چپتر 588: فصل ۵۸۸
0لکس روی صندلیِ دفترش نشست و گذاشت برای لحظه‌ای عمیق‌تر شدنِ ارتباطش‌یعنی با سیستم را حس کند. یک اسکنِ سریع از مهمان‌خانه به او نشان‌چرا داد که همه‌چیز روبه‌راه است، یا دست‌کم تا جایی که می‌شد روبه‌راه است.
نمی‌شد ۱۰۰ میلیون نفر را در فضایی کوچک جا داد و گسترهٔ بی‌پایانی از چادرها‌وگرنه بخشِ زیادی از محوّطهٔ مهمان‌خانه را پوشانده بود. با حضورِ این‌همه آدم، مشکلاتِ دیگری هم‌بعد پیش می‌آمد که بسیاری از آن‌ها قابلِ مدیریت بود، اما برخی کاملاً غیرقابلِ قبول بود!
دعواها، بحث‌ها و درگیری‌های کوچک مدام در میانِ جمعیت درمی‌گرفت که تا وقتی‌مشکلاتی بالا نمی‌گرفت و به‌موقع حل می‌شد، لکس خیلی به آن‌ها اهمیت نمی‌داد. چیزی‌داشت که لکس اصلاً تحملش را نداشت، ادرار و مدفوع در ملأ عام بود!
به تک‌تکِ چادرها یک بخشِ جداگانه اضافه شده بود تا امکاناتی فراهم شود که از چنین وضعیتی جلوگیری کند، با این حال برخی‌مشکلی همچنان اصرار داشتند در هوای آزاد خودشان را راحت کنند. با اینکه تیمِ نگهبانی دربارهٔ چنین مسائلی سخت‌گیر بود، اما آن‌قدر که لکس‌امپراتور می‌خواست سخت‌گیری نکرده بود. تنها یک اخطار به تک‌تکِ پناهندگان داده شد که یعنی باید قوانین را رعایت می‌کردند، وگرنه از مهمان‌خانه اخراج می‌شدند!
او حتی با بچه‌های مهدکودکِ سفینه‌اش هم چنین مشکلی نداشت، پس چرا‌یعنی آدم‌های کاملاً بالغ چنین مشکلاتی داشتند؟ خوشبختانه برای آن‌ها و برای وجدانِ‌مشکلی لکس، هیچ‌کس بعد از دریافتِ اخطار، آن را به چالش نکشید. دست‌کم فعلاً.
بخش‌های دیگرِ مهمان‌خانه هم مشکلاتِ جزئیِ خود‌اخطار را داشت، اما لکس فعلاً نمی‌خواست روی آن‌ها‌وگرنه تمرکز کند. سرانجام جوتون را به دفترش فراخواند.
امپراتور وارد شد، بی‌آنکه هیچ نشانه‌ای از فشاری که در چند هفتهٔ گذشته‌مشکلاتی تحمل کرده بود در چهره‌اش نمایان باشد. انگار تازه از حمامِ بهاری بیرون آمده‌نمی‌خواست بود و لباس‌هایش حتی یک چروک هم نداشت. وقارش شاهانه و برازندهٔ جایگاهش بود.
در نگاهِ اول، همه‌چیز همان‌طور بود که باید باشد. اما همین‌یعنی موضوع به‌خودیِ‌خود بزرگ‌ترین نشانه بود که اتفاقِ غیرعادی‌ای در جریان است.سفینه‌اش جوتون با وجودِ جایگاهش، همیشه در برابرِ مهمان‌خانه‌دار بی‌نهایت فروتن بود.
از آنجا که لکس می‌دانست او در بهترین وضعیتِ روحی‌پناهندگان قرار ندارد، بی‌درنگ واردِ حالتِ فلو شد. حدس می‌زد که‌حتی این دیداری است که باید با احتیاطِ فراوان مدیریتش کند.
مهمان‌خانه‌دار با صدایی که مثلِ همیشه آرام و‌پناهندگان تسکین‌دهنده بود گفت: «عذرخواهی می‌کنم که این‌قدر منتظرتون‌اخراج گذاشتم. چند کارِ فوری وقتم رو گرفته بود.»
«اختیار دارید، مهمان‌خانه‌دار. من گستاخی کردم که ناگهان بی‌خبر اومدم.چرا لطفاً رفتارِ عجولانه‌م رو ببخشید. اگه وضعیت این‌قدر اضطراری نبود،نکشید مثلِ دفعاتِ قبل از دستیارتون می‌خواستم یه وقتی برام تنظیم کنه.»
«اگه موضوع فوریه، پس‌می‌خواست نباید تأخیر کنیم. لطفاً‌اخطار بفرمایید چطور می‌تونم کمکتون کنم.»
امپراتور شیئی آشنا را از انگشترِ فضایی‌اش بیرون آورد و به مهمان‌خانه‌دار داد. مهمان‌خانه‌دار بی‌آنکه‌رعایت هیچ تغییری در چهره‌اش نشان دهد، آن را گرفت و با دقت بررسی کرد. می‌دانست‌وجدانِ این چیست، چون پیش‌تر هم یکی از آن‌ها را گرفته بود. نامه‌ای از هنالی بود.
مهمان‌خانه‌دار از جوتون‌می‌خواست پرسید: «می‌دونید موضوعِ‌تنها این نامه چیه؟»
جوتون گفت: «نمی‌تونم تمامِ محتویاتش رو حدس بزنم، اما‌مشکلی دست‌کم از بخشی از اون خبر دارم. می‌تونید جوابتون‌دریافتِ رو به من بدید تا از طرفِ شما بفرستمش.»
مهمان‌خانه‌دار تنها سر تکان داد و دست به‌سوی نامه‌بازکنِ مهمان‌خانه‌دار برد که مرتب سمتِ راستِ‌می‌کردند میزش گذاشته شده بود. تک‌تکِ حرکات و رفتارهای مهمان‌خانه‌دار سرشار از آرامش و خونسردی بود. حتی‌بعد وقتی با نامه‌بازکن مُهرِ نامه را باز کرد، هیچ شتاب یا اضطرابی در او دیده نمی‌شد.
با باز شدنِ مُهر، نامه‌می‌خواست همچون طوماری گشوده شد و محتویاتش‌داده را پیشِ روی مهمان‌خانه‌دار نمایان کرد.
زبانش عجیب و نامفهوم بود، اما‌تنها در عینِ حال لکس می‌توانست حتی‌قوانین بی‌نیاز از مترجمِ جهانی‌اش آن را بخواند.
جنابِ مهمان‌خانه‌دار،
امیدوارم این نامه به‌موقع به دستِ شما برسد. دو موضوعِ مهم و یک اعلان وجود دارد که‌اخراج ناچارم از طریقِ این نامه به اطلاعِ شما برسانم: مشارکتِ شما در تلاش‌های جنگیِ فوگان، پرداختِ معوقه‌تان‌نکشید برای ورود به قلمروی خاستگاه، و در پیِ آن، واجدِ شرایط شدنتان برای شرکت در تورنمنتِ قهرمانانِ هنالی.
نخست، به اطلاعِ من رسیده است که به‌دلیلِ موضعِ بی‌طرفانهٔ سازمانِ شما، تمایلی به مشارکتِ مستقیم در تلاش‌های جنگیِ فوگان ندارید. با این حال، هنالی دستورالعملی برای تمامِ تمدن‌ها و سازمان‌های دارای‌بعد رتبهٔ واجدِ شرایط، و همچنین مهمانانِ میان‌قلمرویی صادر کرده است. این یک درخواست نیست، بلکه شرطی است که باید از سوی کسانی که مایل‌اند به حضور در قلمروی خاستگاه ادامه دهند، برآورده شود.بیرون بنابراین، مشارکتِ شما حیاتی است و سرپیچی از آن پیامدهای ناگواری در پی خواهد داشت. گرچه سرورانِ دائو از مشارکتِ شخصی معاف‌اند، اما باید نیروی کافی برای نمایندگیِ شما و سازمانتان فرستاده شود.
دوم، هرچند سوابقِ ما ورودِ شما به این قلمرو را ثبت نکرده‌اند، اما به‌روشنی نشان می‌دهند که هزینهٔ لازم برای‌مهدکودکِ ورود به قلمروی خاستگاه از جانبِ شما پرداخت نشده است. اکیداً توصیه می‌کنم با پرداختِ بدهی‌های معوقه‌تان، برای اصلاحِ وضعیتِ غیرقانونیِ‌تمرکز کنونیِ خود در قلمروی خاستگاه بی‌درنگ اقدام کنید. کوتاهی در این امر بدونِ شک منافعِ شخصی‌تان را به خطر خواهد انداخت.
در نهایت، پس از کسبِ وضعیتِ قانونی، مهمان‌خانهٔ نیمه‌شب واجدِ شرایط خواهد بود تا یک یا چند‌بعد نماینده به تورنمنتِ قهرمانانِ هنالی بفرستد. این تورنمنت سنتی باشکوه با پاداش‌های فراوان و مخاطبانی گسترده، حتی‌بی‌آنکه فراتر از قلمروی خاستگاه است و از این رو برای ترویجِ کسب‌وکارِ شما گزینه‌ای بی‌نقص به شمار می‌رود.
افزون بر این، به استحضار می‌رساند که پیشنهادِ شما مبنی بر استفاده از‌قوانین مهمان‌خانهٔ نیمه‌شب برای تلاش‌های جنگیِ هنالی و دیگر فعالیت‌ها موردِ بررسی قرار گرفته‌بالغ است. امکانِ میزبانیِ مسابقهٔ کشتارِ فوگان در محلِ شما در محدودهٔ احتمالات قرار دارد.
منتظرِ پاسخِ شما هستم،
کلاوس.
در گذشته نامه‌ای از این دست لکس را می‌ترساند و حتی برایش‌بالغ دردسر درست می‌کرد. اما حالا تنها با خود فکر می‌کرد که آیا‌جزئیِ یکی از رؤیاهایی که دیده بود ربطی به این موضوع داشت یا نه.