چپتر 30: فصل 30
0مردی که تازه از دروازه اصلی بیرون آمده‌این بود، رهبر فرقه دروازه ظالم، به تائوئیست جوانی که‌کرده با تحقیر با او حرف زده بود، خیره شد.
اما بعد‌درونی با دیدن منظره‌متخصصان اطرافش جا خورد.
'این دیگه چیه...؟'
دور تا دور تائوئیست جوان، مردهایی‌خاطر با لباس‌های دروازه ظالم ناله می‌کردند یا‌علاوه با وضعیتی اسفناک روی زمین افتاده بودند.
وقتی با‌سرعت عجله وضعیتشان‌یکی را بررسی کرد...
«...!»
حالت چهره‌قتل رهبر فرقه به‌لباس‌هایش شدت تغییر کرد.
کسانی که دور تائوئیست جوان‌جهان افتاده بودند، اعضای تیپ میانی‌چرخان وحشی و شمشیرزن قاتل خون بودند.
'شمشیرزن قاتل خون...'
ذهنش به سرعت درگیر شد.
شمشیرزن قاتل خون‌بدنش یکی از پنج متخصص‌درونی برتر دروازه ظالم بود.
با این حال‌شانشی در کمتر از یک‌شهرتش لحظه زمین‌گیر شده بود.
و آن هم نه به‌پنج تنهایی؛ او در کنار تیپ‌کمتر میانی وحشی سقوط کرده بود.
'این یعنی‌درونی این توله‌سگ حداقل‌متخصصان یه متخصص عالی‌رتبه‌ست!'
درست همان موقع که‌فوران رهبر فرقه در حال‌متورم سبک‌سنگین کردن اوضاع بود...
پوزخند.
لب‌های چون هوی‌درگیر به یک پوزخند‌متخصص گشاد باز شد.
دندان‌های سفیدش در تاریکی نمایان‌متخصصان شد، به رهبر فرقه نگاه‌خاطر کرد و با لحنی گستاخانه گفت:
«تو رهبر فرقه‌ای؟»
ابروهای رهبر فرقه بالا پرید.
از بی‌احترامیِ کسی که خیلی جوان‌تر از او‌این به نظر می‌رسید، نیت قتل از بدنش فوران‌سقوط کرد و لباس‌هایش از نیروی درونی متورم شد.
«توله‌سگ عوضی!»
او که بود؟
یکی از متخصصان برتر در استان‌خاطر شانشی، که در سراسر جهان به خاطر‌علاوه شهرتش به عنوان تیغه چرخان شناخته می‌شد.
علاوه بر این، او رهبر فرقه‌متخصص دروازه ظالم بود که اخیراً قدرتش‌زمین‌گیر را به سرعت گسترش داده بود.
«تو این کار رو کردی؟»
«فکر می‌کنی کار‌بدنش کیه؟ مگه اینکه اون‌درونی چشمات فقط دکور باشن.»
چون هوی با نگاهی ترحم‌آمیز به او‌شهرتش خیره شد، نگاهی که باعث شد پیشانی‌اخیراً رهبر فرقه چین بخورد و رگ‌هایش بیرون بزند.
«اصلاً می‌فهمی کجایی...»
فریادش در‌درونی نیمه راه‌عوضی قطع شد.
تازه حالا ظاهر تائوئیست‌فوران جوان به طور کامل‌متورم در دیدرسش قرار گرفته بود.
ردایی به سیاهی شب، با‌جهان الگوهای قرمزی که مثل خون‌چرخان روی آن پاشیده شده بود.
به خصوص الگوهای آشفته شکوفه‌پنج آلو که روی آستین‌ها گلدوزی‌کمتر شده بود... چشمانش گشاد شد.
'شـ-شکوفه آلو؟'
رهبر فرقه‌قتل با ناباوری نفسش‌لباس‌هایش را حبس کرد.
در تمام دنیا فقط یک‌جهان جا وجود داشت که روی‌چرخان آستین رداهایشان شکوفه آلو داشتند.
'نـ-نگو که تیغه شیطان‌یکی سردچهره و تیپ صحنه‌این وحشی تو ماموریتشون شکست خوردن!'
در حالی که‌متورم با این فکر‌استان لبش را می‌گزید...
«استاد!»
«رهبر فرقه!»
نزدیک به صد رزمی‌کار‌یکی در کنارش ظاهر شدند‌این و هماهنگ زانو زدند.
آن‌ها آخرین گروه از‌عوضی سه نیروی نخبه دروازه ظالم‌جهان بودند؛ تیپ سلطه بر آسمان.
رهبر فرقه به مرد جوانی‌لباس‌هایش که جلوتر از همه بود‌متخصصان نگاه کرد و فریاد زد:
«وقتی این گنده‌کاری‌شانشی داشت بالا می‌اومد،خاطر شما کدوم گوری بودید؟!»
«مـ-متأسفم!»
مرد جوان، سو جونگ-میونگ، شاگرد ارشد دروازه‌شانشی ظالم و رهبر تیپ سلطه بر آسمان،چرخان زیر صدای خشمگین رهبر فرقه به خود لرزید.
او سریع‌قتل سرش را‌فوران خم کرد.
«همین الان دخلش رو می‌آرم.»
رهبر فرقه به‌درگیر پشت سر سو‌متخصص جونگ-میونگ خیره شد.
'این توله‌سگ خیلی ضعیف‌تر از شمشیرزن قاتل‌شانشی خونه، اما با حمله ترکیبی تیپ سلطه‌چرخان بر آسمان، حتی تو فرقه ما هم بی‌رقیبن.'
در دلش پوزخندی زد.
با اینکه سو جونگ-میونگ‌سراسر شاگردش بود، اما هیچ‌عنوان علاقه‌ای به او نداشت.
برای او،سرعت سو جونگ-میونگ فقط‌پنج یک سلاح بود.
نه چیزی‌درونی بیشتر، نه‌عوضی چیزی کمتر.
'هیچ شانسی برای پیروزی‌فوران ندارن، اما حداقل می‌تونم‌متورم قدرت حریف رو بسنجم.'
پس از‌استان پایان محاسباتش،سراسر به حرف آمد:
«پس منتظر‌سرعت چی هستی؟ کارش‌پنج رو تموم کن.»
«بله، قربان!»
با این فرمان سرد، سو جونگ-میونگ‌نیروی و تیپ سلطه بر آسمان هماهنگ‌شانشی فریاد کشیدند و از جا برخاستند.
سو جونگ-میونگ با‌شانشی خشم به چون‌خاطر هوی خیره شد.
«تو دیگه کدوم خری هستی؟»
«توله‌سگ گستاخ! نه تنها تو فرقه ما آشوب‌سراسر به پا می‌کنی، بلکه جرأت می‌کنی با استاد‌می‌شد این‌طوری حرف بزنی؟ اون کله پوکت رو درست می‌کنم!»
با صدای غرش‌مانند‌بدنش سو جونگ-میونگ، چهره شاگردان‌درونی دروازه ظالم روشن شد.
«رهبر تیپ‌استان سلطه بر آسمان‌جهان وارد عمل شد!»
«اگه تیپ سلطه‌درگیر بر آسمان باشه،متخصص حتی اون یارو هم...!»
سو جونگ-میونگ که از تشویق و اعتماد‌شانشی شاگردان غرق در غرور شده بود، شانه‌هایش‌چرخان را صاف کرد و چانه‌اش را بالا گرفت.
'هه هه، اگه اینجا‌فوران مهارت‌هام رو نشون بدم، مقام‌عوضی بعدی رهبر فرقه مال منه.'
درست زمانی‌استان که می‌خواست شمشیرش‌جهان را بیرون بکشد...
'شاید این یه‌درگیر تمرین خوب برای‌متخصص هضم غذام باشه.'
چون هوی در حالی که‌متخصصان حرکات او را تماشا می‌کرد،خاطر نگاهی به افراد اطرافش انداخت.
دویست شاگرد دروازه ظالم که‌لباس‌هایش از ترس می‌لرزیدند و صد‌متخصصان رزمی‌کار که آماده حمله بودند.
این تمام‌استان چیزی بود که‌جهان او حس می‌کرد.
«یه ربع وقت براشون کافیه؟»
با اینکه چهره‌اش‌متورم آرام بود، اما کلماتش‌شانشی لرزه بر اندام می‌انداخت.
دستی به چانه‌اش کشید.
ووش!
تیپ سلطه بر آسمان مثل دسته‌ای‌متخصص از مورچه‌ها به سمت او هجوم‌زمین‌گیر آوردند و شمشیرهایشان را تاب دادند.
«مهم نیست چقدر‌متورم قوی باشی، نمی‌تونی از‌شانشی این آرایش فرار کنی!»
درست زمانی که‌بدنش می‌خواستند حمله ترکیبی‌نیروی خود را آغاز کنند...
قدم.
چون هوی تنها یک قدم‌پنج به جلو برداشت و مهاجمان‌کمتر در قفسه سینه‌شان شوکی احساس کردند.
«گوه!»
ده‌ها نفر به پرواز درآمدند.
«ا-این دیگه چیه...؟»
سو جونگ-میونگ با حیرت تماشا می‌کرد که‌برتر چطور افرادش قبل از اینکه حتی بتوانند‌تنهایی حمله کنند، مانند برگ‌های پاییزی روی زمین می‌افتند.
بوم!
دردی در قفسه سینه‌اش پیچید.
و این‌استان پایان کار‌سراسر او بود.
«...!»
وقتی با قفسه سینه‌ای‌عوضی خرد شده روی زمین‌سراسر افتاد، چشمان رهبر فرقه لرزید.
'فـ-فقط با یه ضربه؟'
عرق سرد از پیشانی‌اش چکید.
به نظر می‌رسید هیچ‌کس دیگری ندیده‌متخصص بود که چه اتفاقی افتاده، اما‌زمین‌گیر او به وضوح شاهد آن بود.
ده‌ها سایه مشت‌متورم که ظاهر شده‌استان و ناپدید شده بودند.
'هوآشان کِی‌قتل همچین هیولایی‌فوران تربیت کرده...؟'
دهانش خشک شد.
«بـ-بهم رحم کن... گوه.»
در همین حین، چون هوی‌متخصصان به از پا درآوردن آن‌ها‌خاطر یکی پس از دیگری ادامه داد.
تیپ سلطه بر آسمان که زمانی به خود می‌بالید،عوضی اکنون سرد و بی‌جان افتاده بود و معدود بازماندگان‌تیغه خشکشان زده بود و حتی نمی‌توانستند به فرار فکر کنند.
همه این‌ها به‌شانشی خاطر حضور کوبنده و‌شهرتش نفس‌گیر چون هوی بود.
«خب پس...»
چون هوی‌درونی سرش را‌عوضی کج کرد.
فلینچ!
شاگردان دروازه ظالم به‌سراسر سرعت سرهایشان را چرخاندند تا‌تیغه از نگاه او دوری کنند.
«فقط صد نفر موندن؟»
او همه‌درونی آن‌ها را با‌متخصصان چشمانش برانداز کرد.
تق.
به آرامی قدمی به‌سراسر جلو برداشت و یک‌عنوان قتل‌عام یک‌طرفه آغاز شد.
«ر-رهبر فرقه!»
«کمکمون کنید!»
شاگردان به سمت‌بدنش رهبر فرقه دویدند و‌درونی برای کمک التماس کردند.
«...بس کن.»
سرانجام، رهبر‌سرعت فرقه قدم‌یکی به جلو گذاشت.
او شمشیر دور کمرش را بیرون‌استان کشید و به چون هوی که‌عنوان در حال نزدیک شدن بود خیره شد.
شینگ—
تیغه شکل عجیبی داشت.
خیلی پهن‌تر از یک‌یکی شمشیر معمولی بود، اما‌این حدود شش اینچ کوتاه‌تر.
رهبر فرقه تیغه را‌عوضی روی شانه‌اش گذاشت و‌سراسر با صدایی بم گفت:
«انگار یه چیزایی بلدی.»
چون هوی که تا آن لحظه‌خاطر مثل یک حشره به او نگاه می‌کرد،علاوه حالا کمی بیشتر علاقه‌مند به نظر می‌رسید.
«پس حداقل از بقیه‌یکی بهتری، نه؟ از یه‌این رهبر فرقه همینم انتظار می‌رفت.»
«چرا یه تائویست از‌عوضی فرقه کوه هوآشان داره‌سراسر به فرقه ما حمله می‌کنه؟»
چون هوی‌قتل خنده آرامی‌فوران سر داد.
نیتش بیش‌استان از حد‌سراسر تابلو بود.
«چیه؟ خودتو‌سرعت زدی به‌یکی اون راه؟»
«...»
چشمان رهبر فرقه تیره شد.
فهمید که چون هوی‌سراسر با آگاهی کامل از‌عنوان همه‌چیز به اینجا آمده است.
«چیزی هست که بخوای؟»
«چی؟ چیزی که‌متورم بخوام؟ نه واقعاً...استان آها! یه چیزی هست.»
چون هوی که طوری حرف می‌زد انگار‌درونی حتی ارزش فکر کردن هم ندارد، ناگهان‌جهان لحنش را عوض کرد و پوزخند زد.
«چیه؟ اگه معقول باشه،سراسر بهت می‌دم. بیا فقط‌عنوان این قضیه رو تمومش کنیم...»
رهبر فرقه سعی کرد مذاکره‌پنج کند، اما طولی نکشید که‌کمتر فهمید این یک اشتباه محض است.
چشمان چون هوی سرد شد.
«سرت رو.»
«...پس جایی برای مذاکره نیست.»
رهبر فرقه با درک اینکه‌پنج متقاعد کردن او غیرممکن است، بلافاصله‌لحظه نیروی درونی خود را آزاد کرد.
«داری یه‌درونی چیز کاملاً واضح‌متخصصان رو می‌گی، نه؟»
پوزخند تمسخرآمیز‌قتل چون هوی‌فوران عمیق‌تر شد.
ابروی رهبر فرقه پرید.
کمی خشمگین شد،درگیر اما به‌سرعت آن‌متخصص را سرکوب کرد.
با چشمانی سرد‌متورم چون هوی و اطرافش‌شانشی را از نظر گذراند.
«تنها اومدی، مگه نه؟»
«حرف قبلیم رو‌شانشی پس می‌گیرم. انگار‌خاطر چشماتم فقط دکورن.»
چون هوی با‌درگیر ترحم به او‌متخصص نگاه کرد و افزود:
«معلومه که تنها‌متورم اومدم. دیگه کی‌استان می‌خواست اینجا باشه؟»
با شنیدن این‌بدنش حرف، لبخندی روی لبان‌درونی رهبر فرقه نقش بست.
«پس، تنهایی.»
چون هوی‌سرعت در جوابش‌یکی لبخند زد.
«چیه؟ فکر‌درونی کردی چون تنهام‌متخصصان می‌تونی منو بکشی؟»
«بیشتر از حد کافیه.»
لبخند رهبر فرقه محو شد.
هوووش!
موج غلیظی‌درونی از انرژی به‌متخصصان بیرون پخش شد.
چشمانش برقی زد و نیروی درونی تکنیک قلب‌متورم چرخان را که در جوانی توسط راهبی گمنام‌شهرتش و طردشده به او ارث رسیده بود، بیرون کشید.
«شانسم بالای هفتاد درصده.»
او با‌سرعت آرامش شانس پیروزی‌اش‌پنج را محاسبه کرد.
حریفش به‌وضوح یک متخصص‌عوضی قدرتمند بود، اما او باور‌جهان داشت که می‌تواند پیروز شود.
او به نیروی درونی تکنیک قلب‌نیروی چرخان و تکنیک تیغه چرخان که باعث‌سراسر شهرتش در شانشی شده بود، اعتماد داشت.
تیغه‌اش را محکم در دست گرفت‌خاطر و درحالی‌که به چون هوی که‌می‌شد بی‌حرکت ایستاده بود نگاه می‌کرد، لبخندی زد.
«از فشار‌سرعت تکنیک قلب‌یکی چرخان خشکش زده.»
اما چیزی‌درونی که نمی‌دانست‌عوضی این بود که—
چون هوی خشکش نزده بود.
او فقط حس می‌کرد‌سراسر اصلاً ارزشش را ندارد که‌تیغه از تکنیک‌های پیشرفته استفاده کند.
«با این حال، یکم‌یکی از بقیه بهتره. از یه‌حال رهبر فرقه همینم انتظار می‌رفت.»
چون هوی‌درونی هاله رهبر فرقه‌متخصصان را ارزیابی کرد.
نیروی درونی او هم از‌لباس‌هایش نظر کمیت و هم از نظر‌استان کیفیت به‌وضوح از زیردستانش برتر بود.
«قطعاً از اون‌شانشی یارو تو گروه‌خاطر تاجران باد پرنده قوی‌تره.»
این قدرت که کمی از‌پنج قدرت تیغه شیطان سردچهره بالاتر‌کمتر بود، باعث شد لباس‌هایش باد کند.
همان‌طور که نیروی درونی‌اش به‌متخصصان داخل تیغه جریان می‌یافت، رنگ‌خاطر آن شروع به تغییر کرد.
این انرژی تیغه بود.
«می‌کشمت.»
رهبر فرقه پایش‌درگیر را به زمین‌متخصص کوبید و جلو پرید.
در یک چشم‌به‌هم‌زدن فاصله‌عوضی را کم کرد و‌سراسر تیغه‌اش را به‌صورت مورب چرخاند.
انرژی تیغه‌قتل به یک برش‌لباس‌هایش باد تبدیل شد.
سووووش!
گرداب عظیمی شکل گرفت.
این «درخشش چرخان»متورم بود، سریع‌ترین و برنده‌ترین‌شانشی حرکت تکنیک تیغه چرخان.
همان‌طور که برش باد هوا‌لباس‌هایش را می‌بلعید و نزدیک می‌شد، چون‌استان هوی کف دستش را بالا آورد.
در آن لحظه، رهبر‌سراسر فرقه با این فکر که‌تیغه پیروز شده است، لبخند زد.
جرنگ!
جرقه‌ها به پرواز درآمدند.
«...!»
چشمان رهبر فرقه گشاد شد.
کف دست سفید چون هوی با‌متخصص بی‌خیالی تمام، تیغه‌ای را که با‌زمین‌گیر انرژی پوشیده شده بود، گرفته بود.
«درخشش چرخان بود، نه؟»
چشمان چون هوی هلالی شد.
«نسبت به قدرت واقعیش‌سراسر یکم زیادی پر زرق‌عنوان و برقه، فکر نمی‌کنی؟»
«حرومزاده!»
رهبر فرقه‌درونی لبش را‌عوضی گاز گرفت.
او تمام نیروی درونی‌اش‌فوران را در ضربه دیگری ریخت‌عوضی و دوباره تیغه را چرخاند.
وووش—
چون هوی‌سرعت کمرش را چرخاند‌پنج و جاخالی داد.
اما رهبر فرقه انتظارش را داشت‌استان و سعی کرد تیغه‌اش را بچرخاند‌عنوان تا «برش خلأ چرخان» را اجرا کند.
جرنگ!
کف دست‌استان چون هوی به‌جهان تیغه برخورد کرد.
«آخ!»
نیرو در طول بازویش‌عوضی بالا رفت و چهره رهبر‌جهان فرقه را در هم کشید.
اما هنوز تمام نشده بود.
چون هوی مچ دست‌سراسر او را گرفت و با‌تیغه یک حرکت آن را چرخاند.
تق!
دستش در‌درونی جهتی غیرطبیعی‌عوضی خم شد.
«آآآآخ!»
رهبر فرقه با‌شانشی فریادی از درد،خاطر تیغه‌اش را انداخت.
بوم—
در یک چشم‌به‌هم‌زدن، حملات پی‌درپی او‌استان را در حالی رها کرد که مچ‌تیغه پیچ‌خورده‌اش را گرفته بود و ناله می‌کرد.
«چطور تونستی برش خلأ‌فوران چرخان رو فقط با‌متورم یه حرکت دست خنثی کنی...»
«حرکت دست؟استان فقط یه تکون‌جهان کوچیک مچ بود.»
چون هوی‌سرعت با بی‌خیالی‌یکی حرف می‌زد.
اما چهره‌درونی رهبر فرقه پر‌متخصصان از شوک بود.
«فـ-فقط یه تکون کوچیک؟»
«استفاده از ساطور قصابی برای‌جهان کشتن یه مرغ... آها، وایسا.چرخان تو حتی یه مرغم نیستی.»
لحن تمسخرآمیز چون‌درگیر هوی، غرور رهبر فرقه‌برتر را در هم شکست.
اما او نمی‌توانست چیزی بگوید.
همان یک تبادل ضربه،فوران تفاوت مهارتشان را به‌طرز‌متورم دردناکی آشکار کرده بود.
«نمی‌تونم ببرم.»
شانس هفتاد درصدی که‌یکی به آن باور داشت،این مثل مه محو شد.
او با چهره‌ای رنگ‌پریده به چون هوی خیره‌سراسر شد، به دنبال راهی برای زنده ماندن گشت و‌علاوه به فرقه‌ای که از او حمایت می‌کرد اشاره کرد.
«پـ-پشت سر‌قتل من قلعه‌فوران شبح سفید ایستاده.»
«خودم می‌دونم.»
«می‌دونی؟!»
رهبر فرقه‌درونی مات و‌عوضی مبهوت شد.
«پس چرا‌قتل داری این‌فوران کارو می‌کنی؟»
«درست حرف بزن. خودت اینو‌جهان شروع کردی، و به خاطر‌چرخان همینه که این اتفاق افتاد.»
«اگه منو‌سرعت بکشی، قلعه شبح‌پنج سفید ولت نمی‌کنه.»
«چطوری مثلاً؟»
«فرقه کوه هوآشان‌بدنش هر چقدرم قوی‌نیروی باشه، قلعه شبح سفید...»
«واقعاً؟ به نظر جالب میاد.»
چون هوی طوری لبخند‌یکی زد که انگار از‌این این ایده استقبال می‌کرد.
رهبر فرقه‌درونی با وحشت‌عوضی فریاد زد:
«تـ-تو یه روانی هستی!»
«روانی، هان؟استان کلمه آشناییه.سراسر ولی می‌دونی چیه؟»
چون هوی نیروی‌درگیر درونی را به‌متخصص کف دستش هدایت کرد.
«هر کی‌درونی اینو بهم‌عوضی گفته، مرده.»
لباس‌هایش باد کرد.
بوم!
صدای انفجار بلندی طنین‌انداز شد.
سپس، رهبر فرقه خون و تکه‌های‌استان اندام داخلی‌اش را از دهان بیرون‌عنوان ریخت و نور از چشمانش رفت.
«همونجا یه کم منتظر بمون.»
چون هوی به مرد در حال‌خاطر مرگ نگاه کرد و چند کلمه‌می‌شد برای راحت‌تر کردن رفتنش اضافه کرد:
«بقیه رو هم می‌فرستم پیشت.»