چپتر 91: تبارِ ناشناخته

یوان ناگهان از فنگ یوشیانگ‌نیازی​ پرسید: «اگه اشکالی نداره بپرسم، اصلاً‌نظرِ​ از همون اول چطور نفرین شدی؟»

فنگ یوشیانگ با شنیدنِ سؤالش و یادآوریِ گذشته، آهی افسرده کشید و گفت: «شاید احمقانه به نظر برسه، اما ما ققنوس‌ها‌تنها​ با غرورِ زیادی به دنیا می‌آییم. ولی این غرور گاهی به تکبر تبدیل می‌شه. من هم اون زمان ققنوسِ جوانی بودم‌بگوید​ و تصادفاً به کسی توهین کردم که نباید می‌کردم. برای همین، اون شخص تبارم رو نفرین کرد و قدرت‌هام رو مُهر کرد...»

یوان با چهره‌ای مات‌ومبهوت به او خیره ماند. فقط به خاطرِ اینکه به کسی توهین‌بود​ کرده بود، قدرت‌هایش مُهر و تبارش نفرین شده بود؟ آخر به چه‌جور آدمی توهین کرده‌آن‌ها​ بود؟ و آن شخص چقدر باید قدرتمند می‌بود که بتواند تبارِ یک ققنوس را نفرین کند؟

یو رو ناگهان‌عمرش​ به آن‌ها نزدیک شد‌کنه​ و گفت: «حداقل صادقی.»

سپس از او پرسید:‌نیست​ «راستی، می‌خوای با اون‌گنجینه‌ای​ خونِ ققنوس چه‌کار کنی، داداش؟»

یوان گفت: «معلومه، می‌خوام بخورمش.»

شیائو هوا هم به آن‌ها نزدیک شد و با‌خیره​ چهره‌ای گیج به یوان نگاه کرد: «ها؟ چرا داداش‌شده​ یوان باید...؟ جایی‌ت صدمه دیده یا مریضی، داداش یوان؟»

یوان به‌سرعت‌نیازی​ سر تکان داد:‌گنجینه‌ای​ «نـ-نه، راستش نه.»

شیائو هوا با گیجی سرش را کج کرد: «پس چرا به خونِ ققنوس نیاز داری، داداش‌همچنین​ یوان؟ اگه صدمه ندیدی، پس برای افزایشِ طولِ عمرته... اما داداش یوان هنوز خیلی جوونه و‌نمی‌توانست​ اصلاً به حدِ نهاییش نزدیک نیست. نیازی نداره برای افزایشِ طولِ عمرش از همچین گنجینه‌ای استفاده کنه.»

از نظرِ شیائو هوا، تنها تزکیه‌گرانی که به پایانِ طولِ عمر‌حدِ​ و همچنین مرزِ رشدِ خود رسیده بودند، نیاز داشتند از گنجینه‌ها‌تزکیه‌گرانی​ طولِ عمر بگیرند، چرا که این تنها راه برای ادامهٔ زندگی‌شان بود.

یوان با لبخندی معذب گفت: «خب... یه‌جورایی پیچیده‌ست...» نمی‌توانست به آن‌ها بگوید‌خاطرِ​ که می‌خواست ببیند آیا خونِ ققنوس می‌تواند بدنش را در دنیای واقعی‌قدرتمند​ درمان کند یا نه، چون این حرف باعث می‌شد دیوانه به نظر برسد.

فنگ یوشیانگ ناگهان از او پرسید: «راستی، اربابِ جوان، برام سؤال شده بود‌همچنین​ که شما چه‌جور تباری دارید؟ اگه خونِ شما می‌تونه نفرینِ اون شخص رو ضعیف‌یه‌جورایی​ کنه، حتماً از خاندانِ قدرتمندی می‌آیید که حتی از اون شخص هم قوی‌تره، درسته؟»

یوان گفت: «تبار...؟ ولی من‌نیازی​ هیچ تبارِ خاصی ندارم.» حداقل‌کنه​ وضعیتش که این را می‌گفت.

یوان سپس محضِ‌داری​ اطمینان پنجرهٔ وضعیتش‌طولِ​ را باز کرد.

در واقع،‌حدِ​ طبقِ گفتهٔ سیستم‌نیازی​ هیچ تباری نداشت.

فنگ یوشیانگ با چهره‌ای گیج به او گفت: «غیرممکنه تبارِ قدرتمندی نداشته باشید،‌نیست​ اربابِ جوان. خونِ معمولی نمی‌تونه جانورِ ایزدی‌ای مثلِ من رو جذب کنه، چه‌مرزِ​ برسه به اینکه نفرینِ یک تزکیه‌گرِ قدرتمند در آسمان‌های بالایی رو ضعیف کنه.»

یوان گفت: «نمی‌دونم دیگه چی بگم،‌مُهر​ چون واقعاً هیچ تبارِ خاصی ندارم‌خاطرِ​ و از هیچ خاندانِ قدرتمندی هم نیستم.»

فنگ یوشیانگ ساکت شد و حالتی متفکرانه به خود گرفت. چند لحظه بعد گفت: «با اینکه قبلاً به این موضوع اشاره نکردم، اما خونِ ققنوسِ‌لبخندی​ من تواناییِ بیدار کردنِ تبارها رو هم داره. در واقع، همهٔ جانورانِ ایزدی چنین توانایی‌ای دارن. اگه خونم رو بنوشید، شاید چیزهای بیشتری دربارهٔ تبارتون بفهمید.‌دارید​ هر چی باشه، همه با تبارِ بیدارشده به دنیا نمی‌آن. بعضی‌ها برای بیدار کردنِ تبارشون باید شرایطی رو برآورده کنن یا به کمکِ گنجینه‌ها نیاز دارن.»

یوان ابروهایش را بالا داد: «واقعاً؟» شاید‌همچین​ به همین دلیل بود که سیستم نمی‌توانست تبارش‌عمر​ را تشخیص دهد، چون هنوز بیدار نشده بود.

یوان از فنگ یوشیانگ پرسید: «به‌هر‌حال، بعد از‌هنوز​ اینکه خونِ ققنوس رو خوردم می‌فهمیم تباری دارم‌همچین​ یا نه. فقط باید لوحِ یشمی رو بشکنم، درسته؟»

«اجازه بدید‌شخص​ کمکتون کنم،‌کرد​ اربابِ جوان.»

یوان سر تکان‌عمرش​ داد و لوحِ یشمی‌کنه​ را به او داد.

سپس فنگ یوشیانگ لوحِ یشمی را‌عمرش​ بالای سرِ یوان گرفت و گفت:‌تنها​ «دهانتون رو باز کنید، اربابِ جوان.»

یوان سرش را‌داری​ بالا گرفت و‌طولِ​ دهانش را باز کرد.

سپس فنگ یوشیانگ لوحِ یشمی را از وسط نصف‌خیره​ کرد و یک قطره خونِ زرین از درونِ لوحِ‌شده​ یشمی بیرون آمد و مستقیم در گلوی یوان افتاد.

چند ثانیه بعد—

«آممم...» یوان بعد به فنگ یوشیانگ نگاه‌کنه​ کرد و گفت: «فکر کنم خونِ ققنوسِ‌مرزِ​ سرخ برای بیدار کردنِ تبارم خیلی ضعیفه.»

فنگ یوشیانگ با صدایی‌نیست​ شوکه فریاد زد: «چی؟!‌گنجینه‌ای​ خونِ من خیلی ضعیفه؟!»

«امکان نداره! خونِ من قابلیتِ‌افزایشِ​ بیدار کردنِ تمامِ تبارهای پایین‌تر‌جوونه​ از درجهٔ ایزدی رو داره!»

با این حال، فنگ یوشیانگ ناگهان ساکت شد و لحظه‌ای بعد ادامه داد:‌اینکه​ «راستش، منطقیه. چون خونِ شما تونست نفرینِ اون شخص رو ضعیف کنه، پس‌بتواند​ خیلی دور از ذهن نیست که بگیم تبارِ شما بالاتر از درجهٔ ایزدیه...»

فنگ یوشیانگ با تحسین و حتی رگه‌ای از ترس در چشمانش به یوان خیره شد. کسانی که با تبارهای‌داشتند​ بالاتر از درجهٔ ایزدی به دنیا می‌آیند بسیار انگشت‌شمارند و تنها خاندان‌های بی‌نهایت قدرتمند در آسمان‌های بالایی تواناییِ به‌درمان​ دنیا آوردنِ کسی با چنین تبارِ قدرتمندی را دارند. آخر یوان کی بود؟ از چه‌جور خاندانِ تزکیهٔ قدرتمندی می‌آمد؟

شیائو هوا هم با چشمانی گرد و پر از شوک به یوان نگاه کرد: «داداش‌عمر​ یوان تباری داره که بالاتر از درجهٔ ایزدیه؟» مدتی می‌شد که چنین حسی را تجربه‌یه‌جورایی​ نکرده بود—شاید از همان روزی که برای نخستین بار دید یوان هسته‌های هیولا را می‌بلعد.

در حالی که فنگ یوشیانگ و شیائو هوا مات‌ومبهوت به یوان‌حدِ​ خیره شده بودند، یو رو گفت: «درجه‌های تبار چی هستن؟ هرچند،‌تزکیه‌گرانی​ فقط از روی اسمش می‌تونم تصور کنم درجهٔ ایزدی چقدر قدرتمنده...»

فنگ یوشیانگ توضیح داد: «تبارها درجه‌های زیادی دارن. پایین‌ترین درجه، درجهٔ شاهیه، بعد درجهٔ امپراتوری و در‌تبارش​ نهایت درجهٔ ایزدی. البته تبارهای بسیار قدرتمندتری هم بالاتر از درجهٔ ایزدی هستن، مثلِ درجهٔ باستانی، اما کسانی‌راستی​ که چنین تباری دارن رو فقط می‌شه توی آسمان‌های بالایی دید، نه توی جای کوچکی مثلِ آسمان‌های زیرین.»

«و از اونجا که خونِ ققنوسِ سرخِ من نتونست تبارِ اربابِ‌پایانِ​ جوان رو بیدار کنه، یعنی تبارِ ایشون بالاتر از درجهٔ ایزدیه‌راه​ و اون‌قدر قدرتمنده که خونِ من نمی‌تونه کاری از پیش ببره.»

یوان از روی کنجکاوی‌نیست​ پرسید: «پس چی می‌تونه‌گنجینه‌ای​ تبارم رو بیدار کنه؟»

فنگ یوشیانگ گفت: «خب... جانورانِ ایزدیِ زیادی هستن که می‌تونن تبارهای بالاتر از‌نیست​ درجهٔ ایزدی رو بیدار کنن، مثلِ اژدهای آسمانی و لاک‌پشتِ ستاره‌ای، اما هیچ‌کدومشون‌مرزِ​ رو توی آسمان‌های زیرین پیدا نمی‌کنید، چون اونا فقط توی آسمان‌های بالایی زندگی می‌کنن.»

یوان زمزمه‌شخص​ کرد: «آسمان‌های‌کرد​ بالایی، هوم...»

فنگ یوشیانگ دوباره پرسید: «مطمئنید که از یه خاندانِ تزکیهٔ قدرتمند‌پایانِ​ توی آسمان‌های بالایی نیستید، اربابِ جوان؟ آخه امکان نداره یه تزکیه‌گرِ‌راه​ عادی چنین تبارِ قدرتمندی داشته باشه—حتی اگه خوش‌شانس‌ترین آدمِ دنیا باشه.»

یوان سر‌حدِ​ تکان داد:‌نیست​ «آره، مطمئنم.»

«همم...» فنگ یوشیانگ چشم‌هایش را برایش ریز کرد. البته حرفش‌جوونه​ را کاملاً باور نکرد. اما چون یوان نمی‌خواست چیزی بگوید،‌نظرِ​ دیگر سؤالی نپرسید، چرا که می‌ترسید او را خشمگین کند.

فنگ یوشیانگ سپس پرسید: «به‌هرحال، من قبل‌چهره‌ای​ از رفتن باید این مغازه رو ببندم.‌کرده​ می‌تونید چند ساعت بهم وقت بدید، اربابِ جوان؟»

یوان سر‌نیازی​ تکان داد: «راحت‌گنجینه‌ای​ باش، ما همین‌جاییم.»

«ممنون، اربابِ جوان! پس سعی می‌کنم هرچه زودتر‌گنجینه‌ای​ کار رو تموم کنم!» فنگ یوشیانگ سپس اتاق‌همچنین​ را ترک کرد و مشغولِ بستنِ مغازه شد.

در همین حین، یوان به‌افزایشِ​ یو رو گفت: «یو رو،‌جوونه​ مگه امروز کلاسِ پیانو نداری؟»

یو رو سر تکان داد و گفت:‌چهره‌ای​ «نه، یکشنبه‌ها کلاس ندارم. با این حال باید‌بود​ برات صبحانه درست کنم، پس الان می‌رم سراغش.»

یوان سر تکان داد: «باشه.»

پس از اینکه یو رو برای آماده کردنِ‌گنجینه‌ای​ صبحانه خارج شد، شیائو هوا ناگهان گفت: «داداش‌همچنین​ یوان، واقعاً می‌تونیم به اون زن اعتماد کنیم؟»

او با چهره‌ای آرام سر‌افزایشِ​ تکان داد: «فنگ فنگ؟ فکر کنم‌حدِ​ آره. چرا؟ تو بهش اعتماد نداری؟»

شیائو هوا گفت:‌تبارم​ «خب... اون یه‌مُهر​ کارای ناخوشایندی کرده...»

یوان با لبخندی بر لب گفت: «فکر کنم برخوردِ اولش چندان جالب‌عمر​ نبود. با این حال، حس می‌کنم تهِ دلش آدمِ بدی نیست، درست‌زندگی‌شان​ مثلِ تو، شیائو هوا.» این حرف باعث شد شیائو هوا سرخ شود.

شیائو هوا‌حدِ​ زمزمه کرد:‌نیست​ «مثلِ شیائو هوا؟»

یوان گفت: «درسته. توضیح دادنش سخته، اما یه‌جورایی می‌تونم فقط از روی‌نهاییش​ هالهٔ آدما بگم که آدمِ خوبین یا بد—این چیزیه که از بچگی‌عمر​ باهام بوده. با اینکه سال‌هاست دوروبرِ آدما نبودم، اما تواناییم هنوز سر جاشه.»

پس از لحظه‌ای سکوت، شیائو هوا سر تکان داد و گفت: «چون‌خاطرِ​ داداش یوان به اون پرنده اعتماد داره، شیائو هوا هم باورش می‌کنه.‌قدرتمند​ در موردِ تبارِ داداش یوان هم، شیائو هوا یه فکری براش می‌کنه.»

یوان به او گفت: «ممنون، شیائو هوا.» و ادامه‌تنها​ داد: «به‌هرحال، منم فعلاً خارج می‌شم. اگه فنگ فنگ‌بودند​ قبل از من برگشت، فقط بهش بگو که بعداً برمی‌گردم.»

شیائو هوا سر تکان داد و یوان ثانیه‌ای بعد در حالی که قلبش‌تزکیه‌گرانی​ از شدتِ هیجان می‌تپید خارج شد، چرا که بی‌صبرانه می‌خواست ببیند آیا خونِ ققنوسِ‌زندگی‌شان​ سرخ نیز مانندِ شبنم شفاف بی‌نقص روی بدنِ واقعی‌اش تأثیر گذاشته است یا نه.