چپتر 366: مسابقهٔ خیره‌شدن
0پس از شکست دادنِ مبارزِ نیزه‌دار، یوان به مبارزه با دیگر شرکت‌کنندگانی پرداخت که می‌خواستند با او‌ترک بجنگند. به لطفِ فنِ حرکتیِ ژرفش که پس از رسیدن به سطحی تازه، پیش‌بینیِ آن به‌طرزِ مضحکی سخت‌تر‌ابروهایش شده بود، هیچ‌یک از حریفانش حتی نتوانستند سایه‌اش را لمس کنند و این ناگزیر به پیروزیِ یوان می‌انجامید.
یوان که پس از شکست دادنِ سی‌امین حریفِ پیاپی‌اش غرق در‌انسان عرق شده بود و رکوردِ تازه‌ای در معبدِ اژدهای اجدادی ثبت‌برای می‌کرد، پرسید: «کسِ دیگه‌ای هم هست که بخواد با من بجنگه؟»
«کوفتی! اون واقعاً‌بخواد انسانه؟ این‌همه استقامت‌اون رو از کجا میاره؟»
اژدهایانِ حاضر در آنجا حاضر نبودند باور کنند که یوان یک انسان‌وقتی است. در ذهنِ آن‌ها، انسان‌ها موجوداتی ضعیف و شکننده‌اند که در برابرِ‌دور اژدهایان حرفی برای گفتن ندارند، اما در موردِ یوان همه‌چیز کاملاً برعکس بود.
«آخه این‌کسبِ انسان از‌نبردهای کجا پیداش شده؟»
اژدهایان پر از سؤال بودند اما‌اژدهایانِ هیچ جوابی نداشتند، و نمی‌خواستند زیاد‌است در کارِ خاندانِ شاهی فضولی کنند.
چند لحظه گذشت‌بخواد و هیچ‌کس روی‌اون صحنه ظاهر نشد.
یوان که از کسبِ این‌همه تجربه‌گفت در این نبردهای پیاپی بسیار راضی‌وقتی بود، گفت: «فکر کنم دیگه تمومه.»
اما درست وقتی که آماده‌پیاپی می‌شد صحنه را ترک کند، کسی‌دیگه گفت: «نفرِ بعدی من باهات می‌جنگم!»
شخصی ناگهان از دور روی‌میاره صحنه پرید و با لبخندی‌باور درخشان بر لب، روبه‌روی یوان ایستاد.
یوان با دیدنِ شاهدختِ اژدها روی صحنه،واقعاً ابروهایش را بالا داد و پرسید: «شی‌حاضر می‌لی؟» او هم می‌خواست با او بجنگد؟
«نگاه کنید! نفرِ‌پیاپی بعدی شاهدخت شی‌گفت می‌خواد باهاش بجنگه!»
«اووو! این‌کسبِ یکی قراره‌نبردهای خیلی هیجان‌انگیز بشه!»
تماشاچیان با دیدنِ این رویارویی بی‌درنگ غرق در اشتیاق شدند.باور تا آن لحظه، تقریباً همه در معبدِ اژدهای اجدادی مشغولِ‌اژدهایان تماشای مبارزهٔ آن‌ها بودند و صحنه‌های دیگر کاملاً خالی مانده بود.
شی می‌لی به او گفت: «وقتی دیدم این‌طوری می‌جنگی و این‌همه‌کجا آدم رو شکست می‌دی، دیگه نتونستم هیجانم رو کنترل کنم، برای‌انسان‌ها همین تصمیم گرفتم من هم باهات بجنگم، یوان. امیدوارم ناراحت نشی.»
یوان سر‌نبردهای تکان داد:بسیار «ناراحت نمی‌شم.»
سپس شی می‌لی گفت: «ممنون، یوان. با این حال،فکر اعتراف می‌کنم که توی یه مبارزهٔ عادی نمی‌تونم شکستت‌کند بدم، پس بیا توی این مسابقه یه کارِ متفاوت بکنیم.»
یوان سرش را کمی‌کجا کج کرد: «یه کارِ‌آنجا متفاوت؟ چی توی ذهنته؟»
او پیشنهاد داد: «نگاهِ اژدها. قراره ببینیم‌واقعاً کدوممون می‌تونه بهتر از نگاهِ اژدها استفاده‌حاضر کنه. مثلِ یه مسابقهٔ خیره‌شدن. نظرت چیه؟»
یوان که از این غافلگیریِ خوشایند چشم‌هایش‌فکر گرد شده بود، به او نگاه کرد:می‌شد «تو هم می‌تونی از نگاهِ اژدها استفاده کنی؟»
شی می‌لی سر تکان داد و ادامه داد: «البته. نگاهِ اژدها‌دیگه فنیه که به همه توی خاندانِ شاهی آموزش داده می‌شه. یکی از‌می‌جنگم باستانی‌ترین فنون برای نژادِ اژدهای ماست و توی دورانِ ازلی خلق شده.»
«می‌دونم شاید برای تویی که فقط هجده سال عمر کردی ناعادلانه‌انسان باشه، در حالی که من نزدیک به ده‌هزار سال توی این‌برای فن تجربه دارم، اما واقعاً می‌خوام ببینم نگاهِ اژدهای تو چقدر قدرتمنده.»
یوان با لبخندی سر تکان‌کوفتی داد: «مشکلی ندارم. من هم‌استقامت می‌خوام نگاهِ اژدهای تو رو ببینم.»
شی می‌لی گفت: «عالیه! پس با شمارهٔ سه،کنم هر دو هم‌زمان از نگاهِ اژدها استفاده می‌کنیم.کند هر کس زودتر کم بیاره بازنده‌ست. داور، تو بشمار.»
«متوجهم، شاهدخت شی.»
«هر وقت آماده بودی، یوان.»
«آماده‌ام.»
وقتی هر دو آماده‌بسیار شدند، داور شمارش تا‌کنم سه را آغاز کرد.
«یک... دو... سه!»
با شمارهٔ سه، یوان و شی‌اژدهایانِ می‌لی هر دو نگاهِ اژدها را‌است فعال کردند و چشمانشان بی‌درنگ طلایی شد.
ویژژژ!
ناگهان فشارِ عظیمی فضا را در‌گفت بر گرفت و تماشاچی‌ها را وادار‌وقتی کرد چند قدم از صحنه عقب بروند.
شی می‌لی در حالی که مستقیم‌بسیار به چشمانِ یوان خیره شده بود،تمومه با لبخندی گفت: «بد نیست، یوان.»
«اما این‌این‌همه تمامِ قدرتِ‌کجا من نیست.»
شی می‌لی شدتِ نگاهِ‌بجنگه اژدهایش را بالا برد‌انسانه و فشار قوی‌تر شد.
یوان بی‌درنگ حس کرد مو بر‌گفت تنش سیخ شده است، با این حال‌آماده لبخندی از سرِ هیجان بر لب داشت.
«منم تازه شروع کردم!»
یوان این را‌استقامت گفت و چشمانِ‌اژدهایانِ طلایی‌اش درخشان‌تر شد.
تماشاچی‌ها چند‌هست قدمِ دیگر‌بجنگه عقب رفتند.
«هاهاها! بد‌نبردهای نیست! اصلاً‌بسیار بد نیست، یوان!»
شی می‌لی ناگهان به حرکت‌پیاپی درآمد و با قدم‌های کوچک‌کنم آرام‌آرام به یوان نزدیک شد.
دنیای اطرافِ یوان ناگهان تاریک و تاریک‌تر شد. با‌نبودند نزدیک شدنِ شی می‌لی، یوان حس کرد می‌خواهد از‌شکننده‌اند ترس مچاله شود، اما توانست بر ترسش غلبه کند.
سپس، او‌هست هم رو به‌کوفتی جلو راه افتاد!
وقتی یوان دقیقاً برعکسِ‌بسیار انتظارش عمل کرد، شی‌کنم می‌لی در دل جا خورد.
چه قدرتِ ذهنیِ بالایی‌نبردهای داره! با اینکه معلومه ترسیده،فکر واقعاً جرئت می‌کنه بیاد سمتم!
خونِ شی می‌لی که هزاران سال آرام‌حاضر بود، ناگهان از هیجان به جوش آمد!آن‌ها می‌خواست حد و مرزِ این انسان را ببیند!
آن دو به حرکت به‌کوفتی سوی یکدیگر ادامه دادند و‌استقامت به‌سرعت فاصله‌شان را کم کردند.
چند لحظه بعد، هر دو درست‌گفت روبه‌روی هم ایستادند، در حالی که صورت‌هایشان‌آماده تنها چند اینچ از هم فاصله داشت.
تماشاچی‌ها با دیدنِ این صحنه با اضطراب آبِ دهانشان را قورت‌دیگه دادند. با اینکه هیچ گنجینه‌ای به هم نمی‌خورد و فنونِ پرزرق‌وبرقی‌باهات به نمایش درنمی‌آمد، مسابقه‌شان از تمامِ مسابقاتِ امروز هیجان‌انگیزتر و دلهره‌آورتر بود!
شی می‌لی ناگهان با لبخندی آسوده گفت و‌آنجا تماشاچی‌ها را شوکه کرد: «یوان، اگه بتونی شکستم بدی،ضعیف به ازدواج باهات فکر می‌کنم— نه، باهات ازدواج می‌کنم.»
با این حال، یوان آن‌قدر روی‌اون مقاومت در برابرِ نگاهِ اژدهای او‌میاره تمرکز کرده بود که حرف‌هایش را نشنید.
پس از اینکه حدودِ یک دقیقه این‌قدر نزدیک به‌دیگه هم ایستادند، خون از بینیِ یوان جاری شد که‌نفرِ نشان می‌داد آشکارا به حد و مرزش رسیده است.
شی می‌لی با دیدنِ این‌پیاپی صحنه چیزی نگفت و به‌کنم افزایشِ قدرتِ نگاهِ اژدهایش ادامه داد.
چند لحظه بعد، خون از‌میاره چشمانِ یوان جاری شد، طوری‌باور که انگار داشت خون گریه می‌کرد.
یوان در تمامِ بدنش احساسِ درد می‌کرد— انگار نیرویی بی‌رقیب داشت او‌میاره را در هم می‌شکست. با وجودِ این، حاضر به تسلیم نشد و‌ضعیف همچنان با نگاهِ اژدهایش به مبارزه با نگاهِ اژدهای شی می‌لی ادامه داد.