چپتر 144: می‌خواهم درباره‌اش بیشتر بدانم!
0یوان در حالی که پس از ترکِ تالارِ اژدها با قدم‌های تند به سمتِ برجِ جهشِ ماهی از دروازهٔ‌واقعی اژدها برمی‌گشت، با خود زمزمه کرد: «آخرش بیشتر از چیزی که می‌خواستم توی تالارِ اژدها موندم... امیدوارم به‌خاطرِ غیب‌شدنِ‌چرا ناگهانیم بعد از ثبت‌نام برای چالش دعوام نکنن...» او در دل امیدوار بود که مین لی هنوز داخلِ برج باشد.
«این دیگه چیه؟»
وقتی یوان به برج برگشت، از پیشرفتِ مین لی در‌می‌مونن طولِ ۳ ساعتی که غیبش زده بود جا خورد و در‌فکر کمالِ تعجب دید که مین لی تازه در طبقهٔ ۴۳ است!
یوان در دل نالید:
بیشتر از ۳ ساعت طول کشید تا‌تکان فقط یه کم بیشتر از ۱۰ طبقه جلو‌فتحِ بره؟! آخه این چالش چقدر قراره طول بکشه؟
پس از چند لحظه ایستادن، یوان به یکی از‌فکر شاگردانِ آن حوالی نزدیک شد و پرسید: «ببخشید، هم‌کیش. معمولاً‌فِی چقدر طول می‌کشه تا یه نفر از برج بیرون بیاد؟»
شاگرد نگاهی به یوان انداخت و گفت: «خب، بستگی داره چقدر بالا برن.بزنم بیشترِ آدما بعد از یکی دو ساعت میان بیرون. اما چون داریم دربارهٔ‌آتش پری مین حرف می‌زنیم، احتمالاً چند روزِ دیگه طول می‌کشه تا بیاد بیرون.»
با شنیدنِ این حرف چشم‌های یوان‌داد گرد شد و پرسید: «چند روز؟!»می‌مونن او واقعاً انتظار نداشت این‌قدر طول بکشد.
شاگرد سر تکان داد و گفت: «بعضی از شاگردها‌بعضی حتی یه هفتهٔ کامل توی برج می‌مونن، چون بعد‌استراحت از فتحِ هر طبقه، تمامِ ۱۵ دقیقه رو استراحت می‌کنن.»
یوان در دل آه کشید:
اگه می‌دونستم این‌قدر طول می‌کشه،طول توی تالارِ اژدها می‌موندم تا‌بره یه کم بیشتر چنگ بزنم!
خب... فکر کنم تا‌داد وقتی شاگرد مین بیاد بیرون،کامل توی دنیای واقعی تزکیه کنم.
با این فکر، یوان‌روز از بازی خارج شد و‌بکشد در دنیای واقعی تزکیه کرد.
در این میان، خبرِ شکستنِ مرزِ پری فِی مثلِ آتش در سراسرِ فرقه‌می‌موندم پیچید و باعث شد تالارِ اژدها در چند روزِ آینده با هجومِ مهمانان روبه‌رو‌مثلِ شود، چرا که عالم و آدم می‌خواستند به نوای چنگِ پری فِی گوش دهند.
اما در کمالِ ناامیدیِ شاگردان، پری فِی پس از شکستنِ‌بره مرز برای یک هفتهٔ تمام دیگر در تالارِ اژدها آفتابی‌حوالی نشد، با اینکه معمولاً هفته‌ای دو بار به آنجا می‌رفت.
اما اینکه پری فِی در این مدت چه می‌کرد: او در سراسرِ فرقه می‌گشت‌استراحت تا اطلاعاتی دربارهٔ شاگردِ حیاطِ بیرونیِ جدیدی به نامِ «یوان» پیدا کند. اما افسوس،خبرِ هرچه می‌گشت یا از بزرگانِ فرقه می‌پرسید، انگار هیچ‌کس شاگردی به نامِ یوان را نمی‌شناخت.
پری فِی که از نیافتنِ هیچ اطلاعاتی دربارهٔ یوان دلسرد شده بود، آهی کشید‌حتی و گفت: «چطور ممکنه هیچ‌کس نشناسدش؟ اگه می‌تونه توی تالارِ اژدها غذا بخوره، حتماً باید‌کنم پیشینهٔ مهمی داشته باشه. تازه، شاگردی که بهش خدمت می‌کرد گفت نشانِ هویتِ طلایی داشته!»
«چی شده، شاگرد فِی؟»
ناگهان زنی جاافتاده از‌ساعت پشت به پری فِی نزدیک‌جلو شد و این را پرسید.
پری فِی برگشت و‌داد بزرگ شان را دید‌هفتهٔ که پشتِ سرش ایستاده است.
پری فِی‌چشم‌های سلام کرد:روز «درود، مرشد شان!»
بزرگ شان سر تکان داد‌می‌مونن و گفت: «انگار خیلی فکرت‌می‌کنن مشغوله. شاید بتونم کمکت کنم.»
پری فِی پرسید: «شما شاگردی به اسم "یوان" رو‌جلو می‌شناسید؟ تا الان از چند نفر از بزرگانِ فرقه‌یکی پرسیدم، اما انگار هیچ‌کدوم این شاگردِ حیاطِ بیرونی رو نمی‌شناسن.»
یـ-یوان...؟
بزرگ شان با چشمانِ گرد به پری فِی‌این‌قدر نگاه کرد. آخر یوان چطور به این زودی‌کامل توجهِ یک شاگردِ هسته را جلب کرده بود؟
بزرگ شان لحظه‌ای بعد پرسید: «می‌تونی یکم بیشتر برام بگی؟ چرا‌اگه خودت رو درگیرِ یک شاگردِ حیاطِ بیرونی کردی؟» او وانمود می‌کرد‌خارج یوان را نمی‌شناسد و دربارهٔ رابطهٔ شاگردش با او کنجکاو شده بود.
«خب... این ماجرا‌نالید چند وقت پیش توی‌فقط تالارِ اژدها اتفاق افتاد...»
پری فِی اتفاقاتِ تالارِ اژدها را برای بزرگ شان تعریف کرد.فتحِ او از ویژگی‌های یوان، پیشینهٔ ظاهراً درک‌ناپذیرش و مهارت‌های شگفت‌انگیزِ چنگ‌نوازی‌اش‌کنم گفت که به او کمک کرده بود به روشن‌بینی دست یابد.
بزرگ شان با دهانی باز به حرف‌های‌نداشت پری فِی گوش داد؛ هرگز تصور نمی‌کرد‌حتی چنین ماجرایی میانِ آن دو رخ داده باشد.
بزرگ شان‌حتی در دل‌کامل از خود پرسید.
یوان نه‌تنها توی تزکیه استاده، بلکه توی چنگ‌نوازی هم نابغه‌ست؟ کی‌آخه فکرش رو می‌کرد شاگرد فِی که یک شاگردِ هسته‌ست، با شنیدنِ‌پرسید صدای چنگِ اون به روشن‌بینی برسه... آخه اون دیگه چه‌جور موجودیه؟
پری فِی دوباره پرسید:داد «نظرتون چیه، مرشد شان؟هفتهٔ این شاگرد رو می‌شناسید؟»
لبخندی پرمعنا روی صورتِ بزرگ شان نقش بست و گفت: «کی می‌دونه؟ شاید بشناسم، شاید هم نه.می‌مونن اگه این شاگردِ حیاطِ بیرونی همون‌قدر که توصیف کردی شگفت‌انگیز باشه، قطعاً در آینده دوباره می‌بینیش. به‌هرحال،خارج من الان خیلی سرم شلوغه و دارم به کارهای رئیسِ فرقه می‌رسم. بعداً باهات صحبت می‌کنم، شاگرد فِی.»
بزرگ شان بدونِ اینکه به پری فِی‌تمامِ فرصتِ پاسخ بدهد، از آنجا ناپدید شد‌چنگ و او را مبهوت بر جا گذاشت.
پری فِی با صدایی قاطع با خود زمزمه کرد: «پس مرشد شان این شاگردِ حیاطِ بیرونی رو‌ایستادن می‌شناسه... اما چرا چیزی به من نمی‌گه و عمداً هویتش رو پنهان می‌کنه؟ می‌خوام بیشتر درموردش بدونم!بستگی نه... باید بیشتر بدونم!» او می‌ترسید اگر کنجکاوی‌اش دربارهٔ پیشینهٔ مرموزِ یوان برطرف نشود، نتواند با آرامش بخوابد.
در همین حین، یوان پس از دو روز تزکیهٔ‌کامل مداوم در دنیای واقعی، به دنیای تزکیه بازگشت تا‌می‌موندم ببیند مین لی در برج به کجا رسیده است.
یوان با دیدنِ نورِ طلایی که از طبقهٔ‌این‌قدر ۷۵ می‌تابید و نشان می‌داد مین لی از‌کامل آن طبقه گذشته است، زمزمه کرد: «۷۶ طبقه؟»
«نگاه کنید! پری مین موفق شد! واقعاً تونست ۷۵استراحت طبقه از برجِ جهشِ ماهی از دروازهٔ اژدها رو‌دنیای رد کنه! اونم درحالی‌که هنوز فقط یک شاگردِ روحه!»
«هاهاها! خیلی خوشحالم که هر کاری داشتم‌فقط رو ول کردم و اومدم اینجا تا‌بکشه این اتفاقِ بزرگ رو از نزدیک ببینم!»
«از پری مین همین‌داد انتظار می‌رفت! استعدادش واقعاً ماوراییه!کامل قطعاً آیندهٔ بی‌حدومرزی در انتظارشه!»
شاگردانِ حاضر در آنجا، دستاوردهای‌واقعاً مین لی را طوری جشن‌تکان گرفتند که گویی دستاوردِ خودشان است.