چپتر 1169: فصل 1169
0[مرده‌ای.]
درست در همان لحظه‌ای که این اعلان‌نگاه ظاهر شد، شیائو هوا و بقیه فوراً‌باشه حس کردند پیوندشان با یوان قطع شده است.
با قطع شدنِ پیوندشان، دیگر نمی‌توانستند او‌کرد را حس کنند. با این حال، مطمئن‌کمی بودند که اتفاقِ بدی برایش افتاده است.
فنگ یوشیانگ به‌سرعت به‌سمتِ‌اطمینانش برکهٔ شمشیر دوید و‌وضعیت فریاد زد: «اربابِ جوان!»
جین شی فوراً جلوی پریدنِ بی‌محابای‌نجاتش او به داخلِ آب را گرفت و‌متأسفانه گفت: «هی! فکر کردی داری چه‌کار می‌کنی؟!»
با چشمانی اشک‌بار فریاد‌اخم زد: «اربابِ جوان در‌کند خطره! باید نجاتش بدیم!»
جین شی اخم کرد‌نجاتش و برگشت تا به‌برگشت برکهٔ شمشیر نگاه کند.
«متأسفانه، شاید برای نجاتش‌اطمینانش کمی دیر شده باشه، چون‌به‌عبارتِ برکه کلِ بدنش رو بلعیده.»
فنگ یوشیانگ‌چشمانی روی زانوهایش افتاد‌باید و گفت: «نه!»
لان یینگ‌یینگ دندان‌هایش را به هم‌برگشت سایید و دست‌هایش را چنان محکم‌کمی مشت کرد که به خونریزی افتاد.
شیائو هوا اما با چهره‌ای بی‌حالت آنجا‌کرد ایستاده بود، و این حالتِ بی‌تفاوتِ همیشگی‌اش‌کمی نبود— چهره‌اش از هرگونه احساسی خالی بود.
جین شی آهی کشید و گفت:ناتوانی‌اش «انگار اون‌قدرها هم چیزِ خاصی نبود.می‌زد من هم امیدِ زیادی بهش داشتم.»
شیائو هوا‌چشمانی ناگهان با صدایی‌باید آرام گفت: «نه.»
جین شی با ابروهای‌اخم بالارفته به او نگاه‌کند کرد و پرسید: «چی؟»
«داداش یوان نمرده. عمراً اینجا بمیره.» نگاهِ خشکی بر چهره‌کند داشت، اما این به‌خاطرِ اطمینانش به یوان نبود— صرفاً ناتوانی‌اش‌بدنش در پذیرشِ وضعیت بود. به‌عبارتِ دیگر، داشت خودش را گول می‌زد.
«دوست ندارم ناامیدت کنم، اما اون واقعاً مرده. به‌عنوانِ کسی که اقتدارش در این مکان فقط‌کنم از مرشدم کمتره، می‌تونم هر اتفاقی رو که داخلِ این قلمرو می‌افته ببینم، و نمی‌تونم اون‌نمی‌تونم رو ببینم. همچنین می‌تونم تأیید کنم که بدنش در نشانِ ۱٬۰۰۰ مایلیِ برکهٔ شمشیر از بین رفت—»
جین شی ناگهان حرفش را قطع‌نجاتش کرد و برگشت تا با چشمانی‌کند گردشده به برکهٔ شمشیر خیره شود.
زیرِ لب‌نجاتش زمزمه کرد:اخم «امکان نداره...»
در همین‌خطره حال، داخلِ‌نجاتش برکهٔ شمشیر.
وقتی یوان اعلانِ مرگ را دریافت کرد،پذیرشِ دیدش تاریک شد و تمامِ حسِ بدنش از‌ناامیدت بین رفت. تقریباً انگار دوباره فلج شده بود.
با این حال، کمی‌خطره بعد، شنید که صدایی‌اخم در سرش طنین انداخت.
[شعلهٔ نهفته در قلب، بدن را بازسازی می‌کند.]
[زنده شده‌ای.]
[شرطِ پنهان برای تکاملِ «بازسازیِ کامل» برآورده شد.]
[«بازسازیِ کامل» به «بازسازیِ مطلق» تکامل یافت.]
با مهارتِ بازسازیِ مطلق، یوان توانست‌اخم بدنش را به‌طورِ کامل بازسازی کند،شاید حتی وقتی هنوز داخلِ برکهٔ شمشیر بود.
[لقب به دست آمد: بازتولد.]
[بازتولد: تمامِ اثرهای درمانی ٪۱٬۰۰۰ افزایش می‌یابد.]
هرچند حتی اگر فقط از بدنِ برهنه‌اش برای دفعِ هالهٔ‌کند شمشیرِ ارتقایافته استفاده می‌کرد، بدنش کاملاً سالم می‌ماند، اما همچنان‌بدنش به‌شدت دردناک بود، چرا که توانایی‌های بازسازی‌اش آسیب را خنثی نمی‌کرد.
یوان پس از اینکه به خودش‌ناتوانی‌اش مسلط شد، به شنا کردن در‌می‌زد عمقِ بیشترِ برکهٔ شمشیر ادامه داد.
در همین حال، فنگ یوشیانگ و‌نجاتش بقیه ناگهان حس کردند که پیوندشان‌کند با یوان دوباره برقرار شده است.
«چرا نمرده؟ هالهٔ شمشیرِ ارتقایافته‌کرد به‌وضوح تک‌تکِ سلول‌های بدنش رو نابود‌برای کرده بود! نگو که واقعاً جاودانه‌ست؟!»
فنگ یوشیانگ نفسِ راحتی کشید و گفت: «خدا رو شکر که‌متأسفانه حالش خوبه...» او اصلاً خبر نداشت قطرهٔ خونی که در اولین‌روی دیدارشان به یوان داده بود، در واقع جانش را نجات داده است.
به لطفِ کالبدِ بلعندهٔ آسمان، توانسته بود حتی قدرتِ ممنوعهٔ بازتولد را از‌دوست خونِ فنگ یوشیانگ بیرون بکشد. با این حال، حتی خودِ فنگ یوشیانگ هم اگر‌می‌تونم کلِ بدنش نابود می‌شد زنده نمی‌ماند، پس یوان چطور توانسته بود چنین کاری کند؟
متأسفانه، پاسخِ این‌اشک‌بار سؤال تا مدت‌ها‌نجاتش بعد مشخص نمی‌شد.
پس از ۵۰۰ مایل پایین رفتنِ دیگر، یوان‌کند سرانجام به کف رسید و همان‌طور که انتظار‌برکه می‌رفت، کلیدی لاجوردی‌رنگ درست در پایین‌ترین نقطه افتاده بود.
یوان به‌سرعت رفت تا کلید را بردارد‌کرد و سپس به اطراف نگاه کرد تا ببیند‌دیر چیزِ دیگری هم آن پایین هست یا نه.
اوه؟ این چیه؟ یوان به‌سختی متوجهِ مرواریدی سیاه‌رنگ‌وضعیت شد که نیمی از آن زیرِ ماسه‌ها پنهان بود‌اون و اندازه‌ای برابر با یک سنگِ روحِ معمولی داشت.
بی‌معطلی آن را‌اشک‌بار برداشت تا با‌نجاتش خود به سطح بیاورد.
مدتی که یوان داخلِ برکهٔ‌کرد شمشیر سپری کرده بود، تقریباً‌شاید به یک ماهِ کامل می‌رسید.
یوان که به سطح آمد، فنگ یوشیانگ‌کرد بی‌درنگ او را در آغوش کشید و‌کمی با سینه‌هایش تقریباً او را خفه کرد.
«حالِ شما خوبه، اربابِ جوان! واقعاً حسابی ما رو نگران‌خودش کردید! اون پایین چه اتفاقی افتاد که ارتباطمون قطع شد؟به‌عنوانِ این اتفاق فقط وقتی می‌افته که یکی از ما بمیره!»
لبخندی معذب روی صورتش نشست و در جوابِ سؤالاتش گفت:برگشت «راستش، من اون پایین مُردم. با این حال، یه چیزی من‌کلِ رو دوباره زنده کرد و فکر کنم شعله‌های ققنوسِ تو بود.»
فنگ یوشیانگ که کاملاً‌اخم گیج شده بود گفت:کند «ها؟ شعله‌های من؟ منظورتون چیه؟»
«خودم هم مطمئن نیستم. فقط حسی بود‌کرد که بعد از مرگم اون پایین داشتم،کمی چون انگار توی اون لحظه تو کنارم بودی.»
فنگ یوشیانگ مطمئن نبود یوان دربارهٔ چه چیزی‌وضعیت حرف می‌زند، اما از اینکه شنید به‌نحوی توانسته‌کنم جانش را نجات دهد، در پوستِ خود نمی‌گنجید.
لان یینگ‌یینگ از‌اشک‌بار او پرسید: «واقعاً‌نجاتش حالت خوبه، یوان؟»
یوان عضلاتِ ورزیده‌اش را منقبض کرد و گفت: «آره، حالم خوبه. در واقع،دیر هیچ‌وقت از این بهتر نبودم. به خاطرِ شرایطِ سختِ داخلِ برکهٔ شمشیر، تونستم اون‌دست‌هایش پایین تنم رو آبدیده کنم. الان به خاطرِ همین، بدنم از همیشه قوی‌تر شده.»
سپس برگشت تا به جین شی‌اخم نگاه کند که از زمانِ بازگشتش‌شاید بی‌صدا به او خیره مانده بود.
یوان مرواریدِ سیاه را به او‌ناتوانی‌اش نشان داد و گفت: «هی، می‌دونی‌می‌زد این چیه؟ اون پایین پیداش کردم.»
جین شی بی‌درنگ‌اشک‌بار شانه‌ای بالا انداخت و‌بدیم گفت: «هیچ ایده‌ای ندارم.»
و سریع اضافه کرد: «جدی می‌گم. من‌نگاه بیشترِ گنجینه‌های این مکان رو نمی‌شناسم، چون من‌چون اون‌ها رو اینجا نذاشتم، بلکه کارِ ارباب بوده.»
فنگ یوشیانگ پرسید:باید «می‌تونم یه لحظه‌اخم ببینمش، اربابِ جوان؟»
یوان به‌سرعت مرواریدِ سیاه را به او نشان داد و گفت:گول «اوه، درسته. تو توی گنجینه‌ها متخصصی. بیا. یه نگاه به این بنداز.مکان می‌تونم یه قدرتِ ژرف رو اون تو حس کنم، اما نمی‌دونم چیه.»
فنگ یوشیانگ در نگاهِ اول‌باید آن را نشناخت، اما وقتی‌برگشت فهمید چیست، چشم‌هایش گرد شد.
و با‌نجاتش صدای بلندی گفت:کرد «ا... این غیرممکنه!»