چپتر 509: آمده‌ام تا با رئیستان صحبت کنم
0یوان به می‌شیو که‌می‌تونم از قبل مشغولِ آماده کردنِ‌آنجا صبحانه بود، گفت: «صبح‌به‌خیر، می‌شیو.»
می‌شیو گفت: «صبح‌به‌خیر.»
وقتی صبحانه آماده شد،دنبالم دورِ میزِ غذاخوری نشستند تا‌می‌خوام اینکه تمامِ بشقاب‌ها خالی شد.
پس از آن یوان به او گفت: «وقتی‌یه‌جوری کارمون با اتحادیهٔ تزکیه‌گران تموم شد، بیا بریم‌برای بیرون و توی یه رستوران غذا بخوریم، می‌شیو.»
«بـ-باشه...» با وجود اینکه‌می‌تونم پیشنهادش کاملاً ناگهانی بود،بگیرم می‌شیو در هر حال پذیرفت.
بعد از صبحانه،بدونِ یوان لباس‌های نویی پوشید‌کنیم و نقابش را برداشت.
یوان از می‌فنگ که‌دنبالم درست پشتِ سرش بود،می‌سپارم پرسید: «آماده‌اید، خانم می‌فنگ؟»
می‌فنگ گفت:تونستن «یک لحظه صبر‌پیدا کنید، اربابِ جوان.»
و ادامه داد: «خاندانِ یو تونستن مکانِ شما رو پیدا کنن چون یه‌جوری به‌داشت فیلم‌های شما و می‌شیو توی دوربین‌های مداربستهٔ عمومی دسترسی پیدا کرده بودن، برای همین‌مدتِ پیشنهاد می‌کنم مسیرِ دیگه‌ای رو انتخاب کنید— مسیری که از دیدِ این دوربین‌ها پنهان باشه.»
یوان ابروهایش را بالا‌دیده داد: «من از کجا‌فقط باید بدونم کدوم طرف برم؟»
«نگران نباشید، من از قبل مسیری از اینجا تا‌می‌خوام اتحادیهٔ تزکیه‌گران پیدا کردم که بهمون اجازه می‌ده بدونِ‌دست‌هاتون اینکه دیده بشیم، رفت‌وآمد کنیم. فقط کافیه دنبالم بیایید.»
یوان سپس پرسید: «باشه، همه‌چیز رو به شما می‌سپارم. می‌خوام‌دوربین‌های انرژی روحیم رو برای وقتی که به اتحادیهٔ تزکیه‌گران می‌رسم‌مسیرِ نگه دارم، پس می‌تونم تا اون موقع دست‌هاتون رو بگیرم؟»
از آنجا که برای حسِ ایزدی به‌دست‌هاتون انرژی روحی نیاز داشت، عاقلانه‌تر بود که‌داشت انرژیِ روحی‌اش را تا زمانِ نیاز حفظ کند.
و هرچند حالا که به یک استادِ روح تبدیل شده بود‌بیایید می‌توانست مدتِ بسیار بیشتری از حسِ ایزدی‌اش استفاده کند، اما همچنان‌اون برای روشن نگه داشتنِ پیوستهٔ آن به مدتِ طولانی کافی نبود.
می‌فنگ با لبخندی بر‌دنبالم چهرهٔ زیبایش، دست‌هایش را‌می‌سپارم دراز کرد: «البته که می‌تونید.»
سپس یوان نقابش‌مکانِ را زد و دست‌های‌چون نرمِ او را گرفت.
می‌فنگ نیز نقابش را زد و سپس یوان را به‌حسِ بیرون از خانه و خیابان‌ها برد و مسیری را که‌کند از پیش برای دیده نشدن آماده کرده بود، در پیش گرفت.
همان‌طور که دست در دستِ هم قدم می‌زدند، می‌فنگ از او پرسید: «چون داریم از‌می‌خوام این مسیرِ خاص می‌ریم، کمی بیشتر طول می‌کشه تا به اتحادیهٔ تزکیه‌گران برسیم. از اونجا‌نیاز که کمی وقت داریم، می‌شه بگید قصد دارید اونجا چی‌کار کنید تا بتونم براش آماده بشم؟»
یوان با صدایی‌کافیه آرام جواب داد:سپس «می‌رم اونجا تا بترسونمشون.»
می‌فنگ در حالی که چشمانش‌پیدا پر از شوک شده بود، برگشت‌مداربستهٔ و به او نگاه کرد: «ببخشید؟»
او با صدایی بهت‌زده گفت: «می‌خواید اتحادیهٔ تزکیه‌گران رو بترسونید؟حسِ یکی از قدرتمندترین جناح‌های حالِ حاضر توی کلِ دنیا؟ می‌دونید‌کند که حتی خاندانِ یو هم جرئت نمی‌کنه باهاشون دربیفته، درسته؟»
یوان با‌می‌ده صدایی آرام جواب‌بشیم داد: «بله، می‌دونم.»
«پس چطور می‌خواید بترسونیدشون؟»
یوان گفت: «اگه حرف تو‌پیدا کله‌شون نره، فقط می‌تونم از‌دوربین‌های زور استفاده کنم، مگه نه؟»
«ز-زور...؟» می‌فنگ حسِ بدی به این‌موقع ماجرا پیدا کرد و از اینکه با‌نیاز این مضحکه موافقت کرده بود، پشیمان شد.
«نگران نباشید،می‌ده من به‌دیده قدرتم اطمینان دارم.»
«من نگرانِ اون نیستم... اما‌بیایید اگه توی اتحادیهٔ تزکیه‌گران رفتارِ‌انرژی خشونت‌آمیزی نشون بدید، دستگیر می‌شید.»
«اتحادیهٔ تزکیه‌گران نه‌تنها یه نیروی قدرتمنده، بلکه یه‌جورایی‌یه‌جوری مثلِ پلیسِ تزکیه‌گران هم عمل می‌کنه، چون پلیسِ‌برای عادی نمی‌تونه با تزکیه‌گران و قدرتِ باورنکردنیشون مقابله کنه.»
«خیلی ساده، به‌دارم زندانی می‌افتید که‌موقع مخصوصِ تزکیه‌گرها ساخته شده.»
«من کارِ‌می‌ده خشنی نمی‌کنم... مگه‌بشیم اینکه مجبور بشم.»
می‌فنگ آهی‌فقط کشید و با‌بیایید خودش زمزمه کرد:
انگار بعد از اینکه این‌پیدا ماجراها تموم شد، باید با‌دوربین‌های چند تا وکیل تماس بگیرم...
می‌فنگ از اینکه یوان به‌خاطرِ جنجال‌آفرینی در اتحادیهٔ تزکیه‌گران به زندان بیفتد چندان نگران نبود، البته‌انرژیِ تا زمانی که کسی را نمی‌کشت. او با وکلای قدرتمند و قابل‌اعتمادِ زیادی ارتباط داشت که‌استفاده می‌توانستند هر کسی را از هر مخمصه‌ای بیرون بکشند، به شرطی که پولِ کافی در میان باشد.
حدودِ یک‌می‌ده ساعت بعد، به‌بشیم اتحادیهٔ تزکیه‌گران رسیدند.
می‌فنگ التماس کرد: «رسیدیم،دنبالم اربابِ جوان. لطفاً... فقط‌می‌سپارم کارِ خیلی عجیبی نکنید...»
یوان چیزی‌تونستن نگفت و تنها‌پیدا سر تکان داد.
سپس یک دقیقه‌دارم همان‌جا ایستاد تا‌موقع خودش را آماده کند.
وقتی آماده شد، دستِ می‌فنگ را رها‌کنیم کرد و به سمتِ اتحادیهٔ تزکیه‌گران به‌می‌سپارم راه افتاد و می‌فنگ نیز پشتِ سرش رفت.
ظاهرِ خاصشان به‌سرعت توجهِ همه را‌سپس جلب کرد. مردم در عجب بودند‌می‌رسم که چرا یوان و می‌فنگ نقاب زده‌اند.
جلوی پیشخوانِ پذیرش صفی کشیده شده‌کنن بود، اما یوان صف را نادیده‌عمومی گرفت و مستقیم به سمتِ جلو رفت.
زنی که در پذیرش‌می‌تونم کار می‌کرد، به انتهای صف‌آنجا اشاره کرد: «صف اون پشته.»
«اومدم با‌می‌ده رئیستون حرف بزنم.بشیم منو پیشش ببر.»
«ببخشید، شما کی هستید؟»
«من فقط‌تونستن با رئیس‌شما حرف می‌زنم.»
«متأسفانه امکانش نیست. تا هویتتون رو ندونیم، نمی‌تونید‌بگیرم کسی رو ببینید. ضمناً رئیس ژائو الان توی‌انرژیِ جلسه‌ست و سرش شلوغه، برای همین وقت نداره که—»
بنگ!
یوان ناگهان مشتش را‌دنبالم روی میز کوبید و در‌می‌خوام دم آن را خرد کرد.
این کار زن و تمامِ حاضران را به‌شدت‌یه‌جوری جا پراند، از جمله می‌فنگ را که حس‌برای کرد ناگهان در برابرِ شخصِ دیگری قرار گرفته است.
یوان با صدایی آرام که‌اون رگه‌ای از خشم در آن نهفته‌ایزدی بود، گفت: «حرفم رو تکرار نمی‌کنم.»
زن با چشمانی که از شوک گرد شده بود‌کافیه به میزِ خردشده نگاه کرد، چرا که میز از فلز‌نگه ساخته شده بود و شکستنش کارِ یک تزکیه‌گرِ عادی نبود.
چند لحظه بعد، وقتی نگهبانانِ‌بیایید آنجا از بهت درآمدند، به‌سرعت‌انرژی یوان و می‌فنگ را محاصره کردند.
رئیسِ نگهبانان بر سرِ یوان داد زد:چون «فکر کردی کی هستی؟! چطور جرئت می‌کنی‌کرده توی اتحادیهٔ تزکیه‌گران همچین جنجالی به پا کنی؟!»
البته همهٔ آن‌ها تزکیه‌گر بودند.
یوان آرام سرش را چرخاند تا‌رفت‌وآمد به مردِ میان‌سال که در لایهٔ‌سپس ۶ از شاگردِ روح بود، نگاه کند.
سپس گفت: «اگه منو‌دنبالم پیشِ رئیستون ببرید، دیگه‌می‌سپارم جنجالی به پا نمی‌شه.»
مردِ میان‌سال به دوازده‌شما تزکیه‌گرِ اطرافش فرمان داد:یه‌جوری «چه گستاخی‌ای! دستگیرشون کنید!»
اما پیش از آنکه حتی بتوانند نزدیک شوند، یوان پایهٔ‌حسِ تزکیهٔ استادِ روحِ خود را آزاد کرد و در دم‌کند این شاگردانِ روح را با فشاری شدید سرِ جایشان میخکوب کرد.
با وجود اینکه هیچ‌یک از آن‌ها نمی‌توانست آنچه را حس می‌کند درک کند،همه‌چیز چرا که پیش از آن هرگز یک استادِ روح ندیده بودند، اما به‌طورِ‌آنجا غریزی می‌دانستند که باید از یوان دور بمانند، وگرنه جانشان به خطر می‌افتد.