چپتر 434: کتابِ روح‌بُر
0«خوش برگشتی، یوان.»
نخستین کسی که‌ولی متوجهِ حضورش شد،طول ژو یویینگ بود.
«دیدارت با مرشدم چطور بود؟»
گفت: «بهتر از‌ببینمت چیزی که انتظار‌وجود داشتم پیش رفت.»
«خوشحالم که اینو می‌شنوم. به‌هرحال، من بهترین‌آسمان‌های فنِ تزکیه رو به دوستت دادم، اما‌طول اگه چیزِ دیگه‌ای لازم داشتی، فقط بهم بگو.»
یوان که انتظار‌ولی داشت برایش پول بپردازد،بکشه پرسید: «واقعاً؟ چقدر می‌شه؟»
«مرشدم گفت مجانیه، برای‌برسی همین لازم نیست حتی‌آسمان یه سکهٔ طلا هم بدی.»
«باز هم مجانی؟ یه‌جورایی‌نُه عذاب‌وجدان گرفتم.» لبخندی تلخ‌وشیرین‌الان روی صورتِ یوان نشست.
«نگرانش نباش. مرشدِ من فنونِ زیادی داره و این‌معروفه فقط یه فنِ رتبهٔ ایزدیه. اگه نمی‌تونست از پسِ بخشیدنِ‌اشکالی فنون بربیاد، اصلاً از همون اول این کار رو نمی‌کرد.»
یوان سر تکان داد: «باشه.»
مدتی بعد، یوان و‌برسی بقیه آماده شدند تا‌آسمان «هزار فن» را ترک کنند.
«تا دیدارِ بعدی، یوان. البته، چند هفتهٔ‌جایی دیگه یکی دیگه جایگزینم می‌شه، پس شاید‌معروفه تا وقتی به آسمانِ پنجم برسی نتونم ببینمت.»
یوان پرسید: «آسمانِ پنجم؟»
«نُه آسمان وجود داره و جایی‌طول که الان توش هستی آسمانِ اوله‌نداره که به آسمان‌های زیرین هم معروفه.»
«فهمیدم... ولی‌آسمانِ ممکنه یکم‌برسی طول بکشه.»
ژو یویینگ با لبخندِ‌نُه روشنی روی صورتش گفت:الان «اشکالی نداره. می‌تونم صبر کنم.»
چند دقیقه بعد، یوان و‌هستی بقیه مغازه را ترک کردند‌فهمیدم و به شهرِ لونگ چن برگشتند.
فنگ یوشیانگ از‌ولی او پرسید: «حالا می‌خوایم‌بکشه چی‌کار کنیم، اربابِ جوان؟»
گفت: «بیاین جایی پیدا‌برسی کنیم که می‌شیو بتونه‌آسمان در آرامش تزکیه کنه.»
«پناهگاهِ تزکیه‌گران‌نتونم توی این‌نُه شهر هست؟»
فنگ یوشیانگ‌جایی سر تکان داد:هستی «فکر کنم باشه.»
«باشه، بریم.»
فنگ یوشیانگ و لان یینگ‌یینگ به بدنِ‌نُه او برگشتند تا سفر راحت‌تر شود، اما شیائو‌آسمان‌های هوا تصمیم گرفت با یوان و می‌شیو بماند.
شیائو هوا وقتی متوجه شد‌آسمان یوان به او خیره شده‌هستی است، پرسید: «حالت خوبه، داداش یوان؟»
یوان سر‌جایی تکان داد:توش «آره، خوبم.»
با اینکه شو جیاچی دربارهٔ شیائو هوا به‌لبخندِ او هشدار داده بود و حتی گفته بود از‌مغازه او جدا شود، باز هم به او اعتماد داشت.
یوان پیشِ خودش فکر کرد: یه تبعیدی، هان؟ هیچ‌وقت فرصت‌جایی نشد در این باره ازشون بپرسم. البته، مهم نیست. شیائو‌ممکنه هوا هر پیشینه‌ای که داشته باشه، باز هم همون شیائو هواست.
مدتی بعد، یوان‌ببینمت از رهگذران دربارهٔ‌وجود پناهگاهِ تزکیه‌گران پرسید.
وقتی مسیر‌جایی را یاد گرفت،هستی راهیِ آنجا شدند.
حدودِ نیم ساعت بعد، به ساختمانی بلند‌بکشه رسیدند که برای یوان بسیار آشنا بود،صبر چرا که به ساختمانِ شهرِ بهار شباهت داشت.
بانوی زیبایی از پشتِ میز از‌ببینمت آن‌ها پرسید: «به پناهگاهِ تزکیه‌گران خوش‌توش اومدید! امروز چطور می‌تونم کمکتون کنم؟»
یوان به او گفت: «می‌خوام‌آسمان یه اتاق از بالاترین طبقه‌هستی رو برای هفت روز کرایه کنم.»
کارمند از او پرسید:توش «به نظر می‌رسه قبلاً هم‌معروفه پیشِ ما بودید. کلید دارید؟»
«نه، ندارم.»
«اشکالی نداره، می‌تونیم یه کلیدِ‌نتونم جدید بهتون بدیم. برای هفت‌جایی روز، ۷٬۰۰۰ سکهٔ طلا می‌شه.»
در آن لحظه، یوان فهمید هیچ‌وجود پولی جز سنگ‌های روحی که شی‌آسمان‌های می‌لی به او داده بود، ندارد.
«راستش، می‌شه به‌جای ۷ روز،هستی ۱۰ روزش کنید؟ با سنگِ روح‌ولی پرداخت می‌کنم. ارزشش ۱۰٬۰۰۰ طلاست، درسته؟»
«سنگِ روح؟ اگه با سنگِ روح حساب‌بکشه کنید، زمانِ جایزه می‌گیرید، برای همین در‌صبر واقع جای ۱۰ روز، ۱۵ روز وقت می‌گیرید.»
یوان سر تکان داد و‌نتونم گفت: «عالیه.» سپس یک سنگِ روح‌الان به کارمندِ پشتِ میز تحویل داد.
زن پس از گرفتنِ سنگِ‌آسمان روح، به پشتِ پیشخوان رفت‌هستی تا کلیدش را آماده کند.
چند دقیقه بعد، با‌توش کلید برگشت و آن‌زیرین را به او داد.
با گرفتنِ کلید، یوان همراهِ‌یکم بقیه از پله‌ها بالا رفت‌صورتش تا اینکه به بالاترین طبقه رسیدند.
پس از ورود به اتاق، می‌شیو‌ببینمت از او پرسید: «چطور این فن رو‌هستی تزکیه کنم؟ من تا حالا تزکیه نکردم.»
«فقط کافیه هر چی توی فن نوشته شده رو بخونی و‌اوله تکرار کنی تا فن رو 'درک' کنی. وقتی درکش کردی، می‌تونی تمرینش‌صورتش کنی و انرژی روحیِ توی هوا رو جذب کنی و تزکیه کنی.»
«باشه.»
سپس می‌شیو وسطِ اتاق‌ممکنه نشست و طومارِ توی‌لبخندِ دستش را باز کرد.
می‌شیو زمزمه کرد:پنجم «متنِ روح‌بُر؟ اسمش‌ببینمت با کالبدِ من یکیه...»
جای تعجب نبود که ژو یویینگ این فنِ‌الان تزکیه را برایش انتخاب کرده بود؛ انگار این‌ولی فن دقیقاً برای کالبدِ او ساخته شده بود.
می‌شیو خواندنِ‌جایی متن را‌توش آغاز کرد.
با اینکه کلمات ناآشنا بودند و قبلاً هرگز آن‌ها‌روشنی را ندیده بود، می‌شیو به دلیلی نامعلوم توانست کلمات‌کردند را درک کند و متن را بدونِ مشکل بخواند.
چند دقیقه بعد، پس از‌نتونم تنها یک بار خواندنِ متنِ روح‌بُر،الان اعلانی پیشِ روی می‌شیو ظاهر شد.
دینگ!
[فنِ متنِ روح‌بُر آموخته شد!]
[متنِ روح‌بُر]
[رتبه: ایزدی]
[سطح تسلط: ۱]
[توضیحات: در هر ثانیه ۵ چی جذب می‌کند. اگر در حالتِ روح استفاده شود، به جای آن ۵۰ چی در ثانیه جذب خواهد شد.]
با آموختنِ فنِ تزکیه، می‌شیو‌ولی چشمانش را بست و تکرارِ‌لبخندِ فن را در ذهنش آغاز کرد.
خیلی زود،بدی الگوی تنفسش‌مجانی تغییر کرد.
[نخستین تزکیه انجام شد، تجربه چی گشوده شد.]
[به دلیل آرایهٔ گردآوریِ چی، سرعت جذبِ چیِ شما اندکی افزایش یافت.]
[۵/۵٬۰۰۰]
[۱۲/۵٬۰۰۰]
[۱۷/۵٬۰۰۰]
[۲۴/۵٬۰۰۰]
تنها چند دقیقه پس‌نُه از آغازِ تزکیه، می‌شیو به‌توش نخستین شکستنِ مرزِ خود رسید.
[غل و زنجیرهای فانی با موفقیت شکسته شد و رتبهٔ شاگرد روح به دست آمد!]
[قدرت فیزیکی، دفاع فیزیکی ۷۵+]
[قدرت ذهنی، دفاع ذهنی ۱۵۰+]
نام: می‌شیو
تزکیه: شاگرد روح سطح اول
میراث: هیچ
تبار: هیچ
کالبد: کالبدِ روح‌بُر
قدرت فیزیکی: ۱۵۷
قدرت ذهنی: ۱٬۸۷۰
قدرت روح: ۵۵۵
دفاع فیزیکی: ۱۰۹
دفاع ذهنی: ۳۰۰
وقتی یوان دید می‌شیو با یک بار خواندن در حالِ جذبِ انرژی روحی است و تنها چند‌کنم دقیقه پس از شروعِ تزکیه مرز را شکسته، زیرِ لب زمزمه کرد: «وای، به همین زودی مرز‌می‌شیو رو شکست؟ از چیزی که انتظار داشتم سریع‌تر بود. این فنِ تزکیه قطعاً برای اون ساخته شده.»
هرچند آرایهٔ گردآوریِ چی در پناهگاهِ تزکیه‌گران به او کمک‌روی می‌کرد، اما می‌شیو باز هم توانست سریع‌تر از نخستین باری‌رتبهٔ که یوان تزکیه را آغاز کرده بود، مرز را بشکند.