چپتر 813: امپراتورِ اهریمنِ واقعی
0وقتی یوان فهمید که قرار است در این‌زنجیرهای رویداد به جای اهریمنِ مصنوعی از یک اهریمنِ‌کمتر واقعی استفاده کنند، نزدیک بود از جایش بپرد.
یوان در دل فریاد زد: این‌ضربهٔ دیوانگیِ محضه! اگه اوضاع به هم بریزه‌منتظر و اهریمن فرار کنه چی؟ فاجعه می‌شه!
با این حال،سخته واکنشِ بقیهٔ افرادِ‌اون آنجا متفاوت بود.
لیان اِر که مشخص بود از وجودِ اهریمن‌محدود بیشتر کنجکاو شده تا وحشت‌زده، با خودش زمزمه کرد:استادِ «وای، چه اهریمنِ قوی‌هیکلی. فکر می‌کنی چه رتبه‌ای باشه؟»
لیان لی گفت:داد «باید حداقل یه‌چون ژنرالِ اهریمن باشه، نه؟»
لیان سان جواب داد: «سخته گفتنش، چون اون زنجیرهای قرمز هالهٔ اهریمن‌همه رو محدود کردن، ولی بعید می‌دونم کمتر از یه ژنرالِ اهریمن باشه.ظاهراً هر چی باشه، این یه آزمون برای این مُهردارانِ استادِ اهریمن هم هست.»
وقتی اهریمن نمایان شد، چیان چو با صدایی رسا گفت: «اولین‌کردن کسی که این اهریمن رو مُهر کنه یا بکشه، مُهردارِ افضلِ‌چیان اهریمنِ بعدی می‌شه. ده ثانیهٔ دیگه مُهرهای نهاییِ اهریمن رو برمی‌دارم.»
پنج شرکت‌کننده به‌سرعت‌چون پخش شدند و‌قرمز اهریمن را محاصره کردند.
با اینکه داشتند با هم رقابت‌چون می‌کردند، اما می‌دانستند تلاش برای مبارزهٔ‌کردن تن‌به‌تن با اهریمن چقدر خطرناک است.
در آن لحظه، بهترین گزینه‌شان این بود که با هم به‌دارند اهریمن حمله کنند و آرام‌آرام او را مُهر کنند تا پیش‌خبیثانه از تلاش برای وارد کردنِ ضربهٔ آخر، انرژی‌شان را ذخیره نگه دارند.
وقتی همه منتظر بودند ده ثانیه‌اون بگذرد، اهریمن از این فرصت استفاده‌ولی کرد تا محیط و وضعیتش را بسنجد.
اهریمن لبخندی خبیثانه زد و با وجودِ وضعیتِ ظاهراً ناامیدکننده‌اش، بی‌آنکه ذره‌ای نگران به‌آزمون نظر برسد، گفت: «مشتی انسانِ پست جرئت می‌کنند از این اهریمن برای سرگرمی استفاده‌افضلِ کنند؟ به سزای این توهین، دست‌وپای همه‌تان را پاره می‌کنم و خونتان را می‌نوشم.»
ده ثانیه در یک چشم‌به‌هم‌زدن گذشت و با پایانِ این‌هالهٔ زمان، چیان چو آستین‌هایش را تکان داد و زنجیرهای قرمزی را‌هست که تمامِ این مدت قدرتِ اهریمن را سرکوب کرده بودند، برداشت.
به‌محضِ ناپدید شدنِ زنجیرهای قرمز، اهریمن غرشِ کرکننده‌ای سر داد و‌دارند هالهٔ بی‌نهایت قدرتمندی از بدنش فوران کرد که با قصدِ کشتِ‌خبیثانه شدیدی فضا را درنوردید و تماشاچیان را در دم شوکه کرد.
وقتی یوان برای اولین بار قصدِ کشت را‌قرمز حس کرد، بدنش از شوک خشک شد و‌آزمون حتی تواناییِ نفس کشیدنش را از دست داد.
یوان در دل فریاد زد: ای-این دیگه‌هالهٔ چه قصدِ کشتیه؟! این هالهٔ تشنه‌به‌خون چیه؟!آزمون تا حالا همچین چیزی رو تجربه نکرده بودم!
می‌توانست حس کند که غرایزش‌گفتنش بر سرش فریاد می‌کشند تا‌هالهٔ هرچه زودتر از آنجا فرار کند.
انگار در برابرِ خودِ‌وارد عزرائیل ایستاده بود و مرگ‌ذخیره درست پیشِ رویش قرار داشت.
با این حال، در برابرِ این غریزه مقاومت کرد‌هالهٔ و حتی لب‌هایش را آن‌قدر گاز گرفت تا به‌مُهردارانِ خونریزی افتاد، و از درد برای حفظِ هوشیاری‌اش بهره برد.
لیان اِر متوجهِ وضعیتِ یوان شد و با وجود‌کردن اینکه خودش هم تحت‌تأثیرِ قصدِ کشتِ اهریمن قرار گرفته‌هست بود و تمامِ بدنش بی‌وقفه می‌لرزید، پرسید: «حـ-حالت خوبه؟»
با صدایی‌جواب ضعیف مثلِ پشه‌گفتنش جواب داد: «آ-آره...»
زیرِ این فشارِ شدید که او را از نظرِ‌ذخیره ذهنی و جسمی به چالش می‌کشید و به مرزِ‌محیط توانایی‌هایش می‌رساند، چیزی درونِ یوان شروع به تغییر کرد.
در این میان، به‌محض اینکه اهریمن‌اون از بندهایش رها شد، هر پنج‌ولی شرکت‌کننده بی‌درنگ به آن یورش بردند.
همه هم‌زمان فنِ مُهرِ اهریمنِ خود را به‌محدود سوی اهریمن رها کردند، اما اهریمن به‌سرعت واکنش‌مُهردارانِ نشان داد و با یک فنِ حرکتی جاخالی داد.
با این حال، نتوانست از تمامِ‌چون حمله‌های مُهردارانِ اهریمن بگریزد و تنها‌کردن توانست سه ضربه را جاخالی بدهد.
[تپشِ مُهرِ اهریمن!]
یان هارا کفِ دستش را جلو برد و موجِ قدرتمندی‌محدود از هالهٔ مُهرِ اهریمن را به سوی اهریمن فرستاد. موج‌هست مستقیم به سینهٔ اهریمن خورد و سوراخی در بدنش باز کرد.
البته اهریمن زخمش را تقریباً در‌قرمز دم ترمیم کرد و انگار هالهٔ‌می‌دونم مُهرِ اهریمن هیچ اثری رویش نداشت.
یان هارا از این نتیجه‌گفتنش هول نکرد و همراه با دیگر‌محدود مُهردارانِ اهریمن به یورش ادامه داد.
هنوز یک دقیقه هم نگذشته بود که پنج مُهردارِ اهریمن توانستند بیش‌همه از دوازده فنِ مُهرِ اهریمن را به هدف بنشانند، اما اهریمن چنان‌ظاهراً به حرکت ادامه می‌داد که انگار هالهٔ مُهرِ اهریمن هیچ اثری رویش نداشت.
لیان اِر آه کشید‌گفتنش و گفت: «این اهریمن‌قرمز قطعاً یه امپراتورِ اهریمنه...»
و ادامه داد: «اگه رهبر‌زنجیرهای اینجا نبود، از ترس حتی‌ولی نمی‌تونستم بمونم و تماشا کنم...»
یعنی قدرتِ‌جواب یه امپراتورِ‌سخته اهریمنِ واقعی این‌طوریه؟
یوان در حالی که همچنان تقلا می‌کرد‌آخر تا آرام بماند و هالهٔ سنگینِ اهریمن‌بودند را تحمل کند، این فکر از سرش گذشت.
هرچند قصدِ کشتِ اهریمن بسیار قدرتمند بود، اما چیزی‌هالهٔ نبود که یوان از پسش برنیاید. در واقع، این‌مُهردارانِ هالهٔ تزکیهٔ اهریمن بود که یوان تابِ تحملش را نداشت.
او تنها یک سرورِ روح بود، در حالی که اهریمن به‌احتمال زیاد بالاتر از‌آزمون فرمانروای روح قرار داشت؛ در سطحی که یوان حتی شناختی از آن نداشت و‌افضلِ همین که زیرِ چنین فشارِ سنگینی همچنان هوشیار مانده بود، معجزه به حساب می‌آمد.
امپراتورِ اهریمن در حالی که همچنان بی‌هیچ ترسی در چشمانش فنونِ مُهرِ اهریمن‌ولی را می‌خورد، بلند خندید: «آهاهاهاها! این من نیستم که شما انسان‌ها رو سرگرم‌اولین می‌کنم، قضیه برعکسه! به سرگرم‌کردنم ادامه بدین تا بذارم یکم بیشتر زنده بمونین!»
چند دقیقه بعد، امپراتورِ اهریمن سرانجام‌ضربهٔ از کتک‌خوردن خسته شد و یورش‌همه به مُهردارانِ اهریمن را آغاز کرد.
«میخ‌کوبِ خونین!»
ناگهان صدها سوزن به کلفتیِ بازو که از خونِ‌کردن خودِ امپراتورِ اهریمن ساخته شده بود، مثلِ یک نارنجک‌هست از بدنش شلیک شد و به هر سو پرتاب گردید.
هر پنج مُهردارِ اهریمن بی‌درنگ یورش را متوقف کردند و به حالتِ‌کردن دفاعی رفتند. با تمامِ توان کوشیدند این سوزن‌ها را دفع کنند، اما‌صدایی در نهایت نتوانستند بی‌گزند بمانند و جراحت‌هایی فراتر از زخم‌های سطحی برداشتند.
امپراتورِ اهریمن بلند خندید: «همین؟کردنِ انگار مُهردارانِ اهریمن از زمانِ‌نگه مرگِ اون حرومزاده خیلی ضعیف‌تر شدن!»
یان هارا غرید: «خفه‌گفتنش شو! مرگِ والاگوهرِ ایزدی هیچ‌وقت‌هالهٔ تأیید نشد! اون هنوز مفقوده!»
امپراتورِ اهریمن با پوزخندی تمسخرآمیز‌زنجیرهای به او نگاه کرد: «با‌ولی همین خیالات خوش باش، انسان.»
«بوی گندِ‌جواب اهریمن‌ها، هیچ‌وقت‌سخته عوض نمی‌شه...»
لیان اِر که صدای زمزمه‌اش‌کردنِ را شنید، برگشت و به یوان‌دارند نگاه کرد: «ها؟ الان چی گفتی؟»
شاید فقط خیالاتی شده بود، اما‌اون حس کرد چیزی در یوان غیرعادی است؛بعید انگار چیزی درونش ناگهان تغییر کرده بود.