چپتر 396: شرِّ ناب
0لومیان تشکر کرد و دستهٔ کاغذها‌خیلی را گرفت. چراغِ کاربیدی را روشن‌عمدتاً کرد و به‌سرعت نگاهی به «اعترافات» انداخت.
هلا پیش‌تر آن‌ها را با دقت خوانده و نکاتِ مهم را یادداشت کرده بود. این کار‌شوخی زمانِ زیادی برای لومیان خرید. گذشته از این، او چیزِ زیادی از تاریخچهٔ جمعیتِ پژوهشیِ بابون‌های فرفری‌اصلیِ نمی‌دانست. اگر خودش می‌خواست دست به انتخاب بزند، چه‌بسا در درکِ دقیقِ نکاتِ کلیدی به مشکل برمی‌خورد.
پس از نزدیک به یک‌دیگری ساعت مطالعه، لومیان درکِ نسبیِ‌هیپنوتیزم خوبی از وضعیتِ کلی پیدا کرد.
«اعضای دروغ آوریل زیاد نیستند و خیلی هم با یکدیگر قرار نمی‌گذارند‌شوخی یا زیاد شوخی نمی‌کنند. آن‌ها عمدتاً در سه منطقه فعالیت می‌کنند: تریر،منطقهٔ استانِ ساحلیِ گایا در پادشاهیِ فیناپوتر، و منطقهٔ بالامِ غربی در قارهٔ جنوبی.
«اعضای اصلیِ درگیر در گردهمایی‌های‌نیستند تریر، لوکی، من کسی را‌شوخی می‌شناسم و بانوی دیوانه هستند.
«در استانِ گایا، در مراسمِ نیایشِ دریا در پورت سانتا، اعضای گروهِ دروغ‌یکدیگر آوریل که شوخی راه انداختند بارد، اولترامن و بانوی دیوانه بودند. بارد و‌پادشاهیِ اولترامن دانشجویانِ محلی را تحریک کردند تا در تورس، مرکزِ استانِ گایا، راهپیمایی کنند...
«در شوخی‌هایی که در بالامِ غربیِ‌ناگهان قارهٔ جنوبی اتفاق افتاد، اعضای اصلیِ‌راه‌حلی درگیر هیسوکا و بانوی دیوانه بودند.
«در یک گردهماییِ خصوصی در‌آوریل تریر، لوکی به‌شوخی گفت که یک‌نمی‌گذارند قلعهٔ باستانی به ارث برده است.
«در گردهماییِ دیگری در تریر، من کسی را می‌شناسم ناگهان به‌نمی‌کنند سرش زد که بعضی از روان‌پزشکان را هیپنوتیزم کند تا راه‌حلی‌منطقهٔ برای درمانِ بعضی بیماری‌های روانی با نابود کردنِ لوبِ پیشانی ‹ابداع› کنند...»
اتهامِ مادام سوزی دربارهٔ درمانِ مخربی که بیماران رو برای همیشه «آروم» می‌کرد،یکدیگر در واقع شوخیِ من کسی را می‌شناسم بوده... درسته. فقط کسی از یه‌پادشاهیِ دنیای دیگه می‌تونه از گمانه‌زنی‌های قبلی بگذره و همچین ایده‌ای به سرش بزنه...
تنها هدفش این بود که ببینه روان‌پزشکای این دنیا اون‌قدر احمق، متعصب و پست هستن که یه فاجعهٔ‌لوبِ مسخره به بار بیارن که تو تاریخِ پزشکی موندگار بشه یا نه... ده‌ها یا صدها بیماری که «روح»شون‌دیگه رو کاملاً از دست داده بودن، هرگز فکر نمی‌کردن سرنوشتِ تلخشون ریشه تو یه شوخیِ غیرانسانی داشته باشه...
لوکی و من کسی را می‌شناسم از‌نیستند چیزی که فکر می‌کردم بدترن... لومیان با‌عمدتاً خواندنِ آخرین صفحهٔ «اعترافات»، بی‌اختیار سر تکان داد.
فکر می‌کرد در روزهای آوارگی‌اش بدترین رویِ بشریت را دیده است. آدم‌ها برای غذا، برای فرار از دردسر، برای خالی کردنِ خشمشان دست به‌غربی کارهای شنیعی می‌زدند—آواره‌های دیگر را می‌کشتند، همراهانشان را در خواب به معدن می‌فروختند، بچه‌ها را از خیابان‌ها می‌دزدیدند، به ضعیف‌ترها زور می‌گفتند و آن‌ها را‌تحریک به شکل‌های مختلف تحقیر می‌کردند. بعضی‌ها دارودسته راه انداخته بودند و هر روز آواره‌های دیگر را فراری می‌دادند و چشمشان را روی رنجِ آن‌ها می‌بستند.
اما حالا، لومیان می‌فهمید که این شرارت‌ها در برابرِ‌آوریل کارهای لوکی، من کسی را می‌شناسم و دیگر اعضای اصلیِ‌منطقه دروغ آوریل هیچ است. آن‌ها در سطحِ کاملاً متفاوتی بودند.
لومیان در حالی که در ذهنش بارها و بارها این آدم‌ها را به‌درمانِ آتش می‌کشید، زیرِ لب گفت: «حتی اهریمن‌های مغاک هم اگه اینا رو ببینن‌بیماران باید بهشون بگن پدرخوانده. در مقایسه با اینا، کشیش یه قدیس محسوب میشه.»
نفسش را بیرون داد و‌آوریل اطلاعاتِ مفید را از این «اعترافات»نمی‌گذارند و علامت‌گذاری‌های مادام هلا بیرون کشید.
گمان می‌ره دست‌کم هشت نفر از اعضای‌یکدیگر جمعیتِ پژوهشیِ بابون‌های فرفری، مستقیم یا غیرمستقیم، در‌می‌کنند نتیجهٔ شوخی‌های گروهِ دروغ آوریل کشته شده باشن...
من کسی را می‌شناسم هم مثلِ لوکی تو همهٔ گردهمایی‌های خصوصیِ‌نیستند تریر شرکت می‌کنه، اما هرگز به استانِ گایای فیناپوتر یا بالامِ‌تریر غربی نرفته. این نشون میده که احتمالاً اون هم ساکنِ تریره...
به همین ترتیب، گمان می‌ره بارد‌ناگهان و اولترامن تو استانِ گایای فیناپوتر باشن.درمانِ هیسوکا هم تو بالامِ غربیِ قارهٔ جنوبیه...
بانوی دیوانه همه‌جا تو گردهمایی‌های خصوصی شرکت می‌کنه و‌یکدیگر این گردهمایی‌ها تا یه ماه بعد از توافق برگزار می‌شن.استانِ این یعنی بانوی دیوانه توانایی یا شیئی شبیهِ تلپورت داره...
شوخیِ لوکی دربارهٔ به ارث بردنِ قلعهٔ باستانی‌قرار با رؤیاش هم‌خونی داره. شاید بتونم برای پیدا کردنِ‌استانِ ردِ لوکی، از بررسیِ ظاهرِ قلعهٔ باستانی شروع کنم...
من کسی را می‌شناسم تو گردهمایی‌ها دانشِ پزشکیِ گسترده‌ای نشون داده که فقط به حوزهٔ روان‌پزشکی محدود نمیشه... یا قبل‌فعالیت از مهاجرت یه پزشکِ عمومیِ کاردرست بوده، یا بدنِ یه دکترِ باتجربه رو تسخیر کرده. ممکنه همچین آدمی تو حالتِ‌دیوانه عادی تو لباسِ یه دکتر باشه؟ صلاحیت و تواناییِ اینو داره که نقش بازی کنه و پولِ گنده‌ای به جیب بزنه...
بارد عاشقِ جمع کردنِ برگه‌های دفترِ خاطراتِ امپراتور‌بعضی روزله و به شکل‌های مختلف مسخره‌ش می‌کنه. ممکنه‌نابود اون تاریخچهٔ سرّیِ امپراتور روزل رو نوشته باشه؟
اولترامن و هیسوکا تو گردهمایی‌ها نسبتاً‌زیاد چراغ‌خاموش عمل می‌کنن و هیچ جزئیاتی که‌نمی‌کنند ارزشِ فکر کردن داشته باشه جا نذاشتن...
با تکیه بر این‌زیاد اطلاعات، لومیان مسیرِ بعدیِ‌قرار تحقیقاتش را قطعی کرد.
نخست، می‌خواست قلعهٔ باستانی را از رؤیای لوکی پیدا کند. دوم، قصد داشت به حرفهٔ پزشکی نفوذ کند تا‌منطقه سرنخ‌هایی دربارهٔ من کسی را می‌شناسم بیابد. سوم، برنامه داشت منتظرِ گردهماییِ بعدی بماند تا پیش از پیگیریِ نویسندهٔ‌می‌شناسم اصلی، تأیید کند که آیا نویسندهٔ تاریخچهٔ سرّیِ امپراتور روزل در میانِ اعضای کنونیِ جمعیتِ پژوهشی هست یا نه.
بقیه را هم می‌گذاشت برای‌دیگری بعد از رسیدگی به این مسائل‌کند و به دست آوردنِ چیزهای ارزشمندتر.
لومیان خرگوشِ دانش را احضار کرد و‌نیستند پیش از فرستادنِ اطلاعات برای خانمِ شعبده‌باز، از‌منطقه آن خواست تا از روی اطلاعات نسخه‌برداری کند.
...
ژنا به جمجمهٔ نقرهٔ خالصی که از تاریکی بیرون‌آوریل می‌آمد نگاه کرد. کمی می‌ترسید با شعله‌های رنگ‌پریده و‌عمدتاً بی‌جانِ درونِ کاسهٔ چشمانش روبه‌رو شود و پرسید: «این چیه؟»
فرانکا با دستپاچگی لبخند زد و‌ناگهان گفت: «این پیام‌رسانِ اون بانوی توانمنده.راه‌حلی کمکمون کرد اظهاراتِ همدست‌ها رو مرتب کنیم.»
فرانکا کاغذِ ضخیم را از‌آوریل دهانِ جمجمه قاپید، چون نمی‌خواست‌قرار ژنا اطلاعاتِ دست‌اول را ببیند.
فاش شدنش جمعیتِ‌آوریل پژوهشیِ بابون‌های فرفری‌خیلی را لو می‌داد!
ژنا به جمجمهٔ نقرهٔ خالص که‌پیدا در تاریکی ناپدید می‌شد نگاه کرد و‌یکدیگر با گیجی و کنجکاوی پرسید: «پیام‌رسان چیه؟»
فرانکا به‌سادگی توضیح داد: «توی‌دیگری دنیای علومِ غریبه مثلِ یه‌هیپنوتیزم پستچیه. یه پستچی برای استفادهٔ شخصی.»
ژنا نگاهش‌پیدا را به‌دروغ فرانکا دوخت.
«تو هم یکی داری؟»
فرانکا ساکت شد.
«این رو فقط میشه از طریقِ‌ناگهان یه مسیرِ خاص توی یه ردهٔ خاص‌درمانِ یا با کمکِ اونا به دست آورد.»
ژنا حرف‌های فرانکا‌اعضای را رمزگشایی کرد:زیاد «آها، پس نداری...»
سپس با کنجکاوی پرسید: «توی مسیرِ‌خیلی دیوبانو آدم باید به چه رده‌ای‌عمدتاً برسه تا بتونه پیام‌رسان داشته باشه؟»
فرانکا دوباره ساکت شد.
«تا جایی که‌برده من می‌دونم، حتی توی‌سرش ردهٔ ۴ هم نمیشه.»
با این حرف، زیرِ لب زمزمه‌زیاد کرد: «تو با این مهارت‌های تحریک‌کننده‌ت‌شوخی می‌تونی به مسیرِ شکارچی تغییرِ مسیر بدی.»
ژنا خندید‌دروغ و لحظه‌ای‌زیاد فکر کرد.
«دفعهٔ پیش که به سیِل کمک کردم دربارهٔ موجوداتِ عالمِ ارواح‌نیستند بخونه، انگار چشمم به توصیفِ چندتا موجودِ عالمِ ارواح افتاد که‌تریر می‌گفت "به‌عنوانِ پیام‌رسان مناسبن". می‌تونیم احضارشون کنیم و قراردادِ پیام‌رسان ببندیم؟»
فرانکا ناگهان متوجه شد که می‌تواند از قدرتِ آقای ابله برای احضارِ‌راه‌حلی موجودات از عالمِ ارواح استفاده کند و از وی بخواهد شاهدِ قرارداد‌دربارهٔ باشد، درست مانندِ تواناییِ قراردادِ سیِل. جواب داد: «نه، اِهم، غیرممکن نیست.»
ژنا که دید‌اعضای فرانکا غرق در فکر‌نیستند است، ساکت منتظر ماند.
پس از‌دروغ لحظه‌ای، فرانکا آهسته‌نیستند سر تکان داد.
«یه فکری‌نسبیِ به سرم زد.کلی بعداً امتحانش می‌کنیم.»
سپس به ژنا گفت: «من این اظهارات‌سرش رو مرتب می‌کنم. تو هم زیاد بیدار نمون.روانی فردا صبح هنوز باید بری تئاترِ کبوترخانهٔ قدیمی.»
ژنا دیگر چیزی‌اعضای نپرسید و اتاقِ خوابِ‌نیستند فرانکا را ترک کرد.
فرانکا آهِ آسودگی کشید‌زیاد و تلگرافی را که‌قرار تازه رسیده بود برداشت.
این یکی‌نسبیِ هم از‌وضعیتِ طرفِ ۰۰۷ بود.
«تیغهٔ پنهان،ارث کِی از‌است محلهٔ بازار می‌ری؟
«از وقتی اومدی اینجا، انواع و اقسامِ دردسرها یکی‌یکدیگر پس از دیگری پیش میاد. دیگه دارم تبدیل میشم‌تریر به یه ۰۰۷ِ واقعی. گمان می‌کنم تو منبعِ متحرکِ فاجعه‌ای!»
فرانکا پوفی کرد و‌زیاد زیرِ لب با خود‌قرار گفت: «مشکل منم؟ مشکل سیِله!»
از وقتی لومیان به محلهٔ‌کلی بازار آمده بود، زندگیِ فرانکا‌زیاد دیگر مثلِ قبل آسوده نبود.
ماجرای لوکی تازه فروکش کرده بود و ترک‌های کوچکِ روی پوستش هنوز کاملاً التیام‌بیماری‌های نیافته بود. فردا بعدازظهر باید به شهرکِ تروکادرو می‌رفت تا با شرکت‌کنندگانِ عیاشیِ زنانهٔ‌آروم کافهٔ خانهٔ سرخ و زنی که گمان می‌رفت عضوِ فرقهٔ دیوبانو باشد، ارتباط برقرار کند.
...
حوالیِ ۹ صبح، لومیان که ورزشِ‌خیلی صبحگاهی و صبحانه‌اش را تمام کرده‌عمدتاً بود، لحظهٔ کمیابی از فراغت یافت.
در سمتِ سازمانِ صلیبِ آهن‌وخون، منتظرِ احضارِ بعدیِ پوفر سورون بود. در موردِ سازمانِ گناهکاران، صبورانه اطلاعات جمع می‌کرد بی‌آنکه بازدیدکنندهٔ مرموزِ گهگاهی را هوشیار کند.پادشاهیِ آنتونی رید به امورِ مربوط به اوگ آرتوآ رسیدگی می‌کرد، اما هنوز به کمکِ او نیازی نبود. تعقیبِ مخفیانهٔ فرانکا در طولِ تحقیقاتِ جمعیتِ سعادت دشوار بود،دانشجویانِ زیرا او باید با فرقهٔ دیوبانو تماس می‌گرفت. لومیان سرنخ‌هایی از قصرِ باستانیِ لوکی و «من کسی را می‌شناسم» داشت، اما پیشرفتِ روشنی به دست نیاورده بود.
لومیان پس از بررسیِ دقیق به این نتیجه رسید که ایفای نقشِ آتش‌افروز‌درمانِ بهترین کار است. با این حال، محلهٔ بازار در وضعیتِ حساسی قرار داشت‌بیماران و افرادِ بلندپایهٔ متعددی آن را زیرِ نظر داشتند. یافتنِ فرصتی امن حیاتی بود.
بهتره از فرصت استفاده کنم و به آقای کِی گزارش بدم و بپرسم‌نمی‌کنند مأموریتِ مناسبی برام داره تا نقشِ آتش‌افروز رو بازی کنم... او که غرق‌غربی در فکر بود، از کنارِ تالارِ آسیاب در آن سوی خیابانِ هرج‌ومرج گذشت.
این مکان تحتِ مالکیتِ لومیان بود و‌یکدیگر در حالِ حاضر توسطِ لوگانو توسکانو، شکارچیِ‌فعالیت جایزه‌بگیر، و لویی از باندِ ساوآ اداره می‌شد.
لومیان پس از‌خوبی لحظه‌ای تأمل، تصمیم گرفت‌اعضای واردِ تالارِ آسیاب شود.
تالارِ رقص در آن زمان بسته بود‌سرش و همهٔ پیشخدمت‌ها با احترام به لومیان‌بیماری‌های سلام می‌کردند اما فاصله‌شان را نگه می‌داشتند.
لومیان به‌سرعت لوگانو توسکانو را دید؛ شکارچیِ جایزه‌بگیرِ خوش‌بنیه‌یکدیگر با اجزای صورتِ تیز، ابروهای پرپشت و چشمانِ درشت.تریر او کت‌وشلوارِ رسمیِ ساده و کلاهِ سیلندریِ سیاهی پوشیده بود.
مجله‌ای در دست داشت و‌نیستند به لومیان لبخند زد: «رئیس،شوخی چی باعث شد بیای اینجا؟»
لومیان فوراً جواب نداد. توجهش‌کلی به مجلهٔ توی دستِ لوگانو‌زیاد جلب شد. «چه مجله‌ای می‌خونی؟»
لوگانو در حالی که‌است کتاب را نشان می‌داد‌بعضی جواب داد: «"مبانیِ پزشکی".»
مبانیِ پزشکی... ابروهای‌اعضای لومیان پرید. «چرا‌زیاد همچین کتاب‌هایی می‌خونی؟»
اگر «راهنمای‌دروغ کمک‌های اولیه» بود،نیستند می‌توانست درکش کند.
لوگانو لبخند زد و توضیح داد: «ردهٔ بعدیِ من پزشکه. با اینکه معجون مستقیماً قدرت‌های فرابشریِ‌شوخی مربوطه رو بهم میده، داشتنِ دانشِ پزشکیِ بیشتر توانایی‌هام رو تقویت می‌کنه. علاوه بر این، قصد‌جنوبی دارم خودم رو جای یه پزشکِ واقعی جا بزنم تا یه درآمدِ اضافی هم داشته باشم.»
اتفاقی به روشِ ایفای نقش برخورده... پزشک...سرش دلِ لومیان تکانی خورد و پرسید: «تا‌بیماری‌های حالا چیزی دربارهٔ جراحیِ برداشتنِ لوبِ پیشانی شنیدی؟»