چپتر 89: خونِ ققنوس
0شیائو هوا با‌نیست لحنی نگران پرسید: «واقعاً‌ایزدیِ حالت خوبه، داداش یوان؟»
یوان سر تکان داد:ببینمش «آره، صدمه ندیدم. فقط‌مهمانِ داشت خونم رو می‌مکید، همین.»
یو رو ابروهایش را بالا داد و به‌افسانه‌ای بانو فنگ نگاه کرد که همچنان با چهره‌ای‌علاقه‌مند شرمسار آنجا زانو زده بود: «خونت رو می‌مکید؟»
یوان لحظه‌ای بعد گفت: «به‌هرحال، بیایید این موضوع‌ققنوسِ رو فراموش کنیم و به گشت‌وگذارمون ادامه بدیم— هنوز‌بسیار یه موردِ دیگه مونده و خیلی دلم می‌خواد ببینمش.»
بانو فنگ به‌سرعت از جا برخاست و گفت:افسانه‌ای «همین الان، مهمانِ عزیز!» سپس بشکنی زد و سومین‌چرا و آخرین محفظهٔ نمایش، گنجینهٔ درونش را نمایان کرد.
وقتی سومین گنجینه نمایان شد،به‌سرعت هم یو رو و هم‌سپس یوان ابروهایشان را بالا دادند.
یوان سرش را جلوی محفظه برد و‌ایزدیِ چشمانش را ریز کرد تا مطمئن شود‌منشأ که اشتباه نمی‌بیند: «این... یه لوح یشمیه؟»
یو رو نیز با کنجکاوی‌افسانه‌ای به آن نگاه کرد: «این شیء‌منشأ یه حسِ غیرقابل‌توصیفی داره... این چیه؟»
بانو فنگ جواب داد: «لوح یشمی فقط‌ایزدیِ یه ظرفه. گنجینهٔ اصلی درونشه، و داخلِ‌منشأ لوح یشمی تنها یک قطره خون قرار داره.»
هر دو با‌می‌خواد تعجب به او‌برخاست نگاه کردند: «خون؟»
بانو فنگ با لبخندی بر لب گفت: «البته‌افسانه‌ای این یه خونِ معمولی نیست، چون روزگاری به‌علاقه‌مند یک جانورِ ایزدیِ افسانه‌ای تعلق داشته— ققنوسِ سرخ.»
با فهمیدنِ منشأ آن، حتی شیائو هوا هم علاقه‌مند‌سرخ شد، چرا که ققنوس‌ها جانورانِ ایزدیِ بسیار کمیابی بودند:کمیابی «ققنوسِ سرخ؟ یعنی داخلِ اون لوح یشمی خونِ ققنوسه؟»
بانو فنگ سر‌نیست تکان داد: «درسته، و‌ایزدیِ این خونِ ققنوسِ اصیله.»
یوان پرسید: «از کجا‌ببینمش می‌فهمید که خونِ ققنوسِ‌مهمانِ واقعیه؟ راهی برای آزمایشش هست؟»
بانو فنگ به آن‌ها گفت: «هست، اما برای این کار یک نفر باید خون رو بخوره و اثراتش‌ققنوس‌ها رو بسنجه، که چون فقط یه قطره ازش وجود داره، هدر دادنِ محضه. با این حال، ما بدونِ‌اما نیاز به آزمایش می‌دونیم که این خونِ ققنوسِ واقعیه، چون خودِ ققنوسِ سرخ اون رو به ما داده.»
یوان با چشمانی گردشده‌ایزدیِ به او نگاه کرد:ققنوسِ «چی؟ شما ققنوس رو دیده‌اید؟»
بانو فنگ سر تکان داد: «نه، ندیده‌ام. خونِ‌افسانه‌ای ققنوس نسل‌های زیادی دست‌به‌دست شده، و این اجدادِ من‌چرا بودند که خونِ ققنوس رو از ققنوسِ سرخ گرفتند.»
یو رو از او پرسید: «که‌برخاست این‌طور. پس این خونِ ققنوس به‌جز اینکه‌آخرین خیلی کمیابه، واقعاً کارِ دیگه‌ای هم می‌کنه؟»
بانو فنگ به‌سرعت سر تکان داد: «البته. خونِ ققنوس یه گنجینهٔ معجزه‌آسا با اثراتِ فراوانه. یک قطره‌اش می‌تونه یه آدمِ نیمه‌جان رو به زندگی برگردونه! همچنین می‌تونه هر بیماری‌می‌فهمید و جراحتی رو درمان کنه، و حتی می‌تونه اندام‌های قطع‌شده‌تون رو دوباره رشد بده. از این گذشته، اگه خونِ ققنوس رو بخورید، طولِ عمرتون به‌طورِ چشمگیری افزایش پیدا می‌کنه!ققنوس بسته به کیفیتِ خون و قدرتِ ققنوسی که ازش گرفته شده، می‌تونه حتی به یک فانی بیش از ۱۰٬۰۰۰ سال طولِ عمر ببخشه، بدونِ اینکه نیازی به تزکیه داشته باشه!»
درمانِ هر بیماری یا جراحتی...؟
با شنیدنِ این حرف، حالتی‌روزگاری ژرف در چهرهٔ یوان پدیدار شد‌ققنوسِ و بی‌درنگ فکری به ذهنش رسید.
اگه شبنم شفاف بی‌نقص توی زندگیِ واقعی روی بدنم تأثیر گذاشت، شاید این‌آخرین خونِ ققنوس هم بتونه بیماریم رو درمان کنه؟ حتی اگه فقط یه احتمال‌برد باشه، باید به هر قیمتی شده این خونِ ققنوس رو به دست بیارم!
یوان تصمیم گرفت از‌چون او بپرسد: «امم... در‌افسانه‌ای ازای خونِ ققنوس چی می‌خواید؟»
بانو فنگ با چهره‌ای غافلگیرشده به او نگاه کرد:سرخ «شما این خونِ ققنوس رو می‌خواید؟» یو رو و‌کمیابی شیائو هوا هم همین‌طور. چرا او خونِ ققنوس را می‌خواست؟
یوان سر تکان داد: «بله...»
بانو فنگ گفت: «همم... راستش نمی‌دونم... قبلاً پیشنهادهای‌مهمانِ بی‌شماری داشتم، اما هیچ‌کدوم نتونستن توجهم رو جلب‌گنجینهٔ کنن، و فعلاً هم چیزی توی ذهنم نیست.»
شیائو هوا ناگهان به میانِ حرف پرید:ایزدیِ «بقیهٔ گنجینه‌های درجهٔ ایزدی چطور؟ شیائو هوا می‌تونه‌حتی در ازای خونِ ققنوس همه‌شون رو بهت بده.»
از آنجا که این نخستین باری بود که‌ققنوسِ چنین اشتیاقِ شدیدی در چشمانِ یوان می‌دید، می‌خواست‌جانورانِ تمامِ تلاشش را برای کمک به او بکند.
بانو فنگ از او عذرخواهی‌روزگاری کرد: «متأسفم، ارشد، اما من‌داشته— چیزِ دیگه‌ای رو ترجیح می‌دم...»
یو رو با اخمی کمرنگ بر‌برخاست چهره پرسید: «اگه نگید چی می‌خواید، ما‌آخرین از کجا باید بدونیم چی معامله کنیم؟»
بانو فنگ با لحنی مضطرب گفت: «خب... با اینکه هیچ‌وقت واقعاً به این‌فهمیدنِ فکر نکرده بودم که در ازای خونِ ققنوس چی می‌خوام، فکر کنم الان‌درسته یه چیزی توی ذهنم هست...» و سپس برگشت تا به یوان نگاه کند.
یوان با دیدنِ نگاهِ او ابروهایش‌تعلق را بالا داد: «ها؟» اما خیلی زود‌علاقه‌مند فهمید که او از وی چه می‌خواهد.
از او‌معمولی پرسید: «شما... خونِ‌روزگاری من رو می‌خواید؟»
«...» بانو فنگ بی‌درنگ جواب نداد‌برخاست و پیش از آنکه با خجالت‌سومین سر تکان دهد، لحظه‌ای طولانی ساکت ماند.
یوان بی‌درنگ موافقت کرد: «باشه، چقدر‌جانورِ می‌خواید؟ تا وقتی که من رو‌سرخ نکشه، هر چقدر خون بخواید بهتون می‌دم.»
چشم‌های بانو فنگ‌جانورِ از هیجان سوسو زد‌داشته— و گفت: «وا... واقعاً؟»
یو رو با ناباوری به او نگاه کرد: «دا... داداش... واقعاً می‌خوای...؟» هرچند به دست‌حتی آوردنِ خونِ ققنوسِ واقعی در ازای خونِ خودش معاملهٔ بسیار خوبی به نظر می‌رسید، اما‌واقعیه کلِ این وضعیت به‌شدت مشکوک بود، چون بیش از حد خوب بود که واقعیت داشته باشد.
یوان سر تکان داد:ببینمش «آره، مشکلی نیست. فقط‌مهمانِ خونمه. دیر یا زود برمی‌گرده.»
سپس به بانو فنگ‌چون نگاه کرد و ادامه داد:تعلق «چطوری می‌خوای خونم رو بگیری؟»
او گفت: «اوه...جانورِ راستش داشتم فکر می‌کردم‌داشته— مستقیم از بدنتون بنوشمش...»
با شنیدنِ حرفش لرزه‌چون بر تنِ یوان افتاد:افسانه‌ای «مستقیم از بدنم بنوشی؟»
این برای‌دلم خونِ ققنوسه!ببینمش باید تحمل کنم!
یوان پیش از‌نیست آنکه سر تکان دهد،ایزدیِ در دل فریاد زد.
دستش را بالا آورد و‌افسانه‌ای بازوهای رنگ‌پریده و صافش را‌فهمیدنِ به او نشان داد: «بفرما.»
بانو فنگ با دیدنِ‌چون این صحنه، بی‌اختیار لب‌های‌افسانه‌ای سرخ و جذابش را لیسید.
«...»
یوان با دیدنِ این صحنه بیشتر لرزید.ایزدیِ با خودش فکر کرد که احتمالِ خون‌آشام‌منشأ بودنِ بانو فنگ دارد هر لحظه بیشتر می‌شود.
شیائو هوا ناگهان با چشمانی ریزشده به او هشدار‌سرخ داد: «اگه کارِ مشکوکی با داداش یوان بکنی، شیائو‌کمیابی هوا این بار مثلِ دفعهٔ قبل دست نگه نمی‌داره.»
بانو فنگ با‌نیست چهره‌ای ترسان گفت: «جـ...ایزدیِ جرئتش رو ندارم، ارشد...»
سپس بانو فنگ به‌ببینمش یوان پیشنهاد داد: «چرا‌مهمانِ به جای راحت‌تری نریم؟»
پس از آنکه یوان‌چون سر تکان داد، بانو‌افسانه‌ای فنگ گفت: «دنبالم بیایید.»
مدتی بعد، واردِ اتاقی پشتِ چند پرده در طبقهٔ‌سرخ ششم شدند. آنجا به‌وضوح اتاقِ شخصیِ بانو فنگ بود، چرا‌بودند که پر از اثاثیه و حتی یک تختِ بزرگ بود.
بانو فنگ به تختِ‌چون بزرگِ سرخ‌رنگ اشاره کرد:افسانه‌ای «لطفاً روی تخت بنشینید.»
یوان سر تکان‌می‌خواد داد و بی‌درنگ‌برخاست روی تخت نشست: «باشه.»
سپس بانو فنگ کنارش نشست، در‌جانورِ حالی که یو رو و شیائو‌سرخ هوا چند متر آن‌طرف‌تر ایستاده بودند.
بانو فنگ با صدایی‌ایزدیِ ملایم به او گفت:ققنوسِ «هر وقت آماده بودید.»
یوان سر تکان داد و با استفاده‌ایزدیِ از پرتگاهِ پرستاره بریدگیِ کوچکی در قسمتِ پایینِ‌حتی کفِ دستش ایجاد کرد. بی‌درنگ خون سرازیر شد.
بانو فنگ به‌سرعت دستش را گرفت و با‌مهمانِ لب‌های نرمش بر زخمِ او بوسه زد و‌گنجینهٔ نگذاشت حتی یک قطره از خونش هدر برود.
«ممم...»
صداهای شهوت‌انگیزی از بانو فنگ به گوش می‌رسید. او داشت خونِ یوان‌حتی را که به دلیلی نامعلوم به‌طرزِ غیرقابل‌درکی خوشمزه بود، مزه‌مزه می‌کرد و تنها‌کجا یک قطره از آن کافی بود تا بانو فنگ را کاملاً معتاد کند.
در همین حین، یوان تمامِ تلاشش را می‌کرد تا چهره‌اش را بی‌تفاوت‌سرخ نگه دارد، اما حسِ لب‌های نرمِ بانو فنگ بیش از حد تحریک‌کننده بود،ققنوسه به‌ویژه زبانش که داشت زخمش را به‌آرامی، تقریباً شبیه به یک سگ، می‌لیسید.
یو رو در حالی که تماشا می‌کردند، به شیائو هوا‌سپس زمزمه کرد: «فکر می‌کنی چرا این‌قدر از خونِ داداشم خوشش‌گنجینه میاد؟ نکنه واقعاً یه خون‌آشامه که خودش رو شبیهِ آدم‌ها کرده؟»
شیائو هوا سر تکان داد و گفت: «نه، خون‌آشام‌تعلق نیست. اما در موردِ اینکه چرا داره خونِ داداش‌ققنوس‌ها یوان رو می‌خوره... شیائو هوا چند دلیل به ذهنش می‌رسه.»
«خونِ داداش یوان ممکنه خاص‌افسانه‌ای باشه... شاید تبارِ منحصربه‌فردی داره که‌منشأ باعث می‌شه مردم بهش معتاد بشن.»
یو رو با چشمانی‌چون گردشده به او نگاه کرد:تعلق «ها؟ اصلاً همچین چیزی ممکنه؟»
شیائو هوا سر تکان داد و گفت: «تبارهای منحصربه‌فردِ زیادی توی این دنیا‌آخرین هست و بعضی‌هاشون اثرهای قدرتمند و غیرقابل‌درکی دارن، مثلِ خونی که می‌تونه تزکیهٔ‌برد جانورانِ جادویی رو بالا ببره یا خونی که حتی می‌تونه گنجینه‌ها رو تقویت کنه.»
یو رو با شنیدنِ‌چون کارهایی که تبارها می‌توانستند بکنند،تعلق شگفتی‌اش را ابراز کرد: «وای...»
سپس یو رو پرسید: «ولی اگه‌تعلق خونِ داداشم می‌تونه روی آدم‌ها اثر‌حتی بذاره، چرا ما تحت‌تأثیرش قرار نگرفتیم؟»
شیائو هوا گفت: «شاید فقط روی بعضی‌ها‌ایزدیِ اثر می‌ذاره، همون‌طور که بعضی داروها روی‌منشأ یه عده بهتر از بقیه جواب می‌دن.»
یو رو‌دلم سر تکان‌ببینمش داد: «منطقیه...»
چندین دقیقه بعد، یوان کم‌کم احساسِ سرگیجه کرد، بنابراین به‌داشته— شانه‌های بانو فنگ زد و گفت: «فکر کنم به حدِ نهاییم‌کمیابی رسیدم... اگه خونِ بیشتری از دست بدم، احتمالاً از خون‌ریزی می‌میرم...»
«آآآآههه~!»
چند ثانیه بعد، بانو فنگ لب‌هایش را از روی‌تعلق زخمِ او برداشت و حتی آهی بلند و حاکی از‌جانورانِ رضایت کشید، طوری که انگار تازه چیزِ خوشمزه‌ای نوشیده بود.
بانو فنگ به او گفت: «ممنونم،برخاست مهمانِ گرامی... نمی‌دونم چرا این‌قدر هوسِ‌سومین خونتون رو کرده بودم، اما الان راضی‌ام.»
«...»
با این‌روزگاری حال، یوان‌ایزدیِ پاسخی نداد.
بانو فنگ متوجه شد که یوان با‌ایزدیِ چشمانی گردشده به او خیره مانده است،منشأ بنابراین دوباره او را صدا زد: «مهمانِ گرامی؟»
یوان به او که چشمانِ قهوه‌ای‌اش‌برخاست پس از نوشیدنِ خونِ او ناگهان طلایی‌آخرین شده بود، گفت: «چشم‌هاتون... تغییرِ رنگ دادن...»
«ها؟»
بانو فنگ با شنیدنِ حرف‌های‌افسانه‌ای یوان، تقریباً با حالتی وحشت‌زده،فهمیدنِ بی‌درنگ به دنبالِ آینه‌ای گشت.
ناگهان بانو فنگ با صدایی هیجان‌زده فریاد زد‌افسانه‌ای و افرادِ حاضر در اتاق را مبهوت کرد:علاقه‌مند «طلاییه... واقعاً طلایی شده! هاهاها! برگشت! قدرت‌هام برگشتن!»
یوان در حالی که متعجب بود‌برخاست او دربارهٔ چه چیزی حرف می‌زند،سومین ابروهایش را با گیجی بالا انداخت: «قدرت‌ها...؟»