چپتر 333: چپتر 333
0نور سپیده‌دم‌شکست که به پایین‌چشم‌به‌هم‌زدن می‌تابید، تکه‌تکه شد.
و زیر آن نور‌وجودی پراکنده، ناگهان سکوتی سنگین‌استادی همه‌جا را فرا گرفت.
همه لال شده بودند.
«...»
جوانی که‌شکست از هیچ‌کجا‌جایش پیدایش شده بود.
و نامی که‌فعلی چیلین یشمی به‌شناخته زبان آورده بود.
انگار زمان را در این میدان‌دیگری نبرد وحشیانه متوقف کرده باشند، لحظه‌ای‌شناخته همه را در جای خود میخکوب کردند.
اما این‌تزریق فقط برای‌راستش یک لحظه بود.
«چو... چون هوی...»
«...قهرمان الهی شکوفه آلو!»
با فریاد ناگهانی یک‌بالاتر نفر، سکوت شکست و‌داشت هرج‌ومرج جایش را گرفت.
در یک چشم‌به‌هم‌زدن،می‌کرد سروصدا حتی از‌انتظارش قبل هم بیشتر شد.
«اون... اون همون استاد برتریه‌چشم‌به‌هم‌زدن که امپراتور جنگل سبز و رهبر‌همون فرقه جاودانه آسمانی رو شکست داده؟!»
«تو این سن‌فعلی کم، استادای بی‌رقیب مسیر‌می‌شد غیرمتعارف رو له کرده؟»
«هرچقدر هم که نابغه باشه، بهترینِ‌دیگری زیر آسمان، بازم داستانش غیرقابل باوره... ولی‌می‌شد فکر نمی‌کردم تا این حد جوون باشه...»
ناله‌های ناشی از حیرت از هر‌انتظارش طرف به گوش می‌رسید و احساسات‌بالاتر شدیدی را به فضا تزریق می‌کرد.
راستش را‌شکست بخواهید، انتظارش‌جایش هم می‌رفت.
در دنیای رزمی، قدرت‌وجودی رزمی و شهرت بالاتر از‌کوبنده‌ای هر چیز دیگری قرار داشت.
و در دنیای رزمی فعلی، وجودی که به عنوان قهرمان الهی شکوفه آلو شناخته‌استادی می‌شد، استادی بود که قدرت رزمی کوبنده‌ای از خود نشان داده و سریع‌تر و‌عدالت بزرگ‌تر از هر کس دیگری برای خودش اسم و رسمی دست و پا کرده بود.
«...قورت.»
گروهی که در حال مبارزه با‌سروصدا جوخه عدالت آسمانی بودند، جا خوردند‌استاد و آرام‌آرام شروع به عقب‌نشینی کردند.
بیش از صد‌فعلی نفر همزمان این‌شناخته حرکت را انجام دادند.
آن‌ها زیر سنگینی لقب «قهرمان الهی شکوفه‌قرار آلو» که دنیای رزمی را به لرزه‌استادی درآورده بود، در حال له شدن بودند.
«از یه‌تزریق زخم کشنده‌راستش قسر در رفتی.»
در همین حین، چون هوی بدون اینکه پشیزی‌قبل به نگاه‌های خیره آن‌ها اهمیت بدهد، در حالی که‌رهبر به شکم چیلین یشمی نگاه می‌کرد، این را گفت.
خون چکه می‌کرد، اما زخم‌عنوان آن‌قدرها هم کاری نبود که‌نشان او را به آغوش مرگ بفرستد.
چیلین یشمی‌قدرت با پوزخندی گفت:چیز «خیلی نزدیک بود.»
با پیدایش چون هوی، به نظر‌انتظارش می‌رسید که خونسردی‌اش را پس گرفته‌بالاتر و خیلی راحت‌تر به نظر می‌رسید.
چون هوی سرش را‌جایش بالا آورد و پرسید: «راستی،بیشتر اون دو تا احمق کی‌ان؟»
چیلین یشمی بعد از اینکه نفسش را تازه کرد، جواب‌نشان داد: «اونا ارباب شمشیر شکسته، استاد عمارت شمشیر خردکننده روح،مبارزه و شرور دو دست، استاد فرقه ده هزار دست هستن.»
«چی؟ استاد‌قدرت فرقه ده‌بالاتر هزار دست؟»
چون هوی‌تزریق سرش را‌راستش کج کرد.
واقعاً چیز عجیبی بود.
همین چند روز پیش، فرقه‌عنوان ده هزار دست در آستانه‌نشان حمله قبیله نام‌گونگ قرار داشت.
اما رهبر فرقه اینجا بود؟چیز آن هم نه فقط به عنوان‌عنوان یکی از نیروهای اتحادیه سیاه شیطانی؟
در حالی که این‌راستش سوال در ذهنش می‌چرخید، پوزخندی‌رزمی روی لب‌های چون هوی نشست.
تقریباً دستگیرش شده‌هرج‌ومرج بود که چه‌سروصدا اتفاقی افتاده است.
«پس قضیه از این قراره.»
در همین حین، شیار عمیقی روی پیشانی ارباب شمشیر‌فعلی شکسته نشست؛ کسی که به چون هوی که با‌بزرگ‌تر آرامش روی جریان خروشان آب ایستاده بود، زل زده بود.
او زیر لب زمزمه‌راستش کرد: «اون بچه... همون‌دنیای قهرمان الهی شکوفه آلوئه...؟»
نگاهش هم‌شکست عمیق و‌جایش تاریک شد.
تنش تمام‌داشت بدنش را‌وجودی فرا گرفت.
کاملاً هم طبیعی بود.
از لحظه‌ای که صدای قدم‌ها را شنید تا الان‌رزمی که این مرد تکنیک قدم زدن روی آب را‌وجودی اجرا می‌کرد، حضورش مدام او را تحت فشار قرار می‌داد.
«...اون یه استاد برتره.»
درست زمانی که با‌وجودی غریزه یک هنرمند رزمی‌استادی به این نتیجه رسید...
«قهرمان الهی شکوفه آلو؟ هه. دارین‌دیگری هر حقه‌ای رو سوار می‌کنین تا‌شناخته این وضعیت افتضاحتون رو تغییر بدین.»
صدایی آمیخته‌تزریق با خنده‌راستش طنین‌انداز شد.
صدا دقیقاً از کنارش می‌آمد.
استاد فرقه ده هزار دست با‌شناخته چشمانی سرد به چون هوی خیره شد‌خودش و نیت قتل قدرتمندی را آزاد کرد.
وووونگ—
هوا به لرزه‌می‌کرد درآمد و جریان‌انتظارش آب متلاطم شد.
این نتیجه جریان یافتن نیروی درونی هنر بزرگ دفع شیطانی‌اون در رگ‌های تمام بدنش بود؛ تکنیک درونی منحصربه‌فردی که نسل‌آسمانی به نسل به استاد فرقه ده هزار دست منتقل می‌شد.
او هم خوب‌فعلی می‌دانست که جوان روبه‌رویش‌می‌شد یک استاد برتر است.
فشاری که در حال‌بالاتر حاضر در تمام بدنش‌داشت حس می‌کرد، اصلاً شوخی‌بردار نبود.
اما استاد فرقه ده هزار‌بخواهید دست حرف‌های چیلین یشمی را‌قدرت به همین سادگی باور نکرد.
در عوض، فکر‌هرج‌ومرج کرد این یک‌سروصدا حقه کثیف است.
«شنیده بودم قهرمان الهی شکوفه آلو یه‌می‌شد تائوئیست از فرقه کوه هوآشانه. پس لباس‌اسم فرم هوآشانش کجاست؟ چرا این‌طوری لباس پوشیده؟»
صدایش موج برداشت‌شهرت و در سراسر‌دیگری میدان نبرد پخش شد.
او عمداً نیروی‌می‌کرد درونی‌اش را به‌انتظارش صدایش تزریق کرده بود.
با شنیدن صدایش، چشمان هنرمندان رزمی‌سروصدا فرقه غیرمتعارف که تا الان جا خورده‌برتریه و در حال عقب‌نشینی بودند، گشاد شد.
«حالا که‌داشت فکرشو می‌کنم، چرا‌عنوان اون لباسا تنشه...؟»
«اگه اون یه تائوئیست از فرقه‌دیگری کوه هوآشانه، تو هر شرایطی باید‌شناخته لباس فرمش رو بپوشه، مگه نه؟»
استاد فرقه ده هزار دست به گروهی‌می‌رفت که کم‌کم بذر شک در دلشان جوانه می‌زد‌قرار نگاه کرد و گوشه لبش را کج کرد.
چشمانش برق عجیبی زد.
«چیزی که‌داشت تو جنگ‌وجودی مهمه، روحیه‌ست.»
در حال حاضر، او... نه، فرقه ده‌قرار هزار دست به لبه پرتگاهی رسیده بود‌استادی که دیگر راه پس و پیشی نداشت.
قبیله نام‌گونگ از پشت سر در‌انتظارش تعقیبشان بود و اتحاد رزمی هم روبه‌رویشان‌چیز سبز شده بود؛ یک وضعیت کاملاً اجتناب‌ناپذیر.
البته، چیلین یشمی و جوخه عدالت آسمانی هیچ‌قبل قصدی برای شروع درگیری با فرقه ده هزار دست‌رهبر نداشتند، اما او از کجا باید این را می‌دانست؟
و برای او، جوخه ویژه اتحاد رزمی که از‌کوبنده‌ای جانشینان تشکیل شده بود، در مقایسه با قبیله نام‌گونگ که‌حال تشنه انتقام بودند، حریف دندان‌گیرتر و راحت‌تری به نظر می‌رسید.
در چنین موقعیتی، او به دنبال بهترین‌قرار انتخاب بود تا روحیه از دست‌رفته شاگردانش‌استادی را در حین فرار دوباره شعله‌ور کند.
«اگه فقط این‌می‌کرد احمق‌ها رو بکشم‌انتظارش و به ووشوئه برسم...»
استاد فرقه ده هزار دست پیامی‌سروصدا را که اتحادیه سیاه شیطانی چند روز‌برتریه پیش برایش فرستاده بود، به یاد آورد.
«پونگ‌ری و‌داشت تیپ هیولای‌وجودی سیاه اونجان!»
پونگ‌ری، یکی‌قدرت از هفت‌بالاتر جاودانه شیطانی.
و قدرت رزمی تیپ هیولای سیاه،انتظارش یکی از سه تیپ اتحادیه سیاه‌بالاتر شیطانی، با یک فرقه بزرگ برابری می‌کرد.
اگر فقط می‌توانستند خودشان را به‌سروصدا جایی که آن‌ها مستقر بودند برسانند، حتی‌برتریه قبیله نام‌گونگ هم مجبور به عقب‌نشینی می‌شد.
«اگه فقط بتونیم‌فعلی از این سد‌شناخته رد بشیم، زنده می‌مونیم!»
پس از‌قدرت پایان افکارش، دهانش‌چیز را باز کرد.
«به نظر می‌رسه قصد دارین با جا زدن‌دنیای اون یارو به عنوان قهرمان الهی شکوفه آلو،داشت از این بحران جون سالم به در ببرین.»
صدایی پر از حس‌جایش شوم و شیطانی با‌قبل قدرت در فضا پخش شد.
«فکر کردین همه‌چیز‌فعلی همون‌طور که دلتون‌شناخته می‌خواد پیش می‌ره؟»
او بلافاصله با قاطعیت نگاهش را بین‌قرار چون هوی و چیلین یشمی چرخاند و‌استادی ادامه داد: «نزدیک بود گولتون رو بخورم.»
«می‌گن چیلین یشمی الگوی‌راستش مسیر صراطه، اما حقه‌های کثیفش‌رزمی دست‌کمی از مسیر غیرمتعارف نداره.»
«با خودم گفتم یه جای کار‌سروصدا می‌لنگه. اینکه قهرمان الهی شکوفه آلو‌استاد دقیقاً تو همچین لحظه بی‌نقصی پیداش بشه.»
«اونم تک و تنها. کاملاً‌عنوان واضح گفته شده بود که‌نشان اون مسئول یکی از جوخه‌های ویژه‌ست.»
هنرمندان رزمی فرقه غیرمتعارف دوباره روحیه گرفتند‌قرار و با خشم به جوخه عدالت آسمانی‌استادی که در حال تازه‌کردن نفسشان بودند، خیره شدند.
«دقیقاً طبق برنامه پیش رفت.»
درست در لحظه‌ای که استاد‌چشم‌به‌هم‌زدن فرقه ده هزار دست با‌اون رضایت چشمانش را بالا آورد...
چون هوی با بی‌خیالی‌وجودی و لحنی سرد گفت:استادی «هر غلطی دلتون می‌خواد بکنید.»
«واسه یه لقب‌شهرت مسخره دارن خودشون‌دیگری رو جر می‌دن.»
برخلاف بقیه، چون‌می‌کرد هوی القاب را‌انتظارش زیاد جدی نمی‌گرفت.
از نظر او،هرج‌ومرج این‌ها فقط بخشی‌سروصدا از شایعات بی‌اساس بودند.
«چیزی که مهمه،فعلی قدرتیه که الان قراره‌می‌شد تو صورتتون خرد بشه.»
استاد فرقه ده‌شهرت هزار دست به‌دیگری این جواب خندید.
«هاه، حالا که‌می‌کرد دستت رو شده، می‌خوای‌می‌رفت بحث رو عوض کنی...»
درست زمانی که او با‌چشم‌به‌هم‌زدن این تصور که حدسش درست بوده،همون با هیجان در حال وراجی بود...
صدایی سرد‌داشت حرفش را‌وجودی قطع کرد:
«چون به‌قدرت هر حال همه‌تون‌چیز قراره همین‌جا بمیرید.»
ارباب فرقه ده‌می‌کرد هزار دست چشمانش‌انتظارش را ریز کرد:
«چی گفتی؟»
اما خیلی زود‌فعلی مجبور شد نفسش را‌می‌شد در سینه حبس کند.
چون هوی، با لبخندی دلهره‌آور‌چیز و تمسخرآمیز بر لب، از‌وجودی قبل با شمشیر کشیده ایستاده بود.
موجی بی‌شکل از‌می‌کرد انرژی از تمام‌انتظارش بدنش ساطع می‌شد.
قدرت هنر الهی شکوفه آلو که به سرعت یک‌بیشتر گردش کامل را به اتمام رسانده بود، در رگ‌هایش جریان‌جاودانه یافت، شکل گرفت و حضور سهمگینش را به رخ کشید.
هووو—
ردای سیاه و بلندش به‌چیز آرامی تکان خورد و نسیمی‌وجودی ملایم از زیر پاهایش برخاست.
با ایستادن او روی آب‌بخواهید به عنوان مرکز، رودخانه موج‌قدرت برداشت و دایره‌های متحدالمرکزی شکل گرفت.
انگار که یک‌هرج‌ومرج جاودانه از کوهستان‌سروصدا نزول کرده باشد.
با دیدن این صحنه، چهره ارباب فرقه‌می‌شد ده هزار دست و ارباب شمشیر شکسته‌اسم ناخودآگاه در هم رفت و خشک شد.
نور سپیده‌دم که‌شهرت بر آن‌ها می‌تابید،دیگری برای لحظه‌ای سوسو زد.
موج انرژی که از‌راستش تمام بدن حریفشان برمی‌خاست،دنیای فضا را تحریف کرده بود.
این گواهی مطلق‌هرج‌ومرج بر دستاورد فوق‌العاده‌سروصدا نیروی درونی او بود.
ارباب شمشیر شکسته زمزمه کرد:
«...فوق‌العاده‌ست.»
دستی که قبضه‌می‌کرد شمشیرش را گرفته بود،می‌رفت غرق در عرق شد.
تنها با انرژی‌ای که در همین یک‌حتی لحظه نشان داده شد، او به طور‌امپراتور تقریبی به قدرت رزمی حریفش پی برده بود.
ارباب فرقه ده‌فعلی هزار دست با‌شناخته لحنی مضطرب گفت:
«باید با هم حمله کنیم.»
ارباب شمشیر‌تزریق شکسته سر‌راستش تکان داد.
در حالت عادی، او از‌چشم‌به‌هم‌زدن یک حمله مشترک امتناع می‌کرد،اون اما این حریف اصلاً شوخی‌بردار نبود.
ارباب شمشیر‌داشت شکسته با‌وجودی صدایی بم گفت:
«من سمت چپ رو می‌گیرم.»
سپس شمشیرش،تزریق گونگ‌میول، را در‌بخواهید غلافش قرار داد.
پس از آن، هنر نابودی خود را به‌قبل کار گرفت، رگ‌های خونی‌اش را منقبض کرد و‌سبز به آرامی شمشیر را با همان غلاف بالا آورد.
تا بتواند در‌فعلی هر لحظه ضربه‌اش‌شناخته را وارد کند.
«هووو.»
پس از تازه کردن‌راستش نفسش، نگاهش به شدت‌دنیای تیز و برنده شد.
درست مانند‌شکست شمشیر پنهان‌جایش در غلافش، گونگ‌میول.
«همه چیز رو‌فعلی تو همین یه‌شناخته ضربه نشون می‌دم.»
از دست راستش که قبضه شمشیر را گرفته‌داشت بود، موج عظیمی از انرژی جریان یافت، کانال‌های خونی‌سریع‌تر ساعدش را تحریک کرد و عضلاتش را منقبض نمود.
سپس تمام قدرتش‌می‌کرد را در نوک‌انتظارش پاهایش جمع کرد.
شمشیری سریع که‌هرج‌ومرج همزمان با بیرون‌سروصدا کشیده شدن، فوران می‌کرد.
تا همه چیز‌فعلی را در آن‌شناخته یک ضربه خلاصه کند.
از میان دستان ارباب فرقه ده هزار‌قرار دست که کنار او بود، موج ضعیفی‌استادی از انرژی در تمام جهات پخش شد.
این قدرت‌تزریق هنر بزرگ‌راستش دفع شیطانی بود.
هوااااک!
در واکنش به آن، موجی بی‌شکل از‌می‌شد انرژی از تمام بدن چون هوی به‌اسم آسمان برخاست و بر محوطه رودخانه مسلط شد.
موج انرژی باعث خروش رودخانه شد‌دیگری و در یک چشم به هم‌شناخته زدن به آن دو نفر منتقل گردید.
«عجب انرژی‌ای!»
«همف!»
در حالی که آن دو‌عنوان نفر جا خورده بودند و‌نشان به چون هوی نگاه می‌کردند.
هوووک!
ناگهان، قامت‌تزریق چون هوی‌راستش ناپدید شد.
به دنبال آن، قطرات آب از‌سروصدا جایی که او ناپدید شده بود‌استاد به هوا پاشید و امواجی ایجاد کرد.
موج کوچکی بود.
اما خیلی زود به موجی خروشان‌دیگری تبدیل شد و باعث شد جریان‌شناخته رودخانه به سمت بالا فوران کند.
رودخانه را‌تزریق از وسط به‌بخواهید دو نیم کرد.
«داره شروع می‌شه؟!»
ارباب شمشیر‌داشت شکسته انرژی‌اش‌وجودی را آزاد کرد.
حضور ضعیفی که در‌بالاتر میان امواج حس می‌کرد، به‌فعلی قلمرو او نفوذ کرده بود.
با سرعتی فوق‌العاده زیاد.
«نابودی خردکننده خلاء.»
پای چپش که در حال آماده‌سازی‌شناخته یک فرم واحد بود، با انرژی‌بزرگ‌تر خشنی یک قدم واقعی به جلو برداشت.
کراک!
لحظه‌ای که کفش چرمی‌اش گل و لای درون آب را لگد کرد و‌چیز در یک آن تا مچ در آن فرو رفت، شمشیری که در دست‌بزرگ‌تر داشت، گونگ‌میول، به سرعت از غلاف بیرون کشیده شد و هوا را شکافت.
تنها یک لحظه بود.
آب خروشان رودخانه به درون‌عنوان شمشیر سریع او مکیده شد‌نشان و مسیر شدیدی را ترسیم کرد.
برای یک‌قدرت لحظه، رودخانه به‌چیز گرداب تبدیل شد.
سپس، نابودی خردکننده خلاء، در حالی که در‌دنیای جریان آب پیچیده شده بود، خلاء را در هم‌فعلی شکست و در یک آن به جلو شلیک شد.
به سمت حضوری‌هرج‌ومرج که درست در‌سروصدا مقابلش قرار گرفته بود!
کواااانگ!
عواقب این برخورد،شهرت تمام منطقه را‌دیگری در بر گرفت.
گل و لای و آب مانند‌انتظارش سونامی از هر طرف به هوا‌بالاتر برخاست و در اطراف رودخانه پراکنده شد.
و در مرکز آن طوفان.
«ایـ... این غیرممکنه...»
ارباب شمشیر‌قدرت شکسته نتوانست حیرتش‌چیز را پنهان کند.
قلبش دقیقاً شکافته شده بود.
او اصلاً ندیده بود‌جایش شمشیر چگونه تاب خورده‌قبل یا چطور حرکت کرده است.
تنها کاری که می‌توانست بکند این بود‌می‌شد که به حریفش، چون هوی، که ناگهان‌اسم در برابر چشمانش ظاهر شده بود، خیره شود.
درست در همان لحظه.
هویریک!
چون هوی پاهایش‌هرج‌ومرج را حرکت داد‌سروصدا و بدنش را چرخاند.
چون هوی که حس کرده بود ارباب‌می‌شد فرقه ده هزار دست از پهلو به‌اسم سمتش هجوم می‌آورد، شمشیرش را بالا برد.
برای یک لحظه،شهرت ردای بلندش به‌دیگری شدت به اهتزاز درآمد.
ارباب شمشیر شکسته با خودش‌بخواهید فکر کرد ردایی که دیدش را‌شهرت مسدود کرده، چقدر روی اعصاب است.
و این‌شکست آخرین فکر‌جایش او بود.
سوییش!
شمشیر پس از یک چرخش، نه تنها قلب ارباب شمشیر شکسته را برید،می‌شد بلکه با ظرافتی تمام، مسیر بلندی را به سمت ارباب فرقه ده هزار دست‌جوخه ترسیم کرد؛ کسی که با دستانی باز، پشت چون هوی را هدف گرفته بود.
نور قرمزی با‌می‌کرد تأخیر، مسیر شمشیر‌انتظارش را دنبال کرد.
بلافاصله پس از آن.
سوااااه!
آب رودخانه که به‌بالاتر آسمان فوران کرده بود،داشت به پایین فرو ریخت.
درست مانند یک آبشار.
تنها پس از آنکه آب‌چشم‌به‌هم‌زدن رودخانه برای مدتی فرو ریخت،اون صحنه درون آن نمایان شد.
چون هوی‌داشت با شمشیری‌وجودی پایین‌افتاده ایستاده بود.
با وجود آبی که به پایین‌دیگری می‌ریخت، حتی یک قطره رطوبت هم‌شناخته روی موها یا ردایش ننشسته بود.
تنها از شمشیری که‌راستش در دست داشت، ماه‌دنیای شکوفه، آب قرمز رنگی—خون—می‌چکید.
اما در طرف‌هرج‌ومرج مقابل، وضعیت حریفانش‌سروصدا کاملاً متفاوت بود.
بدن‌های ارباب شمشیر شکسته و‌عنوان شیطان دو دست تا نیمه‌نشان در رودخانه خروشان فرو رفته بود.
آن‌ها کاملاً بی‌حرکت بودند.
در حالی که بدن‌هایشان در جریان متلاطم‌می‌رفت رودخانه تکان می‌خورد، شروع به خونریزی کرد‌دیگری و آب را به رنگ سرخ درآورد.
«ار... ارباب...!»
«شیطان دو دست‌فعلی و ارباب شمشیر شکسته،می‌شد فقط با یه ضربه!»
«این غیرممکنه!»
رزمی‌کاران فرقه‌تزریق نامتعارف در‌راستش شوک فرو رفتند.
ارباب شمشیر شکسته و‌جایش شیطان دو دست به عنوان‌بیشتر حاکمان بلامنازع ژجیانگ شناخته می‌شدند.
اما حتی پس از آنکه با‌شناخته هم حمله کردند، تنها با یک‌بزرگ‌تر ضربه به اجسادی ترحم‌انگیز تبدیل شده بودند.
این قدرتی‌قدرت از یک کلاس‌چیز کاملاً متفاوت بود.
«اوغ، اوغغ!»
«فرار کنید!»
رزمی‌کاران فرقه‌داشت نامتعارف به‌وجودی سرعت چرخیدند.
این یک واکنش غریزی بود.
درست زمانی‌تزریق که قصد‌راستش فرار داشتند.
«واحد عدالت آسمانی، دشمنا رو...»
کیلین یشمی که او هم‌عنوان مات و مبهوت مانده بود،نشان می‌خواست فرمان فوری صادر کند.
اما پیش از آن.
پابابات!
ناگهان سایه‌هایی‌شکست از تمام جهات‌چشم‌به‌هم‌زدن به بیرون پریدند.
این سایه‌ها، در حالی که سپیده‌دمِ در حال‌استادی طلوع در پشت سرشان بود، رزمی‌کاران فرقه نامتعارف‌دست را که در حال فرار بودند محاصره کردند.
تعدادشان آن‌قدرها هم زیاد نبود.
حدود چهل نفر می‌شدند.
در مقایسه با بیش از‌چشم‌به‌هم‌زدن صد رزمی‌کار فرقه نامتعارف، این‌اون تعداد ناچیز به نظر می‌رسید.
اما رزمی‌کاران فرقه‌فعلی نامتعارف از ترس در‌می‌شد جای خود خشکشان زد.
نیت قتل‌قدرت آن‌ها فوق‌العاده‌بالاتر هولناک بود.
در همان لحظه بود.
«برادر کوچک‌تر!»
زنی از‌داشت میان آن‌ها صدایش‌عنوان را بلند کرد.
زنی که آستین‌های ردایش را پاره‌دیگری کرده بود تا بازوهایش را نشان دهد،می‌شد لبخند درخشانی زد و با خوشحالی گفت:
«همه رو آوردم.»
چون هوی در حالی که‌چشم‌به‌هم‌زدن خون روی ماه شکوفه را با‌همون یک تکان می‌تکاند، با بی‌تفاوتی گفت:
«خیلی زود رسیدید.»
خون سرخ و روشن‌بالاتر در هوا پخش شد‌داشت و روی آب ریخت.
نور ضعیف‌تزریق خورشید روی‌راستش آن منعکس شد.
«رهبر جوخه.»
مرد جوانی در لباس یک دانشمند‌شناخته که کنار او ایستاده بود، با برقی‌خودش سرد در چشمانش لب به سخن گشود.
شمشیری در دست داشت.
«دستورات شما؟»
نگاهش به‌شکست سمت رزمی‌کاران‌جایش فرقه نامتعارف چرخید.
چشمانش مملو‌داشت از روحیه‌وجودی جنگندگی بود.
چون هوی به او نگاه کرد، سپس‌قرار به آرامی لب‌هایش را از هم باز‌استادی کرد و اجازه داد صدایش طنین‌انداز شود:
«کار همه‌شون رو بسازید.»