چپتر 678: یادگیریِ آرایه‌ها
0هوانگ شیائو لی کتابچه‌ای بیرون آورد و به‌چشمانش او نشان داد: «بسیار خب، بیا با همون‌احساس آرایه‌ای شروع کنیم که تازه روت استفاده کردم.»
یوان عنوانِ‌سخت‌تر کتابچه را خواند:می‌رسه «آرایهٔ سپرِ بدن...»
سپس پرسید: «آدم چطور‌امتحان آرایه‌ها رو یاد می‌گیره؟ با‌روحی‌اش یادگیریِ فنونِ تزکیه فرق داره؟»
«خب، از بعضی جهات خیلی‌بهم شبیه‌اند، اما تفاوت‌های زیادی هم‌نظر دارن. وقتی شروع کنیم خودت می‌فهمی.»
«به‌هرحال، بیا شروع کنیم.»
«اول از همه، باید یاد‌می‌رسه بگیری چطور با دست‌هات نمادها‌می‌خواد رو بسازی. بذار نشونت بدم.»
سپس هوانگ شیائو لی دستش را‌چشمانش بالا آورد و با انگشتِ اشاره‌نامحسوس در هوا شروع به نوشتن کرد.
نوری گرم‌رنگ بر نوکِ انگشتش می‌درخشید و هر‌سخت‌تر جا می‌رفت، خطی در هوا می‌کشید و در‌می‌خواد نهایت نمادی ساخت که در هوا شناور ماند.
«توقع ندارم همون بارِ اول بتونی‌امتحان یه نماد بکشی، پس فقط سعی‌بی‌درنگ کن مثل این توی هوا خط بکشی.»
سپس انگشتش را تکان‌نظر داد و خطی طولانی و‌تمرین درخشان در هوا پدید آورد.
«برای این کار، باید انرژی روحی‌ت رو روی نوکِ انگشتت جمع کنی و‌گرمی تصور کنی داری توی هوا نقاشی می‌کشی. بهم اعتماد کن، در واقع خیلی سخت‌تر‌می‌شود از چیزیه که به نظر می‌رسه. فقط تسلط به همین فن ماه‌ها تمرین می‌خواد.»
«باشه، بذار امتحان کنم.»
یوان چشمانش را بست و‌باشه مقداری از انرژی روحی‌اش را‌مقداری روی نوکِ انگشتش جمع کرد.
بی‌درنگ حسِ نامحسوس اما گرمی را روی نوکِ انگشتش احساس کرد و‌امتحان بدونِ اینکه چشمانش را باز کند، دستش را مانندِ یک رهبرِ ارکستر‌اینکه تکان داد و تصور کرد هر جا انگشتانش حرکت می‌کنند، خطوطی ظاهر می‌شود.
وقتی هوانگ شیائو لی خطِ درخشانی را‌بست دید که در هوا به‌دنبالِ انگشتِ یوان‌احساس کشیده می‌شد، چشمانش از تعجب گرد شد.
خط به‌طرزِ شگفت‌انگیزی صاف و‌بهم یکدست بود، انگار متخصصی با سال‌ها‌می‌رسه تجربهٔ بی‌شمار آن را کشیده باشد.
هوانگ شیائو‌ماه‌ها لی در‌می‌خواد دل فریاد زد:
یعنی واقعاً‌سخت‌تر همون بارِ‌نظر اول موفق شد؟!
خودِ هوانگ شیائو لی نابغه‌ای نادر به شمار می‌رفت که بیش‌حسِ از هزار سال نظیرش دیده نشده بود، اما یک ماهِ تمام‌انگشتانش طول کشیده بود تا بتواند به این بی‌نقصی در هوا خط بکشد.
هوانگ شیائو لی گفت: «مـ...مطمئنی این‌اعتماد اولین بارته؟ برام خیلی سخته باور‌تسلط کنم یه تازه‌کاری و هیچ تجربه‌ای نداری.»
یوان سر تکان داد: «ها؟ آره،امتحان این اولین بارمه. تا همین اواخر‌بی‌درنگ حتی چیزی دربارهٔ استادانِ آرایه نمی‌دونستم.»
هوانگ شیائو لی در حالی‌می‌رسه که به چشمانِ یوان خیره‌می‌خواد شده بود، با خود فکر کرد:
دروغ نمی‌گه...
پس اعجوبه‌ای مثلِ اون‌می‌کشی هم می‌تونه توی این‌سخت‌تر دنیا وجود داشته باشه...
لبخندِ محوی بر لبانش نشست.
«به‌هرحال، حالا که می‌تونی‌نظر بی‌نقص خط بکشی، بیا‌ماه‌ها بریم سراغِ مرحلهٔ دوم.»
«حالا می‌رسیم به بخشِ سختش. باید یاد بگیری نمادها رو بکشی‌حسِ و اون‌ها رو توی یه آرایهٔ واحد ترکیب کنی. این فرایند‌انگشتانش اون‌قدر پیچیده‌ست که نمی‌شه توضیحش داد، اما این باید کمکت کنه.»
هوانگ شیائو لی دو‌می‌کشی کتابچهٔ دیگر بیرون آورد‌سخت‌تر و به یوان داد.
یوان عنوانِ این کتابچه‌ها را‌باشه با صدای بلند خواند: «۱۰٬۰۰۰مقداری نمادِ آرایه... راهنمای ترکیبِ نمادهای آرایه...»
«در واقع بیش از ۱۰٬۰۰۰ نمادِ آرایه وجود‌ماه‌ها داره، اما این ۱۰٬۰۰۰ نماد پایه‌ای‌ترین‌ها هستن و مبتدی‌ها‌روحی‌اش باید اول از همه این‌ها رو به خاطر بسپارن.»
«اگه بهش فکر کنی، آرایه‌ها بیشتر شبیه کیمیاگری هستن تا تزکیه. توی کیمیاگری، برای ساختنِ‌بدونِ اکسیرها باید موادِ اولیه رو به خاطر بسپاری و دستورالعمل‌ها رو یاد بگیری. به‌عنوانِ یه‌دید استادِ آرایه، باید نمادهای آرایه و ترکیب‌های آرایه رو حفظ کنی تا بتونی یه آرایه بسازی.»
«بیشترِ آرایه‌های پایه‌ای بین پنجاه تا صد نماد نیاز دارن. با اینکه شاید زیاد به نظر برسه، حتی استادانِ آرایهٔ تازه‌کار‌بست هم می‌تونن توی کمتر از یه ثانیه بیش از ده نماد بسازن. گذشته از این، وقتی به‌اندازهٔ کافی تجربه کسب کنی،خطِ می‌تونی نمادها رو بدونِ نیاز به کشیدن با انگشتات بسازی و می‌تونی مثلِ الانِ من، تقریباً توی یه آن خلقشون کنی.»
هوانگ شیائو لی کفِ دست‌هایش را نشان‌کنم داد و نمادها به‌سرعت روی آن‌ها پدیدار‌نامحسوس شدند، انگار که از هیچ به وجود می‌آمدند.
«توی سطحِ من، می‌تونم توی یه ثانیه حدودِ چهارصد نماد بسازم. برای کسی‌کنم به سنِ من خیلی خوبه، اما نمی‌تونم خودم رو با بعضی از متخصصانِ‌کند واقعی مقایسه کنم که می‌تونن هزاران نماد رو تقریباً توی یه آن بسازن.»
یوان گفت: «فهمیدم...باشه ممنون که دربارهٔ‌چشمانش آرایه‌ها بهم یاد دادی.»
هوانگ شیائو لی لبخند زد و گفت:واقع «از اونجا که دربارهٔ آرایه‌ها بهت آموزش‌ماه‌ها دادم، حالا از نظرِ فنی مرشدت حساب می‌شم.»
یوان تک‌خنده‌ای کرد و پیش از اینکه‌کنم با لحنی شوخی‌آمیز حرف بزند، به او تعظیم‌گرمی کرد: «این شاگرد به مرشد ادای احترام می‌کنه.»
لحظه‌ای بعد هوانگ شیائو لی گفت: «خیلی خب،ماه‌ها به‌اندازهٔ کافی این طرف رو دیدم. بیا پیش‌مقداری از برگشتن، بریم اون طرفِ کشتی رو هم ببینیم.»
«باشه.»
آن دو به‌نقاشی راه افتادند و به‌واقع طرفِ دیگرِ کشتی رفتند.
بنگ!
کشتی ناگهان‌سخت‌تر شروع به‌نظر لرزیدن کرد.
هوانگ شیائو لی با چهره‌ای‌کنم هیجان‌زده گفت: «یه اهریمنِ دریاست!بی‌درنگ بیا از نزدیک‌تر نگاه کنیم!»
یوان با اخمی کمی‌می‌کشی نگران روی چهره‌اش گفت:سخت‌تر «مطمئنی؟ خطرناک به نظر می‌رسه...»
او لبخند زد و گفت: «نگران نباش، آرایهٔ بزرگ و قدرتمندی از این کشتی‌نامحسوس محافظت می‌کنه و اهریمن‌های دریا نمی‌تونن از فاصلهٔ ۲۵۰ متری به کشتی نزدیک‌تر بشن،ظاهر بنابراین با اینکه کشتی می‌لرزه، این‌طور نیست که به صورتِ فیزیکی بهش حمله شده باشه.»
«دنبالم بیا!»
هوانگ شیائو لی‌باشه در کشتی دوید و‌بست چند لحظه بعد ایستاد.
او به‌داری دریا اشاره کرد:بهم «اونجا رو ببین!»
یوان به جایی که اشاره می‌کرد نگاه‌کنم کرد و همان‌طور که انتظار می‌رفت، نبردی در‌گرمی فاصلهٔ حدود ۲۵۰ متریِ کشتی در جریان بود.
هفت تزکیه‌گر با پایهٔ تزکیهٔ سرورِ روح‌همین آنجا بودند و با شاخک‌های بزرگ و‌چشمانش ضخیمی که از آب بیرون زده بودند، می‌جنگیدند.
هوانگ شیائو لی زمزمه کرد:کنم «با توجه به اندازهٔ اون‌بی‌درنگ شاخک‌ها... یه اهریمنِ دریای متوسطه، نه؟»
او به شخصی که بالای‌بهم میدانِ نبرد شناور بود اشاره کرد:می‌رسه «اوه! نگاه کن! دونگ ژو اونجاست!»
با اینکه به نظر می‌رسید بخشی از نبرد نیست، در واقع با‌بی‌درنگ آرایه‌هایش از دیگران پشتیبانی می‌کرد، دفاعشان را بهبود می‌بخشید و قدرتشان را‌انگشتانش افزایش می‌داد، و هر از گاهی سعی می‌کرد حرکاتِ شاخک‌ها را محدود کند.
یوان در حالی که نبردشان را‌تسلط از دور تماشا می‌کرد، زمزمه کرد:امتحان «پس یه استادِ آرایه این‌طوری می‌جنگه، نه؟»