چپتر 193: فصل 193
0«برادر. ممکنه یه‌شدن نگاهی هم به‌سیاه هنرهای شیطانی من بندازی؟»
«مطمئنی مشکلی‌خام‌تر نداره به‌بدن من نشونشون بدی؟»
«در حالت عادی که نه.یاد ولی وقتی آب از سرم گذشته،برای دیگه چی رو قایم کنم؟ هاهاها!»
کاری نبود‌کم‌کم که یه آدم‌غرق عاقل انجام بده.
با این حال، جین‌بی‌خودی چون-هی با چهره‌ای نسبتاً‌دنبال جدی سر تکون داد.
«لطفاً نشونم بده. نمی‌دونم می‌تونم‌هنوز کمکی کنم یا نه، ولی هر‌حرکاتش کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم.»
«اوهوم!»
بعد از تموم کردن مشت تای چی،بی‌خودی حالا هنرهای شیطانی‌ای رو که از یهو‌متین ها-ریون یاد گرفته بود، به نمایش گذاشت.
همین‌طور که برای مدتی‌بی‌خودی به نمایش دادن ادامه می‌داد،اژدهای ناگهان متوجه چیز عجیبی شد.
'چرا؟ چرا حرکاتم این‌قدر روونه؟'
به خاطر این‌یهو بود که انرژی‌گرفته درونی‌اش بیشتر شده بود؟
دلیلش این نبود.
با اینکه انرژی درونی گیاه‌وووونگ معنوی تو دانتیان اون جمع شده‌متین بود، هضم کردنش زمان قابل‌توجهی می‌برد.
علاوه بر اون، افزایش ناگهانی‌هنوز انرژی درونی معمولاً باعث می‌شد‌وجود فرم حرکات آدم خام‌تر بشه.
دلیلش این بود که‌ریون بدن هنوز خودش رو‌نمایش باهاش وفق نداده بود.
با این وجود،شروع حرکاتش فقط روون‌تر‌شدن و روون‌تر می‌شد.
طولی نکشید که...
«...»
صرفاً ادامه دادن حرکات حس خوبی‌گرفته بهش می‌داد و کم‌کم شروع کرد‌مدتی به غرق شدن تو حالت بی‌خودی.
وووونگ-
دانتیان سیاه و‌شدن سفید شروع به‌سیاه دنبال کردن حرکاتش کرد.
اژدهای سیاه شروع‌بشه به شکل دادن‌خودش یک اژدهای سفید کرد.
جین چون-هی با نگاهی‌ریون جدی و متین به‌نمایش این صحنه خیره شد.
'این... تایجیِ؟'
او کسی بود‌شدن که خودش رو‌سیاه به شن تشبیه می‌کرد.
خودش رو مسخره می‌کرد و می‌گفت‌خودش یه جنگجوی مرحله پنجم کندذهنه که فقط‌روون‌تر بلده یه کار رو مدام تکرار کنه.
اما از دید‌یهو جین چون-هی، این‌گرفته قضیه عجیب بود.
البته، سخت بود‌شروع بشه گفت فلسفه رزمی‌اش‌بی‌خودی نسبت به سنش عمیقه.
ولی پس چرا هنوز زنده بود، اون‌سفید هم با یدک کشیدن لقب ببر سه'این مطلق و فضولی کردن تو این همه جا؟
در طول جستجو برای پیدا کردن‌خودش برادرش، حتی یک بار هم به‌فقط فکر مراقبت از بدن خودش نبود.
با خودش فکر کرد: 'با این‌گرفته حال، منطقیه که هنوز زنده باشه‌مدتی و دست و پاش هم سالم باشن؟'
«آه...!»
نور عجیبی‌غرق تو چشم‌های‌بی‌خودی جین چون-هی درخشید.
درست همون‌طور که همه‌بدن موجودات استعدادی داشتن، ببر‌وفق سه مطلق هم استعدادی داشت.
با این حال، شرایط‌ریون بروزش اون‌قدر سخت بود که‌گذاشت به راحتی نادیده گرفته می‌شد.
جین چون-هی‌کم‌کم زیر لب‌کرد زمزمه کرد.
«خواهر. چرا‌غرق حرکاتت همیشه‌بی‌خودی یه نفس کندتره؟»
استعدادی که‌خام‌تر می‌شد بهش‌بدن گفت بی‌کفایتی.
اما نظر‌شیطانی‌ای جین چون-هی‌ریون فرق می‌کرد.
«تو از کمترین میزان قدرت‌غرق استفاده می‌کردی، چون می‌تونستی حملات حریف‌دنبال رو پیش‌بینی کنی و جاخالی بدی.»
«...»
ببر سه مطلق جوابی نداد.
او صرفاً داشت تو‌ریون حالت بی‌خودیِ هنرهای رزمی‌اش،نمایش به مرحله بعدی روشن‌بینی می‌رسید.
جین چون-هی زمزمه کرد:
«برای اینکه همچین چیزی ممکن بشه، باید شجاعت این‌اژدهای رو داشته باشی که تا آخرین لحظه صبر کنی‌می‌کرد و واکنش‌هایی داشته باشی که تو یه لحظه منفجر بشن...؟»
برای اینکه تا آخرین لحظه‌ی حمله حریف صبر‌وفق کنی و بعد با فاصله‌ای به باریکی یه تار‌خوبی مو جاخالی بدی، آدم باید همچین چیزی رو می‌داشت.
او دقیقاً به همین‌ریون شکل، استعداد ببر سه‌نمایش مطلق رو کشف کرده بود.
جین چون-هی با ببر سه‌غرق مطلق که تو حالت بی‌خودی‌سفید غرق شده بود، صحبت کرد:
«خواهر، از این به بعد‌وووونگ فقط باید غذا بخوری و‌شکل روی تمرین دادن پایین‌تنت تمرکز کنی.»
اکسیرها، هنرهای رزمی‌بشه مناسب و چشمی‌خودش برای تشخیص اون‌ها.
و در‌شیطانی‌ای نهایت، اراده‌ای برای‌یاد به سرانجام رسوندنش.
چهار عنصر از مهم‌ترین‌کرد عناصر هنرهای رزمی کنار‌وووونگ هم جمع شده بودن.
او راه‌غرق چاره رو‌بی‌خودی پیدا کرده بود.
«خواهر، حالا باید‌بشه سلاحی غیر از‌خودش شمشیر انتخاب کنی.»
بدین ترتیب، پروفسور‌یهو جین تشخیص خودش‌گرفته رو به پایان رسوند.
هر انسانی‌کم‌کم جهنم شخصی‌کرد خودش رو داره.
دوستش انتخاب کرده‌شدن بود که تو اون‌سفید مسیر جهنمی قدم بذاره.
گفته بود چه گوشتش‌بدن بسوزه و چه استخون‌هاش‌وفق آب بشن، متوقف نمی‌شه.
حتی با اینکه می‌دونست جایی که در‌بود نهایت بهش می‌رسه به هیچ وجه بهشت‌ادامه نیست، باز هم می‌گفت همون براش کافیه.
«...»
با این وجود، جین‌بی‌خودی چون-هی که ذاتا آدم مثبتی‌اژدهای بود، هنوز تسلیم نشده بود.
او باور داشت‌بشه که باید یه‌خودش جوابی وجود داشته باشه.
درست همون‌طور که بشریت آتش و چرخ رو‌نمایش کشف کرد، باور داشت که این هم چیزیه‌ناگهان که می‌شه با منطق و عقل انسانی تغییرش داد.
بنابراین.
اگه این مسیر جهنمی‌بی‌خودی بود که او در‌دنبال هر صورت باید طی می‌کرد.
حس می‌کرد حداقل می‌تونه چکمه‌هایی‌هنوز رو بسازه که او برای راه‌حرکاتش رفتن تو این مسیر نیاز داشت.
این همون دوستی‌ای بود‌ریون که جنگجویی به نام جین‌گذاشت چون-هی به دوستش تقدیم کرد.
روز قبل از‌شدن اینکه از ببر‌سیاه سه مطلق جدا بشه.
اون دو‌خام‌تر نفر کلی با‌هنوز هم حرف زدن.
صحبت در مورد برادرش رو برای‌گرفته لحظه‌ای کنار گذاشتن، شوخی‌های پیش‌پاافتاده‌ای کردن‌مدتی و از شایعات جیانگهو حرف زدن.
مثل بیشتر‌کم‌کم چیزها، این بار‌غرق هم تفاوتی نداشت.
با اینکه این فقط گوشت و‌سیاه خون انسانی بود، اما هر قدمی که‌خیره برداشته می‌شد گاهی می‌تونست معجزه‌ای خلق کنه.
موقع قدم برداشتن تو اون مسیر، راه رفتن‌وفق با گوش دادن به موسیقی بد نبود و‌صرفاً راه رفتن با گپ زدن هم مشکلی نداشت.
هیچ‌کس نبود‌شیطانی‌ای که فرسوده‌ریون و خسته نشه.
دقیقاً تو همین مواقع بود‌غرق که این خنده‌های کوچیک از‌سفید هر دارویی مؤثرتر عمل می‌کردن.
«فرقه پوتو‌غرق بالاخره به انزوای‌وووونگ خودش پایان داده.»
وقتی فرقه پوتو درگیر‌بدن طاعون بود، جین چون-هی‌وفق هم اونجا حضور داشت.
او آدم‌های زیادی رو نجات‌یاد داد و به طور خلاصه بهشون‌برای پیشنهاد کرد که دروازه‌هاشون رو ببندن.
دوره انزوایی که جین چون-هی‌غرق اون زمان پیشنهاد داده بود،سفید یک تا دو سال بود.
او با علم به اینکه‌وووونگ این کار ضربه بزرگی به فرقه‌متین می‌زنه، این پیشنهاد رو داده بود.
چون می‌دونست اگه طاعون‌بدن به بیرون از جزیره سرایت‌نداده کنه، آدم‌های خیلی بیشتری می‌میرن.
او نمی‌تونست لبخند ملایم‌ریون راهب اعظم رو تو‌نمایش اون زمان فراموش کنه.
چشم‌های نون آبی که‌کرد بسته بودن، مثل چشم‌های بودیساتوای‌سیاه گوانین بودایی به نظر می‌رسید.
«بیشتر از چیزی‌شدن که اول پیشنهاد‌سیاه دادم تو انزوا موندید.»
«اوهوم. احتمالاً می‌خواستن تا فروکش کردن کامل طاعون مطمئن‌نداده بشن. من که این‌طور فکر می‌کنم. و مگه تو هم‌کم‌کم از پشت پرده به فرقه پوتو کمک نکردی، برادر کوچیک‌تر؟»
«من کاری نکردم. رهبر‌ریون صنف تجاری پوتو کارش‌نمایش رو خیلی خوب بلده.»
رهبر صنف تجاری پوتو.
گونگ بان-ها.
آژانس اسکورت گونگ-اون‌بشه که اوایل اداره می‌کرد،باهاش در نهایت شکست خورد.
با این حال، انگار که این شکست خیری‌نمایش تو خودش داشت، صنف تجاری پوتو که او‌ناگهان مدیریتش رو به عهده گرفت، حسابی رونق گرفته.
به نظر می‌رسید‌شروع از شکست آژانس اسکورت‌بی‌خودی گونگ-اون درس گرفته بود.
اولش آژانس اسکورت پوتو برای کمک به‌سفید کسب‌وکار اسکورتش به یه صنف تجاری نیاز داشت،تایجیِ و این‌طوری بود که همه چیز شروع شد.
حالا، سود صنف تجاری‌بدن داره با مقیاس درآمدهای‌وفق آژانس اسکورت رقابت می‌کنه.
پولی که از این راه به‌گرفته دست می‌اومد، برای کمک به فرقه پوتو‌دادن که وارد انزوا شده بود، استفاده می‌شد.
این انزوا بیشتر از‌کرد چیزی که در ابتدا‌وووونگ انتظار می‌رفت طول کشید.
بالاخره فرقه پوتو به‌بی‌خودی انزوای خودش پایان داد‌دنبال و به دنیا برگشت.
«شنیدم خانواده نامگونگ اول از‌هنوز همه یه نامه چالش هنرهای‌وجود رزمی برای فرقه پوتو فرستاده.»
«نامه چالش؟»
این یه درخواست برای‌کرد دوئل بود، یه جور‌وووونگ چالش به زبان مدرن.
«شنیدم به نظر‌شدن می‌رسه فرقه پوتو‌سیاه هم ازش استقبال کرده.»
«انگار به یه روشنایی‌هایی رسیدن.»
«منم همین‌طور فکر می‌کنم. اما خانواده نامگونگ هم‌نمایش تو مدتی که فرقه پوتو تو انزوا بوده‌ناگهان بیکار ننشسته، برای همین پیش‌بینی نتیجه کار سختیه.»
«...»
دریا هرچقدر هم‌شدن که عمیق باشد،سیاه جزیره غرق نمی‌شود.
فرقه پوتو که در دوران انزوای خود نیت‌وفق قلبی رزمی‌شان را صیقل داده بودند، به نظر‌صرفاً می‌رسید آماده‌اند تا دوباره در جهان ظهور کنند.
«امپراتور شمشیر مشخص می‌شه.»
«امپراتور شمشیر مشخص می‌شه.»
هر دو هم‌زمان‌شدن یک جمله را‌سیاه به زبان آوردند.
جیانگهو در انتظار‌بشه تولد یک امپراتور‌خودش شمشیر جدید بود.
وقت آن رسیده بود‌ریون که رتبه‌بندی ده استاد‌نمایش برتر جیانگهو تغییر کند.
پس از جدا شدن از ببر‌سیاه سه مطلق، جین چون-هی یکراست به‌صحنه سمت عمارت پزشکی فلس سفید راه افتاد.
در روز‌خام‌تر بازگشتش به عمارت‌هنوز پزشکی فلس سفید.
جگال لین از‌یهو قبل دم در‌گرفته خروجی منتظرش بود.
«به نظر‌کم‌کم نمیاد جایی‌ت‌کرد آسیب دیده باشه.»
استادش با حالتی‌شدن کمی پیچیده به‌سیاه جین چون-هی نگاه کرد.
جین چون-هی لبخند محوی‌بدن به استادش زد و‌وفق با لحنی بی‌خیال گفت:
«برای چی‌شیطانی‌ای باید آسیب‌ریون ببینم؟ من سالمم.»
وقتی با اغراق سعی‌کرد کرد بازوهایش را نشان دهد،سیاه جگال لین آه آرامی کشید.
«پس خوبه. گفتی‌شدن می‌خوای بری اکسیر پیدا‌سفید کنی، موفقیتی هم داشتی؟»
پس از اینکه از‌بدن سلامتی‌اش مطمئن شد، تازه هدف‌نداده سفر او به یادش آمد.
«بله.»
«بیا بریم داخل حرف بزنیم.»
استاد و‌غرق شاگرد به‌بی‌خودی داخل رفتند.
وقتی به اتاق مطالعه جگال لین رسیدند، جین‌وفق چون-هی مطمئن شد که کسی اطرافشان نیست و‌صرفاً اکسیرهایی که به دست آورده بود را بیرون چید.
چشمان جگال‌شیطانی‌ای لین از‌ریون تعجب گشاد شد.
«نه اینکه حرفت رو باور نکرده باشم،بی‌خودی اما فکر نمی‌کردم به این زودی بتونی پیداشون‌صحنه کنی. و اینکه هر کدومشون از قبلی شگفت‌انگیزترن...»
«...»
اگر مصمم‌خام‌تر بود که‌بدن بیشتر بیاورد، می‌توانست.
با این حال، آن‌ها چیزهایی‌یاد بودند که صاحبان مقدری داشتند و‌برای در آینده آن‌ها را مصرف می‌کردند.
مخصوصاً...
«ها-ریونِ ما‌غرق هم باید‌بی‌خودی یه چیزی بخوره.»
اکسیرهایی که شیطان‌بشه آسمانی، یهو ها-ریون‌خودش قرار بود بخورد.
فقط برای احتیاط، مبادا اثر پروانه‌ای یا هر چیز دیگری مانع از‌مدتی آن شود که بعداً آن‌ها را بردارد، جین چون-هی شخصاً آن‌ها را جمع‌خاطر می‌کرد و به خوردش می‌داد، اما فعلاً قصد نداشت به آن‌ها دست بزند.
«با مهارت‌های فعلی تصفیه قرص در عمارت‌بی‌خودی پزشکی فلس سفید، می‌تونیم اثرات دارویی‌شون رو‌متین تقویت کنیم و اکسیرهای حتی بهتری بسازیم.»
از زمانی که جگال لین به لطف جین چون-هی‌اژدهای سلامتی‌اش را به دست آورده بود، عمارت پزشکی فلس‌می‌کرد سفید حتی بیشتر از قبل در حال گسترش بود.
نیروی انسانی، تکنولوژی و تجهیزات.
علاوه بر این، با وجود پزشکان محققی‌بود که جین چون-هی پرورش داده بود، هنر‌ادامه تصفیه قرص روز به روز پیشرفته‌تر می‌شد.
«استاد، شما نمی‌خواین چیزی بخورین؟»
«هاهاها، فکر می‌کنی ممکنه‌بی‌خودی پاکسازی مغز استخوان رو‌دنبال تجربه کنم، آره؟ هیِ عزیزم.»
«البته، دقیقاً همینه.»
جگال لین‌شیطانی‌ای به شاگردش‌ریون نگاه کرد.
با اینکه بزرگ شده بود،غرق اما هنوز اثری از خامی‌سفید و جوانی در او دیده می‌شد.
اگرچه می‌گویند رابطه استاد و شاگردی در جیانگهو‌دنبال با رابطه پدر و فرزندی قابل مقایسه است، اما‌تشبیه ارادت جین چون-هی به استادش همیشه چیز خاصی بود.
آن گرمای درون قلبش‌بدن باعث شد جگال لین دستش‌نداده را روی سر شاگردش بکشد.
«فکرشو بکن کسی با‌ریون این‌همه گرما و محبت‌نمایش وارد زندگی من بشه.»
شاگرد در حالی که‌کرد منتظر جواب بود، سرش را‌سیاه به دست بزرگ استادش سپرد.
بالاخره جگال‌غرق لین به‌بی‌خودی حرف آمد.
«موقع مبارزه با استاد گون-جه متوجه یه‌باهاش چیزی شدم، به نظر میاد بدن من‌طولی از این طریق به پاکسازی مغز استخوان نمی‌رسه.»
«...»
«شکستن این دیوار با رسیدن به روشنایی و ورود به قلمرو عرفانی،اژدهای مطمئن‌ترین راه برای پاکسازی مغز استخوانه. من هنوز یک یا نهایتاً دو‌جنگجوی مرحله روشنایی دیگه در پیش دارم، پس بهتره روی همون تمرکز کنم.»
«این‌طوره...؟»
«هاهاها، ناامید نشو‌بشه هی. فکر می‌کنی استادت‌باهاش نمی‌تونه از پسش بربیاد؟»
«اگه شما‌شیطانی‌ای باشین استاد، حتماً‌یاد از پسش برمیاین.»
«درسته. من تو رو جا نمی‌ذارم‌شدن که خودم زودتر برم. فقط اگه‌اژدهای خیلی جوون شدم، احساس معذب بودن نکن.»
مگر استادش، که زیبایی بی‌نظیری در زیر‌سفید آسمان‌ها داشت، همین حالا هم کسی نبود'این که پوستش از مردهای جوان هم سفت‌تر بود؟
آیا بی‌شرمی نبود که‌بدن در این مقطع از‌وفق بازگشت به جوانی حرف می‌زد؟
جین چون-هی سه‌یهو ثانیه فکر کرد و‌بود به یک نتیجه رسید.
«روح من همین الانشم از‌غرق چهل سال گذشته، اگه بخوام نگران‌دنبال این‌جور چیزا باشم، دچار تناقض می‌شم.
جواب تو‌غرق حفظ ظاهر‌بی‌خودی و متانت پنهانه.»
او قبلاً به این واقعیت که در حالی که‌نداده در بدن یک کودک پرسه می‌زد «به جوانی بازگشته‌بهش بود»، کمی بیش از حد واکنش نشان داده بود.
گاهی اوقات، لحظات خجالت‌آوری به سراغش می‌آمد،بود اما جین چون-هی بیل فراموشی را برمی‌داشت‌ادامه و با جدیت تاریخچه تاریکش را دفن می‌کرد.
جین چون-هی با‌شروع چشمانی شبیه به یک‌بی‌خودی دیوانه، بی‌تفاوت جواب داد:
«استاد، استاده. حتی اگه به شکل‌سیاه یه بچه هم دربیای، این واقعیت‌صحنه که شما استاد من هستین تغییری نمی‌کنه.»
«پاکسازی مغز استخوان معمولاً بدن رو به مناسب‌ترین فرم برای استفاده از‌فقط هنرهای رزمی تبدیل می‌کنه، پس احتمالاً... تا اون حد پیش نمی‌ره. و...بی‌خودی من فقط گفتم یه روزی این اتفاق می‌افته، نمی‌دونم چقدر طول می‌کشه.»
هورت-
استادش جرعه‌ای‌کم‌کم از چایش‌کرد را نوشید.
«بعد از اینکه اکسیرها‌بی‌خودی رو به قرص تصفیه‌دنبال کردیم، می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟»
«مقداریش رو خودم استفاده می‌کنم و بقیه‌ش‌باهاش رو، آدمایی رو در نظر دارم که بهشون‌نکشید بدم، برای همین می‌خوام بفرستمشون برای اون بچه‌ها.»
«...بسیار خب.»
جگال لین بدون‌شروع اینکه سؤال بیشتری بپرسد،بی‌خودی فقط سر تکان داد.
به نظر می‌رسید بدون پرسیدن‌وووونگ هم می‌تواند حدس بزند جین‌شکل چون-هی آن‌ها را کجا می‌فرستد.
«سرمایه‌گذاری برای‌خام‌تر آینده همیشه‌بدن کار درستیه.»
آیا فقط خیال خودش بود که‌گرفته استادش با وجود تحسین کردن او،مدتی به طرز مبهمی ناراضی به نظر می‌رسید؟
«اون بیش از‌شروع حد از یهو‌شدن ها-ریون بدش میاد.»
کدام استادی از اینکه‌بی‌خودی ستاره قاتل آسمانی برادر‌دنبال قسم‌خورده شاگردش باشد، استقبال می‌کرد؟
با این حال، او از چون-و که‌باهاش در وودانگ با هم آشنا شده بودند‌طولی راضی بود، و همین جای شکر داشت.
اگر بخواهیم جور دیگری بگوییم، چون-و مثل پسری‌نمایش بود که برای تکلیف جمع‌آوری حشرات در تعطیلات‌ناگهان تابستانی، یک سوسک گوزنی غول‌پیکر به خانه آورده بود.
«پسر من!کم‌کم فکرشو بکن یه‌غرق همچین چیزی گرفته.
ایگو، چقدر خفنه.»
از طرف دیگر، می‌شد گفت‌هنوز یهو ها-ریون مثل آقای سوسکِ‌وجود شاخک‌بلندِ داخل جعبه جمع‌آوری حشرات بود.
«بیا بندازیمش دور.
پسرم، بیا‌کم‌کم همین الان‌کرد بندازیمش دور!»
اما جین چون-هی لجبازانه آقای سوسکِ‌سیاه ستاره قاتل آسمانی را در آغوش می‌گرفت‌خیره و او را برادر خود صدا می‌زد.
او منبع‌خام‌تر عذاب جگال‌بدن لین بود.
شاگردی که او مثل یک گل‌گرفته ظریف بزرگ کرده بود، حالا می‌خواست آن‌دادن اکسیرها را در دهان آن سوسک بگذارد.
«می‌گن تمرینات تو فرقه شیطانی خیلی سخت‌تر از جناح‌سیاه متعارف خوش‌نام و پرآوازه‌ست. خیلیا موقع تلاش برای به‌تایجیِ دست آوردن هنرهای شیطانی جونشون رو از دست می‌دن.»
«اما ها-ریون سالمه.»
«درسته. این‌طور به نظر‌بدن میاد. از اونجایی که ستاره‌نداده قاتل آسمانیه، سرسختانه زنده می‌مونه.»
جگال لین نوچی کرد و اکسیرهایی‌گرفته که شاگردش روی میز گذاشته بود‌مدتی را به سالن گیاهان دارویی فرستاد.
اکسیرهایی در این سطح، بهتر بود‌شدن شخصاً توسط رئیس سالن گیاهان دارویی‌اژدهای و خود جگال لین تصفیه شوند.