چپتر 800: ژنرالِ اهریمن
0«بکشش! بکشش! بکشش!»
تشویقِ جمعیت آن‌قدر بلند بود که سکوی‌کنم زیرِ پای یوان را لرزاند و او‌توانست با اضطراب آبِ دهانش را قورت داد.
صدایی سرد ناگهان‌خودم طنین انداخت: «عجب جماعتِ‌ایزدیم پرسروصدایی... موافق نیستی، انسان؟»
یوان برگشت تا به‌کنم اهریمنی که تازه حرف‌همان‌طور زده بود نگاه کند.
این‌ها می‌تونن حرف‌نمی‌تونم بزنن؟ قبلیه کلِ‌ببینمش مبارزه ساکت بود...
وقتی یوان جوابی نداد،حسِ اهریمن ابروهایش را بالا انداخت‌ایزدی‌اش و گفت: «لالی چیزی هستی؟»
«اگه می‌خواستم با‌خودم یه اهریمن گپ‌حسِ بزنم، الان اینجا نبودم.»
اهریمن با‌ایزدیم شنیدنِ حرفِ یوان‌بی‌درنگ لبخند زد: «منطقیه.»
یوان ناگهان سرمایی در ستونِ‌خودم فقراتش حس کرد و بی‌اختیار‌استفاده سالارِ ملکوت را بالای سرش برد.
درست ثانیه‌ای بعد، یوان حس کرد چیزِ‌کنم سنگینی به شمشیرش کوبیده شد. این اتفاق چنان‌چنگالی ناگهانی بود که یوان را به زانو درآورد.
یوان که از این‌ببینمش وضعیت گیج شده بود،استفاده گفت: «آ-آخه چه خبره؟»
هنوز می‌توانست اهریمن را ببیند که آن‌سوی سکو‌همان‌طور ایستاده بود، و هیچ‌چیز جلو یا اطرافش نبود،فوراً پس اهریمن با چه چیزی به او حمله می‌کرد؟
اگه نمی‌تونم با چشمای‌چشمای خودم ببینمش، پس باید‌حسِ از حسِ ایزدیم استفاده کنم!
یوان بی‌درنگ حسِ ایزدی‌اش را فعال‌استفاده کرد و همان‌طور که انتظار می‌رفت،انتظار توانست چنگالی نیمه‌شفاف را بالای سرش ببیند.
این... تجلیِ چیه!
فوراً فهمید اهریمن چه‌کنم کار می‌کند، اما همچنان‌همان‌طور از آن غافلگیر شده بود.
اهریمن درست مثلِ خودش تنها یک‌ببینمش سرورِ روح بود، اما تجلیِ چیِ آن‌ایزدی‌اش چندین برابر قوی‌تر از تجلیِ خودش بود.
«ها!»
یوان سرانجام دوباره روی پا ایستاد‌حسِ و شمشیرش را چرخاند و تجلیِ‌فعال چیِ اهریمن را از بین برد.
با این حال، لحظه‌ای که یوان‌ایزدی‌اش چنگالِ نامرئی را نابود کرد، اهریمن یکی‌نیمه‌شفاف دیگر احضار کرد— و بعد یکی دیگر.
بوووم!
یوان از فنِ‌باید حرکتی‌اش استفاده کرد تا‌کنم چنگال‌ها را جاخالی بدهد.
اهریمن‌ها عملاً انرژیِ روحیِ نامحدودی دارن، برای همین‌استفاده می‌تونه تا وقتی انرژیِ روحیم تموم بشه به‌توانست حمله‌هاش ادامه بده. باید به یه چیزی فکر کنم...
یوان در حالی که همچنان‌بی‌درنگ حمله‌های نامرئیِ اهریمن را جاخالی‌می‌رفت می‌داد، به دنبالِ راهبردی گشت.
ژنرالِ اهریمن هم با لبخندی آرام بر‌باید لب، تنها لبهٔ سکو ایستاده بود و‌فعال مشخصاً قصد نداشت دست‌های خودش را کثیف کند.
ناگهان فورانی از هالهٔ مُهرِ اهریمن از‌کنم بدنِ یوان منفجر شد و موجی ژرف‌توانست پدید آورد که سراسرِ سکو را درنوردید.
وقتی موج به انرژیِ‌ببینمش روحیِ ژنرالِ اهریمن برخورد کرد،کنم بی‌درنگ مثلِ دود پراکنده شد.
ژنرالِ اهریمن گفت: «بد نیست.»
«کارم تموم نشده!»
یوان در عرضِ یک ثانیه هر چقدر که‌بی‌درنگ می‌توانست انرژیِ روحی جمع کرد و سپس ضربهٔ‌نیمه‌شفاف شمشیرِ شکافندهٔ آسمان را به سمتِ اهریمن رها کرد.
وقتی ژنرالِ اهریمن ضربهٔ شمشیرِ شکافندهٔ آسمان را دید،کنم فکرِ اولیه‌اش این بود که فقط با بدنش جلوی‌نیمه‌شفاف آن را بگیرد، چون راحت می‌توانست خودش را ترمیم کند.
اما ناگهان حسِ هولناکی از ضربهٔ شمشیرِ‌فعال شکافندهٔ آسمان دریافت کرد که مجبورش کرد از‌چیه جایش تکان بخورد تا ضربه را جاخالی بدهد.
ضربهٔ شمشیرِ شکافندهٔ آسمان با فاصله‌ای مویی از‌حسِ کنارِ ژنرالِ اهریمن گذشت و به جایگاهِ تماشاچی‌ها برخورد‌می‌رفت کرد و هزاران تماشاچی را به کامِ مرگ کشاند.
البته، ازآنجاکه این تنها یک توهم بود،کنم بخش‌های ویران‌شده خودبه‌خود ترمیم می‌شد و تماشاچیانِ‌توانست مرده چند لحظه بعد به زندگی برمی‌گشتند.
ژنرالِ اهریمن پس از جاخالی دادن‌حسِ از ضربهٔ شمشیرِ شکافندهٔ آسمان، با‌فعال چهره‌ای غافلگیر به یوان نگاه کرد.
«تو... هالهٔ مُهرِ اهریمنت رو‌بی‌درنگ توی یه فنِ دیگه دمیدی؟می‌رفت واقعاً فقط یه سرورِ روحی؟»
یوان درست پیش از رها کردنِ ضربهٔ شمشیرِ شکافندهٔ آسمان، مقداری از‌بی‌درنگ هالهٔ مُهرِ اهریمنش را درونِ فن دمیده بود و با این کار،فهمید ضربهٔ شمشیرِ شکافندهٔ آسمان عملاً به یک فنِ مُهرِ اهریمن تبدیل شده بود!
با این حال، این فنی بود که‌کنم تنها مُهردارانِ اهریمنِ عالی‌رتبه می‌آموختند و از‌توانست عهدهٔ یک مُهردارِ پیشرفتهٔ اهریمنِ ساده برنمی‌آمد.
یـ... یعنی واقعاً جواب داد؟
یوان هم به‌اندازهٔ ژنرالِ اهریمن‌بی‌درنگ جا خورده بود، چرا که‌می‌رفت تنها داشت نظریه‌اش را امتحان می‌کرد.
با خودش حساب کرده بود که اگر هالهٔ مُهرِ اهریمن همان چیزی است که واقعاً به اهریمن‌ها‌می‌رفت آسیب می‌زند، احتمالاً می‌تواند فنونِ عادی‌اش را با این هاله تقویت کند و آن‌ها را به فنونِ‌روح مُهرِ اهریمن تغییر دهد. این کار عملاً می‌توانست هر فنی را به یک فنِ مُهرِ اهریمن تبدیل کند.
اما یوان خبر نداشت که برای رسیدن به‌بی‌درنگ چنین دستاوردی، فرد در حالتِ عادی باید صدها سال‌تجلیِ تمرین می‌کرد و تنها دلیلِ موفقیتش، تجربه‌های گذشته‌اش بود.
ژنرالِ اهریمن با لحنی مورمورکننده‌باید خندید: «هاهاها! اوضاع بالاخره داره‌بی‌درنگ جالب می‌شه! بیشتر سرگرمم کن، انسان!»
[قلمروی آسمانی!]
وقتی اهریمن به‌سویش‌نمی‌تونم دوید، یوان «قلمروی‌ببینمش آسمانی» را فعال کرد.
ازآنجاکه یوان «قلمروی آسمانی» را با‌استفاده هالهٔ مُهرِ اهریمنش تقویت کرده بود،انتظار حرکاتِ ژنرالِ اهریمن ناگهان کند شد.
«بد نیست! اصلاً بد نیست! ولی اگه‌ایزدیم می‌خوای منِ ژنرالِ اهریمن رو شکست بدی،انتظار به خیلی بیشتر از این‌ها نیاز داری!»
[ده‌هزار تیغهٔ شبح!]
یوان فنِ تازه‌یافته‌اش را به کار بست‌باید و «پرتگاهِ پرستاره» را تکثیر کرد، تا جایی‌همان‌طور که هزار نسخه از آن به وجود آمد.
وقتی هزار خنجرِ کاملاً‌حسِ هم‌شکل ژنرالِ اهریمن را‌بی‌درنگ محاصره کردند، زبانش بند آمد.
«برین!»
یوان آستینش را تکان داد و‌ایزدی‌اش به ارتشِ هزارتاییِ «پرتگاهِ پرستاره» فرمان‌چنگالی داد تا بر سرِ ژنرالِ اهریمن ببارند.
البته، تمامِ این «پرتگاه‌های پرستاره» با هالهٔ مُهرِ‌حسِ اهریمنِ او آمیخته شده بودند؛ بنابراین هرکدام از‌انتظار این خنجرها حکمِ یک فنِ مُهرِ اهریمن را داشت.
ژنرالِ اهریمن می‌خواست فرار کند، اما هیچ‌کنم راهِ گریزی نبود و چاره‌ای نداشت جز‌توانست اینکه رودررو در برابرِ حمله دفاع کند.
ژنرالِ اهریمن با استفاده از‌باید تجلیِ چی و بدنِ خودش،بی‌درنگ «پرتگاهِ پرستاره» را دفع کرد.
هرچند توانست چند ده «پرتگاهِ پرستاره» را‌فعال نابود کند، اما در نهایت کم آورد؛تجلیِ به‌ویژه که یوان می‌توانست مدام خنجرهای بیشتری بسازد.
«آآآآآه!»
ژنرالِ اهریمن با فهمیدنِ اینکه حریفِ هزار «پرتگاهِ پرستاره»ی یوان نمی‌شود، غرشِ کرکننده‌ای سر‌توانست داد. درست در لحظهٔ بعد، هزار سوراخ روی بدنِ ژنرالِ اهریمن باز شد و‌تنها با هزار خنجری که در تنش فرو رفته بود، شبیه به یک جوجه‌تیغی شد.
یک لحظهٔ بعد، صدای والاگوهرِ ایزدی طنین انداخت:استفاده «تبریک می‌گویم، توانستی طبقهٔ دوم را در... ۱۳توانست دقیقه پشت سر بگذاری. این یک رکوردِ تازه است...»