چپتر 787: مراقبت از می‌شیو
0یوان کنار می‌شیو رفت تا‌درخواست او را نگه دارد و‌نزد گفت: «چرا باید مشکلی داشته باشم؟»
می‌شیو دستش را دورِ گردنِ یوان حلقه‌کفِ کرد و یوان نیز کمرش را گرفت‌شستنِ و او را به سمتِ حمام برد.
وقتی واردِ حمام شدند،خاطرِ می‌شیو حوله‌اش را درآورد و‌اما روی صندلیِ چوبیِ کوچکی نشست.
«می‌تونی دوش‌مقداری رو برام‌بدن نگه داری؟»
«حتماً.»
یوان دوش را‌دادنِ گرفت و شروع به‌کفِ آب کشیدنِ بدنش کرد.
لحظه‌ای بعد‌بشوری می‌شیو گفت:خاطرِ «باشه، کافیه.»
یوان پرسید:مقداری «حالا پشتت‌بدن رو بشورم؟»
با دیدنِ سر تکان دادنِ می‌شیو، یوان‌خورد مقداری شامپو بدن کفِ دست‌هایش ریخت و سپس‌بیشتری با دستِ خالی مشغولِ شستنِ پشتِ می‌شیو شد.
پوستش چقدر لطیفه...
یوان در دل فکر کرد و‌حسِ بی‌اختیار به یادِ زمانی افتاد که تنِ‌احساسِ برهنه‌شان در آغوشِ هم قرار گرفته بود.
وقتی تمامِ پشتِ‌شامپو می‌شیو کفی شد، یوان‌ریخت گفت: «خب، تموم شد.»
با این‌همیشه حال، می‌شیو‌شنیدنِ ساکت ماند.
یوان بی‌درنگ با‌دادنِ لحنی نگران پرسید:بدن «می‌شیو؟ حالت خوبه؟»
با صدایی ضعیف‌شاید جواب داد: «آ-آره. ببخشید،دست‌های یه لحظه گیج شدم.»
سپس گفت: «یوان...شامپو می‌تونم ازت بخوام‌دست‌هایش جلوم رو هم بشوری؟»
شاید به خاطرِ تبش بود، یا شاید هم به خاطرِ‌نزد حسِ دست‌های یوان روی پشتش، اما بیش از حدِ معمول احساسِ‌کامل گرما می‌کرد و همین باعث شده بود جسورتر از همیشه شود.
یوان از شنیدنِ این درخواست‌شامپو کمی جا خورد، اما دست‌سپس رد به سینه‌اش نزد: «ج-جلو؟ البته...»
«ممنون...»
یوان شامپو بدنِ بیشتری کفِ دست‌هایش ریخت‌ریخت و به سمتِ جلوی او رفت، جایی که‌چقدر می‌توانست زیبایی‌های تنِ برهنهٔ می‌شیو را کامل ببیند.
یوان با اضطراب آب دهانش‌درخواست را قورت داد و مشغولِ‌نزد شستنِ جلوی بدنِ می‌شیو شد.
از گردنش شروع کرد‌مقداری و سپس پایین رفت؛ به‌ریخت سینه‌ها و بعد شکمش رسید.
وقتی به پاهایش رسید،خاطرِ می‌شیو خودش با میل پاهایش‌اما را برای او باز کرد.
یوان پیش از شستنِ پاهایش‌کفِ نفسِ عمیقِ دیگری کشید و آرام‌مشغولِ به سمتِ شکافِ میانِ پاهایش رفت.
وقتی انگشتانِ یوان روی نقطهٔ‌درخواست حساسش کشیده شد، می‌شیو ناگهان‌نزد نالهٔ ملایمی سر داد: «ممم...»
با شنیدنِ این صدای زیبا که گوش و قلبش را‌سپس قلقلک می‌داد، حرکاتِ یوان کمی تندتر شد؛ گویی می‌خواست با‌بی‌اختیار تپشِ قلبش که آن هم سرعت گرفته بود، هماهنگ شود.
با شدیدتر شدنِ تماسِ‌خاطرِ دستِ یوان، ناله‌های می‌شیو‌پشتش نیز پیوسته‌تر و بلندتر شد.
چند لحظه بعد، وقتی یوان تازه‌دست‌هایش فهمید دارد چه‌کار می‌کند، بی‌درنگ دست‌شستنِ نگه داشت و دستش را عقب کشید.
و عذرخواهی کرد:شود «ب-ببخشید، بدنم یهو‌کمی خودش حرکت کرد...»
می‌شیو با لبخندی‌دادنِ ملایم گفت: «اشکالی‌بدن نداره. بدم نیومد.»
یوان با شنیدنِ این‌خاطرِ حرف به سختی آب‌پشتش دهانش را قورت داد.
«ب-به‌هرحال، بذار قبل‌شامپو از اینکه سرما‌دست‌هایش بخوری آبت بکشم.»
سپس به‌سرعت بدنش را‌شنیدنِ آب کشید تا اینکه دیگر‌سینه‌اش هیچ کفی روی پوستش نماند.
پس از اینکه کمک کرد بدنش را خشک‌دست‌هایش کند، می‌شیو را بغل کرد و به تختش برگرداند‌چقدر و آنجا هم کمکش کرد تا لباس‌خوابش را بپوشد.
«امروز که بهت کمک کردم، تازه فهمیدم مراقبت از یه نفر چقدر زحمت داره. نمی‌گم زحمت‌هایی‌همین که تو و یو رو برای مراقبت از من کشیدین رو کاملاً درک می‌کنم، اما می‌فهمم‌بدنِ که اصلاً کارِ آسونی نیست، با این حال جفتتون یه‌جوری رفتار می‌کنین که انگار خیلی راحته.»
یوان گفت: «به‌هرحال، کمی‌بدن استراحت کن، می‌شیو. اگه‌سپس چیزی خواستی من همین‌جام.»
اما وقتی خواست‌شود برود، می‌شیو ناگهان‌کمی دستش را گرفت.
پرسید: «چی شده؟»
می‌شیو با نگاهی دلربا به‌تبش او خیره شد و گفت: «بدنم...حدِ خیلی داغه... کمکم کن... آرومش کن...»
«آرومت کنم؟ چطوری—»
می‌شیو ناگهان کمی‌شود جان گرفت و یوان‌خورد را روی خودش کشید.
در گوشش‌تکان زمزمه کرد: «یوان...شامپو بیا سکس کنیم...»
با شنیدنِ این حرفِ حیرت‌انگیز دهانِ یوان‌دست‌های باز ماند و با دستپاچگی گفت: «نـ... نمی‌شه.می‌کرد تو تب داری و الان باید استراحت کنی.»
می‌شیو با چشمانی ملتمس که می‌توانست در دم سردترین‌دستِ مردان را هم آب کند، به او نگاه کرد: «با‌یادِ این بدنِ بی‌قرار نمی‌تونم استراحت کنم... فقط یه ذره، باشه؟»
با این حال، یوان خونسرد ماند و آه کشید: «فعلاً فقط تحملش کن.ممنون بدنت الان خیلی ضعیفه و نمی‌تونه کاری بکنه. وقتی کاملاً خوب شدی، اگه‌گردنش هنوز خواستی، اِم... سکس کنی... می‌تونیم هر چقدر که دلت خواست انجامش بدیم...»
«قول می‌دی؟»
محکم سر‌بشوری تکان داد:خاطرِ «قول می‌دم.»
می‌شیو چیزِ دیگری نگفت.بدن چشم‌هایش را بست و‌سپس خیلی زود خوابش برد.
یوان نفسِ راحتی کشید.
سپس چند متر دورتر‌مقداری از تخت نشست و‌دست‌هایش در سکوت تزکیه کرد.
چند ساعت بعد،شاید می‌شیو بیدار شد‌حسِ و گفت: «یوان... گرسنه‌مه...»
یوان گفت: «به خاندانِ چی می‌گم برات یه‌سپس چیزی بپزن.» سپس بیرون رفت و وضعیت را‌لطیفه برای خدمتکاری که آنجا آماده‌به‌خدمت ایستاده بود، توضیح داد.
خدمتکار تعظیم کرد و گفت:درخواست «چشم. دراسرع‌وقت می‌گیم چیزی بپزند.»نزد سپس دوید تا آشپزی پیدا کند.
نیم ساعت بعد، خدمتکار با‌شامپو یک کاسه فرنیِ برنج برگشت‌سپس و آن را به یوان داد.
می‌شیو پرسید:بشوری «می‌تونی خودت‌خاطرِ بهم غذا بدی؟»
یوان قبول کرد:شامپو «البته.» و فرنی را‌ریخت قاشق‌قاشق به او خوراند.
وقتی کاسهٔ فرنی تمام شد،درخواست می‌شیو دوباره روی تخت دراز کشید‌جلو و گفت: «یوان، می‌شه بوسم کنی؟»
«...باشه.»
بوسهٔ ملایمی بر لبانش زد.
با وجود اینکه می‌شیو کمی عجیب شده بود و بیشتر از همیشه خواسته داشت، یوان‌چقدر اصلاً بدش نیامد و حتی برایش کمی تازگی داشت. به‌هرحال، می‌شیو طوری بزرگ شده بود‌تموم که همه‌چیز، از جمله خواسته‌هایش را در دلش نگه دارد؛ برای همین به‌ندرت چیزی طلب می‌کرد.
وقتی می‌شیو دوباره‌شود خوابش برد، یوان‌کمی به تزکیه‌اش برگشت.
با این حال، دو روز طول کشید تا می‌شیو کاملاً بهبود یابد‌خالی و در این مدت، یوان بود که به تمام نیازهایش رسیدگی می‌کرد؛ درست‌برهنه‌شان همان‌طور که وقتی خودش نمی‌توانست تکان بخورد، می‌شیو از او مراقبت کرده بود.
درخواستش هر چه که بود—به‌استثنای چند موردِ بی‌شرمانه‌پشتش که بدنش در آن وضعیت تابِ تحملشان را‌همین نداشت—یوان بی‌چون‌وچرا هر کاری می‌شیو می‌خواست انجام می‌داد.
با این تجربهٔ جدید، یوان فهمید که واقعاً از مراقبت از دیگران لذت می‌برد، چرا‌چقدر که باعث می‌شد به شکلِ دیگری احساسِ مفید بودن کند. همچنین حس می‌کرد سرانجام دارد‌تموم لطف‌های می‌شیو را جبران می‌کند؛ کسی که در اوجِ نیاز از او مراقبت کرده بود.