چپتر 1031: کالبدِ کامل (۲)
0یوان با بی‌خیالی گفت: «آه، آره. مطمئن نیستم چی شد،اشاره ولی بعد از خوردنِ جینسنگِ آبدیدگیِ کامل، تزکیه‌ام تا شاگردِ‌نباش روح پایین اومد.» و آن‌ها را مات و مبهوت گذاشت.
هوانگ شیائو لی داد زد: «چـ... چطور می‌تونی این‌قدر آروم باشی؟! تو همین الان‌بین از اوجِ سرورِ روح رسیدی به شاگردِ روح! مسابقات هم دو روزِ دیگه شروع‌بزنید می‌شه! حتی اگه کالبدِ کامل داشته باشی، توی مسابقات هیچ کاری از دستت برنمیاد!»
هوانگ چن با وحشت گفت: «جینسنگِ آبدیدگیِ کامل تزکیه‌ات رو کم کرد؟ غیرممکنه!تزکیه‌اش اون گنجینه همچین عوارضی نداره!» هر چه بود، او خودش جینسنگِ آبدیدگیِ کامل‌خامش را به یوان داده بود و مسئولِ از دست رفتنِ تزکیهٔ یوان محسوب می‌شد.
یوان برایشان توضیح داد: «آروم باشید. با اینکه تزکیه‌ام از بین رفته، ولی حس می‌کنم‌توضیح بدنم خیلی قوی‌تر از زمانِ سرورِ روح بودنمه. اگه حرفم رو باور نمی‌کنید، می‌تونید یه ضربه‌بهم بهم بزنید. در موردِ انرژی روحیم هم... زحمتِ زیادی نمی‌بره تا به پایهٔ تزکیهٔ قبلیم برگردم.»
هوانگ شیائو لی با صدایی گیج زمزمه کرد:نامرئی‌اش «جدی می‌گی؟ با اینکه تزکیه‌ات به این روز افتاده،لبخندِ بازم حس می‌کنی قوی‌تر شدی؟ این دیگه چه‌جور پدیده‌ایه؟»
سر تکان داد: «راحت باش.دست قوی‌ترین حمله‌ت رو بهم بزن.برایشان حتی زره‌ام رو هم درمیارم.»
یوان شنلِ اژدهای نامرئی‌اش را درآورد‌درآورد و به هوانگ شیائو لی اشاره‌سطحِ کرد که به او ضربه بزند.
با این حال، هوانگ شیائو‌بود لی تردید داشت با سطحِ تزکیه‌اش‌تزکیهٔ به یک شاگردِ روح ضربه بزند.
یوان لبخندِ مطمئنی‌بزن به او زد:شنلِ «نگران نباش، چیزیم نمی‌شه.»
ناگهان به یاد آورد که یوان‌رفتنِ چطور توانسته بود تنها با قدرتِ‌باشید خامش یک غول را شکست دهد.
هوانگ شیائو لی پیش از آنکه قوی‌ترین فنِ رزمی‌اش را‌تردید با پشتیبانیِ کاملِ پایهٔ تزکیه‌اش اجرا کند، سرِ او داد‌ناگهان زد: «اگه با این ضربه مُردی، من رو مقصر ندون!»
«ها!»
هوانگ شیائو لی‌بزن کفِ دستانش را مستقیم‌اژدهای به سینهٔ یوان کوبید.
بوووم!
از شدتِ برخورد، کلِ اتاق برای لحظه‌ای‌اشاره کوتاه لرزید، اما یوان بدونِ اینکه حتی یک‌مطمئنی میلی‌متر تکان بخورد، در همان نقطه ایستاده بود.
هوانگ شیائو لی‌عوارضی با چهره‌ای بهت‌زده‌خودش زمزمه کرد: «امکان نداره...»
یوان با لبخندی ملایم بر لب گفت: «دیدی؟ بهت که گفتم.بزند همین الان به‌زور حمله‌ت رو حس کردم.» او طوری با حملهٔ هوانگ‌ناگهان شیائو لی برخورد کرد که انگار مشتِ بازیگوشانهٔ یک نوزاد بوده است.
هوانگ چن پرسید:داده «یعنی هنوزم می‌خوای توی‌تزکیهٔ مسابقاتِ قدرت شرکت کنی؟»
سر تکان داد: «البته.»
«بسیار خب. پس باید هرچه‌بود زودتر تزکیه‌ت رو برگردونی. اگه‌رفتنِ کمکی خواستی، ما کلی گنجینه داریم—»
یوان دستش را بالا‌زره‌ام آورد و به هوانگ چن‌درآورد اشاره کرد که بس کند.
«شما همین الانشم با دادنِ جینسنگِ آبدیدگیِ‌تزکیهٔ کامل به اندازهٔ کافی لطف کردید. مسابقات دو‌رفته روزِ دیگه است، درسته؟ پس وقتِ زیادی دارم.»
هوانگ چن سر‌شنلِ تکان داد: «اگه‌درآورد خودت این‌طور می‌گی.»
کمی بعد،همچین یوان برای تزکیه‌بود به اتاقش بازگشت.
سرعتِ تزکیه‌ام دست‌کم چهار تا پنج برابر از قبل‌درآورد بیشتر شده... با این حساب، درست قبل از مسابقات‌مطمئنی باید به‌زور هم که شده دوباره به شاهِ روح برگردم.
به این ترتیب، یوان‌مسئولِ دو روزِ آینده را‌محسوب بی‌وقفه به تزکیه گذراند.
در همین حال، در اتاقِ تماشاگران،درآورد چو لیوشیانگ پس از دیدنِ ظاهرِ‌سطحِ تازهٔ یوان، مات و مبهوت زمزمه کرد:
«خدای من... فکر نمی‌کردم یوان بتونه‌خودش از اینی که هست هم خوش‌تیپ‌تر‌محسوب بشه، ولی از انتظاراتم فراتر رفت!»
می‌شیو چیزی نگفت، اما نگاهش به‌شنلِ یوان شبیهِ نگاهِ دوشیزهٔ جوانی بود‌حال که برای نخستین بار عاشق می‌شود.
لی جین‌شی با دیدنِ کالبدِ تازهٔ یوان، با اضطراب آبِ دهانش را قورت داد.بین به چشمِ او، این جذاب‌ترین بخشِ وجودِ یوان بود و دستِ خودش نبود که‌بزنید تصور می‌کرد زیرِ لباسش چه شکلی است؛ فکری که باعث شد دهانش آب بیفتد.
فنگ یوشیانگ آهی کشید و از اینکه نتوانسته بود گنجینه را‌داشت از نزدیک ببیند کمی دمغ بود: «هـ-همون‌طور که از یه گنجینهٔ‌آورد افسانه‌ای انتظار می‌رفت... فقط جینسنگِ آبدیدگیِ کامل می‌تونست همچین معجزه‌ای خلق کنه...»
چو لیوشیانگ با صدایی آهسته از می‌شیو‌داده پرسید: «هی می‌شیو، فکر می‌کنی این گنجینه‌برایشان روی بدنِ واقعیِ یوان هم اثر می‌ذاره؟»
«نمی‌دونم... ولی با توجه‌زره‌ام به قدرتِ گنجینه، اگه‌نامرئی‌اش اثر بذاره تعجب نمی‌کنم.»
«می‌رم بدنش‌خودش رو چک‌مسئولِ کنم! الان برمی‌گردم!»
چو لیوشیانگ پیش از آنکه‌نامرئی‌اش می‌شیو حتی بتواند جوابی بدهد،تردید از تزکیهٔ آنلاین خارج شد.
چو لیوشیانگ پس از برداشتنِ کلاهِ‌خودش واقعیتِ مجازی‌اش، برگشت تا به یوان‌محسوب که درست کنارش خوابیده بود نگاه کند.
همم... انگار هیچ فرقی نکرده.درمیارم شاید یکم طول می‌کشه تا‌اشاره گنجینه روی بدنِ واقعی‌اش اثر بذاره؟
چو لیوشیانگ‌خودش کمی بعد به‌دست اتاقِ تماشاگران برگشت.
چو لیوشیانگ به می‌شیو‌اژدهای گفت: «هنوز هیچی، ولی‌بزند به این زودی‌ها ناامید نمی‌شم!»
دو روز بعد، یوان‌نداره دست از تزکیه کشید‌مسئولِ و چشمانش را باز کرد.
یوان پس از بررسیِ بدنِ خودش، در دل گفت: اوجِ‌اشاره استادِ بزرگِ روح، هان؟ چیزی نمونده مرز رو بشکنم و‌نباش به سرورِ روح برسم، پس شاید وسطِ مسابقات این اتفاق بیفته.
سپس اتاق را‌داده ترک کرد تا با‌تزکیهٔ خاندانِ هوانگ دیدار کند.
هوانگ چن از او‌اژدهای پرسید: «ما همه برای‌بزند رفتن آماده‌ایم. تو چطور، یوان؟»
سر تکان‌همچین داد: «من‌نداره هم آماده‌ام.»
هوانگ شیائو لی با دیدنِ پایهٔ تزکیه‌اش مات و مبهوت ماند:بزند «خدای بزرگ، توی همین دو روز تونستی تزکیه‌ات رو از شاگردِ‌نمی‌شه روح به اوجِ استادِ بزرگِ روح برسونی؟ آخه استعدادت چقدر هیولاواره؟»
یوان و خاندانِ هوانگ‌مسئولِ هتل را ترک کردند و‌می‌شد راهیِ محلِ برگزاریِ مسابقات شدند.
با اینکه نمی‌دانستند باید کجا بروند، تنها‌اشاره کافی بود بقیهٔ مردمِ توی خیابان را دنبال‌مطمئنی کنند، چرا که همه در یک مسیر می‌رفتند.
پس از حدود دو ساعت پیاده‌روی،خودش سرانجام به میدانِ پهناوری رسیدند که‌محسوب سکوی عظیم‌الجثه‌ای در مرکزش قرار داشت.
با این حال، آن‌قدر غول در‌شنلِ میدان بود که تمامِ انسان‌های حاضر مجبور‌تردید بودند پرواز کنند تا بتوانند چیزی ببینند.
نه‌چندان دور از سکو، سکوی بزرگِ دیگری قرار داشت که تختِ پادشاهیِ‌باشید عظیم‌الجثه‌ای رویش بود و غولِ خوش‌قیافه‌ای با موهای طلایی روی آن نشسته بود.می‌تونید البته این مرد کسی نبود جز امپراتورِ غول کولاس، و چهره‌ای بی‌حوصله داشت.
با این حال، وقتی متوجهِ حضورِ یوان در‌بزند گوشه‌ای از جمعیت شد، این حالت تغییر کرد‌نگران و لبخندِ عریضی بر چهرهٔ امپراتورِ غول کولاس نشست.
نمایشی باشکوه‌همچین نشانم بده،نداره تیان یانگ!