چپتر 139: بیشتر از حد انتظار طول می‌کشد
0بزرگِ فرقه‌ای که در آلاچیقِ کوچک نشسته بود، با چهره‌ای‌گرفته غافلگیر و صدایی کمی هیجان‌زده پرسید: «شـ-شاگرد مین! امروز می‌خوای‌چند برجِ جهشِ ماهی از دروازهٔ اژدها رو به چالش بکشی؟»
مین لی سر تکان داد،تصمیم نشانِ هویتِ شاگردی‌اش را به‌هدر دستش داد و گفت: «بله.»
بزرگِ فرقه گفت: «بسیار‌گرفته خب! اسمت رو ثبت‌هدر کردم، شاگرد مین! موفق باشی!»
پس از رفتنِ مین لی از آلاچیق،ندهد یوان نزدیک رفت و به بزرگِ فرقه گفت:فرقهٔ «من هم می‌خوام برج رو به چالش بکشم.»
بزرگِ فرقه با لحنی بی‌تفاوت گفت: «بذار نشانِ‌داری هویتت رو ببینم.» همان‌طور که انتظار می‌رفت، برخوردش‌چرخید با یوان کاملاً با مین لی فرق داشت.
یوان نشانِ هویتِ برنزی‌اش‌داری را به دستِ بزرگِ‌پای فرقه داد و گفت: «بفرمایید.»
بزرگِ فرقه با تأسف سر تکان داد و گفت:ندهد «فقط دو روزه که شاگردِ فرقه شدی؟ و می‌خوای‌دیگر برج رو به چالش بکشی؟ حتماً خیلی به خودت غره‌ای...»
یوان با چهره‌ای مات‌ومبهوت‌پای گفت: «ها؟ اما شاگرد‌چرخید مین هم که مثلِ منه...»
«مثلِ تو؟! وقاحت داره! چطور جرئت می‌کنی‌حرفی خودت رو با نابغه‌ای از هفت خاندانِ‌هدر میراث‌دار مقایسه کنی؟! فکر کردی کی هستی؟!»
یوان زبانش بند آمد.داری چرا داشت سرزنش می‌شد؟پای مگر حرفِ اشتباهی زده بود؟
سپس بزرگِ فرقه به‌سرعت نامش را‌پای ثبت کرد و نشانِ هویت را‌گذشته با بی‌احترامی به سمتش پرت کرد.
«...»
یوان نشانِ هویت را‌خیره گرفت و با اخم‌داری به بزرگِ فرقه خیره ماند.
بزرگِ فرقه هم اخم‌داری کرد و گفت: «به‌پای چی نگاه می‌کنی؟ حرفی داری؟»
یوان که تصمیم گرفته بود انرژی‌اش را پای این بزرگِ فرقه هدر‌گذشته ندهد، گفت: «نه...» سپس چرخید و دور شد. گذشته از این، همین‌نورِ چند وقت پیش با یک بزرگِ فرقهٔ دیگر هم بحثش شده بود.
چند دقیقه پس از بازگشت‌این به برج، یوان متوجهِ نورِ قرمزی‌همین شد که از طبقهٔ ۵۲ می‌تابید.
«ای وای!گرفت مینگ یونگ‌خیره شکست خورد!»
«۵۲ طبقه بازم دستاوردِ فوق‌العاده‌ایه، چون تونسته خودش رو به‌هدر جمعِ ۲۰۰ نفرِ برترِ رده‌بندیِ برج برسونه. چند سالِ دیگه بهش‌بحثش زمان بدید، قطعاً به طبقهٔ ۷۵ می‌رسه و شاگردِ هسته می‌شه!»
چند دقیقه بعد، ورودیِ برج باز شد و مردِ‌ندهد جوانِ خوش‌قیافه‌ای با ظاهری آشفته و خون‌آلود بیرون آمد؛دیگر انگار گروهی از راهزنان کتکش زده و غارتش کرده بودند.
با دیدنِ این صحنه، مین لی پیش از‌چرخید رفتن به سمتِ برج، رو به یوان کرد‌دیگر و گفت: «این بار به تو نمی‌بازم، شاگرد یوان!»
سپس مین لی شمشیرِ‌خیره درجهٔ آسمانی‌اش را بیرون‌داری آورد و واردِ برج شد.
«نگاه کنید! نفرِ بعدی‌داری که می‌خواد برج رو‌پای به چالش بکشه پری مینه!»
شاگردانِ حاضر با نگاهی تحسین‌آمیز ورودش به برج را‌ندهد تماشا کردند و حتی مینگ یونگ با وجودِ جراحتش‌دیگر به او تعظیم کرد و گفت: «موفق باشی، پری مین.»
«فکر می‌کنید‌گرفته پری مین به‌این چه طبقه‌ای می‌رسه؟»
«قطعاً بالای ۶۰ طبقه!»
«من حاضرم شرط‌حرفی ببندم که از ۷۵انرژی‌اش طبقه هم رد می‌شه!»
در همین حال، یوان به‌انرژی‌اش شمشیرِ درجهٔ آسمانی در دستانِ‌چرخید مین لی خیره شده بود.
یوان با صدایی آهسته از شیائو هوا پرسید: «شیائو هوا، مگه قبلاً بهم نگفتی که آدم‌دیگر باید سطحِ تزکیهٔ کافی داشته باشه تا بتونه یه گنجینهٔ قدرتمند رو به دست بگیره، وگرنه‌بازم بدنش منفجر می‌شه؟ پس چطور اون با اینکه شاگردِ روحه، می‌تونه یه گنجینهٔ درجهٔ آسمانی دستش بگیره؟»
شیائو هوا برایش توضیح داد: «در بیشترِ موارد، تزکیه‌گران فقط می‌تونن گنجینه‌های هم‌سطحِ خودشون رو به دست بگیرن. اما مثلِ بیشترِ چیزهای دنیا، مواردِ خاصی‌بحثش هم هست که افراد می‌تونن گنجینه‌هایی خیلی قوی‌تر از خودشون رو کنترل کنن. مثلاً، اون دختر ممکنه تبارِ قدرتمندی داشته باشه که بهش اجازه می‌ده‌رده‌بندیِ همچین کاری بکنه، یا شاید دلیلش یه فنِ تزکیهٔ اسطوره‌ای باشه که خانواده‌شون دارن، چون این‌جور فنون توی آسمان‌های بالایی خیلی رایجه، مخصوصاً برای خانواده‌های قدرتمند.»
فنگ یوشیانگ هم نظرش را گفت: «اربابِ جوان، ممکنه خودِ سلاح هم باشه که به اون بانوی جوان اجازه می‌ده با‌بحثش وجودِ پایهٔ تزکیهٔ پایینش، اون رو به دست بگیره. بعد از دیدنِ قدرتش توی مبارزهٔ دیروز، با اطمینان می‌تونم بگم که‌جمعِ اون تمامِ توانِ درجهٔ آسمانی نبود. من توی عمرم گنجینه‌های روحیِ زیادی دیدم و گنجینه‌های روحیِ منحصربه‌فردی هستن که همچین قابلیتی دارن.»
و ادامه داد: «اما صرف‌نظر از اینکه چطور می‌تونه کنترلش کنه،دور اون بانوی جوان تا زمانی که پایهٔ تزکیهٔ خودش رو بالا‌بازگشت نبره، نمی‌تونه تمامِ قدرتِ اون گنجینهٔ روحی رو به نمایش بذاره.»
یوان سر تکان‌انرژی‌اش داد: «که این‌طور...هدر ممنون بابتِ توضیح.»
به‌محضِ اینکه مین لی واردِ برجِ جهشِ ماهی‌داری از دروازهٔ اژدها شد، در پشتِ سرش بسته‌چرخید شد و طبقهٔ اول با نوری خاکستری‌رنگ روشن شد.
تنها یک دقیقه بعد، نورِ خاکستریِ طبقهٔ‌انرژی‌اش اول طلایی شد که نشان می‌داد مین‌گذشته لی طبقهٔ اول را پشتِ سر گذاشته است.
«وای! از پری مین‌گرفته همین انتظار می‌رفت! همین الان‌ندهد طبقهٔ اول رو رد کرد!»
«چقدر عجیب سریعه! بیشترِ شاگردها به‌طورِ‌هدر میانگین تقریباً ۵ دقیقه طول می‌کشه‌چند تا طبقهٔ اول رو تموم کنن!»
یک دقیقهٔ دیگر گذشت، نورِ طلایی‌نگاه روی طبقهٔ دوم ظاهر شد و‌پای مین لی به طبقهٔ سوم رفت.
پس از ده دقیقه حضور در برج، مین‌پای لی در مجموع ۹ طبقه بالا رفت و‌چند شاگردانی را که بیرون تماشا می‌کردند، در بهت فروبرد.
افزون بر این، وقتی بقیه فهمیدند او‌این واردِ برج شده است، شاگردانِ بیشتری برای‌چند تماشای نمایشِ مین لی آنجا جمع شدند.
در طبقهٔ دهم، کمی بیشتر از پنج دقیقه طول‌دور کشید تا مین لی آن طبقه را پشتِ سر بگذارد،دقیقه زیرا آنجا باید به‌جای یکی، با دو جانورِ جادویی می‌جنگید.
از آنجا که درجهٔ سختی در هر طبقه، و به‌ویژه هر ده طبقه، افزایش می‌یافت،ندهد مین لی برای عبور از هر طبقه هنگامِ بالا رفتن رفته‌رفته به زمانِ بیشتری نیاز‌نورِ پیدا می‌کرد و تا زمانی که به طبقهٔ ۱۹ رسید، بیش از ۲۰ دقیقه گذشته بود.
شکست دادنِ طبقهٔ‌حرفی ۲۰ نیز تقریباً ۱۰انرژی‌اش دقیقه برایش زمان برد.
نیم ساعت بعد، مین لی به‌پای طبقهٔ ۲۹ رسید و عبور از‌گذشته طبقهٔ ۳۰ برایش ۱۵ دقیقه طول کشید.
یوان وقتی فهمید بالا رفتن از این برج چقدر زمان می‌برد، پیشِ خودش‌وقت فکر کرد: این... این خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشتم طول می‌کشه...وای فکر کنم تا وقتی اون داخله، برم یه چیزی برای خوردن پیدا کنم.
با این فکر، یوان آنجا را ترک کرد‌داری تا دنبالِ غذا بگردد، زیرا از اینکه فقط‌چرخید یک جا بایستد و هیچ کاری نکند خوشش نمی‌آمد.