چپتر 232: تأمینِ مالیِ فعالیت‌ها
0سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون... ظاهراً نقشه‌های مهمی در سر‌اوگ داشت... لومیان سرانجام به نیتِ واقعیِ آقای کِی از‌ربط ترغیبِ او به پیوستن به یک باند پی برد.
سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون — که آن هم سازمانی‌آرتوآ مخفی بود — به نظر می‌رسید با رقابت‌ربط بر سرِ ایمان و اوضاعِ تریر ارتباط داشته باشد.
کنجکاوی در وجودِ لومیان‌حمایتِ برانگیخته شد و پرسید:آرتوآ «سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون دقیقاً چیه؟»
لومیان هرچه بیشتر می‌فهمید، بیشتر به‌کردیم انجامِ کارهایی تمایل پیدا می‌کرد که‌این‌طور تأییدِ گاردنر مارتن را جلب کند.
آقای کِی خنده‌ای کرد و گفت: «بذار گاردنر مارتن‌آرتوآ خودش روشنت کنه. اگه قبل از اینکه اونا چیزی بهت‌خش‌دار بگن از اوضاعشون خبر داشته باشی، احتمالاً متوجهِ مشکلی می‌شن.»
لومیان در حالی که متفکرانه سر تکان می‌داد، با خود اندیشید: پس‌زبان یه پسرِ سادهٔ روستاییِ تحتِ تعقیب مثلِ منو پیدا کردی تا جاسوس بشه؟این یکی رو می‌خواستی که سابقه‌ش پاک باشه و از پایین‌ترین طبقه اومده باشه؟
افکارش به سمتِ شیءِ مرموزی رفت که گاردنر مارتن از طریقِ کریستوی موش به تریر قاچاق‌ربط کرده بود، و همچنین حمایتِ باندِ ساوآ از اوگ آرتوآ. لومیان پس از دو ثانیه تأمل،پیش شکِ خود را به زبان آورد: «ممکنه نقشهٔ سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون به اوگ آرتوآ ربط داشته باشه؟»
آقای کِی با صدایی خش‌دار جواب‌کردیم داد: «طبقِ اطلاعاتی که ما جمع کردیم،سپس این فقط یه بخشه، نه بخشِ اصلی.»
که این‌طور... لومیان سپس پیش از آنکه ادامه دهد، بحثِ‌ثانیه «مردمِ آینه» را پیش کشید: «انگار گاردنر مارتن می‌دونست شیئی‌جواب که داده کاروانِ قاچاق بیاره، ممکنه همچین حادثه‌ای رو رقم بزنه.»
آقای کِی لحظه‌ای ساکت شد و بعد گفت: «شک ندارم اون شیء اهمیتِ‌آورد خیلی زیادی داره. این مسئله‌ایه که خودت باید ازش سر دربیاری. نگران نباش.فقط سازمانِ سپیده‌دمِ ما تو پاداش دادن دست‌ودلبازه. وقتش که برسه، می‌تونی هر درخواستی بکنی.»
درست همان موقع که لومیان می‌خواست در دلش‌آرتوآ بگوید «کمکم کنید خواهرم رو زنده کنم»، آقای کِی‌صدایی اضافه کرد: «تا جایی که در توانِ من باشه.»
خیلی رک و راست... اگه واقعاً عضوِ رسمیِ سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون بشم و به اطلاعاتِ مربوطه‌شون دست پیدا کنم، بی‌شک امتیازاتِ خاصی بهم می‌دن. در عوض، می‌تونم از‌همچین سازمانِ سپیده‌دم هم پاداش بگیرم. آره... این کار یه جورایی پیش بردنِ مأموریتِ خانمِ شعبده‌باز هم هست. اون منو که دارندهٔ کارتِ آرکانای صغیرم رد نمی‌کنه... همچین «مزایایی» خیلی‌بکنی کمیابه؛ اینکه برای یه کار سه تا پاداش بگیری... لومیان در حالی که بی‌صدا آه می‌کشید، با خود فکر کرد اگر هم دستِ رد به سینه‌اش بزنند، اهمیتی ندارد.
«الان برای کارای‌کرده آینده‌ام به کمی‌باندِ تأمینِ مالی نیاز دارم.»
هدف از این بودجه، افزایشِ‌باندِ قدرتِ شخصیِ لومیان و ایجادِ‌تأمل «پایه‌ای محکم» برای انجامِ مأموریت بود.
آقای کِی سر تکان داد: «مشکلی نیست. بعداً ۱۰,۰۰۰ثانیه ورل‌دور بهت می‌دم. این یکی از مزایای پیوستنِ رسمی‌خش‌دار به سازمانِ سپیده‌دمِ ما و شرکت تو یه مأموریتِ پرخطره.»
در اینتیس، «مزایا» اصطلاحی‌اطلاعاتی رایج بود که امپراتور روزل‌بخشه آن را ابداع کرده بود.
خیلی دست‌ودلبازانه است... در آن لحظه، از خود‌اوگ پرسید آیا باید دنبالِ سازمان‌های سرّیِ بیشتری شبیهِ این‌ربط بگردد تا فقط از مزایای عضویتِ بیشتر لذت ببرد.
آقای کِی از جایش برخاست، دستانش‌ساوآ را از هم باز کرد و‌زبان آرام شروع به چرخیدن دورِ لومیان کرد.
همان‌طور که قدم می‌زد، با لحنی پرهیبت‌اوگ گفت: «سرورِ من همون وجودِ عظیمیه که‌ممکنه این جهان رو آفریده، پدرِ همهٔ جانداران.»
«همهٔ ما از وی سرچشمه‌جمع می‌گیریم و جوهرهٔ الهی‌ای رو‌بخشِ که بهمون بخشیده درونمون داریم.»
«الوهیت درونِ هر جانداری هست و هیچ‌کس ذاتاً نجیب‌تر‌آرتوآ از دیگری نیست. ما جایگاهمون رو بر اساسِ نزدیکیمون‌صدایی به سرورمون و تواناییمون تو پذیرشِ آموزه‌های وی متمایز می‌کنیم.»
«از طریقِ همین الوهیتِ مشترکه که می‌تونیم معجون بخوریم،ثانیه با آزمون‌ها روبه‌رو بشیم و قدرتِ الهیِ بیشتری جمع کنیم.جواب در نهایت، می‌تونیم به فرشتگانی در خدمتِ سرورم تبدیل بشیم...»
داره موعظه می‌کنه؟ لومیان بی‌اختیار حس کرد شباهت‌هایی میانِ حرف‌های آقای کِی و داستانِ‌ممکنه خانمِ شعبده‌باز دربارهٔ آفریدگارِ نخستین — قدیمی‌ترین — وجود دارد که تکه‌تکه شد و‌بخشِ ویژگی‌های فرابشریِ مختلفی را پدید آورد. به نظر می‌رسید هر دو جوهره‌ای مشترک دارند.
این موضوع باعث شد‌اطلاعاتی شک کند که آفریدگارِ راستینِ‌بخشه سازمانِ سپیده‌دم همان قدیمی‌ترین است.
پس از نزدیک به پانزده دقیقه، آقای کِی موعظه‌اش‌آرتوآ را به پایان رساند و با کشیدنِ دست از بالا‌خش‌دار به پایین، چپ و راست، صلیبی روی سینه‌اش رسم کرد.
«ستایش بر تو باد، ای آفریدگارِ‌ساوآ همه‌چیز. ستایش بر تو باد، که‌زبان بارِ گناهانِ جهان رو به دوش می‌کشی.»
لومیان هم همین کار‌حمایتِ را کرد و کلماتِ ستایش‌آمیزِ‌ثانیه خودش را به زبان آورد.
آقای کِی‌داد سپس به معرفیِ‌جمع سازمانِ سپیده‌دم پرداخت.
«ما در حالِ حاضر در مجموع هفت قدیس‌اوگ و بیست‌ودو غیب‌گو داریم که هر کدوم با نامِ‌ربط رمزِ الفبایی مشخص شدن و تو مکان‌های مختلف پراکنده‌اند...»
یعنی هنوز ۲۱ نفرِ دیگه به قدرتمندیِ آقای کِی وجود دارن؟ قدیس‌ها‌زبان نیمه‌خدایانِ ردهٔ ۴ و ردهٔ ۳ با الوهیت هستن. و کلاً هفت‌کردیم تا از اونا تو سازمانِ سپیده‌دم هست؟ لومیان از این افشاگری جا خورد.
سازمانِ سپیده‌دم بسیار‌همچنین سهمگین‌تر از چیزی‌ساوآ بود که پیش‌بینی می‌کرد!
در موردِ اینکه آیا شخصیت‌هایی در سطحِ فرشتگان‌فقط هم وجود دارند یا نه، آقای کِی چیزی‌ادامه نگفت و لومیان را در شگفتی باقی گذاشت.
آقای کِی با پایان دادن به معرفی‌اش، انگشتِ اشارهٔ دستِ‌ثانیه راستش را با دستِ چپ گرفت و آن را کَند. سپس‌داد انگشت را که از آن خون می‌چکید، به سمتِ لومیان انداخت.
«تو مواقعِ‌کرده نیازِ شدید‌حمایتِ ازش استفاده کن.»
لومیان انگشت را که خونش از قبل در‌آرتوآ حالِ لخته شدن بود گرفت و دردِ شبحی‌ای را‌صدایی که پیش‌تر تجربه کرده بود، در خیالش مجسم کرد.
اگرچه در نبرد از درد یا جراحت نمی‌ترسید و‌بخشه در صورتِ لزوم می‌توانست بی‌درنگ به خودش خنجر بزند، اما‌مردمِ نمی‌توانست مانندِ آقای کِی بی‌دلیل یکی از انگشتانش را بکند.
در عرضِ چند لحظه، انگشتِ تازه‌ای‌باندِ از دستِ آقای کِی جوانه زد‌شکِ که پوستش روشن و بی‌عیب‌ونقص بود.
از آنجا که گردهمایی برای ساعتِ ۹ شب برنامه‌ریزی شده بود، لومیان ۱۰۰۰۰آورد ورل‌دور را برداشت و راهیِ کتابخانهٔ مجلاتِ قدیمیِ سایکیک شد؛ ساختمانی مجلل، سفیدِ مایل‌به‌خاکستری‌بخشه و شش‌طبقه واقع در خیابانِ شِر، پلاکِ ۱۹. تا ساعتِ ۶ عصر همان‌جا ماند.
سپس، با فراغِ بال رستورانی در‌ساوآ آن حوالی پیدا کرد و ۲زبان ورل‌دور برای یک وعدهٔ غذاییِ ارزان‌قیمت پرداخت.
این وعده شاملِ یک بطری شرابِ‌کردیم قرمزِ معمولی، یک کاسه سوپ، سه نوع‌سپس غذا، یک دسر و نانِ نامحدود بود.
لومیان از منوی ارائه‌شده غذاهایش را انتخاب‌ساوآ کرد و سوپِ گوشتِ گاو، گوشتِ خرگوشِ‌آورد پخته و یک پرس گل‌کلمِ تنوری سفارش داد.
با آغازِ گردهمایی، لومیان که از قبل زهرِ عقرب را در‌شکِ اختیار داشت، خونِ هیولای آبزی، فلس‌های سمی و سایرِ اقلامی را‌اطلاعاتی که به کارش نمی‌آمدند فروخت و ۱۰۰ ورل‌دور به دست آورد.
تا به اینجا، او در مجموع ۱۴۷۱۰اوگ ورل‌دور و ۲۴ کوپه پولِ نقد جمع‌آوری کرده‌نقشهٔ بود که بیشترش از لطفِ آقای کِی بود.
این موضوع او را سرشار از‌کردیم اطمینان کرد که می‌تواند ۳۰۰۰۰ ورل‌دورِ‌این‌طور باقی‌مانده را در مدت‌زمانِ کوتاهی جمع کند.
اگه یه کم از این‌ور قرض می‌گرفت‌ساوآ و یه کم از اون‌ور کش می‌رفت، با‌ممکنه غنائمِ جنگی رو هم رفته پولش جور نمی‌شد؟
کمی پیش از ساعتِ‌حمایتِ ۱۱ شب، لومیان به‌آرتوآ بازارِ محلهٔ نجیب‌زاده بازگشت.
روهر و میشل، ساکنانِ طبقهٔ سوم که از راهِ فروشِ عکس‌های‌شکِ زنانِ خیابانی در نزدیکیِ ایستگاهِ قطارِ بخارِ سوهیت امرارِ معاش می‌کردند،اطلاعاتی داشتند کیسهٔ پارچه‌ایِ کتان و برآمده‌ای را از پله‌ها بالا می‌کشیدند.
لومیان نگاهِ کنجکاوانه‌ای به آن‌جمع زوجِ موسفید انداخت و با‌بخشِ کمی گیجی پرسید: «این‌وقتِ شب؟»
می‌دانست که روهر و میشل پاره‌وقت زباله‌گردی هم می‌کنند، چون پیش‌تأمل از این چند باری با آن‌ها روبه‌رو شده بود. با این‌طبقِ حال، به یاد داشت که کارشان معمولاً تا ساعتِ نُه تمام می‌شد.
روهر که لباس‌های ژنده‌ای به تن داشت و کمی قوز کرده بود، لبخندی زد و‌نقشهٔ با اندکی خوشحالی جواب داد: «امشب، دفترِ نمایندهٔ مجلس یه ضیافتِ جشن برگزار کرده بود و‌سپس کلی زبالهٔ باارزش دور ریختن. ما هم اون‌قدر موندیم تا کیسه‌ها دیگه جا نداشتن، بعد برگشتیم.»
دفترِ نمایندهٔ مجلسِ محلهٔ بازار داشت انتخابِ اوگ آرتوآ‌ثانیه رو جشن می‌گرفت؟ لومیان نامحسوس سر تکان داد و‌خش‌دار از کنارِ زوجِ سالخورده گذشت و راهیِ اتاقِ ۲۰۷ شد.
پیش از روشن کردنِ چراغِ کاربیدی، متوجهِ کاغذِ سفیدی شد که‌اصلی به‌شکلِ مربع تا خورده و روی میز قرار داشت و زیرِ نورِ‌می‌دونست کم‌رنگِ مهتابِ زرشکی که از پنجره به داخل می‌تابید، روشن شده بود.
با دیدنِ کاغذی که مرتب تا‌باندِ شده بود، لومیان شک کرد که‌شکِ نامه‌ای از طرفِ خانمِ شعبده‌باز باشد.
فرمولِ معجونِ آتش‌افروز؟ یعنی قبل از اینکه برسم، به نامه‌رسان گفته فرمولِ معجونِ آتش‌افروز رو اینجا بذاره؟ این‌قدر مطمئنه‌جواب که می‌تونم عضوِ رسمیِ سازمانِ سپیده‌دم بشم؟ یا می‌خواد چیزِ دیگه‌ای بهم بگه؟ این افکار در حالی از ذهنِ‌آینه لومیان می‌گذشت که چراغِ کاربیدی را روشن کرد، کاغذِ سفید را برداشت و با دقت تای آن را باز کرد.
«مأموریتِ بعدیِ شما تکمیلِ وظیفه‌ای است که آقای کِی محول کرده است. می‌فهمید منظورم چیست؟
فرمولِ معجونِ آتش‌افروز:
مادهٔ اصلی: غدهٔ سمندرِ آتشین، هستهٔ جنِ ماگما؛
موادِ مکمل: ۵۰ میلی‌لیتر خونِ سمندرِ آتشین، ۱۰ گرم پودرِ پیروکسنِ ماگما، ۱۰ گرم پودرِ بلسانِ تاج‌سرخ، ۱۰ قطره عصارهٔ ستارهٔ خورشید.
روشِ مصرف: شما چه فکر می‌کنید؟»
واقعاً مادهٔ اصلی رو نوشته... یعنی برای معجون به بخش‌های همراهش نیاز پیدا می‌کنم؟ خانمِ شعبده‌باز هم دلش می‌خواد از وضعیتِ فعلیِ سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون سر‌این دربیاره؟ از کجا می‌دونست آقای کِی دقیقاً امروز این وظیفه رو بهم محول می‌کنه؟ یا اصلاً به نیتِ آقای کِی اهمیتی نمی‌ده؟ فقط امیدواره بتونم اعتمادِ آقای‌بعد کِی رو بیشتر جلب کنم و کمکم بشم عضوِ هستهٔ مرکزیِ سازمانِ سپیده‌دم؟ لومیان بیشتر به احتمالِ اول تمایل داشت، اما نمی‌توانست دومی را هم نادیده بگیرد.
فعلاً چاره‌ای نداشت‌همچنین جز اینکه از‌ساوآ دستوراتِ او پیروی کند.
لومیان با شرکت در دو گردهماییِ علومِ غریبه، به‌ثانیه درکِ مشخصی از ارزشِ فرمولِ معجون رسیده بود. می‌دانست فرمولِ‌جواب معجونِ آتش‌افروزی که در اختیار دارد، دست‌کم ۳۰۰۰۰ ورل‌دور می‌ارزد.
اگر آن را می‌فروخت،اطلاعاتی می‌توانست در ازایش ویژگیِ‌فقط فرابشریِ آتش‌افروز را بگیرد.
البته این فکر گذرا بود.حمایتِ بدونِ موافقتِ صریحِ خانمِ شعبده‌باز،ثانیه جرئت نمی‌کرد به آن پروبال بدهد.
این کار معادلِ مبادلهٔ‌حمایتِ فرمولِ معجونِ خانمِ شعبده‌باز‌آرتوآ با ویژگیِ فرابشریِ آتش‌افروزش نبود؟
در عوض، لومیان با الهام از یک طرحِ‌آرتوآ تجاریِ محبوب در اینتیس که به «بهشتِ تجاری» یا‌صدایی «امپراتوریِ مالی» نیز معروف بود، نقشهٔ عملی‌تری پیدا کرد.
این نقشه به ۱۰۰۰۰ ورل‌دور پیش‌پرداخت نیاز داشت و‌بخشه ۲۰۰۰۰ ورل‌دورِ باقی‌مانده باید در طولِ یک سال، همراه‌بحثِ با ۱۰ تا ۱۵ درصد بهره به‌صورتِ اقساط پرداخت می‌شد.
پس از بررسیِ دقیق، لومیان که حس‌ساوآ می‌کرد احتمالِ زیادی دارد خانمِ شعبده‌باز دارای‌آورد الوهیت باشد، این فکر را کنار گذاشت.
او تا همین‌جا هم تقریباً نیمی از مبلغِ موردنیاز‌ثانیه را جمع کرده بود. نیازی نبود با چانه‌زنی بر سرِ‌جواب اقساط، خطرِ توهین به یک نیمه‌خدا را به جان بخرد.
حتی اگه قربانیِ برداشت قیمتِ دندون‌گیری نداشت یا فرانکا به‌خاطرِ سبکِ زندگیِ ولخرجانه‌اش‌آورد پس‌اندازِ کمی داشت، باز هم تالارِ رقصِ نسیم پولِ نقدِ قابل‌توجهی تو گاوصندوقش‌فقط داشت. به‌عنوانِ محافظِ تالارِ رقص، بالا کشیدنِ یه مبلغِ ناچیز چه ضرری داشت؟