چپتر 705: شهرِ بالِ جنوبی
0با اینکه استفاده از تمامِ توانِ این فن چیِ زیادی می‌خواد،کردی فکر نمی‌کنم واقعاً به هر ۱۰٬۰۰۰ سلاحِ شبح نیاز داشته باشم.کردم همون ۱۰۰ تا هم از سرِ نیازه، چه برسه به ۱۰٬۰۰۰ تا.
یوان پس از مدتی‌زمین‌گیر تأمل، تصمیم گرفت فنِ «ده‌یخیِ هزار تیغه شبح» را بردارد.
البته هنوز فنونِ بسیارِ دیگری هم بود‹دشتِ که می‌توانست از میانشان انتخاب کند، بنابراین‌حریفام به بررسیِ تمامِ فنونِ موجود ادامه داد.
در نهایت، یوان نتوانست فنِ دیگری پیدا کند که‌حدودِ از «ده هزار تیغه شبح» جالب‌تر باشد، برای همین‌کردم تصمیم گرفت فنونِ رایگانش را برای وقتِ دیگری نگه دارد.
یوان پس از بازگشت‌دارد پیشِ آن‌ها از چو لیوشیانگ‌پرسید پرسید: «فنِ مناسبی پیدا کردی؟»
چو لیوشیانگ گفت: «حدودِ ده‌تای دیگه مونده که‹اژدهای باید بررسی کنم، ولی دوتا پیدا کردم که چشمم‌باهاش رو گرفته. بعداً می‌بینم از کدوم بیشتر خوشم میاد.»
یوان سر تکان‌کمی داد و منتظر ماند‹دشتِ تا کارش تمام شود.
مدتی بعد، چو لیوشیانگ تمامِ فنونی را که‌گفت به آن‌ها علاقه‌ای نداشت کنار گذاشت تا به‌ولی آن دو فنی که برایش جالب بود نگاه کند.
چو لیوشیانگ به آن‌ها گفت:بازگشت «برای اینکه کدوم فن رو‌مناسبی بردارم، به کمی مشورت نیاز دارم.»
«فنِ اول ‹دشتِ یخِ جاودان› نام‌اسمِ داره. یه فنِ محیطیه که می‌تونه‌انرژی حریفام رو کند یا حتی زمین‌گیر کنه.»
«اسمِ فنِ دوم ‹اژدهای یخیِ یخبندان›ـه. می‌تونم با استفاده از انرژی داخلی‌ام یه‌می‌تونه اژدهای یخی بسازم و باهاش به دشمنا حمله کنم. هر دوشون هم فنونِ‌اژدهای رتبهٔ آسمانی هستن. واقعاً از هر دو خوشم میاد، برای همین تصمیم‌گیری برام سخته...»
یوان لبخندی زد و گفت: «اصلاً‌مناسبی نیازی به تصمیم‌گیری هست؟ اگه از هر‌باید دو خوشت میاد، خب جفتش رو بردار.»
«واقعاً؟ مشکلی نداری؟»
یوان سر تکان داد: «هنوز ۱۴ تا فنِ رایگان دارم، اگه مالِ‌انرژی تو رو حساب کنیم می‌شه ۱۲ تا. این مقدار حتی اگه به‌تصمیم‌گیری هر کسی توی جناح یه فنِ رایگان بدم هم از سرِ نیازه.»
چو لیوشیانگ که در‌مشورت این لحظه غرقِ لبخند‌یخِ بود، گفت: «ممنون، یوان!»
«مهم‌ترین چیز اینه که چیزی برای‌مناسبی محافظت از خودت داشته باشی. به‌هرحال،مونده حالا که فنونمون رو گرفتیم، آماده‌اید بریم؟»
همهٔ حاضران سر تکان دادند.
پس از بازگشت به طبقهٔ‌کنه اول، یوان هر سه فن‌یخبندان›ـه را به مردِ جوان داد.
«یک فنِ رتبهٔ ایزدی و دو‌اول فنِ رتبهٔ آسمانی. یه لحظه به‌محیطیه من وقت بدید تا ثبتش کنم.»
مردِ جوان چند‌آن‌ها لحظه بعد فنون را‌کردی به آن‌ها پس داد.
«کارتون تموم شد.نگه اگه چیزِ دیگه‌ای نیاز‌آن‌ها داشتید، فقط کافیه بگید.»
چو لیوشیانگ که از آسانیِ‌کنه به دست آوردنِ چنین فنونِ‌یخبندان›ـه قدرتمندی مات‌ومبهوت مانده بود، پرسید: «همین؟»
مین لی نیز زبانش بند آمده بود. خاندانِ مین برای یک فنِ‌محیطیه رتبهٔ آسمانی باید ده‌ها هزار سنگِ روح خرج می‌کرد، اما یوان دو فن‌داخلی‌ام را به‌رایگان دریافت کرده بود، فنِ رتبهٔ ایزدی که دیگر جای خود داشت.
آخه این‌پیشِ پسر واقعاً‌لیوشیانگ چه پیشینه‌ای داره؟
یوان و دیگران اندکی‌دارد پس از دریافتِ فنونِ جدیدشان،پرسید «هزار فن» را ترک کردند.
چو لیوشیانگ پرسید: «حالا چی؟»
یوان گفت: «می‌خوام یه استادِ آرایه پیدا کنم‌یخِ که کمکم کنه مُهرِ حلقه‌های فضایی و کیسه‌های‌زمین‌گیر ذخیره‌سازی‌ای رو که از خاندانِ گو برداشتم، باز کنم.»
فنگ یوشیانگ پیشنهاد داد: «اربابِ جوان، چرا خودتون این کار رو نمی‌کنید؟مونده توی یکی از آزمون‌های پلکانِ آسمان یاد گرفتید چطور از آرایه‌ها استفاده کنید،خوشم مگه نه؟ این‌طوری نه‌تنها خیلی ارزون‌تر درمیاد، بلکه براتون خیلی راحت‌تر هم هست.»
«حق با توئه... اما از کجا یاد بگیرم چطور‌پرسید همچین کاری کنم؟ من فقط چند تا آرایهٔ پایه‌ای‌بررسی از کتابی که هوانگ شیائو لی بهم داد بلدم.»
«باید یه اتحادیهٔ استادانِ آرایه یه جایی توی این شهر یا‌می‌تونم یه شهرِ دیگه باشه. می‌تونید بهشون پول بدید تا آرایه‌ها رو‌آسمانی بهتون یاد بدن، یا خیلی راحت فنونِ آرایه رو ازشون بخرید.»
«باشه، بیاید پرس‌وجو کنیم.»
بدین ترتیب،پیشِ شروع به پرس‌وجو‌پرسید از رهگذران کردند.
از بختِ خوبشان، در عرضِ‌بازگشت چند دقیقه کسی را یافتند‌مناسبی که اطلاعاتِ موردنظرشان را داشت.
«اتحادیهٔ استادانِ آرایه توی این‌کنه شهر پیدا نمی‌شه، ولی اگه به‌می‌تونم شهرِ بالِ جنوبی برید، پیداشون می‌کنید.»
«ممنون بابتِ این اطلاعات.»
حالا که این اطلاعات را‌پرسید به دست آورده بودند، باید‌ده‌تای راهیِ شهرِ بالِ جنوبی می‌شدند.
متأسفانه هیچ‌کدامشان نمی‌دانستند باید از کدام طرف‌آن‌ها بروند، پس به یک مغازهٔ خواربارفروشیِ همان‌ده‌تای حوالی رفتند تا نقشه‌ای از آسمانِ روح بخرند.
یوان به لوحِ یشمیِ توی دستش نگاه کرد‹اژدهای و متوجهِ این موضوع شد: «این نقشه‌ست؟ مردم واقعاً‌باهاش دوست دارن اطلاعات رو توی لوح‌های یشمی بذارن، نه؟»
فنگ یوشیانگ گفت: «خب، خیلی کارراه‌اندازن، چون‹دشتِ می‌تونید اطلاعاتِ زیادی رو توی یه لوحِ‌حریفام یشمی جا بدید، یه‌جورایی مثلِ حلقه‌های فضایی.»
یوان پرسید: «اصلاً چطور‌لیوشیانگ کار می‌کنه؟ گذاشتنِ اطلاعات‌گفت توی این چیزِ کوچیک.»
«دقیقاً مطمئن نیستم، اما داخلِ اون لوحِ یشمی بُعدِ خاصِ خودش رو‌گفت داره، یه‌جورایی مثلِ یه حلقهٔ فضاییه، ولی نمی‌تونید هیچ‌چیزِ فیزیکی‌ای داخلش بذارید. برای‌بعداً همین اطلاعاتی توش می‌ذارن که فقط در صورتی می‌تونید ببینیدشون که تزکیه‌گر باشید.»
یوان سر تکان داد: «فکر‌کنه کنم فهمیدم. به‌هرحال، من واقعاً نمی‌دونم‌می‌تونم چطور باید نقشه بخونم، پس بفرما.»
نقشه را‌بردارم به فنگ‌مشورت یوشیانگ داد.
فنگ یوشیانگ پس از اینکه لحظه‌ای‌مناسبی را صرفِ بررسیِ نقشه کرد، گفت:مونده «بسیار خب، می‌دونم باید کجا بریم.»
کمی بعد،وقتِ شهر را‌دارد ترک کردند.
ازآنجاکه نه مین لی و نه چو‌دوم لیوشیانگ نمی‌توانستند پرواز کنند، یوان با استفاده از‌یخی دستکاریِ چی آن‌ها را با خود حمل کرد.
همان‌طور که در راه بودند، یوان پرسید: «گنجینه‌های‌یخِ پرنده گرون‌ان؟ دارم فکر می‌کنم چندتایی بخرم تا‌زمین‌گیر می‌شیو، لولو و بقیه هم بتونن خودشون پرواز کنن.»
فنگ یوشیانگ گفت: «واقعاً بستگی داره چه‌جور گنجینه‌های پرنده‌ای‌حدودِ بخواید. اما اگه نظرِ من رو بخواید، با اینکه‌کردم قطعاً ارزون نیستن، برای شما باید مقرون‌به‌صرفه باشن، اربابِ جوان.»
یوان سر تکان داد: «باشه.بازگشت بعد از اینکه گنجینه‌های فرقهٔ خون‌کردی رو فروختم، یه نگاهی بهشون می‌ندازم.»
حدودِ چهار ساعت‌حتی بعد، فنگ یوشیانگ‌اسمِ از حرکت ایستاد.
«ما به‌بردارم شهرِ بالِ جنوبی‌دارم رسیدیم، اربابِ جوان.»
یوان زیرِ لب گفت: «اون ساختمونِ‌مناسبی بلند باید اتحادیهٔ استادانِ آرایه باشه.مونده می‌تونم نمادهای آرایه‌شون رو از همین‌جا ببینم.»
بااینکه خودِ ساختمان چندان به چشم نمی‌آمد،آن‌ها برای کسی مثلِ یوان که می‌توانست نمادهای‌ده‌تای آرایه را ببیند، بیش از حد واضح بود.