چپتر 450: دانهٔ طولِ عمر
0فنگ یوشیانگ آهی کشید و گفت: «خیلی خب،طلبم حقیقت رو به شما می‌گم، اربابِ جوان.» سپس‌نظر ادامه داد: «راستش، اینا رو مجانی به من دادن.»
یوان گفت:امتناع «چی؟ این‌نداره که خیلی بعیدتره!»
آخر چه کسی‌می‌تونید چنین گنجینه‌های ارزشمندی را‌چهره‌ای مجانی از دست می‌داد؟
فنگ یوشیانگ گفت: «دارم حقیقت رو به‌خونم شما می‌گم، اربابِ جوان. من برای گرفتنِ‌نداره این گنجینه‌ها به بازارِ ققنوسِ زرین رفتم.»
یوان ابروهایش‌به‌زودی را بالا انداخت:تصمیم «بازارِ ققنوسِ زرین؟»
فنگ یوشیانگ سر تکان داد و گفت: «من همهٔ اونایی رو که اونجا مغازه دارن می‌شناسم و همه‌شون به من‌اتفاقی مدیونن، برای همین چون به‌زودی از اینجا می‌رم، تصمیم گرفتم برم طلبم رو بگیرم. اونا هم این گنجینه‌ها رو دادن‌باشه تا بدهی‌شون رو صاف کنن. فکر کنم از نظر فنی مجانی نبودن، اما بیاین زیاد روی این چیزای کوچیک تمرکز نکنیم.»
فنگ یوشیانگ‌نداره حقیقت را‌خون‌تون به او گفت.
سپس دوباره از‌بخوای او پرسید: «گنجینه‌ای می‌بینید‌خونم که بخواین، اربابِ جوان؟»
یوان به گنجینه‌ها نگاه‌می‌رم کرد و گفت: «همم...طلبم اول باید یکی‌یکی بررسی‌شون کنم.»
فنگ یوشیانگ گفت: «عجله نکنید.»
سپس یوان به او‌خون‌تون گفت: «به‌هرحال، ممنون فنگ‌متعجب فنگ. بابتِ این بهت مدیونم.»
فنگ یوشیانگ با‌بخوای لبخند گفت: «فقط دارم‌خونم کارم رو انجام می‌دم.»
«اگه بخوای، بعداً‌اینجا می‌تونم کمی از‌گرفتم خونم رو بهت بدم.»
اما در کمالِ تعجبِ یوان،می‌تونید فنگ یوشیانگ سر تکان داد‌متعجب و از گرفتنِ خونش امتناع کرد.
«اشکالی نداره، اربابِ‌می‌تونید جوان. می‌تونید خون‌تون‌دارید رو نگه دارید.»
یوان با چهره‌ای متعجب گفت: «ها؟ واقعاً؟ حالت‌بدم خوبه؟ تو معمولاً برای خوردنش ذوق می‌کردی...» و‌خون‌تون در این فکر بود که آیا اتفاقی افتاده است.
فنگ یوشیانگ لبخندِ خشکی زد و‌گرفتم گفت: «همه‌چیز مرتبه. فقط بعضی روزا‌صاف هست که برای هیچ‌چیزی اشتها ندارم.»
«که این‌طور... خب،اشکالی اگه بازم دلت خواست‌نگه بخوری، فقط بهم بگو.»
«باشه. ممنون، اربابِ جوان.»
از زمانی که شیائو هوا به او گفت که اگر از نفرینش رها شود و پایهٔ‌خون‌تون تزکیه‌اش را بازیابی کند، ممکن است مجبور شود به عالمِ بالاتری عروج کند، فنگ یوشیانگ برای‌است نوشیدنِ خونِ یوان مردد شده بود، به‌خصوص وقتی با هر جرعه حس می‌کرد نفرین ضعیف‌تر می‌شود.
فنگ یوشیانگ در دل آهی کشید: وقتی به آسمانِ روح برسیم‌بدهی‌شون که سقفِ قدرتِ بالاتری داره، دوباره خونش رو می‌خورم. تا اون‌روی موقع، باید جلوی خودم رو بگیرم و لب به خونش نزنم...
لحظه‌ای بعد، یوان مشغولِ بررسیِ‌می‌تونید تودهٔ گنجینه‌ها شد و یک ساعتِ‌واقعاً تمام به این کار ادامه داد.
یک ساعت بعد، یوان آهی کشید:دارید «با اینکه این‌همه گنجینه اینجاست، هیچ‌کدوم‌شون‌معمولاً برای آزمایشِ من به‌اندازهٔ کافی منحصربه‌فرد نیستن...»
فنگ یوشیانگ با‌بخوای چشمانی گردشده به او‌خونم نگاه کرد: «کدوم آزمایش؟»
یعنی تمامِ‌به‌زودی زحماتش به‌می‌رم هدر رفته بود؟
یوان گفت: «توضیح دادنش سخته...»
آخر چطور می‌خواست به او بگوید که دارد‌متعجب آزمایش می‌کند تا ببیند آیا گنجینه‌های داخلِ یک‌بود بازی روی بدنِ واقعی‌اش تأثیر می‌گذارند یا نه؟
سپس گفت: «همهٔ این گنجینه‌ها قدرت آدم رو بالا می‌برن یا آمار‌امتناع رو به‌طورِ دائمی افزایش می‌دن. واقعاً هیچ‌چیزِ خاص و متفاوتی ندارن. چیزی‌معمولاً نیست که مثلاً بتونه موهام رو بلندتر کنه یا یه همچین چیزی؟»
فنگ یوشیانگ ابرو‌اینجا بالا انداخت: «بلندتر‌گرفتم کردنِ موهای اربابِ جوان؟»
سپس چیزی از حلقهٔ فضایی‌اش بیرون آورد و به او نشان داد: «این‌خوبه دانهٔ طولِ عمره. اگه بخوریدش، ۱۰۰ سال طولِ عمر بهتون می‌ده و حتی‌مرتبه موهای جدیدی براتون درمیاره. بینِ مردهایی که دارن کچل می‌شن خیلی طرفدار داره.»
یوان با ابروهای بالارفته به دانه نگاه کرد.متعجب وقتی گفت چیزی می‌خواهد که موهایش را بلند کند،آیا منظورش واقعاً این نبود و صرفاً یک مثال زد.
«خب، گنجینهٔ درجهٔ‌بخوای زمینیه، پس فکر‌کمی کنم بتونم امتحانش کنم.»
«ممنون، فنگ فنگ.» یوان‌می‌رم دانهٔ طولِ عمر را‌طلبم گرفت و در دهانش انداخت.
پس از چند‌اشکالی بار جویدن، آن‌خون‌تون را قورت داد.
دینگ!
<دانهٔ طولِ عمر مصرف شد.>
<با مصرفِ دانهٔ طولِ عمر، ۱۰۰ سال طولِ عمر به دست آمد!>
پس از خوردنِ دانه،بعداً یوان همان‌جا ایستاد و منتظر‌کمالِ ماند تا موهایش رشد کند.
اما در کمالِ تعجب، موهایش‌تصمیم شروع به ریختن کرد و‌اونا در یک آن کچل شد!
یوان با‌امتناع دیدنِ این صحنه‌می‌تونید جا خورد: «چی!»
یوان با اخم به او نگاه کرد: «فنگ‌متعجب فنگ! تو به من دروغ گفتی! این چیز‌بود داره دقیقاً برعکسِ چیزی که گفتی عمل می‌کنه!»
«پففف...» فنگ یوشیانگ با‌بعداً دیدنِ ظاهرِ کچلِ یوان نزدیک‌کمالِ بود از خنده منفجر شود.
می‌شیو هم دستِ‌کمی از او‌تصمیم نداشت و تمامِ تلاشش را‌اونا می‌کرد تا جلوی خودش را بگیرد.
فنگ یوشیانگ سپس گفت: «یـ... یک لحظه صبر کنید، اربابِ جوان.واقعاً من به شما دروغ نگفتم. موهاتون کمی بعد دوباره درمیاد. این‌است گنجینه تمامِ موهای قدیمیتون رو از بین برد تا موهای جدیدی بسازه.»
و درست همان‌طور که فنگ یوشیانگ ادعا‌چهره‌ای کرده بود، کمی بعد موهای سیاه و‌ذوق ابریشمی از سرِ کچلِ یوان بیرون زد.
اما بیشتر از حدِ انتظارش رشد‌کمی کرد و تا زمانی که متوقف‌امتناع شود، موهای جدیدش به باسنش رسیده بود.
یوان آهی‌به‌زودی کشید: «حالا موهام‌تصمیم خیلی زیاد شده...»
سپس گفت:امتناع «الان باید موهام‌می‌تونید رو کوتاه کنم.»
فنگ یوشیانگ به او گفت:نگه «چرا؟ به نظرم با موی‌حالت بلند خیلی بهتر می‌شید، اربابِ جوان.»
«بفرمایید. می‌تونید‌اگه با این‌بعداً موهاتون رو ببندید.»
سپس یک‌به‌زودی بندِ موی طلایی‌تصمیم به او داد.
«فکر کنم فعلاً کارم رو‌می‌تونید راه بندازه...» یوان سپس موهای‌متعجب بلند و ابریشمی‌اش را دم‌اسبی بست.
فنگ یوشیانگ خندید:می‌تونید «حالا بیشتر شبیهِ یه‌چهره‌ای تزکیه‌گر شدید، اربابِ جوان.»
«اوه... و خوش‌تیپ‌تر.»
یوان ابرو بالا‌اینجا انداخت: «خوش‌تیپ؟ این‌جوری‌گرفتم ظاهرم زنانه‌تر نمی‌شه؟»
ناگهان از او‌اشکالی پرسید: «تو چی‌خون‌تون فکر می‌کنی، می‌شیو؟»
«ها؟» می‌شیو غافلگیر شد و وقتی‌دارید ظاهرِ جدیدش را که جذابیت و‌معمولاً ظرافتِ خاصی داشت دید، گونه‌هایش سرخ شد.
پس از لحظه‌ای سکوتِ‌بعداً معذب‌کننده، سرانجام گفت: «مـ...بدم من فکر می‌کنم خوبه.»
یوان پیش از آنکه کمی بعد از بازی‌طلبم خارج شود، به او گفت: «خیلی خب، پس ما‌فنی الان برمی‌گردیم. می‌شیو، می‌خوام موهام رو برام چک کنی.»
مدتی بعد،امتناع می‌شیو به‌نداره اتاقش رفت.
یوان از‌نداره او پرسید: «خب؟نگه موهام بلندتر شده؟»
گفت: «نه... هیچ اتفاقی نیفتاده.»
«که این‌طور... پس بیا‌می‌رم بریم چند تا گنجینهٔ‌طلبم دیگه رو امتحان کنیم.»
لحظه‌ای بعد، آن دو‌نداره به بازی برگشتند و‌دارید دوباره مشغولِ بررسیِ گنجینه‌ها شدند.