چپتر 332: هزار سال
0یوان پس از اینکه لباس‌هایش را روی درختی در آن‌دوردست نزدیکی آویزان کرد تا خشک شوند، واردِ رودخانهٔ کم‌عمقی شد که‌برهنه به‌زور تا شانه‌هایش می‌رسید و عرقِ خشک‌شده را از تنش شست.
«وای، چه حسِ محشری داره!»
شاید به خاطرِ بدنِ تزکیه‌گرش بود، اما آب‌رفت اصلاً سرد نبود. طراوت‌بخش بود و حسی شبیه‌ماساژ به حسِ پس از شکستنِ مرز به او می‌داد.
پس از چند دقیقه غوطه‌ور شدن در آب، یوان برگشت‌دیده و به آبشار نگاه کرد و با خودش فکر کرد که‌چشم‌هایش رفتن زیرِ آن و دوش گرفتن با آن چه حسی دارد.
یوان زیرِ لب زمزمه کرد: «من یه تزکیه‌گرم، پس باید‌دوردست مشکلی نباشه، مگه نه؟» کمی نگران بود که اگر زیرِ‌کاملاً آبشار برود، فشارِ آب او را لِه کند و بکشد.
با این حال، تا امتحان‌کمی نمی‌کرد نمی‌فهمید، برای همین با‌لِه احتیاط به آبشار نزدیک شد.
وقتی درست جلوی آبشار‌مطمئن رسید، یوان انگشتی داخلِ آبشار‌گذاشت برد تا فشارش را بسنجد.
«اون‌قدرها هم بد نیست...»
وقتی فهمید که می‌تواند‌بیام فشار را تحمل کند، دستش‌یینگ‌یینگ را عمیق‌تر داخلِ آبشار برد.
«خیلی سبکه— خیلی سبک‌تر‌مگه از چیزی که به‌برود نظر می‌رسه. به خاطرِ بدنمه؟»
پس از اینکه احساسِ راحتی کرد و مطمئن شد‌گذاشت بدنش می‌تواند آبشار را تحمل کند، چند قدم جلوتر رفت،می‌شود واردِ آبشار شد و گذاشت آب روی تمامِ بدنش بریزد.
«حسش عالیه!»
انگار آبشار‌می‌شود داشت او‌بیام را ماساژ می‌داد.
چند دقیقه بعد، یوان‌مگه حس کرد کسی دارد‌برود به آبشار نزدیک می‌شود.
«یوان، می‌تونم بیام پیشت توی آب؟»قدم قامتِ لان یینگ‌یینگ در دوردست دیده‌حسش می‌شد که داشت به سمتش می‌آمد.
با این حال، ظاهرش تفاوتی کرده بود و‌یینگ‌یینگ وقتی یوان او را دید که در آن‌کرده لحظه کاملاً برهنه بود، چشم‌هایش از تعجب گرد شد.
اندامی فوق‌العاده با تناسبی بی‌نقص از سر تا پا داشت، با پوستی رنگ‌پریده شبیه به برف. روی سینه‌اش دو پستانِ‌کاملاً گرد و برجسته بود که نگاهِ یوان را به خود کشید، به‌ویژه حلقه‌های صورتیِ کوچک و ظریفِ روی آن‌ها. پاهایش باریک‌کوچک و کشیده بود و میانِ این پاهای زیبا، شکافی بود که باعث شد یوان حسی پیدا کند که خودش هم نمی‌فهمید.
یوان پس از تعجبِ اولیه‌اش،کمی با صدایی آرام پرسید: «دوشیزه‌لِه لان؟ شما هم برای آب‌تنی اومدید؟»
اگر هر مردِ دیگری در موقعیتِ او‌جلوتر بود، شاید فقط با دیدنِ بدنِ بی‌همتای‌انگار لان یینگ‌یینگ از شدتِ تحریک دیوانه می‌شد.
او گفت:می‌تونم «بله... امیدوارم‌پیشت مشکلی نداشته باشی.»
یوان با لبخندی معصومانه روی لب‌هایش، به‌سرعت‌قامتِ جواب داد: «البته که نه. لطفاً بیا پیشم.ظاهرش آب حسِ خیلی خوبی داره و خیلی طراوت‌بخشه.»
لان یینگ‌یینگ سر‌نباشه تکان داد و لحظه‌ای‌اگر بعد واردِ آب شد.
با این حال،راحتی پس از ورود به‌جلوتر آب چیزِ دیگری نگفت.
پدربزرگ بهم گفت اغواش‌پیشت کنم... اما چطوری باید‌یینگ‌یینگ این کار رو بکنم؟
لان یینگ‌یینگ در دل با خود فکر کرد،لان چرا که پیش از این هرگز کسی به‌تفاوتی او یاد نداده بود چطور انسان‌ها را اغوا کند.
به‌علاوه، به‌عنوانِ کسی که تمامِ عمرش را در جنگلِ ایزدی زندگی کرده بود، تنها چیزهایی‌امتحان را می‌دانست که خانواده‌اش به او آموخته بودند، به همراهِ چیزهایی که به‌طورِ طبیعی به‌عنوانِ‌بسنجد یک جانورِ ایزدی یاد می‌گرفت، و هیچ‌کدام از این دانش‌ها کمکی به اغوای یک انسان نمی‌کرد.
یوان ناگهان به او گفت: «باید‌قدم بیای اینجا.» و ادامه داد: «زیرِ‌حسش آبشار حسش حتی بهتر هم هست.»
لان یینگ‌یینگ چیزی‌بیام نگفت و تنها‌قامتِ سر تکان داد.
آرام‌آرام به سمتِ آبشار رفت و چند‌قامتِ لحظه بعد، درست کنارِ یوان ایستاد، در‌می‌آمد حالی که آبشار بدنشان را ماساژ می‌داد.
پس از یک لحظه سکوتِ دیگر، لان یینگ‌یینگ به حرف آمد: «یوان،بکشد راستش رو بخوای، پدربزرگم بود که پیشنهاد داد بیام اینجا و اغوات کنم.رسید اون واقعاً می‌خواد میراثِ خانواده رو ادامه بدم— اینکه با تو بچه‌دار بشم.»
لان یینگ‌یینگ حس کرد پنهان کردنِ چنین چیزی از او کاملاً بی‌ادبانه‌حسش است. نمی‌خواست به کسی که برای کمک به وضعیتشان با اهریمن‌ها جانش‌قامتِ را به خطر انداخته بود، دروغ بگوید؛ بنابراین حقیقت را به او گفت.
«یوان، می‌فهمم چرا نمی‌خوای بچه داشته باشی، اما یادت باشه، من انسان نیستم، پس‌ظاهرش بچهٔ انسان هم به دنیا نمی‌آرم. من یه جانورِ ایزدی‌ام؛ این کاملاً متفاوته. حتی‌پوستی می‌تونی اونو مثل داشتنِ یه حیوونِ خونگی یا یه همچین چیزی در نظر بگیری.»
یوان با چشم‌های گردشده به او نگاه کرد و پس از لحظه‌ای‌می‌شد سکوت گفت: «حتی اگه اینو بگی... من بلد نیستم بچه درست کنم.گرد فقط بهم یاد دادن چطور ساز بزنم و آهنگ‌ها رو حفظ کنم.»
لان یینگ‌یینگ که‌نباشه فهمید شانسی دارد، سریع‌اگر جواب داد: «خـ-خیلی ساده‌ست!»
سپس ادامه داد: «فقط‌مطمئن به خون و انرژی‌رفت روحیِ تو نیاز دارم!»
یوان با چهره‌ای گیج گفت: «خون و‌لان انرژی روحیِ من؟ من بلد نیستم بچه درست‌تفاوتی کنم، ولی این کار به نظرم درست نمی‌آد...»
لان یینگ‌یینگ گفت: «نمی‌دونم انسان‌ها چطور بچه‌قامتِ درست می‌کنن، اما ما جانورانِ ایزدی این‌طوری‌می‌آمد باردار می‌شیم. از طریقِ خون و انرژی روحی.»
یوان چشم‌هایش‌مشکلی را بست‌مگه تا فکر کند.
پس از چند دقیقه سکوت،بدنش یوان چشم‌هایش را باز کرد‌تمامِ و گفت: «باشه، کمکت می‌کنم.»
لان یینگ‌یینگ‌می‌تونم با صدای‌پیشت بلند گفت: «واقعاً؟!»
یوان سر تکان داد. «همون‌طور که‌توی گفتی، من واقعاً یه بچهٔ انسان به‌سمتش دنیا نمی‌آرم، و اینم فقط یه بازیه...»
«مـ-ممنونم! بیا‌مشکلی همین الان‌مگه شروع کنیم!»
لان یینگ‌یینگ‌احساسِ بی‌درنگ به‌مطمئن شکلِ جانوری‌اش درآمد.
یوان از‌می‌تونم او پرسید:پیشت «باید چی‌کار کنم؟»
«فقط باید کمی از‌بیام خونت رو بگیری و‌لان با انرژی روحیت قاطی کنی.»
«باشه، هر وقت‌نباشه باید دست نگه‌نگران دارم بهم بگو.»
یوان «پرتگاهِ پرستاره» را بیرون آورد‌قدم و کفِ دست‌هایش را برید، سپس‌حسش با تجلیِ چی خونش را جمع کرد.
لان یینگ‌یینگ‌می‌تونم ناگهان جلویش را‌توی گرفت: «خون کافیه.»
یوان سر تکان‌می‌تونم داد و دست‌توی از کشیدنِ خونش برداشت.
خونش به شکلِ کره‌ای‌مگه جلویش شناور بود. پرسید:برود «حالا باید چی‌کار کنم؟»
لان یینگ‌یینگ گفت: «اون رو‌بدنش با انرژی روحیت قاطی کن تا‌بریزد وقتی که بگم دست نگه داری.»
یوان به حرفش گوش‌پیشت داد و انرژی روحی‌اش‌یینگ‌یینگ را با خون آمیخت.
رفته‌رفته خونش به درخشش افتاد، انگار ستاره‌هایی درونش خانه‌یینگ‌یینگ داشتند. چند لحظه بعد، خون سفت و شفاف شد،دید گویی داشت بلورین می‌شد، و اندازه‌اش هم مدام کوچک‌تر می‌شد.
وقتی خونِ بلورین به‌مگه اندازهٔ شستِ یوان رسید،برود لان یینگ‌یینگ گفت: «باشه، کافیه.»
«بفرما.» یوان خونِ بلورینش را‌بدنش به لان یینگ‌یینگ داد و‌تمامِ او با دمش آن را گرفت.
لان یینگ‌یینگ پیش از آنکه بلور را‌لان در دهان بیندازد و ببلعد، گفت: «بابت‌ظاهرش این خیلی ممنونم، یوان. هرگز فراموشش نمی‌کنم.»
ایـ-این چیه؟! این دیگه چه‌جور‌پیشت خونیه؟! تا حالا چیزی به‌دوردست این خالصی و خوشمزگی نچشیده بودم!
چند ثانیه پس از قورت‌کمی دادنِ خونِ یوان، چشم‌های لان‌لِه یینگ‌یینگ از شدتِ شوک گرد شد.
سپس برگشت و با برقی عجیب در چشمانش به یوان چشم دوخت. اگر به‌جای‌انگار جانورِ ایزدی، یک جانور جادوییِ عادی بود، شاید دیوانه می‌شد و صرفاً به خاطر خونِ‌می‌شد یوان به او حمله می‌کرد؛ به‌ویژه خونی که با انرژی روحیِ غنی‌اش تقویت شده بود.
لحظه‌ای بعد‌می‌تونم یوان پرسید:پیشت «کارت تموم شد؟»
لان یینگ‌یینگ از‌می‌تونم بهت بیرون آمد‌توی و سر تکان داد.
«آره، در‌مشکلی آینده می‌تونم‌مگه باردار بشم.»
یوان که کنجکاو‌راحتی شده بود، پرسید:قدم «می‌دونی چقدر طول می‌کشه؟»
لان یینگ‌یینگ پیش از پاسخ‌توی دادن به سؤالش، لحظه‌ای تأمل‌دیده کرد: «حدود هزار سال، کم‌وبیش.»
«ها؟» چشم‌های یوان از‌بیام تعجب گرد شد و‌لان مات‌ومبهوت به او خیره ماند.