چپتر 613: فصل 613

لکس در سکوت تماشا کرد که پاول با هیجان با تبلتش‌برسد​ کار می‌کند. گاهی این مرد به‌شدت حرفه‌ای بود، اما در مواقعِ‌نیمه‌شب​ دیگر و به‌ویژه وقتی پای پورسانتِ خودش در میان بود، می‌توانست ذوق‌زدگی

لکس با وجودِ آشفتگی‌اش، در کمالِ‌می‌خواست​ خونسردی جواب داد: «خدماتِ شما همیشه‌کارها​ بی‌نقص بوده. دلیلی ندارم که برنگردم.»

مالک اطمینان داد: «می‌دونم کمی عجله دارید، اما مایلید معرفیِ درستی از فروشگاه داشته باشم؟ چه‌بسا به بعضی از‌چیزی​ سؤالاتتون جواب بده. یا اگه کارهای دیگه‌ای دارید، می‌تونیم یک‌راست بریم سرِ اصلِ مطلب، و بعداً هر سؤالی داشتید‌کند​ از پاول بپرسید. اون تو دیدارِ بعدی‌تون دانش و اختیاراتِ لازم برای جواب دادن به شما رو خواهد داشت.»

لکس به مبلی در آن نزدیکی اشاره کرد و‌فنونِ​ گفت: «بفرمایید بنشینید. با اینکه عجله دارم، اما نه‌دنبالش​ در این حد که نتونم برای یه گپِ ساده بشینم.»

این اواخر ولما به‌خاطرِ حرفهٔ جدیدش و همچنین مسئولیتِ سنگینی که مهمان‌خانه‌دار بر دوشش گذاشته بود، به‌شدت‌اخیراً​ سرش شلوغ شده بود. اگر می‌خواست در کنارِ حفظِ اشتیاقش به شایعه‌پردازی به همهٔ آن کارها برسد،‌همان​ به صد بدل از خودش نیاز داشت. بنابراین، اخیراً تمامِ توجهش را به همین معطوف کرده بود.

به کتابخانهٔ نیمه‌شب رفت و تعدادی از بهترین فنونِ شبیه‌سازیِ موجود را پیدا کرد. هیچ‌کدام دقیقاً همان‌دقیقاً​ چیزی نبودند که دنبالش می‌گشت، اما می‌توانستند نیازهای اولیه‌اش را، هرچند به‌سختی، برآورده کنند. اما سطحِ تزکیه‌اش‌پایین​ برای بهترین فنون بیش از حد پایین بود، برای همین دست‌به‌کار شد تا این مشکل را برطرف کند.

بی‌وقفه تزکیه می‌کرد و حتی به برکهٔ روح که هری ساخته بود‌پیدا​ سر زد. این برکه کمکش کرد قدرتِ روحش را دقیقاً به‌اندازه‌ای بالا ببرد‌برآورده​ که بتواند یکی از ابتدایی‌ترین اما کارآمدترین فنونِ شبیه‌سازی را به کار ببندد.

این فن شاملِ جدا کردنِ تکهٔ کوچکی از روح و ذخیرهٔ آن درونِ یک گنجینهٔ به‌اندازهٔ کافی قوی می‌شد. این گنجینه نمی‌توانست‌نیمه‌شب​ هر شیءِ تصادفی‌ای باشد، بلکه باید گنجینه‌ای می‌بود که مشخصاً برای همین هدف طراحی شده باشد. به‌محضِ اینکه روح در آن ذخیره‌سطحِ​ می‌شد، می‌شد سنگ‌های روح را به گنجینه اضافه کرد تا بدلی از انرژیِ روحی شکل بگیرد که کاملاً تحتِ کنترلِ بدل بود.

این بدل نیمی از قدرتِ یک فانی را داشت، اما در غیر این صورت کاملاً قادر بود یک انسانِ عادی را‌معطوف​ شبیه‌سازی کند. برای اهدافِ ولما همین کافی بود، چرا که تنها کاری که بدل باید می‌کرد، توجه به شایعات و تدوینِ خبرنامه‌به‌سختی​ بود، در حالی که خودِ ولما روی بالا بردنِ سطحِ تزکیه‌اش تمرکز می‌کرد. برای این کار واقعاً به قدرتِ چندانی نیاز نداشت.

افزون بر این، تا زمانی که در محدودهٔ مشخصی قرار‌تعدادی​ داشتند، تمامِ اطلاعاتی که بدل دریافت می‌کرد بی‌درنگ با روحِ‌نبودند​ اصلی به اشتراک گذاشته می‌شد، بنابراین واقعاً مشکلی در میان نبود.

اما درونِ اتاقِ مراقبه، ولما ناگهان با وحشت چشمانش را باز کرد‌پیدا​ و به‌سرعت به دورِ تزکیه‌اش پایان داد. او به‌تازگی خبرِ مهمی دربارهٔ‌به‌سختی​ شخصی دریافت کرده بود که مهمان‌خانه‌دار سپرده بود حواسش به او باشد.

گارلین، ماری که برندهٔ‌می‌خواست​ مسابقهٔ ماهیگیری شده بود، در‌همهٔ​ سیارهٔ مادری‌اش ترور شده بود!