چپتر 947: هویتِ راستینِ سرور (۲)
0همم؟ صدای این‌کرد قدم‌ها برای یه‌داشت انسان خیلی سنگینه.
یوان با شنیدنِ صدای‌ضخیم قدم‌های سرور، خیلی زود‌تبتی متوجهِ این موضوع شد.
چند لحظه بعد، صدای قدم‌ها‌نیست قطع شد، اما سرور هنوز‌راستینت خودش را نشان نداده بود.
یوان با‌کردم لبخندی آرام‌نیازی پرسید: «دودل شدی؟»
«نه، فقط به تو کمی زمان‌داشت می‌دهم تا خودت را آماده کنی.خزِ ظاهرِ من... ممکن است شوکه‌ات کند.»
یوان خندید و گفت: «بذار‌سرخ‌رنگ حدس بزنم، خیلی زشتی؟ واسه‌تبارِ همینه که توی اون غار موندی.»
مدیر ناگهان داد زد: «گستاخ!»
«فقط شوخی کردم. به‌هرحال، نیازی‌نیست نیست منتظرِ من بمونی. من‌راستینت از قبل هویتِ راستینت رو می‌دونم.»
سرور که کاملاً‌کرد غافلگیر شده بود،داشت پرسید: «اوه؟ می‌دانی؟»
«آره. خب، نه دقیقاً، اما می‌دونم که انسان‌تبتی نیستی. تو یه جانورِ ایزدی هستی، مگه نه؟خون گونه‌ات رو نمی‌دونم، اما قطعاً یه جانورِ ایزدی هستی.»
«...»
پس از لحظه‌ای سکوت، صدای‌نیست قدم‌ها ادامه یافت و هیکلِ‌راستینت بزرگی از غار نمایان شد.
«چطور فهمیدی؟نگاه و از‌حدود کِی می‌دانی؟»
سرور این را پرسید و پس از‌ماستیفِ مدت‌ها برای نخستین بار از غار بیرون‌به‌طور آمد و هیکلِ عظیمش را نشان داد.
یوان با حسِ‌به‌هرحال ایزدی‌اش به هیکلِ‌منتظرِ سرور نگاه کرد.
سرور حدود ۱۰ متر قد داشت. بدنش شبیهِ‌قبل ببر بود و پوششی زیبا از خزِ ضخیم‌می‌دانی و سرخ‌رنگ داشت، تقریباً شبیهِ یک ماستیفِ تبتی.
یوان با صدایی‌کرد آرام پرسید: «تو‌داشت چی هستی، ببر؟»
سرور گفت: «من به تبارِ‌سرخ‌رنگ ماستیفِ باستانی تعلق دارم. به‌طور‌تبارِ دقیق‌تر، یک ماستیفِ خون هستم.»
«ماستیف، پس تو یه سگی؟»
مدیر دوباره سرش داد زد: «چطور‌منتظرِ جرئت می‌کنی تبارِ ماستیفِ خون رو‌کاملاً با یه سگِ ساده مقایسه کنی!»
سرور خندید: «فکر‌کرد می‌کردم بیشتر مضطرب یا‌بدنش غافلگیر شوی. چه حیف.»
یوان شانه‌ای بالا انداخت: «من تا الان توی‌تبتی تزکیهٔ آنلاین با کلی جانورِ ایزدی روبه‌رو شدم.خون ماستیف‌های خون در مقایسه با ققنوس‌ها یا اژدهایان چطورن؟»
«خب، این به درجهٔ تبار و نژادِ ما بستگی دارد. همهٔ ققنوس‌ها و اژدهایان برابر زاده نمی‌شوند. برای‌دقیقاً مثال، بیش از ۱۰ نوع ققنوسِ مختلف وجود دارد و ققنوسِ زرین در میانِ تمامِ ققنوس‌ها رتبهٔ ۴کِی را دارد. در این میان، اژدهایان بیش از ۱۰۰ تبارِ مختلف دارند و اژدهای سیلاب در رتبهٔ ۹۴ است.»
«ماستیف‌های خون، هرچند نمی‌توانند با قدرتمندترین‌منتظرِ اژدهایان و ققنوس‌های بیرون رقابت کنند، اما‌غافلگیر ما از بیشترِ ققنوس‌ها و اژدهایان قوی‌تریم.»
یوان زمزمه کرد: «که این‌طور...»
و ادامه داد: «به‌هرحال، خیلی‌سرخ‌رنگ وقت نیست که به‌خاطرِ حرفی‌تبارِ که لیا زد، این رو فهمیدم.»
مدیر با تعجب گفت: «مـ-من؟!»
سرور چشم‌هایش را باریک کرد و‌منتظرِ گفت: «بگذار حدس بزنم... وقتی گفت نمی‌تواند‌غافلگیر فنونِ مُهرِ اهریمن را بیاموزد، متوجه شدی.»
یوان سر تکان داد: «درسته. همهٔ انسان‌ها می‌تونن‌شبیهِ فنونِ مُهرِ اهریمن رو یاد بگیرن. تنها موجوداتی که‌تبتی نمی‌تونن یادشون بگیرن، جانورانِ جادویی و جانورانِ ایزدی هستن.»
رو به لیا کرد‌ضخیم و پرسید: «تو هم‌تبتی یه ماستیفِ خون هستی؟»
اما لیا‌کردم جوابی به‌نیازی او نداد.
یوان سپس پرسید: «اگه نمی‌خوای، نیازی نیست بهم بگی. اما کنجکاوم. اگه‌کاملاً اون می‌تونه به یه انسان تبدیل بشه و با بقیهٔ انسان‌ها تعامل کنه،نمی‌دونم چرا تو همین کار رو نمی‌کنی؟ در عوض، ترجیح دادی این بالا بمونی.»
سرور آهی کشید: «این‌طور نیست‌متر که نخوام به انسان تبدیل‌پوششی بشم. نمی‌تونم— دست‌کم الان نه.»
«چرا نمی‌تونی؟زیبا چی جلوت‌ضخیم رو گرفته؟»
«در حالِ حاضر دارم آرایهٔ بزرگی رو سرپا نگه می‌دارم که به انرژی روحیِ عظیمی نیاز داره. مدام داره انرژی روحی‌ام رو‌هستی می‌مکه— اون‌قدر که حتی نمی‌تونم ذره‌ای از اون رو برای تبدیل شدن به انسان کنار بذارم. و قبل از اینکه بپرسی، نه،ایزدی‌اش این اون آرایهٔ بزرگی نیست که قلهٔ این کوه رو پنهان می‌کنه. در واقع، این "آرایهٔ بزرگ" بیشتر شبیهِ "مُهری" در درونِ بدنمه.»
«آرایهٔ بزرگ چه کار می‌کنه؟»
سرور با این حرفش‌حدود او را مات‌ومبهوت کرد: «این‌ببر دنیا رو زنده نگه می‌داره.»
«ها؟ منظورت چیه؟»
«ببین، آرایهٔ بزرگ و پهناوری این دنیا رو احاطه کرده. نمی‌تونی ببینیش، اما وجود داره. همین آرایهٔ‌آره بزرگه که جلوی فروپاشیِ این دنیا رو گرفته. اگه غیرفعالش کنم، این دنیا نابود می‌شه. ضمناً وظیفهٔ منه‌فهمیدی که این آرایهٔ بزرگ رو همیشه فعال نگه دارم و میلیون‌ها ساله که دارم همین کار رو می‌کنم.»
زبانِ یوان بند آمد. چیزی‌نیست که سرور به او گفت، حتی‌می‌دونم از دورترین تصوراتش هم فراتر بود.
سرور پس از لحظه‌ای سکوت‌متر گفت: «حتماً برات سؤال شده که‌زیبا چرا این دنیا در آستانهٔ نابودیه.»
یوان تأمل کرد‌خزِ و پرسید: «ربطی‌تقریباً به تزکیهٔ آنلاین داره؟»
«آره، ربط داره.»
«از اونجا که خودت می‌دونی تزکیهٔ آنلاین که‌قبل توی نُه آسمان رخ می‌ده اون بیرون وجود‌می‌دانی داره، کارم برای توضیح دادن خیلی راحت‌تر می‌شه.»
«این دنیا که به نامِ زمین شناخته می‌شه، روزگاری بخشی از نُه‌خزِ آسمان بود، اما طیِ جنگی عظیم جدا شد که نه‌تنها "زمین" رو از‌خون نُه آسمان بیرون کشید، بلکه هم‌زمان "نُه آسمان" رو هم به وجود آورد.»
یوان سرش‌زیبا را کج‌ضخیم کرد: «نمی‌فهمم.»
«خب ببین، نُه آسمان همیشه به ۹ قلمروِ مختلف تقسیم نشده بود. نُه آسمان قبلاً یک مکانِ واحد بود. این یعنی آسمانِ‌هستی زیرین و تمامِ آسمان‌های دیگه توی یک بُعد قرار داشتن، برای همین نیازی نبود عروج کنی یا پایین بیایی. با این حال، چون‌نگاه دنیا خیلی پهناور بود، مردم نُه قارهٔ مختلف ساختن و هر قاره "آسمانِ اول"، "آسمانِ دوم"، "آسمانِ سوم" و الی آخر نامیده می‌شد...»
«اگه برات سؤاله،به‌هرحال نُه آسمان قبلاً‌منتظرِ آسمانِ ایزدی نامیده می‌شد.»
یوان همان‌طور که‌کرد اطلاعات را هضم می‌کرد،بدنش زمزمه کرد: «که این‌طور...»
«به هر حال، زمین نمی‌تونست بخشی از نُه آسمانِ جدید باشه، چون خیلی کوچیک بود‌دقیق‌تر و خیلی دور افتاده بود. بدونِ پشتیبانیِ نُه آسمان هم زمین نمی‌تونست روی پای خودش‌مضطرب بایسته، برای همین به این آرایهٔ بزرگ نیازه تا این دنیا رو یکپارچه نگه داره.»
یوان گفت: «تعجب می‌کنم که‌نیست با اون پایهٔ تزکیه می‌تونی‌راستینت این دنیا رو سرپا نگه داری.»
سرور آهی کشید: «پایهٔ تزکیه‌ام فقط به‌بمونی خاطرِ مُهرِ درونم تا اوجِ امپراتورِ روح‌شده پایین اومده. تزکیهٔ واقعی‌ام در حقیقت خیلی بالاتره.»
یوان سر تکان داد: «وضعیتِ دنیای‌داشت خودمون و نُه آسمان رو می‌فهمم، اما‌ضخیم قضیهٔ تزکیهٔ آنلاین چیه؟ هدفِ واقعی‌اش چیه؟»
سرور گفت:زیبا «دارم به‌ضخیم اونجا هم می‌رسم.»