چپتر 481: آبدیده کردنِ تن
0وقتی یوان ناگهان بی‌هیچ هشداری‌برخی لباس‌هایش را درآورد، چشم‌های یو‌تعریف رو و می‌شیو گرد شد.
با اینکه تا به حال بدنِ برهنه‌اش را بارها دیده بودند چون باید‌عمرش تمیزش می‌کردند، اما دیدنِ بدنِ برهنهٔ یک فلج که نمی‌توانست تکان بخورد و‌برای دیدنِ بدنِ برهنهٔ یک انسانِ کاملاً سالم، دو حسِ متفاوت به آدم می‌داد.
یو رو با عجله گفت: «دـ‌داداش!بینِ حداقل باید بهمون می‌گفتی که می‌خوای‌عمرش لباست رو دربیاری! اینجا خانم نشسته!»
یوان گیج و سردرگم‌وسط ابروهایش را بالا داد؛ کاملاً‌نقطهٔ از این‌جور موقعیت‌ها بی‌خبر بود.
در ذهنِ او، برخی‌ذهنِ مرزهای بینِ زن و‌مرد مرد اصلاً تعریف نشده بود.
با اینکه در تمامِ عمرش تنها یک زنِ برهنه دیده بود— لان‌تمامِ یینگ‌یینگ— اما او دفعهٔ پیش که هر دو برهنه بودند چنین واکنشی‌نشان نشان نداده بود، برای همین یوان زیاد به این موضوع فکر نکرده بود.
گذشته از این، یو رو و می‌شیو بدنِ برهنه‌اش را‌نشده بارها دیده و برای تمیز کردنش حتی به آن دست هم‌چنین زده بودند، بماند که چقدر با یو رو حمام کرده بود.
با دیدنِ واکنشِ سردرگم و رفتارِ آرامِ یوان، یو رو فهمید که هرگز عرفِ معمولِ بینِ زن و‌یوشیانگ مرد را به او یاد نداده است. آخر هرگز فکر نمی‌کرد یوان به چنین دانشی نیاز پیدا کند،لحظه و از طرفی خجالت‌آور بود که بخواهد این‌جور چیزها را به کسی که از خودش بزرگ‌تر است یاد بدهد.
یو رو آهی کشید: «بی‌خیالش...»
مدتی بعد، یوان‌بود واردِ وان شد و‌بینِ همان وسط چهارزانو نشست.
با وجود اینکه آب هنوز در‌بینِ نقطهٔ جوش بود، یوان هیچ دردی حس‌تنها نمی‌کرد و آب فقط برایش آرامش‌بخش بود.
یوان نگاهی به فنگ یوشیانگ انداخت‌نشست و پرسید: «فقط باید تزکیه کنم و‌فقط گنجینه‌های توی آب رو جذب کنم، درسته؟»
فنگ یوشیانگ‌بی‌خبر سر تکان‌ذهنِ داد: «بله.»
«باشه.»
یوان پیش از‌ذهنِ آنکه ذهنش را خالی‌مرد کند، نفسِ عمیقی کشید.
سپس مشغولِ تزکیه شد.
اما همان لحظه که جذبِ گنجینه را آغاز‌مرد کرد، دردِ شدیدی در سراسرِ بدنش پیچید؛ انگار‌برهنه شمشیرها و خنجرهایی در منافذِ پوستش فرو می‌رفت.
«آه!»
یوان فریادِ بلندی کشید و بی‌درنگ‌بینِ جذبِ گنجینه‌ها را متوقف کرد، که‌عمرش باعث شد حاضران در اتاق جا بخورند.
یو رو پرسید: «حالت خوبه؟»
یوان داد زد: «خیلی‌ذهنِ درد داره! انگار دارن تو‌اصلاً کلِ بدنم سوزن فرو می‌کنن!»
فنگ یوشیانگ با لحنی آرام گفت: «اربابِ جوان، به شما هشدار داده بودم که دردناک‌زنِ خواهد بود. آبدیده کردنِ تن کارِ ساده‌ای نیست. بی‌دلیل نیست که در دنیای تزکیه تعدادِ‌موضوع پالایشگرانِ تن نسبت به تزکیه‌گرانِ عادی این‌قدر کم است؛ خیلی‌ها نمی‌توانند این درد را تاب بیاورند.»
یوان پرسید: «حداقل‌ذهنِ راهی هست که‌بینِ دردش رو کمتر کنه؟»
فنگ یوشیانگ سر تکان داد: «متأسفانه هیچ راهِ فرارِ ساده‌ای وجود‌هیچ نداره. یا باید تحملش کنید یا بی‌خیالش بشید. در واقع، هرچه‌کنم بیشتر به آبدیده کردنِ تنتون ادامه بدید، دردش فقط شدیدتر می‌شه.»
یوان با‌بی‌خبر شنیدنِ این‌ذهنِ حرف اخم کرد.
با این حال، هرچقدر هم‌برخی که دلش می‌خواست بی‌خیال شود،تعریف باید از شرِ نفرین‌ها خلاص می‌شد.
پس از اینکه لحظه‌ای به‌مرزهای خود زمان داد تا آرام شود،تمامِ دوباره برای جذبِ گنجینه‌ها تلاش کرد.
دردِ شدید به‌سرعت بازگشت و‌چهارزانو یوان دندان‌هایش را روی هم‌جوش سایید تا درد را تاب بیاورد.
و درست همان‌طور که فنگ یوشیانگ‌مرزهای گفته بود، هرچه بیشتر برای جذبِ گنجینه‌ها‌عمرش تلاش می‌کرد، درد بدتر و بدتر می‌شد.
دردی که اول شبیه فرورفتنِ سوزن در بدنش بود،اصلاً حالا چنان حسی داشت که انگار سوزن‌ها از تک‌تکِ‌لان منافذی که گنجینه‌ها را جذب می‌کردند، واردِ بدنش می‌شدند.
با گذشتِ زمان،ذهنِ درد رفته‌رفته عمیق‌تر‌بینِ در بدنش نفوذ می‌کرد.
یوان به‌خاطرِ دردِ شدید چند‌چهارزانو بار مجبور شد دست بکشد،جوش اما در نهایت دوباره تلاش می‌کرد.
یو رو و بقیه با چهره‌های نگران تماشایش‌مرد می‌کردند. دیدنِ یوان در آن وضعِ پردرد باعث می‌شد‌بود— آن‌ها هم دردی خیالی در سراسرِ بدنشان حس کنند.
یو رو پرسید: «فنگ‌ذهنِ فنگ، آبدیده کردنِ تن‌مرد معمولاً چقدر طول می‌کشه؟»
«چقدر باید اینو تحمل کنه؟»
فنگ یوشیانگ به یوان نگاه کرد و گفت: «چون این اولین باریه که اربابِ‌برایش جوان تنش رو آبدیده می‌کنه، گنجینه‌های خیلی زیادی نریختم—فقط در حدی که تجربه‌ش کنه. اگه‌آنکه با همین سرعت به جذبِ گنجینه‌ها ادامه بده، باید چند ساعتِ دیگه کارش تموم بشه.»
یو رو‌بی‌خبر جا خورد:ذهنِ «چند ساعت؟!»
انتظار داشت این کار در نهایت فقط‌بینِ چند دقیقه طول بکشد. باورش نمی‌شد که‌تنها آدم باید چنین دردی را ساعت‌ها تحمل کند!
فنگ یوشیانگ لبخند زد و گفت: «اگه فکر‌اصلاً می‌کنی چند ساعت سخته، آبدیده کردنِ تن برای‌بود— چند هفته یا حتی چند سال رو تصور کن.»
یک ساعت از آبدیده کردنِ تنش گذشته بود که یوان کم‌کم به‌دردی درد عادت کرد، اما این به آن معنا نبود که دیگر دردی حس‌جذب نمی‌کرد. در واقع، هرچه بیشتر تنش را آبدیده می‌کرد، درد هم شدیدتر می‌شد.
یو رو ناگهان متوجه‌ذهنِ شد که آب کمی‌مرد قرمز شده است: «ا-اون خونه؟»
فنگ یوشیانگ سر تکان داد:برخی «آره، ولی جای نگرانی نیست.تعریف هیچ آسیبِ ماندگاری به بدنش نمی‌زنه.»
«اربابِ جوان اتفاقاً سرعتِ جذبِ گنجینه‌ها رو‌مرد بالا برده. اگه با همین سرعت پیش‌زنِ بره، باید یک ساعتِ دیگه کارش تموم بشه.»
و درست همان‌طور که فنگ یوشیانگ پیش‌بینی کرده بود،نقطهٔ پس از غوطه‌ور ماندن در وانِ گنجینه‌ها، یوان با تمام‌انداخت شدنِ جذبِ تمامِ گنجینه‌های درونِ آب، چشمانش را باز کرد.
اواخرِ کار، چون تا آن موقع بیشترِ گنجینه‌ها‌مرد را جذب کرده بود، درد دیگر به آن‌برهنه شدت نبود و توانست تا پایانِ کار آرام بگیرد.
فنگ یوشیانگ از‌بود او پرسید: «حالتون‌مرزهای چطوره، اربابِ جوان؟»
یوان با لبخندی بر لب‌مرزهای گفت: «خسته‌م... اما در عینِ حال‌تمامِ سرحالم، تقریباً انگار دوباره متولد شدم.»
فنگ یوشیانگ گفت:همان «اولین آبدیده کردنِ‌نشست تنتون مبارک، اربابِ جوان.»
«ممنون.»
سپس یوان‌بی‌خبر از وان‌ذهنِ بلند شد.
اما درست در‌ذهنِ ثانیهٔ بعد، شیا‌بینِ جینگ‌یی جیغِ وحشت‌زده‌ای کشید.
«آه!»
«ها؟» یوان برگشت تا به شیا جینگ‌یی‌بینِ نگاه کند؛ صورتِ دختر کاملاً سرخ شده بود‌زنِ و حتی با دست‌هایش چشم‌هایش را پوشانده بود.
وقتی یو رو و می‌شیو‌برخی فهمیدند چرا شیا جینگ‌یی چنین‌تعریف واکنشی نشان داده، دهانشان باز ماند.
یو رو با صدایی‌برخی وحشت‌زده سرش داد زد:اصلاً «د-داداش! زود باش، برگرد!»
«چی؟» یوان که بیشتر‌وسط گیج شده بود، برگشت تا‌نقطهٔ به فنگ یوشیانگ نگاه کند.
فنگ یوشیانگ در حالی که صورتِ خودش هم‌مرد کمی گلگون شده بود، گلویش را صاف کرد‌برهنه و به میانِ پاهای او اشاره کرد: «اربابِ جوان...»
با دیدنِ این حرکت، یوان به پایین و به‌اصلاً بدنِ خودش نگاه کرد. در کمالِ تعجب، میانِ پاهایش،لان چیزی بلند و باشکوه رو به آسمان ایستاده بود.