چپتر 706: اتحادیهٔ استادانِ آرایه
0«پس اتحادیهٔ استادانِ آرایه اینجاست...اشتباه ساختمونش خیلی معمولی‌تر از چیزیه‌بهمون که از دور به نظر می‌رسه.»
یوان به دیدنِ ساختمان‌های مجلل و‌عضوِ پرزرق‌وبرق عادت داشت، برای همین از دیدنِ‌فنون‌شون سادگیِ اتحادیهٔ استادانِ آرایه کمی جا خورد.
«بریم داخل؟»
با ورود به ساختمان، یوان صفِ درازی را دید که دورِ طبقهٔ اول پیچ خورده و‌ثبت‌نام نیمی از فضای آنجا را اشغال کرده بود. در نگاهِ اول به نظر می‌رسید این افراد‌نشی منتظرند تا چیزی از میزِ پذیرش بخرند، اما پیش از رفتن به طبقهٔ دوم، تکه‌کاغذی می‌گرفتند.
یوان نگاهی به اطراف انداخت تا‌متوجه کسی را پیدا کند که انگار آنجا‌اختیار کار می‌کرد و به او نزدیک شد.
«سلام، از‌ابرو کجا می‌تونم‌قبل فنونِ آرایه بخرم؟»
مرد از او‌بشم پرسید: «منظورت ترکیب‌های‌فرقه آرایه‌ست؟ تو استادِ آرایه‌ای؟»
یوان سر تکان‌شدی داد: «آره، چند‌بهمون تا آرایه بلدم.»
مرد پوزخند زد و ادامه داد: «فقط چون چند تا آرایه بلدی دلیل نمی‌شه که استادِ آرایه‌اگه باشی، بچه. برای اینکه رسماً استادِ آرایه به حساب بیای، باید آزمونِ استادِ آرایه رو بگذرونی. فقط‌آزمون وقتی نشانِ یه استادِ آرایهٔ رسمی رو داشته باشی می‌تونی از اتحادیهٔ استادانِ آرایهٔ ما ترکیب‌های آرایه بخری.»
یوان ابرو بالا انداخت: «پس‌بتونم قبل از اینکه بتونم ترکیب‌های‌پیوستن آرایه بخرم باید عضوِ اتحادیه بشم؟»
«این چه فرقی با‌فرقی پیوستن به یه فرقه‌فنون‌شون برای گرفتنِ فنون‌شون داره؟»
«فکر کنم چیزی رو اشتباه متوجه شدی. ما مجبورت نمی‌کنیم بهمون ملحق بشی. اتحادیهٔ استادانِ آرایه این اختیار رو‌نیست داره که هویتِ استادِ آرایه رو به بقیه بده. اگه بخوای می‌تونی برای عضویت ثبت‌نام کنی، اما الزامی نیست.ازت استادانِ آرایهٔ زیادی اون بیرون هستن که عضوِ اتحادیهٔ ما نیستن و ملحق نشدن به ما هیچ مجازاتی نداره.»
«با این حال، اگه آزمون رو ندی و یه استادِ آرایهٔ‌ملحق رسمی نشی، یه استادِ آرایهٔ واقعی به حساب نمیای و بیشترِ جاهایی‌نیست که ترکیب‌های آرایه می‌فروشن ازت می‌خوان که یه استادِ آرایهٔ رسمی باشی.»
یوان پرسید: «که این‌طور...قبل پس کجا باید برای این‌فرقی آزمونِ استادِ آرایه ثبت‌نام کنم؟»
مرد به‌اتحادیه صفِ درازِ داخلِ‌پیوستن فروشگاه اشاره کرد.
یوان آهی کشید: «حدس می‌زدم...»
رو به چو لیوشیانگ و بقیه گفت:شدی «خب، من می‌خوام این آزمون رو بدم.هویتِ اگه نمی‌خواین، مجبور نیستین با من منتظر بمونین.»
چو لیوشیانگ شانه‌ای بالا انداخت: «کجا بریم؟اتحادیه جای دیگه‌ای برای رفتن نداریم. اما حتی اگه‌فکر داشتم هم، ترجیح می‌دم همین‌جا پیشِ تو بمونم.»
فنگ یوشیانگ گفت: «پس من کمی استراحت می‌کنم. اگه‌داره بهم نیاز داشتید صدام کنید، اربابِ جوان.» سپس به گلوله‌ای‌بشی از آتش تبدیل شد و به درونِ بدنِ او رفت.
لان یینگ‌یینگ هم در حالی که‌بهمون به دستبند تبدیل می‌شد، گفت: «اینجا‌بده کمی شلوغه، پس منم فعلاً استراحت می‌کنم.»
فقط شیائو هوا،فکر چو لیوشیانگ و‌متوجه مین لی باقی ماندند.
به این‌ابرو ترتیب، در‌قبل صف منتظر ماندند.
در همان حال که منتظر بودند،فرقه یوان متوجهِ کسانی می‌شد که از طبقه‌های‌متوجه بالا برمی‌گشتند و بیشترشان چهره‌هایی ناامید داشتند.
روشن بود که برای‌مجبورت شرکت در آزمون به‌بشی طبقهٔ بالا رفته بودند.
طیِ یک ساعتی که منتظر بودند، یوان‌شدی ۲۲ نفر را شمرد، اما فقط ۲هویتِ نفرشان از نتیجه راضی به نظر می‌رسیدند.
یوان در دل آه کشید:
احتمالاً آزمونِ سختیه، مخصوصاً برای‌داشته کسی مثلِ من که تازه‌قبل یه هفته‌ست آرایه‌ها رو یاد گرفته...
به جلوی صف که رسیدند،می‌گرفتند مردِ میان‌سالی که پشتِ میز نشسته‌کند بود پرسید: «اسمت چیه؟ چند سالته؟»
«یوان، ۱۸ ساله.»
«تزکیه؟»
«لایهٔ ۲ از سرورِ روح.»
«...»
مردِ میان‌سال سرش را‌رفتن بالا آورد و با‌نگاهی ناباوری به یوان خیره شد.
اما حرف‌های یوان را فوراً باور نکرد،می‌کرد برای همین مجبور شد خودش دست‌به‌کار شود‌مرد و با حسِ ایزدی‌اش هالهٔ یوان را بسنجد.
مردِ میان‌سال پس از‌رسمی تأییدِ ادعای یوان به‌عنوانِ سرورِ‌بالا روح، در دل فریاد زد:
این دیگه چه کوفتیه؟! واقعاً‌پیوستن سرورِ روحه! اونم فقط با ۱۸کنم سال سن؟ این هیولا دیگه کیه؟!
پس از لحظه‌ای سکوت‌مجبورت پرسید: «و... و چند وقته‌اختیار که آرایه‌ها رو مطالعه می‌کنی؟»
یوان گفت: «زیاد نیست.کنم احتمالاً یه هفته می‌شه‌مجبورت که آرایه‌ها رو یاد گرفتم.»
«یه هفته...؟»
اگر پایهٔ تزکیهٔ یوان از خودش بالاتر نبود،فنون‌شون مردِ میان‌سال پیش از اینکه او را از‌نمی‌کنیم ساختمان بیرون بیندازد، همان‌جا به او ناسزا می‌گفت.
آخر امکان نداشت کسی فقط با یک هفته‌بشی مطالعه به استادِ آرایه تبدیل شود. اگر چنین چیزی‌کنی ممکن بود، تا الان همه استادِ آرایه شده بودند.
«به‌هرحال... این برگه‌فکر رو بگیر و برای‌شدی آزمونت برو طبقهٔ دوم.»
«ممنون.»
یوان برگه را‌بشم گرفت و راهیِ‌فرقه طبقهٔ بالا شد.
پس از رفتنِ یوان، مردِ میان‌سال سر تکان‌بشی داد. اگر بیرون انداختنِ یوان به‌خاطرِ استعدادها و پیشینهٔ‌کنی مرموزش این‌قدر خطرناک نبود، بی‌درنگ این کار را می‌کرد.
مهم نیست.داره دیگه مشکلِ‌کنم من نیست.
در این میان، یوان مجبور‌بتونم شد دوباره در صف بایستد، چون‌فرقه صفِ دیگری برای آزمون‌ها وجود داشت.
از این گذشته،بشم انگار صف خیلی‌فرقه کندتر جلو می‌رفت.
پس از دو‌شدی ساعت انتظارِ عذاب‌آور، سرانجام‌ملحق به جلوی صف رسیدند.
پنج دقیقهٔ بعد، درِ روبه‌رویشان‌اشتباه باز شد و زنِ جوانی‌بهمون درحالی‌که اشک می‌ریخت، دوان‌دوان بیرون آمد.
«نفرِ بعدی.»
لحظه‌ای بعد صدایی سرد طنین‌انداز‌پیوستن شد. یوان از در گذشت‌فکر و بقیه هم پشت‌سرش وارد شدند.
داخلِ اتاق میزِ درازی قرار داشت که سه‌بشی نفر پشتِ آن نشسته بودند— پیرمردی با چهره‌ای‌ثبت‌نام لجباز، مردی خوش‌قیافه، و زنی زیبا اما بی‌حوصله.
مردِ خوش‌قیافه با دیدنِ زیبارویانی که‌متوجه دنبالش می‌آمدند، گفت: «پسر، فکر می‌کنی‌بشی کجایی؟ اینجا جای خودنمایی با دوست‌دخترهات نیست.»
چو لیوشیانگ پیش از ترکِ اتاق گفت:اتحادیه «ما بیرون منتظرت می‌مونیم...» و مین لی‌داره و شیائو هوا هم به دنبالش رفتند.
«خب، بذار برگه‌ت رو ببینیم.»
یوان به میز‌شدی نزدیک شد و برگه‌اش‌ملحق را به آن‌ها داد.
با دیدنِ پایهٔ تزکیهٔ‌کنم یوان، چشمانِ سه داور‌مجبورت از شدتِ شوک گرد شد.
مردِ خوش‌قیافه‌ابرو در دل‌قبل فریاد زد:
سرورِ روح توی ۱۸رسمی سالگی؟ جای تعجب نیست که‌بالا این‌همه زیبارو دورش رو گرفتن!