چپتر 264: گنجینه کجاست؟
0بزرگ شوان به او گفت: «به‌هرحال، می‌تونی تا زمانِ شروعِ قلمروِ رازآلود، هر چقدر دوست داری اینجا بمونی. با اینکه‌یکی‌شون شاید بعید باشه، اما سعی کن تا اون موقع مرز رو بشکنی و به رتبهٔ استادِ روح برسی. هرچند ممکنه‌خاطرش پایهٔ تزکیه‌ت توی قلمروِ رازآلود اهمیتی نداشته باشه، اما قطعاً خیلی‌ها رو شوکه می‌کنه و روی ذهن و عملکردشون تأثیر می‌ذاره.»
«اگه چیزی از من خواستی، فقط با استفاده از‌بقیه لوحِ یشمیِ ارتباطی باهام تماس بگیر. من با رئیسِ فرقه‌ناگهان و بقیه توی برجِ جهشِ ماهی از دروازهٔ اژدها هستم.»
یوان سر تکان داد‌دقیقی و ناگهان پرسید: «مهمون‌ها چطورن؟چیکار تونستن برج رو فتح کنن؟»
بزرگ شوان سر تکان داد و با لبخندی بر‌ایزدی‌ت لب گفت: «نه، اما یکی‌شون تونست به طبقهٔ ۱۰۰الان برسه. تو دربارهٔ اژدها چیزی به من نگفته بودی.»
یوان گفت:برجِ «اوه... یادم‌ماهی رفت... ببخشید.»
بزرگ شوان بلند خندید: «هاهاها...تماس نگرانش نباش. غافلگیریِ دلپذیری بود. ما‌جهشِ تو رو به خاطرش سرزنش نمی‌کنیم.»
مدتی بعد، بزرگ شوان آنجا‌نداده را ترک کرد و یوان‌کنم را در قلهٔ اژدها تنها گذاشت.
از آنجا که بزرگ شوان دستورالعملِ دقیقی به‌حسِ او نداده بود، یوان با خودش زمزمه کرد: «من‌آدم‌های باید اینجا چیکار کنم؟ فقط بشینم و تزکیه کنم؟»
یوان ناگهان از او پرسید: «راستی، شیائو‌هستم هوا، می‌تونی با حسِ ایزدی‌ت گنجینه رو توی‌تونستن این مکان ببینی؟ من نتونستم چیزی حس کنم.»
«نه، شیائو هوا هم نمی‌تونه چیزی حس کنه. به‌هرحال، آدم‌های این مکان‌ماهی باید تا الان کلِ اینجا رو با حسِ ایزدی‌شون گشته باشن، پس‌برج یا هیچ گنجینه‌ای اینجا نیست، یا نمی‌شه از راه‌های عادی پیداش کرد.»
یوان پرسید: «راه‌های عادی؟ غیر‌نداده از حسِ ایزدی چطور می‌تونیم‌کنم یه گنجینه رو پیدا کنیم؟»
«گنجینه‌هایی هستن که می‌تونن گنجینه‌های دیگه رو پیدا کنن. جانورانِ جادویی هم هستن که حس‌های خاصی دارن و بهشون اجازه می‌ده گنجینه رو پیدا کنن.نیست حتی آرایه‌های قدرتمندی وجود داره که تا وقتی گنجینه داخلِ آرایه باشه، می‌تونن جاش رو دقیق مشخص کنن. روش‌های زیادی برای پیدا کردنِ گنجینه‌ها وجود‌آرایه‌های داره. با این حال، مگه اینکه آدم‌های این فرقه به‌شدت بی‌عرضه باشن، وگرنه باید در طولِ این سال‌ها همهٔ این روش‌ها رو امتحان کرده باشن.»
یوان گفت: «اگه این‌طوره، شاید واقعاً‌اژدها هیچ گنجینه‌ای اینجا نیست و این‌پرسید انرژیِ روحیِ فراوان صرفاً یه پدیدهٔ طبیعیه؟»
شیائو هوا ناگهان گفت: «نه، قطعاً یه گنجینه اینجاست. شیائو هوا‌جهشِ همین الان جریانِ انرژیِ روحیِ اینجا رو بررسی کرد و طبیعی نیست.تونستن یه چیزی اینجا داره انرژیِ روحی رو به این مکان جذب می‌کنه.»
«واقعاً؟ پس می‌تونی‌دستورالعملِ دقیقاً مشخص کنی چی‌زمزمه باعثِ این پدیده می‌شه؟»
شیائو هوا گفت: «نه، شیائو هوا هر چقدر هم‌ایزدی‌ت تلاش می‌کنه نمی‌تونه چیزی پیدا کنه. شاید برای پیدا کردنِ‌کلِ این گنجینه به یه فن یا گنجینهٔ خاص نیاز باشه.»
«هممم؟ فنِ خاص...؟» یوان طوری‌دروازهٔ که انگار متوجهِ چیزی شده‌داد باشد، ابروهایش را بالا داد.
چی می‌شه اگه گنجینه‌ای باشه که‌بگیر فقط با نگاهِ اژدها دیده می‌شه؟ به‌هرحال،دروازهٔ بنیان‌گذار هم این فن رو بلد بود...
با این فکر، یوان «نگاهِ اژدها»خودش را فعال کرد و مشغولِ گشتن شد.راستی با این حال، هیچ‌چیزِ غیرعادی پیدا نکرد.
هیچی؟ شاید توی یه‌تزکیه جای دیگه‌ست، چون اینجا‌حسِ خیلی بزرگ به نظر می‌رسه.
بنابراین، یوان طوری دورِ قلهٔ اژدها قدم زد‌یوان که انگار دارد پیاده‌روی می‌کند، در حالی که چشمانش‌فتح طلایی می‌درخشید و هاله‌ای باستانی از آن‌ها ساطع می‌شد.
«اینجا که چیزی نیست...»
«اینجا هم چیزِ غیرعادی نیست...»
یوان دو ساعتِ بعدی را به‌شیائو قدم زدن دورِ قله گذراند، اما‌مکان افسوس، نتوانست گنجینه را پیدا کند.
شاید واقعاً هیچ گنجینه‌ای اینجا نیست؟ ولی شیائو هوا‌تکان گفت قطعاً یه چیزی داره جریانِ انرژی روحی رو‌کنن اینجا دستکاری می‌کنه، برای همین انرژی روحی این‌قدر زیاده.
پس از لحظه‌ای تأمل، یوان با خود فکر کرد که شاید لازم باشد حسِ ایزدی‌هستم را هم در کنارِ «نگاهِ اژدها» فعال کند، پس برای بارِ دوم دورِ قلهٔ اژدها‌طبقهٔ قدم زد، اما این بار، هم «نگاهِ اژدها» و هم حسِ ایزدی را فعال کرده بود.
«باز هم هیچی؟»دستورالعملِ یوان حالا واقعاً‌خودش گیج شده بود.
قلهٔ اژدها پهناور اما در عین‌شیائو حال بسیار خالی بود، بنابراین جاهای خیلی‌ببینی کمی برای پنهان کردنِ گنجینه وجود داشت.
گنجینه می‌توانست زیرِ زمین پنهان شده باشد، اما حتی شیائو هوا‌ناگهان هم نتوانسته بود با حسِ ایزدی‌اش که از تزکیهٔ پادشاهِ روح‌طبقهٔ نیرو می‌گرفت آن را پیدا کند، پس این احتمال هم بعید بود.
«اگه روی سطح یا‌باهام زیرِ زمین پنهان نشده باشه،بقیه فقط یه جای دیگه می‌مونه...»
یوان آرام سرش را بالا آورد‌خودش تا اینکه به آسمان خیره شد.تزکیه با این حال، چیزی آنجا نبود.
«...»
پس از کشیدنِ یک‌ماهی نفسِ عمیق، یوان دوباره‌یوان «نگاهِ اژدها» را فعال کرد.
«ایـ... این...»
وقتی یوان چیزی را دید که‌خودش بالای قلهٔ اژدها پرواز می‌کرد، ناخودآگاه‌تزکیه با چهره‌ای بهت‌زده چند قدم عقب رفت.
شیائو هوا که نمی‌توانست‌تزکیه چیزی در آسمان ببیند،حسِ پرسید: «چی شده، داداش یوان؟»
یوان در حالی که تمامِ دستش می‌لرزید‌هستم به آسمان اشاره کرد و گفت: «اونجا... یه‌تونستن اژدهای درخشانِ عظیم داره تو آسمون پرواز می‌کنه!»
شیائو هوا به‌سرعت گفت:باهام «چی؟ شیائو هوا نمی‌تونه‌فرقه چیزی تو آسمون ببینه.»
یوان با شتاب گفت: «دروغ‌نداده نمی‌گم! واقعاً اونجاست! داره مثلِ یه‌بشینم جور نگهبان دورِ این منطقه می‌چرخه!»
«...»
شیائو هوا هرچه تلاش کرد،دروازهٔ نتوانست اژدهایی را که یوان‌داد از آن حرف می‌زد ببیند.
سپس پرسید:یشمیِ «می‌تونی توصیفش‌باهام کنی، داداش یوان؟»
یوان تا جایی که می‌توانست اژدها را توصیف کرد: «حداقل صد... نه،تزکیه دویست متر طول داره و به نظر نمی‌رسه کالبدِ فیزیکی داشته باشه،کنه فقط یه طرحِ طلاییه. شبیهِ آن بزرگیه که توی طبقهٔ ۱۰۰ برج دیدم.»
«به نظر می‌رسه...» شیائو هوا تازه‌شیائو دهان باز کرده بود تا حرف بزند‌ببینی که یوان ناگهان با صدایی غافلگیرشده گفت:
«اوه، تازه متوجهِ من‌ماهی شد... و داره مستقیم‌یوان به من نگاه می‌کنه.»
یوان به اژدهای طلایی در آسمان‌بگیر نگاه کرد که او نیز با‌ماهی نگاهی ژرف به یوان خیره شده بود.
پس از چند لحظه‌دقیقی سکوت و بی‌حرکتی، ناگهان‌باید اژدها شروع به حرکت کرد.
«ها؟» وقتی یوان دید اژدها مانندِ یک‌هوا شهاب‌سنگ به سمتش پرواز می‌کند، چشمانش از تعجب‌نمی‌تونه گرد شد و در دم تنش یخ کرد.