چپتر 851: عودِ دروغین
0پس از اینکه اهریمن از منطقهٔ‌خیلی مُهرِ اهریمن آزاد شد، لان یینگ‌یینگ‌ایزدی با آرامش به آن نزدیک شد.
نتونستم توی قلمروِ رازآلود به پدر و مادرم یا پدربزرگ‌مستقیم و مادربزرگم کمک کنم، اما قوی‌تر شدم. اگه نتونم حتی‌ندارن از پسِ یه اهریمن بربیام، لیاقتِ خدمت بهش رو ندارم.
حالتِ چهرهٔ‌دیگه لان یینگ‌یینگ‌جانورِ جدی شد.
ناگهان موهای سیاهش سفید‌جانورِ شد و چشمانِ لاجوردی‌اش‌اون به رنگِ صورتی درآمد.
اهریمن در حالی که به لان یینگ‌یینگ خیره شده بود، لب‌هایش را‌ایزدی لیسید و گفت: «تو دیگه چه‌جور جانورِ جادویی هستی؟ اگه می‌تونی توی‌خنده اون سطح از تزکیه به انسان تبدیل بشی، باید خیلی خاص باشی.»
با آرامش جواب‌زحمتِ داد: «جانورِ جادویی؟جاخالی بگو جانورِ ایزدی.»
«اون یه جانورِ ایزدیه...؟»
با فهمیدنِ اینکه لان‌جانورِ یینگ‌یینگ در واقع یک جانورِ‌سطح ایزدی است، اهریمن‌ها جا خوردند.
اهریمنی که با او می‌جنگید، با صدای بلند زیرِ‌جواب خنده زد: «هاهاها! چه شانسی! تا حالا گوشت یا‌خوردند خونِ یه جانورِ ایزدی رو نچشیدم! تو اولین نفر می‌شی!»
«دیگه طاقت ندارم!»
اهریمن ناگهان با دهانی‌جانورِ کاملاً باز به سوی‌اون لان یینگ‌یینگ یورش برد.
«آتشِ مقدس!»
لان یینگ‌یینگ بازویش را بالا آورد و کفِ‌باشی دستش را به سمتِ اهریمنِ مهاجم گرفت و سپس‌اهریمن‌ها گلولهٔ بزرگی از شعله‌های سفید به سویش شلیک کرد.
اهریمن از روی غرور و اطمینان به کالبدِ جاودانش، حتی‌مستقیم زحمتِ دفعِ شعله‌ها یا جاخالی دادن را به خود نداد و‌وجود مستقیم به دلِ آن‌ها دوید و گذاشت شعله‌ها بدنش را فروبلعد.
«همه‌ش همین بود؟!چه‌جور شعله‌ها روی ما‌هستی اهریمن‌ها اثری ندارن!»
با وجود اینکه تمامِ بدنش در شعله‌ها می‌سوخت، اهریمن حتی ذره‌ای نگران به‌بشی نظر نمی‌رسید و همچنان به سوی لان یینگ‌یینگ می‌دوید، چرا که مطمئن بود‌اهریمن‌ها می‌تواند خیلی راحت و سریع‌تر از آنکه شعله‌ها نابودش کنند، خودش را بازسازی کند.
اهریمن درست وقتی می‌خواست حمله‌اش‌باید را به لان یینگ‌یینگ آغاز کند،بگو ناگهان متوقف شد: «اینو بگیر، خونین—»
اهریمن با چهره‌ای گیج به بدنش‌جاخالی نگاه کرد: «چـ... چه بلایی داره‌آن‌ها سرِ بدنم میاد؟ چرا زخم‌هام ترمیم نمی‌شن؟!»
«این چیه؟! چه غلطی کردی؟!» اهریمن بی‌درنگ سعی کرد شعله‌های‌تزکیه سفیدی که بدنش را می‌سوزاند خاموش کند، اما تلاشش بی‌فایده‌بگو بود، زیرا شعله‌ها همچنان به آرامی بدنش را نابود می‌کردند.
لان یینگ‌یینگ سوختنِ آرامِ اهریمن در آتشِ مقدسش را‌سطح تماشا کرد و گفت: «آتشِ مقدسِ من ویژگی‌های ایزدی‌جواب داره که روی اهریمن‌ها خیلی مؤثره. امیدوارم ازش خوشت بیاد.»
«ویژگی‌های ایزدی؟! منو دست ننداز، ای جانورِ کوفتی!» اهریمن دست از‌بگو تلاش برای خاموش کردنِ آتش برداشت و به امیدِ اینکه پیش‌بلند از سوختنِ کاملش لان یینگ‌یینگ را بکشد، به او حمله کرد.
هرچند اهریمن هیچ دردی از آتشِ مقدس حس نمی‌کرد، اما زخم‌های روی‌آن‌ها بدنش حرکاتش را به شدت تحت‌تأثیر قرار داده و او را بی‌نهایت‌ذره‌ای کُند کرده بود، طوری که لان یینگ‌یینگ به راحتی ضربه‌هایش را جاخالی می‌داد.
به اندازهٔ کافی‌چه‌جور سریع نمی‌میره... به یه‌می‌تونی چیزِ قوی‌تر نیاز دارم.
لان یینگ‌یینگ این را‌جانورِ از ذهن گذراند و‌اون از اهریمن فاصله گرفت.
«نیلوفرِ آتشین!»
لان یینگ‌یینگ لحظه‌ای مکث کرد تا نیلوفرِ‌دادن زیبایی از آتشِ مقدسش بسازد و سپس‌گذاشت آن را به سوی اهریمن پرتاب کرد.
بوووم!
وقتی نیلوفرِ آتشین جلوی اهریمن منفجر شد، سراسرِ فضای زیرزمین برای‌انسان لحظه‌ای لرزید. اهریمن پیش از آنکه شعله‌های مقدسِ لان یینگ‌یینگ او را‌فهمیدنِ به‌کلی از هستی محو کند، آخرین غرشِ کرکننده‌اش را سر داد: «آآآآآآههههه!»
پس از کشتنِ اهریمن،بشی لان یینگ‌یینگ رفت تا‌باشی هستهٔ اهریمنش را بردارد.
باورنکردنیه... واقعاً اون‌زحمتِ اهریمن رو به همین‌دادن راحتی از پا درآورد...
فنگ یوشیانگ پس از‌جانورِ دیدنِ مهارتِ لان یینگ‌یینگ،اون این را از خاطر گذراند.
یوان با لبخندی بر لب به‌هستی او گفت: «یینگ‌یینگ، آتشِ مقدست از‌تبدیل آخرین باری که دیدمش خیلی پیشرفت کرده.»
لان یینگ‌یینگ گفت: «ممنون، اما راضی نیستم. در مقایسه با پدربزرگ‌بگو و مادربزرگم، آتشِ مقدسِ من هنوز خیلی ضعیفه. تنها دلیلی که‌بلند این‌قدر زود بردم این بود که اون اهریمن شعله‌هام رو دست‌کم گرفت.»
یوان پرسید: «پس‌زحمتِ می‌خوای با یه‌جاخالی اهریمنِ دیگه بجنگی؟»
لان یینگ‌یینگ‌دیگه بی‌درنگ سر‌جانورِ تکان داد.
«خیلی خب،دیگه یه لحظه به‌جادویی من وقت بده.»
برگشت و به هفت اهریمنِ‌باید باقی‌مانده نگاه کرد. همهٔ آن‌ها‌داد چهره‌ای جدی به خود گرفته بودند.
به آن‌ها گفت: «بیایید به بازجویی‌جاخالی ادامه بدیم. هر کس به سؤالاتم‌آن‌ها جواب بده، می‌تونه با دوستم بجنگه.»
«سؤالِ بعدیِ من اینه... از‌جادویی چه حقه‌ای برای پنهان کردنِ‌تزکیه بو و گذرگاهِ مخفی‌تون استفاده کردید؟»
«...»
اهریمن‌ها در‌انسان پاسخ دادن به‌باید سؤالش درنگ کردند.
یوان دستش را بالا برد‌شعله‌ها و باعث شد شمشیرهای زرین‌مستقیم به لرزه درآیند: «دوباره نمیپرسم.»
یکی از‌دیگه اهریمن‌ها ناگهان‌جانورِ گفت: «یـ-یه گنجینه!»
یوان برگشت و به این اهریمن که‌می‌تونی او نیز در اوجِ سرورِ روح بود‌باید نگاه کرد: «اوه؟ دربارهٔ این گنجینه برام بگو.»
«یـ-یه گنجینه‌ست که می‌تونه توهم‌های واقع‌گرایانه بسازه و حضور رو‌داد تا حدی پنهان کنه. ما ازش استفاده کردیم تا گذرگاهِ‌می‌جنگید مخفی رو بپوشونیم و حضور و بوی خودمون رو پاک کنیم.»
یوان به پرسیدن‌زحمتِ ادامه داد: «این‌جاخالی گنجینه الان کجاست؟»
اهریمن برگشت و به خانهٔ خاصی‌هستی در شهرِ پایین نگاه کرد و‌تبدیل به آن اشاره کرد: «توی اون ساختمونه.»
فنگ یوشیانگ گفت: «اجازه بدید من‌هستی برم، اربابِ جوان.» سپس به شهر رفت‌بشی و ساختمان را برای یافتنِ گنجینه گشت.
چند دقیقه بعد با‌بشی چیزی برگشت که به‌باشی نظر می‌رسید بخوردانی یشمی باشد.
فنگ یوشیانگ گنجینه‌زحمتِ را به او‌جاخالی داد: «بفرمایید، اربابِ جوان.»
«اوه... پس گنجینه‌چه‌جور اینه. انتظار نداشتم‌هستی همچین شکلی داشته باشه.»
[عودِ دروغین]
[درجه: باستانی]
[کیفیت: اوج]
[توضیحات: به کاربر اجازه می‌دهد توهم‌های واقع‌گرایانه بسازد و حضور را پنهان کند. در هر زمان تنها یک توهم می‌تواند فعال باشد.]
یوان با لبخندی بر لب گنجینه را‌باید بررسی کرد و گفت: «وای، این واقعاً گنجینهٔ‌ایزدیه مفیدیه.» سپس آن را درونِ حلقهٔ فضایی‌اش گذاشت.
«خیلی خب،انسان حالا می‌تونی‌بشی با دوستم بجنگی.»
برگشت و به لان‌جادویی یینگ‌یینگ نگاه کرد: «هر‌سطح وقت آماده بودی شروع کن.»
لان یینگ‌یینگ‌سویش سر تکان‌کرد داد: «آماده‌م.»
یک لحظه بعد، یوان‌انسان اهریمن را از منطقهٔ‌خیلی مُهرِ اهریمن بیرون آورد.
کمی بعد، لان یینگ‌یینگ‌بشی و اهریمن مبارزه با‌باشی یکدیگر را آغاز کردند.
[آتشِ مقدس!]
با این حال، همان‌طور که انتظار می‌رفت،اطمینان اهریمن جرئت نکرد به آتشِ مقدسِ او‌دادن دست بزند و در عوض جاخالی داد.
اهریمن در حالی که ضدحمله‌ای را آغاز می‌کرد،خیلی خندید: «تو اهریمنِ قبلی رو فقط به خاطرِ‌فهمیدنِ غرورش شکست دادی! من اون اشتباه رو تکرار نمی‌کنم!»
«شلیکِ خونین!»
صدها پرتابهٔ قرمز‌جانورِ به سوی لان‌می‌تونی یینگ‌یینگ پرواز کردند.
[آتشِ مقدس!]
لان یینگ‌یینگ دیواری از آتش پیشِ‌بشی روی خود ساخت و بی‌درنگ تمامِ پرتابه‌هایی‌بگو را که به آن برخورد کردند، سوزاند.
انگار اگه می‌خوام این‌بشی اهریمن رو شکست بدم،باشی باید با تمامِ توانم بجنگم.
لان یینگ‌یینگ این را‌جادویی با خود گفت و‌سطح سپس به شکلِ جانوری‌اش درآمد.
یوان در حالی که به لان یینگ‌یینگ که اکنون ماری‌زحمتِ عظیم شده بود خیره مانده بود، با صدایی آرام زمزمه کرد:گذاشت «وای... نه‌تنها قدرتش بیشتر شد، بلکه اندازه‌ش هم خیلی بزرگ‌تر شده...»