چپتر 683: لویاتانِ پرنده
0هوانگ شیائو لی با مشت به‌ناباوری سد کوبید: «خواهش می‌کنم! یوان! مجبور‌شکستنش نیستی تنهایی این کار رو بکنی!»
با این حال، یوان فقط برایش سر تکان داد و‌نابود همراهِ دیگر تزکیه‌گران به سمتِ هالهٔ لویاتانِ پرنده پرواز کرد و‌بی‌نهایت تقریباً فقط خاندانِ هوانگ و محافظانشان را روی کشتی باقی گذاشت.
البته فانی‌ها و کسانی که توانِ مبارزه نداشتند نیز در کشتی‌چرا ماندند، در حالی که دیگران رفتند تا دور از کشتی با‌بخورد لویاتانِ پرنده روبه‌رو شوند تا نبردشان به کشتی و سرنشینانش آسیبی نرساند.
پس از رفتنِ یوان، هوانگ شیائو لی بی‌درنگ تلاش کرد آرایه‌ای‌مردِ را که یوان ساخته بود نابود کند، اما در کمالِ ناباوری نتوانست‌خودش هیچ نقطه‌ضعفی در آن بیابد و همین، شکستنش را بی‌نهایت دشوار می‌کرد!
چطور به این زودی توی آرایه‌ها این‌قدر ماهر شده؟! تازه همین چند روز پیش اصولِ‌می‌کرد اولیه‌ش رو یاد گرفت! من بیشتر از ۲۰ سال پیشِ پدرم آرایه خوندم، اما نمی‌تونم آرایه‌ای‌بیشتر رو بشکنم که یه تازه‌کارِ مطلق ساخته و تازه چند روزه آرایه‌ها رو یاد گرفته؟! غیرممکنه!
هوانگ شیائو لی که مطمئن بود پدرش تواناییِ شکستنِ آرایه‌نابود را دارد، برای کمک به سمتِ او برگشت: «پدر! چرا همون‌جا‌بی‌نهایت ایستادی؟ زود باش این آرایه رو بشکن تا بتونیم کمکش کنیم!»
با این حال، هوانگ چن بی‌آنکه از‌برای جایش تکان بخورد همان‌جا ایستاد و در سکوت‌باش به مسیری که یوان رفته بود خیره ماند.
چشم‌هایش را بست و آه‌رفته کشید: «این مردِ جوان تصمیمش‌کشید رو گرفته. نمی‌تونم باهاش مخالفت کنم.»
«چی؟! این‌نابود مسخره‌ست! اگه‌اما تنهاش بذاریم می‌میره!»
«مطمئنم خودش رو برای‌رفتنِ این هم آماده کرده.ساخته نباید به اراده‌ش بی‌احترامی کنیم.»
سپس به آرایهٔ دورشان نگاه کرد و لبخند زد: «انتظار نداشتم استادِ‌همون‌جا آرایه هم باشه. توی این کار خیلی هم ماهره. شاید حتی بهتر‌ایستاد از تو، شیائو لی. حتماً سال‌ها سخت تمرین کرده تا به اینجا برسه.»
هوانگ شیائو لی اخم کرد‌رفته و گفت: «تازه دو روز‌کشید پیش آرایه‌ها رو یاد گرفت.»
هوانگ چن با‌کند چشم‌هایی گردشده به سمتش‌نتوانست برگشت: «الان چی گفتی؟»
هوانگ شیائو لی به خاطر آورد: «تا دو روز پیش حتی چیزی دربارهٔ‌کمالِ آرایه‌ها نمی‌دونست. همون موقع بود که اصولِ اولیهٔ آرایه‌ها رو بهش یاد دادم.توی و توی این مدتِ کوتاه، تونسته توی آرایه‌های سطح‌پایین از من جلو بزنه.»
هوانگ چن فریاد زد: «ا-این مسخره‌ست! چطور ممکنه‌کمک یه نفر از یه تازه‌کارِ مطلق فقط توی‌بشکن دو روزِ کوتاه بشه استادِ آرایه؟ باور نمی‌کنم!»
هوانگ شیائو لی شانه بالا انداخت و گفت: «چیزایی‌بست رو که قبل از اومدن به اینجا توی اتاق دیدم‌تنهاش هم باورت نمی‌شه. یوان... اون یه نابغهٔ تزکیه‌ست... یه هیولا...»
آه کشید: «برای همینه که طاقت‌ناباوری ندارم مردنش رو ببینم. این یه‌شکستنش ضایعهٔ بزرگ برای دنیای تزکیه می‌شه.»
پس از لحظه‌ای سکوت، هوانگ چن نیز‌آرایه‌ای آه کشید: «با این حال، این مردِ جوان‌نتوانست تصمیمش رو گرفته و من بهش احترام می‌ذارم.»
در این میان، چندصد متر دورتر از‌برای کشتی، یوان و حدود صد تزکیه‌گرِ دیگر با‌باش اضطراب منتظر بودند تا لویاتانِ پرنده ظاهر شود.
پس از چند دقیقه انتظار، سرانجام‌خیره توانستند هیبتی را در دوردست ببینند‌جوان که به‌سرعت به آن‌ها نزدیک می‌شد.
این هیبت در ابتدا شبیه به نقطه‌ای کوچک‌هیچ بود، اما خیلی سریع بزرگ شد تا جایی‌چطور که تزکیه‌گران توانستند به‌روشنی ببینند با چه چیزی روبه‌رویند.
بدنِ عظیمِ لویاتانِ پرنده حدودِ ۵۰ متر قطر و‌بود صدها متر طول داشت. بدنِ درازش پوشیده از فلس‌های آبی‌همین بود که زیرِ نورِ خورشید کمی سبز به نظر می‌رسید.
با این حال، بارزترین ویژگی‌اش بال‌های‌دارد عظیمی روی پشتش بود که با هر‌ایستادی بار بال‌زدن، امواجِ قدرتمندی به وجود می‌آورد.
تزکیه‌گران با وجودِ مایل‌ها فاصله، حس‌خیره می‌کردند بادِ برخاسته از لویاتانِ پرنده‌جوان دارد آن‌ها را به عقب می‌راند.
غررررررررررررررررررررش!
لویاتانِ پرنده با دیدنِ تزکیه‌گران،بی‌درنگ غرشِ کرکننده‌ای از سرِ هیجان سر‌کند داد و لرزه بر تنشان انداخت.
«گندش بزنن! قراره‌پدرش با اون هیولا بجنگیم؟!برای عمراً بتونیم شکستش بدیم!»
«حواستون جمع باشه! اگه قبل‌رفته از اینکه حتی مبارزه شروع‌کشید بشه وا بدید، نمی‌تونیم شکستش بدیم!»
«اگه بدونِ مبارزه تسلیم بشید،کمالِ حتماً می‌میرید! اگه بجنگید، هنوز‌بیابد شانسی برای زنده موندن دارید!»
بسیاری از تزکیه‌گرانِ حاضر، تنها با نگاه کردن به لویاتانِ‌نابود پرنده و حس کردنِ هالهٔ عظیمش که با نزدیک‌تر شدن هر‌بی‌نهایت لحظه قوی‌تر می‌شد، اراده‌شان را برای مبارزه از دست داده بودند.
یوان سالارِ ملکوت و پرتگاهِ پرستاره را بیرون کشید‌برگشت و تمامِ تلاشش را کرد تا ذهنش را متمرکز کند،کنیم اما با وجودِ آن‌همه فریاد و سروصدا کارِ آسانی نبود.
وقتی لویاتانِ پرنده به‌اندازهٔ کافی نزدیک شد، یوان چند‌بست آرایهٔ دیگر را که از کتابِ هوانگ شیائو لی‌اگه آموخته بود شکل داد و روی خودش اعمال کرد.
این آرایه‌ها دفاع،کند قدرت و تمامیِ حواسِ‌نتوانست دیگرش را تقویت می‌کردند.
با کمکِ این آرایه‌ها، توانمندیِ‌بی‌درنگ واقعی‌اش اگر نگوییم چند سطح،نابود دست‌کم یک سطح بالاتر رفت.
«لویاتانِ پرنده رسید!»
وقتی لویاتانِ پرنده به‌اندازهٔ کافی نزدیک شد،ماند تزکیه‌گران به‌سویش هجوم بردند و همگی تمامِ‌باهاش گنجینه‌هایشان را به کار گرفتند تا سرکوبش کنند.
با این حال، فلس‌های لویاتانِ پرنده به‌شکلِ‌نتوانست باورنکردنی محکم بود و اجازه می‌داد بیشترِ‌دشوار حمله‌های تزکیه‌گران را دفع کرده یا حتی برگرداند.
اما در موردِ حمله‌های یوان...
غررررررررررش!
وقتی لویاتانِ پرنده حس کرد چیزِ تیزی‌ماند فلس‌های مایهٔ افتخار و اطمینانش را سوراخ‌باهاش کرده است، ناگهان فریادِ دردناکی سر داد.
بی‌درنگ به دنبالِ عاملِ این درد گشت و خیلی زود یوان را‌شکستنش دید که نزدیکِ انتهای دُمش ایستاده بود و شمشیرِ بزرگش را چنان‌چند می‌چرخاند و از تمامِ دفاع‌هایش عبور می‌کرد که انگار اصلاً وجود نداشتند.
لویاتانِ پرندهٔ خشمگین، دیگر تزکیه‌گران‌بی‌درنگ را نادیده گرفت و تمامِ‌نابود حواسش را روی یوان متمرکز کرد.
ناگهان دهانِ بزرگش را باز کرد و جریانِ آبی‌برگشت را بیرون داد که همچون گلوله‌ای به‌سوی یوان شلیک شد—گلولهٔ‌کنیم بسیار بزرگی که به‌راحتی می‌توانست یک آسمان‌خراشِ کامل را فروبریزد.
«مراقب باش!»
تزکیه‌گرانِ حاضر بر سرِ یوان فریاد کشیدند. از آنجا که‌بیابد گویِ آب برای جاخالی‌دادن بیش از حد بزرگ بود، یوان‌این‌قدر بی‌درنگ شمشیرش را جلوی خود گرفت تا ضربه را دفع کند.