چپتر 577: شریک شدن در وانِ حمام
0لی جین‌شی پس از اینکه از بهت بیرون آمد، حاضر‌فقط نبود باور کند تمامِ این مدت با مردی نابینا می‌جنگیده و‌واضح‌تر گفت: «تـ... تو نمی‌تونی کور باشی! حتماً داری باهام شوخی می‌کنی!»
یوان گفت: «جدی می‌گم.»
سپس پلک‌هایش را با دست‌گیاه باز کرد و چشمانِ خالی و‌انجامش بی‌فروغش را به او نشان داد.
لی جین‌شی دستش را روی دهانش گذاشت و زمزمه کرد:می‌خوای «پـ... پس چطور... چطور جوری حرکت می‌کنی که انگار می‌بینی؟آماده با این طرزِ حرکت و مبارزه‌ت هیچ‌کس باورش نمی‌شه کوری!»
یوان گفت: «می‌تونم از حسِ ایزدی استفاده کنم. این‌جوری می‌تونم چیزهای اطرافم رو‌دورتر ببینم، ولی فقط تا چند متر دورتر از خودم رو می‌بینم. با این‌تزکیهٔ حال، با وجودِ این بردِ محدود، می‌تونم همه‌چیز رو واضح‌تر از بقیه ببینم.»
«حسِ ایزدی؟ فکر کنم قبلاً توی تزکیهٔ آنلاین درموردش شنیده‌آره باشم. کی فکرش رو می‌کرد بتونی از یه همچین فنی‌رفت توی این دنیا هم استفاده کنی... تو واقعاً یه چیزِ دیگه‌ای.»
اگه خبرش پخش بشه که‌گیاه یوان واقعاً کوره... کی می‌دونه‌الان بقیه چه واکنشی نشون می‌دن...
پس از لحظه‌ای سکوت، لی جین‌شی‌آبدیده گفت: «هی، تو به آبدیده کردنِ تن‌می‌پرسم علاقه داری، مگه نه؟ می‌خوای امتحانش کنی؟»
«ها؟»
«دارم می‌پرسم می‌خوای آبدیده کردنِ تنت رو امتحان کنی‌بدیم یا نه. من همیشه یه مقدار دارو و گیاه‌گوشهٔ آماده دارم. اگه بخوای می‌تونیم همین الان انجامش بدیم.»
«هـ... همین الان؟»
«آره. یه‌نشون لحظه بهم‌لحظه‌ای وقت بده.»
سپس لی جین‌شی از وان بیرون‌چیزهای آمد، به سمتِ کابینتِ گوشهٔ اتاق‌متر رفت و مشتی دارو بیرون آورد.
بعد به وان‌آماده برگشت و تمامِ داروها‌الان را درونِ آب ریخت.
وقتی داروها روی آب شناور‌گیاه شدند، لی جین‌شی دکمه‌ای را‌الان که کنارِ وان بود فشار داد.
همان‌طور که دوباره واردِ وان می‌شد، به‌کردنِ یوان گفت: «آب تا یه دقیقهٔ دیگه یکم‌امتحان داغ می‌شه. اگه نتونستی تحمل کنی، بهم بگو.»
«وقتی حس کردی تنت داره یکم مورمور می‌شه، شروع کن‌فقط به تزکیه و دارو رو جذب کن. اگه این اولین‌همه‌چیز بارته که تنت رو آبدیده می‌کنی، قراره یکم دردناک باشه.»
یوان سر تکان داد: «باشه.»
یک دقیقه بعد، وقتی آب تقریباً به نقطهٔ‌می‌تونیم جوش رسید، آبِ زلال رفته‌رفته سبز شد و‌وقت یوان حس کرد تمامِ بدنش کمی مورمور می‌شود.
بی‌درنگ شروع به تزکیه و‌سکوت جذبِ داروی درونِ وان کرد؛ لی‌امتحانش جین‌شی نیز همین کار را کرد.
این‌قدرها هم بد نیست... در واقع،چیزهای این درد در برابرِ حمومی که فنگ‌دورتر فنگ برام آماده کرده بود هیچی نیست...
هر چه بود، گنجینه‌هایی که فنگ یوشیانگ‌الان برای حمامِ او به کار برده بود،بده بی‌نهایت بار باارزش‌تر از داروی لی جین‌شی بود.
چند دقیقه‌همیشه بعد لی جین‌شی‌گیاه پرسید: «حالت چطوره؟»
یوان آرام جواب داد: «قابل‌تحمله.»
«خوبه. از اونجا که دو نفریم‌چیزهای و داریم دارو رو جذب می‌کنیم،متر اثرش باید حدودِ نیم ساعت برامون بمونه.»
سی دقیقهٔ بعدی در حمام در سکوتِ‌الان کامل گذشت، چرا که یوان و لی‌بده جین‌شی در یک وان تنشان را آبدیده می‌کردند.
سی دقیقه بعد، لی جین‌شی در حالی که پوستِ رنگ‌پریده‌اش کمی گلگون شده‌آره بود، بلند شد و گفت: «دارو تموم شد، ولی اگه می‌خوای بیشتر خودت‌بعد رو آبدیده کنی، می‌تونی راحت داروی بیشتری توی وان بریزی. من اول می‌رم.»
«من هم می‌رم.» یوان اندکی پس از لی‌علاقه جین‌شی از حمام بیرون آمد و لباس‌های خاندانِ‌همیشه لی را که به او داده بودند پوشید.
لی جین‌شی‌ایزدی بعد از آن‌این‌جوری پرسید: «نظرت چیه؟»
یوان گفت: «نمی‌دونم... از وقتی‌می‌تونیم از وان بیرون اومدم، حس‌آره نمی‌کنم بدنم هیچ فرقی کرده باشه.»
«معلومه. تو فقط چند دقیقه بدنت رو آبدیده کردی. اگه می‌خوای‌انجامش نتایجِ واقعی ببینی، باید هر روز حداقل چند ساعت این کار رو‌رفت بکنی. من دارم می‌پرسم حسِ کلی‌ات نسبت به آبدیده کردنِ بدن چیه.»
یوان آهی کشید و گفت: «دلم می‌خواد هر‌علاقه روز انجامش بدم، ولی گیر آوردنِ داروش یه داستانِ‌مقدار دیگه‌ست. اصلاً نمی‌دونم دارو رو باید از کجا بیارم.»
لی جین‌شی به او گفت: «اگه نگرانِ نداشتنِ منابعِ کافی‌فقط هستی، می‌تونی با خاندانِ هونگ صحبت کنی. اونا داروی ما‌همه‌چیز رو تأمین می‌کنن. حتماً برای مشکلِ تو هم راهِ حلی دارن.»
«باشه. وقت‌گیاه کنم یه‌بخوای سر بهشون می‌زنم.»
چند دقیقه‌همیشه بعد به‌دارو بقیه پیوستند.
ارشد لی از لی جین‌شی‌سکوت پرسید: «کجا رفتی؟ تقریباً یه‌می‌خوای ساعته رفتی خودت رو بشوری!»
لی جین‌شی با لحنی بی‌خیال جواب داد: «یوان به آبدیده کردنِ‌چند بدنش علاقه نشون داد، برای همین بهش یاد دادم چطور این‌بقیه کار رو بکنه و آخرش با هم بدنمون رو آبدیده کردیم.»
«ها؟» ارشد لی با‌بخوای شنیدنِ این حرف ابروهایش‌انجامش را برای نوه‌اش بالا انداخت.
وانگ مینگ با چشم‌هایی‌دارو گردشده به آن‌ها نگاه‌می‌تونیم کرد: «شـ... شما چی‌کار کردید؟»
و در ادامه پرسید:لحظه‌ای «یـ... یعنی هر دوتون‌علاقه توی یه وان بودید؟»
لی جین‌شی‌ایزدی با خونسردی‌کنم جواب داد: «آره.»
اتاق بی‌درنگ در سکوتی مرگبار فرو‌همین رفت و زبانِ همه چنان بند‌بهم آمده بود که نمی‌توانستند حرفی بزنند.
می‌شیو با اینکه از شنیدنِ هم‌حمام شدنِ یوان و لی جین‌شی جا‌بدیم خورده بود، اما نگران نبود که کارِ بی‌شرمانه‌ای کرده باشند؛ چون یوان‌مشتی نه اهلِ این‌جور کارها بود و نه اصلاً چیزی در موردشان می‌دانست.
چو لیوشیانگ در دل نالید: توی‌آبدیده یه وان رفتن... حتی منم تا حالا‌می‌پرسم با داداش یوان این کار رو نکردم!
ارشد لی که به خودش آمده بود، برای عوض کردنِ بحث‌چند پرسید: «بـ... بگذریم... الان برنامه‌ت چیه، برادرِ رزمی یوان؟ هنوز چند‌بقیه ساعت تا تاریکیِ هوا وقت داریم. می‌خوای الان گنجینه‌ها رو ببینی؟»
یوان سر تکان داد و گفت:همین «البته، و دلم می‌خواد بعد از دیدنِ‌وقت گنجینه‌ها به خاندانِ هونگ هم سر بزنم.»
«خاندانِ هونگ؟ می‌تونم بپرسم‌دارو باهاشون چی‌کار داری؟ شاید‌می‌تونیم من بتونم کمکت کنم.»
یوان توضیح داد: «برای گرفتنِ داروی آبدیده کردنِ بدنه... با اینکه دلم‌دارم می‌خواد آبدیده کردنِ بدنم رو شروع کنم، ولی نمی‌دونم داروش رو از‌الان کجا بیارم و لی جین‌شی گفت که به خاندانِ هونگ سر بزنم.»