشیدن روی اعصاب رفتن‌نشت و تحریک‌آمیز بود.
با این حال، رهبر‌پیش اتحادیه سیاه شر با‌تمام همان بی‌تفاوتی گفت: «که این‌طور.»
بعد، نیت‌درونی‌اش جنگی‌اش را‌نشت پس کشید.
چشمان روح در یک لحظه محو شدند و آن‌اعصاب درخشش بنفش‌رنگی که موقع اجرای تکنیک فرمان شیطانی تسخیر‌کشید روح ظاهر شده بود، ناگهان در تاریکی بلعیده شد.
ساراک—
همزمان، لباس‌هایش که به خاطر انرژی‌ییریونگ طومار شیطانی روح شبح در هوا‌اون تکان می‌خوردند، آرام سر جایشان افتادند.
همه‌چیز در‌درونی‌اش یک چشم‌به‌هم‌زدن‌نشت اتفاق افتاد.
به بیان دیگر، آن انرژی‌ای که‌لحنش تا همین چند لحظه پیش رشته‌کوه ییریونگ‌بی‌تفاوتی را لرزانده بود، تمام قدرت او نبود.
این‌قدر قوی بودن‌درونی‌اش اون هم بدون‌می‌توانست هیچ انرژی شیطانی‌ای...
چشمان چون‌همین هوی عمیقاً‌پیش تاریک شد.
از همان ذره قدرتی که موقع پخش کردن و‌رزمی‌اش پس کشیدن انرژی درونی‌اش به بیرون نشت کرده بود،یعنی می‌توانست تا حدودی سطح مهارت رزمی‌اش را حدس بزند.
به نظر می‌رسه از رهبر قبیله‌لحنش هانگ تو زندگی قبلیم، یعنی ارباب‌حال شیاطین آسورا، یه سر و گردن بالاتره.
ناگهان، چشمان‌کشیدن چون هوی‌بیرون نیمه‌باز شد.
این پیشرفت واقعاً جالب بود.
طومار شیطانی روح شبح یک هنر‌حدودی رزمی شیطانی بی‌رقیب بود که اصلاً نمی‌شد‌می‌رسه آن را از انرژی شیطانی جدا کرد.
اما الان، هیچ‌چیز انرژی شیطانی‌ای از‌لحنش او حس نمی‌کرد.
نه آن هاله‌درونی‌اش مخصوص انرژی شیطانی‌می‌توانست و نه حتی اتمسفرش.
فقط بوی‌همین طومار شیطانی روح‌رشته‌کوه شبح حس می‌شد.
با این حال، قدرت‌نشت رزمی‌اش از ارباب شیاطین‌مهارت آسورا هم بیشتر بود.
نمی‌دونم کی طومار شیطانی روح شبح‌لحنش رو این‌طوری تغییر داده، اما هر‌حال کی بوده عجب اعجوبه‌ای بوده واسه خودش.
گوشه لبش‌کشیدن برای لحظه‌ای‌بیرون بالا رفت.
فقط فکر کردن به‌پیش این موضوع هم باعث می‌شد‌قدرت حوصله‌اش کمی سر جایش بیاید.
برای خلق یک هنر رزمی،می‌توانست به یک نظریه رزمی به‌حدس وسعت و عمق اقیانوس نیاز بود.
در حالی که خلق یک هنر رزمی جدید فقط‌اعصاب با چنین تئوری وسیعی امکان‌پذیر بود، تغییر دادن یک‌کشید هنر رزمی تکمیل‌شده، از جهاتی حتی سخت‌تر هم بود.
موقع خلق یک هنر رزمی جدید،می‌توانست فقط کافی بود تئوری و بینش‌بزند رزمی خودت را در آن پیاده کنی.
اما برای تغییر یک هنر رزمی کامل، باید تئوری‌قدرت و بینش استاد بزرگِ بنیان‌گذار را حفظ می‌کردی و در‌قدرتی عین حال، بینش خودت را هم با آن ترکیب می‌کردی.
برای همین احتمال‌بیرون شکست در آن‌حدودی خیلی بالا بود.
اما اگر کسی موفق می‌شد،نبود می‌توانست هنر رزمی اصلی را‌رفتن حتی بیشتر از قبل توسعه دهد.
نیازی نبود جای دوری برود؛ شمشیر هفت‌گانه شکوفه آلو که چون‌حدس هوی تازه پایه‌گذاری کرده و از دل تکنیک شمشیر بیست و چهار‌گردن شکوفه آلو بیرون کشیده بود، یک نمونه بارز از همین قضیه بود.
حالت نهایی طومار شیطانی روح شبح‌ییریونگ که حالا بدون انرژی شیطانی تغییر‌اون کرده... دلم می‌خواد با چشمای خودم ببینمش.
در حالی که روحیه‌نشت جنگ‌طلبی کم‌کم چشمان چون‌مهارت هوی را پر می‌کرد...
صدایی به گوش رسید:خاصی «اما به لطف تو،روی چیزهای زیادی دستگیرم شد.»
کسی که این حرف را زد،می‌توانست یعنی رهبر اتحادیه سیاه شر، حرفش‌بزند را تمام کرد و به راه افتاد.
با قدم‌هایی سبک از کنار چون هوی‌لرزانده گذشت، خیلی طبیعی به سمت صندلی‌ای که‌هیچ برای پیمان آماده شده بود رفت و نشست.
در حالی که‌بیرون نشسته بود، لب‌حدودی باز کرد: «بشین.»
«ظاهراً خیلی‌انداخت حرف‌ها برای‌خاصی گفتن داریم.»
چون هوی با چشمانی که حالا‌می‌توانست برق می‌زدند گفت: «اوهو.» و در‌بزند یک چشم‌به‌هم‌زدن فاصله را طی کرد.
لحظه‌ای که چون هوی روی صندلی‌ای نشست‌لرزانده که در طول روز رهبر اتحاد رزمی‌هیچ روی آن می‌نشست و به پشتی‌اش تکیه داد...
رهبر اتحادیه سیاه شر با صدایی‌حدودی بم گفت: «به نظر می‌رسه طومار‌نظر شیطانی روح شبح رو خوب می‌شناسی.»
با شنیدن این‌چیز حرف، چون هوی‌لحنش در دلش پوزخند زد.
به نظر می‌رسه‌درونی‌اش طومار شیطانی روح‌می‌توانست شبح رو خوب می‌شناسم؟
عجب سوال مسخره‌ای.
من کل قبیله هانگ رو با‌حدودی دستای خودم له کردم و از‌نظر صفحه روزگار محوشون کردم. مگه می‌شه نشناسمش؟
چون هوی شانه‌ای‌چیز بالا انداخت و‌لحنش جواب داد: «تا حدودی.»
چشمان رهبر اتحادیه سیاه‌بیرون شر برای لحظه‌ای برقی‌سطح زد: «جواب جالبی بود.»
«طومار شیطانی روح شبحِ قبیله من، هنر رزمی شیطانی‌ایه که اسمش‌بودن به زور تو دشت‌های مرکزی شنیده شده. حتی بعد از اینکه رهبر‌درونی‌اش اتحادیه سیاه شر شدم هم تا الان هیچ‌کس نتونسته بود تشخیصش بده.»
نگاهش به طرز مورمورکننده‌ای درخشید:می‌توانست «اما تو همون لحظه اول که‌بزند دیدیش، شناختیش. این یکم عجیب نیست؟»
صدای رهبر اتحادیه سیاه شر پایین‌تر آمد: «شنیدم تو سن خیلی کم وارد کوهستان شدی. یه تائوئیست که از اون‌محو موقع فقط تو فرقه کوه هوا زندگی کرده، نه تنها تو همون دو سال اولِ ورودش به دنیای رزمی یه‌می‌خوردند شهرت عجیب و غریب برای خودش دست‌وپا کرده، بلکه طومار شیطانی روح شبح رو هم که هیچ‌کس نمی‌شناسه، تشخیص داده.»
با این اشاره‌ی تیز‌بیرون رهبر اتحادیه سیاه شر،سطح چون هوی چانه‌اش را خاراند.
نوچ، یادم رفت.
حق با او بود.
بوی آشنایی که مدت‌ها بود‌نبود حس نکرده بود، باعث شد‌رفتن برای لحظه‌ای همه‌چیز را فراموش کند.
زمانی که قبیله هانگ هنوز به عنوان‌حدودی یکی از پنج قبیله بزرگِ فرقه شیطان بهشتی‌قبیله قدرت‌نمایی می‌کرد، دقیقاً به سیصد سال پیش برمی‌گشت.
یعنی مربوط‌همین به گذشته‌های‌پیش خیلی دور بود.
پس اینکه او در همان نگاه‌حدودی اول آن را شناخته بود، بدون‌نظر شک مسئله‌ی مشکوکی به حساب می‌آمد.
چون هوی که تا آن‌نبود لحظه ساکت گوش می‌داد، خیلی‌رفتن ریز شانه‌ای بالا انداخت: «شاید.»
لحنش پر از اعتماد به نفس بود، انگار داشت‌مهارت می‌گفت: «خب که چی؟ می‌خوای چیکار کنی؟» این حرف‌قبلیم فقط از یک اعتماد به نفس خالص نشأت می‌گرفت.
حالا می‌خوای چیکار کنی؟
حتی اگر رهبر اتحادیه سیاه شر هم‌سطح شک می‌کرد، باز هم محال بود بفهمد او‌هانگ چطور متوجه طومار شیطانی روح شبح شده است.
اصلاً کی‌انداخت می‌توانست چنین چیزی‌نبود را تصور کند؟
اینکه یک نفر‌درونی‌اش از سیصد سال پیش‌حدودی تناسخ پیدا کرده باشد.
در همان لحظه، چهره‌ی رهبر اتحادیه‌ییریونگ سیاه شر یخ زد و صدای‌اون سردی از بین دندان‌های کلیدشده‌اش بیرون خزید.
«همون‌طور که گفتی، شاید. اما‌می‌توانست برام سواله که بقیه هم‌حدس همین‌طوری فکر می‌کنن یا نه.»
این یارو رو باش.
چشمان چون هوی باریک شد.
معنایی که پشت همین‌پیش یک جمله پنهان شده‌تمام بود، اصلاً چیز کوچکی نبود.
در حال حاضر، شهرت‌نشت او و فرقه کوه هوا‌رزمی‌اش داشت سر به فلک می‌کشید.
به خاطر همین، هم تعداد کسانی که‌رسماً به آن‌ها احترام می‌گذاشتند زیاد شده بود و‌بعد هم تعداد کسانی که از حسادت داشتند می‌ترکیدند.
«چرا؟ نکنه می‌خوای‌درونی‌اش برام پاپوش بدوزی و‌حدودی بگی عضو فرقه شیطانی‌ام؟»
چون هوی چانه‌اش را‌پیش بالا داد و گفت: «ولی‌قدرت این‌طوری گور خودت رو می‌کنی.»
رهبر اتحادیه سیاه شر در جواب حرفی که چون هوی‌حدس با چشمان نیمه‌باز به زبان آورد، سر تکان داد و گفت:آسورا «این چیزیه که تو یه سناریوی "اما و اگر" اتفاق می‌افته.»
بعد، با لحنی معنادار اضافه کرد:لحنش «تو اون سناریویی که تو لو‌حال بدی من همون رهبر قبیله هانگ هستم.»
«پس حاضر‌کشیدن نیستی تنهایی‌بیرون غرق بشی.»
چون هوی پوزخندی زد.
این حرف بیشتر‌بیرون شبیه یه هشدار‌حدودی بود تا یه معامله.
هشداری که می‌گفت اگه لو بده اون یارو‌روی از قبیله هانگِ، خودش هم در امان نمی‌مونه،نیت پس در واقع یه پیشنهاد برای سکوت دوطرفه بود.
«خب، نگرانش نباش. اصلاً قصد نداشتم چیزی‌حدودی بگم. اگه می‌خواستم لو بدم که از قبیله‌قبیله هانگ هستی، مگه دیوانه بودم تنهایی بیام اینجا؟»
همون‌طور که حرف‌چند می‌زد، لبخند روی‌ییریونگ لبش محو شد.
«خودت هم اینو می‌دونی.»
«...»
رهبر اتحاد سیاه‌درونی‌اش شرور با سکوتش‌می‌توانست حرفش رو تایید کرد.
«خب، بی‌خیال این قضیه بشیم.»
چون هوی دستش‌بیرون رو تکون داد تا‌سطح بحث رو عوض کنه.
«بذار یه چیزی ازت بپرسم. قبیله هانگ‌رسماً چطور تونسته نه تنها نسلش رو حفظ‌این‌طور کنه، بلکه تو دشت‌های مرکزی پایگاه هم بزنه؟»
«...»
«مگه تو‌همین گذشته کلاً‌پیش نابود نشدن؟»
ابروی رهبر‌درونی‌اش اتحاد سیاه‌نشت شرور پرید.
این شدیدترین و تندترین‌خاصی واکنشی بود که تا‌روی الان نشون داده بود.
«داستان‌های قدیمی رو خوب می‌دونی.»
«چون می‌دونم، تونستم بفهمم که کتیبه‌ییریونگ شیطانی روح شبح رو تمرین می‌کنی‌اون و از قبیله هانگ هستی، مگه نه؟»
با این حرف راحت و بی‌خیال، رهبر‌سطح اتحاد سیاه شرور یه لحظه به چون‌قبیله هوی خیره شد و بالاخره به حرف اومد.
«اینم حرفیه.»
با خونسردی گفت‌درونی‌اش و بلافاصله پرسید: «ولی‌حدودی واقعاً این‌قدر برات جالبه؟»
«آره، کنجکاوم.»
چون هوی در حالی‌نشت که چشماش رو ریز‌مهارت کرده بود، جواب داد.
«قبیله هانگ که صدها سال پیش نابود شده، الان اینجاست‌رفتن تو دشت‌های مرکزی. و تو، رهبرشون، رئیس اتحاد سیاه شرور‌محو هستی، یه اتحاد از فرقه غیرمتعارف. چطور می‌تونم کنجکاو نباشم؟»
«عجیبه.»
رهبر اتحاد سیاه‌چند شرور برای یه‌ییریونگ لحظه لبخند سردی زد.
بعد با لحن تمسخرآمیزی جواب داد:حدودی «اگه این‌قدر کنجکاوی، می‌تونی خودت بری‌نظر ته و توی قضیه رو دربیاری، نه؟»
چشمای چون‌انداخت هوی مثل یه‌نبود خط باریک شد.
داشت همون حرفی رو‌بیرون که خودش چند لحظه پیش‌مهارت زده بود، به خودش برمی‌گردوند.
با این واکنش،چند پوزخند رهبر اتحاد‌ییریونگ سیاه شرور عمیق‌تر شد.
«نمی‌تونی این‌درونی‌اش یکی رو‌نشت خودت بفهمی؟»
«... تو، آدم جالبی هستی.»
«تا حالا‌کشیدن کسی اینو‌بیرون بهم نگفته بود.»
چون هوی حالت نشستنش رو‌رشته‌کوه عوض کرد، از پشتی صندلی فاصله‌بودن گرفت و بالاتنه‌اش رو کشید جلو.
بلافاصله بهش‌درونی‌اش خیره شد‌نشت و گفت:
«قصد نداری‌انداخت به این راحتی‌ها‌نبود بهم بگی، درسته؟»
رهبر اتحاد سیاه‌درونی‌اش شرور با بی‌تفاوتی‌می‌توانست گفت: «دقیقاً مثل خودت.»
«همم، که این‌طور؟»
چشمای چون هوی نیمه‌باز شد.
«پس اگه جواب سوالی‌خاصی که قبلاً پرسیدم رو‌روی بدم، حاضری بهم بگی؟»
«اگه در‌کشیدن حد یه‌بیرون معامله باشه.»
رهبر اتحاد سیاه‌چند شرور با یه‌ییریونگ نگاه سرد جواب داد.
«باشه. پس من اول می‌گم.»
چون هوی سر تکون داد.
'همم، لو دادن‌درونی‌اش ویژگی‌های کتیبه شیطانی روح‌حدودی شبح یه کم دردسرسازه.'
می‌دونست که متورم شدن رگ‌های خونی و مجاری‌تمام خونی یکی از ویژگی‌های بارز کتیبه شیطانی روح شبح‌تاریک بود، اما اصلاً دلش نمی‌خواست اینجا حرفی ازش بزنه.
کاملاً هم طبیعی بود، چون کتیبه شیطانی روح‌مهارت شبح یه هنر رزمی شیطانی بود که تو‌زندگی دشت‌های مرکزی کمتر کسی اسمش رو شنیده بود.
اگه با این جزئیات در موردش حرف‌رسماً می‌زد، بدون شک شک و شبهه در‌این‌طور مورد اینکه از کجا می‌دونه، بیشتر می‌شد.
'با چی قانعش کنم؟'
بعد از یه لحظه فکر کردن،ییریونگ چون هوی یه بهونه خوب پیدا‌اون کرد و بلافاصله به حرف اومد.
«تشخیص دادن کتیبه‌بیرون شیطانی روح شبح‌حدودی خیلی ساده بود.»
همون‌طور که حرف می‌زد، انگشت‌نبود اشاره‌اش رو بالا آورد و‌رفتن به پل بینی‌اش ضربه زد.
«بوی خیلی تندی داره.»
«بو...؟»
«آره، بو. کسایی که کتیبه شیطانی روح‌سطح شبح رو تمرین می‌کنن، یه بوی خاصی می‌دن‌هانگ که از این هنر رزمی شیطانی ساطع می‌شه.»
شاید چون اصلاً انتظار چنین جوابی رو نداشت،روی مردی که تا اون لحظه فقط به چون‌نیت هوی خیره شده بود، دهنش رو باز کرد.
«چه جور بوییه؟»
«توصیفش با کلمات سخته... آه!»
چون هوی که داشت چونه‌اش رو‌حدودی می‌خاروند و زیر لب غرغر می‌کرد،نظر یه چیزی یادش اومد و ادامه داد:
«فقط کافیه خوب نگاه کنی و‌لحنش اون شاگردت رو با بقیه مقایسه‌حال کنی. اون‌وقت سریع می‌فهمی منظورم چیه.»
«...»
رهبر اتحاد‌همین سیاه شرور‌پیش ساکت شد.
به نظر‌درونی‌اش می‌رسید غرق‌نشت تو فکر شده.
«حالا نوبت‌انداخت توئه که‌خاصی جواب بدی.»
چون هوی اصلاً قصد‌بیرون نداشت بهش فرصت فکر‌سطح کردن بده و سریع گفت:
«قبیله هانگ چطور تونست‌پیش نسلش رو حفظ کنه و‌قدرت تو دشت‌های مرکزی پایگاه بزنه؟»
رهبر اتحاد سیاه شرور در‌می‌توانست جواب پرسید: «قبل از اون،حدس چقدر در مورد قبیله ما می‌دونی؟»
تو همون‌انداخت لحظه، افکار چون‌نبود هوی سرعت گرفت.
عمق جوابش بستگی‌درونی‌اش به این داشت‌می‌توانست که چقدر می‌دونه.
'لو دادن‌همین همه‌چیز خطرناکه. این‌رشته‌کوه یه کم دردسرسازه.'
چشمای چون هوی باریک شد.
قضیه قبیله هانگ چیزی بود که اون‌رسماً زمان آدمای داخل فرقه شیطان بهشتی سخت‌این‌طور در تلاش بودن تا مسکوت نگهش دارن.
'بهتره جزئیات ماجرا‌درونی‌اش رو فاکتور بگیرم.می‌توانست در این صورت...'
چون هوی بعد از اینکه افکارش رو جمع‌وجور کرد، گفت:قوی «در مورد اینکه چطور سعی کردن برای گرفتن مقام رهبری فرقه‌کردن شیطان بهشتی مطلق شورش کنن، ولی در عوض خودشون نابود شدن؟»
روند فکری که تو اون لحظه کوتاه طی کرد، عمیق و‌بزند پیچیده بود، اما چون سرعت پردازش ذهنش رو بالا برده بود، به‌بالاتره نظر می‌رسید بلافاصله بعد از حرف رهبر اتحاد سیاه شرور جواب داده.
«خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم در‌روی مورد قبیله ما می‌دونی. اکثر آدما فقط در‌نیت مورد زمانی می‌دونن که قبیله هانگ نابود شد.»
نگاه رهبر‌کشیدن اتحاد سیاه‌بیرون شرور عمیق‌تر شد.
'نکنه یه کم زیاده‌روی کردم؟'
چون هوی یه لحظه لب‌هاش‌می‌توانست رو روی هم فشار داد و‌بزند بعد تو دلش سر تکون داد.
مجبور بود‌انداخت حداقل همین‌قدر‌خاصی رو بگه.
فقط این‌طوری می‌تونست‌درونی‌اش یه جواب کامل‌می‌توانست و با جزئیات بگیره.
«همون‌طور که گفتی، قبیله ما سیصد سال پیش به دست شیطان بهشتی مطلق، رهبر‌هیچ فرقه شیطانی اون دوران، سقوط کرد. خدمتکارا، بستگان خونی، همه به دست اون کشته شدن،مهارت اما خوشبختانه، یه نفر بود که داشت تو دشت‌های مرکزی یه ماموریت رو انجام می‌داد.»
«چی؟»
چشمای چون هوی گرد شد.
این اصلاً‌کشیدن با عقل‌بیرون جور درنمی‌اومد.
قبل از اینکه برای نابودی قبیله‌ییریونگ هانگ راه بیفتن، کاملاً مطمئن شده بودن‌بدون که حتی یه نفر هم جا نمونده.
'ولی یه ماموریت؟'
با شنیدن این‌چیز داستان کاملاً غیرمنتظره،لحنش چون هوی اخم کرد.
'مطمئنم که‌کشیدن همه دور هم‌نشت جمع شده بودن...'
برای یه‌همین لحظه، افکار چون‌رشته‌کوه هوی متوقف شد.
ناگهان، یه‌درونی‌اش فکر مثل برق‌می‌توانست از ذهنش گذشت.
زمانی که قبیله هانگ رو نابود کرد،رسماً دقیقاً همون موقعی بود که تازه به‌این‌طور مقام رهبری فرقه شیطان بهشتی رسیده بود.
یعنی یه‌کشیدن دوران پر‌بیرون از هرج‌ومرج بود.
به همین خاطر، چون حوصله هیچ‌کدوم از این دردسرها‌قدرت رو نداشت، تمام ماموریت‌های فرقه شیطان بهشتی رو به‌ذره یکی از زیردستاش که مدت‌ها بهش اعتماد داشت، سپرده بود.
و همون شخص بود که قبیله هانگ رو به شیطان بهشتی مطلق، دوکگو گویون، که داشت‌زندگی فکر می‌کرد چطور از مخالفان رهبری‌اش زهرچشم بگیره، پیشنهاد داده بود. و تازه همون آدم بود‌نمی‌شد که آمار روزی که همه اعضای قبیله هانگ دور هم جمع می‌شدن رو بهش داده بود.
'...مغز شیطانی.'