چپتر 840: شمشیرهای عذاب ابدی
0با اینکه تنها چند لحظه از بازگشتِ‌نابود یوان می‌گذشت، هم فنگ یوشیانگ و هم‌برای لان یینگ‌یینگ متوجهِ تغییرِ رفتارِ یوان شدند.
آرام‌تر و خونسردتر به نظر می‌رسید،داره اما نمی‌توانستند دقیقاً مشخص کنند چه چیزی‌هارا در او تا این حد متفاوت است.
در نگاهِ آن‌ها، او هنوز همان‌داره یوانی بود که می‌شناختند، اما در‌یان عینِ حال، انگار شخصِ دیگری شده بود.
در همین حال، یوان‌باشن سالارِ ملکوت را احضار کرد‌نباید و به پلیدی نزدیک شد.
تانگ ژنگ با دیدنِ کارِ‌سرِ یوان بلند پرسید: «داره چی‌کار می‌کنه؟دشمن چرا این‌قدر به پلیدی نزدیک می‌شه؟»
یان هارا شانه‌ای بالا‌بلند انداخت و گفت: «کی می‌دونه.چرا شاید حقه‌ای تو آستینش داره.»
وقتی یوان درست جلوی پلیدی رسید، به‌چی‌کار اهریمنی که تقریباً هم‌اندازهٔ یک کوه بود‌شانه‌ای چشم دوخت و لبخندِ ژرفی بر لب آورد.
«پلیدی‌ها، که به اهریمن‌های جهش‌یافته هم معروفن. کشتنشون نه تنها از اهریمن‌های عادی سخت‌تره، بلکه بی‌نهایت هم آشوبگرن. عقل و شعوری از خودشون ندارن‌عمیقی و فقط بر اساس غریزه‌شون عمل می‌کنن، که بهشون می‌گه هر چیزی رو سرِ راهشون نابود کنن. نمی‌تونن دوست رو از دشمن تشخیص بدن،بین برای همین حتی به اهریمن‌های دیگه هم اگه سرِ راهشون باشن حمله می‌کنن. یه موجودِ واقعاً بی‌رحم که نباید اجازه داد وجود داشته باشه.»
یوان آرام سالارِ ملکوت را‌سرِ بالا برد تا جایی که‌دوست درست بالای سرش قرار گرفت.
پس از کشیدنِ نفسِ عمیقی، شمشیرِ عظیم را‌می‌کنه که ناگهان با حجمِ عظیمی از هالهٔ شمشیر‌انداخت فوران کرده بود، بر سرِ اهریمنِ خفته فرود آورد.
ویژژژ!
هالهٔ شمشیر مستقیماً به درونِ بدنِ پلیدی‌واقعاً رخنه کرد و سپس گسترش یافت و‌باشه هرچه را لمس می‌کرد از بین می‌برد.
پلیدی که آرام خوابیده بود، ناگهان چشم‌ها و‌کنن دهانش را تا ته باز کرد و جیغِ‌دیگه گوش‌خراشی کشید که سراسرِ درهٔ اهریمن‌ها را لرزاند.
وقتی وان کایچی و دیگر شرکت‌کننده صدای‌چی‌کار جیغِ پلیدی را شنیدند، بی‌درنگ دست از‌شانه‌ای کار کشیدند و به سمتِ صدا چرخیدند.
فقط پلیدی می‌تونه همچین صدایی دربیاره!داره کی داره باهاش می‌جنگه؟ خواهرِ رزمی هوان؟هارا حتماً خودشه! عمراً کارِ اون جوجه باشه!
وان کایچی به‌سرعت‌اگه راهش را به‌موجودِ سمتِ پلیدی کج کرد.
تنها شرکت‌کنندهٔ دیگر نیز‌می‌گه از روی کنجکاوی به‌کنن سمتِ صدا به راه افتاد.
پس یکی دیگه غیر‌بلند از من هم می‌خواست‌می‌کنه با پلیدی بجنگه، هان؟
در همین حال،کارِ یورشِ یوان به‌داره پلیدی ادامه داشت.
هالهٔ شمشیرش که با هالهٔ مُهرِ اهریمن‌واقعاً درآمیخته بود، نه‌تنها اهریمنِ خفته را بیدار‌باشه کرد، بلکه درونِ بدنش ویرانی به بار آورد.
با این حال، حتی این ضربه هم‌نابود برای شکست دادنِ اهریمن کافی نبود. یوان گفت:حتی «کافی نیست، هان؟ پس بذار بیشتر ضعیفت کنم!»
[شمشیرهای عذابِ ابدی!]
نورهای طلایی به شکلِ شمشیر بالای‌داره سرِ پلیدی ظاهر شدند و سپس فرود‌هارا آمدند و بدنِ اهریمن را سوراخ‌سوراخ کردند.
این همان فنی بود که والاگوهرِ ایزدی برای از‌نباید بین بردنِ تحملِ دردِ اهریمن‌ها به کار می‌بست، و‌بالای روی پلیدی نیز به اندازهٔ هر اهریمنِ دیگری کارساز بود.
و همان‌طور که انتظار می‌رفت، پلیدی‌راهشون از درد جیغ کشید؛ چیزی که‌تشخیص پیش از این هرگز تجربه نکرده بود.
درهٔ اهریمن‌ها دوباره و با شدتی‌داره بیشتر لرزید و آرام نمی‌گرفت، درست مانند‌هارا خوکی که در حالِ ذبح شدن بود.
وان یو با دیدنِ یوان‌پرسید که شمشیرهای زرین را احضار‌این‌قدر کرد، فریاد زد: «غـ... غیرممکنه!»
یان هارا که چشمانش را‌حمله باور نمی‌کرد، گفت: «ا... اون نمی‌تونه‌داد شمشیرهای عذاب ابدی باشه، مگه نه؟»
تانگ ژنگ با صدایی گیج‌سرِ جواب داد: «دلم نمی‌خواد باورش‌دوست کنم، ولی دقیقاً شبیهِ همونه...»
وان یو گفت: «امکان نداره! اون‌داره فن همراه با والاگوهرِ ایزدی ناپدید شد!هارا حتماً یه فنِ دیگه‌ست که شبیهِ اونه!»
شمشیرهای عذاب ابدی یکی از فنونِ خاصِ والاگوهرِ ایزدی بود، و از‌یان معدود فنونی به شمار می‌رفت که با خاندانِ مُهرِ اهریمن به اشتراک‌جلوی نگذاشته بود. بنابراین وقتی خودش ناپدید شد، این فنون هم از بین رفتند.
با این حال، هرچند این فنون دیگر وجود نداشتند،نباید اما سوابقِ وجودشان باقی مانده بود. به همین دلیل‌بالای وان یو و دیگران به‌محضِ دیدنِ فن، آن را شناختند.
اینکه باور می‌کردند این‌می‌گه فن واقعاً شمشیرهای عذاب‌کنن ابدی باشد، داستانِ دیگری بود.
تانگ ژنگ با صدایی مبهوت زمزمه کرد:چی‌کار «به نظر می‌رسه پلیدی داره درد می‌کشه.شانه‌ای تا حالا ندیده بودم همچین واکنشی نشون بده.»
یان هارا گفت:کارِ «ولی اهریمن‌ها که‌داره درد رو حس نمی‌کنن.»
وان یو توضیح داد: «نه، نمی‌تونن— مگه اینکه تحتِ تأثیرِ شمشیرهای عذاب‌وجود ابدی قرار بگیرن. طبق گفتهٔ اجدادمون، وقتی والاگوهرِ ایزدی اون فن رو به‌شمشیرِ کار می‌بست، تمامِ اهریمن‌هایی که گرفتارِ اثرش می‌شدن، مثلِ موجوداتِ عادی درد می‌کشیدن.»
«با این حال، این نمی‌تونه شمشیرهای عذاب ابدی باشه. والاگوهرِ‌دوست ایزدی اون فن رو هرگز با هیچ‌کس توی خاندانِ مُهرِ‌موجودِ اهریمن به اشتراک نذاشت— حتی با موردعتمادترین اعضای اون زمان.»
تانگ ژنگ با چهره‌ای جدی گفت: «اگه والاگوهرِ ایزدی قبل از ناپدید شدنش‌هارا میراثش رو به جا گذاشته باشه چی؟ اگه واقعاً داره از شمشیرهای عذاب‌اهریمنی ابدی استفاده می‌کنه چی؟ اگه میراثِ والاگوهرِ ایزدی رو پیدا کرده باشه چی؟»
وان یو گفت: «اگه این‌طور باشه و بقیه بفهمن، برای‌این‌قدر به دست آوردنش جنگ به پا می‌شه. و فقط خاندان‌ها‌حقه‌ای برای گرفتنش نمی‌جنگن، کلِ نُه آسمان توی این جنگ شرکت می‌کنن.»
و ادامه داد: «ولی بازم می‌گم، باور ندارم که قضیه‌اجازه این باشه. به والاگوهرِ ایزدی نمی‌خوره از اون آدم‌هایی باشه‌قرار که میراثش رو به جا بذاره و بی‌خبر ناپدید بشه.»
تانگ ژنگ پرسید:بهشون «پس واکنشِ پلیدی‌راهشون رو چطور توضیح می‌دی؟»
جواب داد: «احتمالاً فقط آشفته‌پرسید شده. فکر کنم وقتی دیان‌این‌قدر چو هم باهاش جنگید، همین‌طوری بود.»
«فنی که‌دیدنِ دقیقاً شبیهِ شمشیرهای‌پرسید عذاب ابدیه چطور؟»
«می‌دونی چند تا فن توی نُه آسمان وجود داره؟ بی‌شمار.اجازه حتماً فنونی پیدا می‌شن که با وجودِ تفاوتِ کامل، شبیهِ هم‌گرفت باشن. من خودم هم چند تا از این فنون رو دیدم.»
تانگ ژنگ با درکِ این واقعیت با صدای بلند خندید: «فکر کنم حق‌بدن با توئه... ولی نمی‌تونی انکار کنی که این تصادف چقدر عجیبه. نه‌تنها خودش شبیهِ‌داشته والاگوهرِ ایزدیه، بلکه حتی فنونش هم به نظر می‌رسه متعلق به والاگوهرِ ایزدی باشه.»
یان هارا با نگاهی ژرف به نبردِ یوان و‌چرا پلیدی خیره ماند و در حالی که افکارش ناپیدا‌می‌دونه بود، با صدایی آرام زمزمه کرد: «تصادفه یا تقدیر؟»