چپتر 411: گنجینهٔ تکراری
0[۰:۰۰:۰۲]
[۰:۰۰:۰۱]
دینگ!
[آزمونِ آن بزرگ تکمیل شد!]
[کلِ زمانِ جاخالی دادن: ۱:۰۰:۰۰]
[مجموعِ ضربات: ۰]
[تبریک! رکوردِ جدیدی ثبت شد!]
[یک جعبه‌هدیهٔ اژدهای زرین دریافت شد.]
یوان با‌آورد دیدنِ اعلان روی‌طبقهٔ زمین ولو شد.
با خستگی آهی کشید و گفت: «اگه سطحِ فنِ‌نفس حرکتی رو توی شهرِ اژدهای باستانی ارتقا نداده بودم، شاید‌ادعا نمی‌تونستم بدونِ چند بار ضربه خوردن این آزمون رو بگذرونم...»
اواخرِ کار، مجبور بود به بیش از صد حمله از‌راه هر طرف جاخالی بدهد و حملات هر ثانیه از راه‌خوشبختانه می‌رسیدند و تقریباً هیچ فرصتی برای نفس کشیدن برایش نمی‌گذاشتند.
خوشبختانه، فنِ حرکتی که از‌طرف فنگ یوشیانگ آموخته بود، واقعاً همان‌قدر‌تقریباً که او ادعا می‌کرد قدرتمند بود.
چند لحظه بعد، وقتی دنیا به حالتِ عادی‌جهشِ برگشت و به‌اندازهٔ کافی استراحت کرد، یوان جعبه‌هدیهٔ‌آیا اژدهای زرین را باز کرد تا ببیند داخلش چیست.
[«کلیدِ گنجینهٔ معبدِ اژدها» دریافت شد.]
یوان با دیدنِ‌بیش اعلان خشکش زد:بدهد «یه لحظه صبر کن...»
سپس با صدای بلند گفت:طبقهٔ «من که همین الانش کلیدِ‌دروازهٔ گنجینهٔ معبدِ اژدها رو دارم!»
به یاد آورد که همین چیز را پس از رسیدن به طبقهٔ‌نمی‌گذاشتند ۱۰۰ در برجِ جهشِ ماهی از دروازهٔ اژدها به دست آورده بود!وقتی با این کلیدِ اضافه چه کار می‌خواست بکند؟ آیا گنجینه‌ای بی‌فایده می‌شد؟
در حالتِ عادی، کسی نمی‌توانست کلیدِ گنجینهٔ معبدِ اژدها را به دست بیاورد مگر‌فرصتی اینکه در یکی از آزمون‌های معبدِ اژدها شانس می‌آورد، با این حال یوان به‌نوعی‌قدرتمند توانسته بود حتی پیش از ورود به آن مکان، آن را به دست بیاورد.
یوان سر تکان داد: «اون‌طرف همه کار کردم فقط برای‌می‌رسیدند یه گنجینهٔ تکراری... چه شانسی...»
[۳/۳ آزمونِ آن بزرگ تکمیل شد.]
[به حدنصابِ آزمون‌های قابل‌تکمیل رسیده‌ای!]
[می‌توانی به انجامِ آزمون‌ها ادامه دهی، اما هیچ پاداشی دریافت نخواهد شد!]
یوان که دید در این مرحله دیگر‌حملات کاری از دستش برنمی‌آید، تسلیم شد: «بدتر از‌نفس همه اینکه اون آخرین تلاشم بود... آخ، بی‌خیال.»
مدتی بعد، یوان به سمتِ‌طبقهٔ مجسمهٔ اژدها برگشت و به‌دروازهٔ پیشرفتِ آرایهٔ بزرگ نگاه کرد.
«هنوز تموم نشده، نه؟»
کمی بعد تصمیم‌بود گرفت برای آن روز‌بدهد از بازی خارج شود.
یوان هنگامِ شام‌بیش از او پرسید:بدهد «اوضاع چطوره، می‌شیو؟»
می‌شیو گفت: «خب... همون‌طور‌رسیدن که انتظار می‌ره، الان‌جهشِ کلِ دنیا توی غوغاست.»
«تعجبی نداره.»
می‌شیو اضافه کرد: «از اون موقع قیمتِ فنونِ‌حملات تزکیه هم سر به فلک کشیده. حتی یه فنِ‌کشیدن تزکیهٔ درجهٔ فانی ممکنه ده‌ها هزار دلار فروش بره.»
«اینم تعجبی نداره...»
«دولت‌های سراسرِ دنیا می‌خوان برای تزکیه مقررات بذارن،جهشِ اما با وجودِ این‌همه آدم که مخفیانه این‌آیا کار رو می‌کنن، انجامِ هر کاری تقریباً غیرممکنه.»
«می‌فهمم...»
یوان پس از لحظه‌ای سکوت گفت: «آهان، راستی. تو باید فنِ پایه‌ایِ گردآوریِ چی رو داشته باشی، مگه نه؟ وقتی بازی‌فنگ رو شروع کردیم به همه داده شد. باید سعی کنی قبل از اینکه توی دنیای واقعی امتحانش کنی، توی تزکیهٔ آنلاین‌داخلش حسی از تزکیه به دست بیاری. این کار برات مثلِ تمرین می‌مونه تا وقتی که یه فنِ تزکیهٔ بهتر پیدا کنی.»
«باشه، بعداً امتحانش‌بیش می‌کنم. تو چی؟بدهد امشب بازی می‌کنی؟»
«آره، منتظرم کارِ یه آرایهٔ بزرگِ عظیم‌برجِ تموم بشه، ولی خیلی طول کشیده. با این‌بکند حال، نمی‌خوام وقتی تموم می‌شه از دستش بدم.»
مدتی بعد، یوان به بازی‌تقریباً برگشت و دوباره منتظر ماند‌کشیدن تا کارِ آرایهٔ بزرگ تمام شود.
می‌شیو پیش از‌بود ورود به بازی، رفت‌بدهد تا ظرف‌ها را بشوید.
در همین حال، پس از‌طرف مدرسه، پدر و مادرِ یو‌می‌رسیدند رو او را احضار کردند.
با رسیدن به خانهٔ اصلی‌شان، یو۱۰۰ رو بی‌درنگ متوجهِ جعبه‌های خالیِ بیرونِ‌آورده در شد و ابروهایش بالا پرید.
چند دقیقه بعد، رفت تا پدر‌هیچ و مادرش را در اتاق‌خوابشان پیدا‌نمی‌گذاشتند کند؛ جای عجیبی برای ملاقات بود.
وقتی واردِ اتاقشان شد، نخستین‌حمله چیزی که توجهش را جلب‌راه کرد، کنسولِ آشنای روی تختشان بود.
یو یونگ از‌بیش روی تخت به او‌حملات گفت: «بالاخره اومدی، هان؟»
«همون‌طور که می‌بینی،چیز ما هم قراره۱۰۰ تزکیهٔ آنلاین بازی کنیم.»
یو رو با‌راه چهره‌ای مات‌ومبهوت به‌هیچ آن‌ها خیره ماند: «ها...؟»
تانگ لی گفت: «مطمئنم تا الان شنیدی، ولی‌حملات ظاهراً اگه کسی این بازی رو انجام بده و‌کشیدن از فنونِ تزکیه‌ش استفاده کنه، می‌تونه یه تزکیه‌گر بشه.»
و ادامه داد: «یو رو، از اونجا که مدتیه داری این بازی رو می‌کنی، باید تجربهٔ‌کشیدن کافی به‌عنوانِ یه تزکیه‌گر توی بازی داشته باشی. خاندان‌های دیگه از قبل تزکیه رو شروع کردن‌حالتِ و حتی بعضی از بچه‌هاشون توی تزکیه موفق شدن. بنابراین، تو هم قراره یه تزکیه‌گر بشی.»
یو رو با‌چیز صدایی گیج زمزمه۱۰۰ کرد: «مـ... می‌فهمم...»
با اینکه از قبل برنامه‌تقریباً داشت تزکیه‌گر شود، شنیدنش از زبانِ‌برایش پدر و مادرش همچنان شوکه‌کننده بود.
یو یونگ گفت: «اگه تزکیه‌گر شدن واقعاً همون‌طور‌حملات که می‌گن طولِ عمر رو زیاد می‌کنه و‌نفس قدرتِ فراانسانی می‌ده، چیزی نیست که بتونیم نادیده‌ش بگیریم.»
مدتی بعد،بود یو رو به‌طرف خانهٔ خودش برگشت.
پس از خوردنِ شام و یک دوشِ سریع، یو‌ماهی رو روی تختش چهارزانو نشست و تلاش کرد با فنِ‌می‌شد تزکیه‌ای که در تزکیهٔ آنلاین به کار می‌بست، تزکیه کند.
نفس‌هایش به‌سرعت آرام و موزون‌تقریباً شد و ذهنش از همهٔ‌کشیدن افکار، جز فنِ تزکیه، پاک شد.
یو رو سرانجام واردِ این‌حمله حالتِ افسانه‌ای شد که شبیهِ‌راه روشن‌بینی بود، اما روشن‌بینیِ راستین نبود.
چند ساعت بعد، یو‌حمله رو ناگهان حس کرد احساسی‌راه خاطره‌انگیز در سراسرِ بدنش می‌پیچد.
یو رو چشم‌هایش را باز کرد و درحالی‌که سراپایش‌ماهی پر از انرژی شده بود، ایستاد و گفت: «موفق شدم؟می‌شد الان یه تزکیه‌گرم؟ از اونی که فکر می‌کردم آسون‌تر بود...»
سپس برگشت‌ثانیه و به‌می‌رسیدند میزش نگاه کرد.
پس از لحظه‌ای درنگ، به‌حمله آن نزدیک شد و تلاش‌راه کرد با یک دست بلندش کند.
یو رو در ابتدا انتظارِ خاصی نداشت، اما‌ثانیه در کمالِ تعجب توانست کلِ میز را فقط‌کشیدن با یک دست بلند کند! آن هم نسبتاً راحت!
یو رو با هیجان‌رسیدن فریاد زد: «خـ... خدای من!ماهی واقعیه! من واقعاً یه تزکیه‌گرم!»
یو رو بی‌درنگ به سراغِ تلفن رفت و‌برای تلاش کرد با می‌شیو تماس بگیرد، اما وقتی‌آموخته کسی جواب نداد، به شیا جینگ‌یی زنگ زد.