چپتر 789: بخش ۴۵. شیطانی زاده از شک
0«اول بگو‌کردن ببینم، این نقشه‌خمره محله‌های فقیرنشین درسته؟»
«بله. اما با توجه‌شدن به وضعیت این زاغه‌ها، نمی‌تونم‌آیتم با اطمینان بگم چقدر دقیقه.»
یه مقام معمولی احتمالاً شروع می‌کرد‌کارا به لاف زدن که نقشه‌اش چقدر‌گرفت به‌روزه، اما مارکیز یورنگ فرق داشت.
از اونجایی که با قبیله‌همین هائو کار کرده بود، خیلی خوب‌تصمیم می‌دونست محله‌های فقیرنشین چطور اداره می‌شن.
خانه‌ای که امروز سر‌ناشناس پا بود، فردا ممکن‌می‌فهمیدن بود با خاک یکسان بشه.
یه خونه جدید می‌تونست دقیقاً‌جین وسط جاده‌ی دیروزی سبز بشه، یا‌دربیاره برعکس، خود جاده کلاً غیبش بزنه.
«نقشه که افتضاحه، و وقتی توسعه واقعی‌ساخته شروع بشه، اوضاع از اینم شیرتوشیرتر می‌شه. همم،دربیاره خوبه. وقتشه از یه عده حسابی حمالی بکشم.»
به نظر می‌رسید که نه تنها کادر‌ساخته اداری، بلکه نگهبان‌ها و بازرس‌های امپراتوری هم باید‌دربیاره آستین بالا می‌زدن و می‌رفتن تو دل کار.
و البته‌کردن کادر پزشکی‌ناشناس و مرده‌شورها.
اگه موقع تمیز کردن یه خونه، یه‌تصمیم جسد ناشناس از تو خمره آب می‌زد‌بده بیرون، باید می‌فهمیدن این بدبخت پسر کی بوده.
و اگه یه بالشت رو‌همین بلند می‌کردی، ممکن بود یه‌چون کپه تریاک از زیرش بریزه بیرون.
«آره دیگه.دیگه اصلاً برای همین‌همین کارا ساخته شدن.»
جین چون-هی تصمیم گرفت آیتم‌خمره جدید و ارتقایافته‌اش رو دربیاره‌پسر و یه چرخی بهش بده.
عصای منشوری‌کارا پرفکت ارشد. (قبلاً‌جین عصای دادرس بود).
حتی وقتی فقط یه عصای دادرس ساده‌ساخته بود، قدرتش برای صاف کردن کوه‌ها، جاده‌سازی،ارتقایافته‌اش پر کردن برکه‌ها و پل‌سازی کافی بود!
حالا عصای جین‌اصلاً چون-هی به عصای پرفکت‌ساخته ارتقا پیدا کرده بود.
«هاواوا، و حالا که پرفکت جین‌می‌زد دو تا دادرس زیر دستش داره،بالشت می‌تونم از جفتشون مثل چی کار بکشم.»
تازه مگه اون دادرس‌ها‌شدن هر کدوم یه عصای‌گرفت مخصوص خودشون رو نداشتن؟
دوست ما جین چون-هی حالا‌همین سه تا عصا داشت. یکی‌چون برای پرفکت، دو تا برای دادرس‌ها.
مگه یه دختر جادویی وقتی‌همین تنهاست با وقتی که دو‌چون نفر دیگه کنارشن فرق نداره؟
اونی که صورتی بود و وسط می‌ایستاد قوی بود، اما وقتی آبی‌بالشت روشنه و زرده هم بهش ملحق می‌شدن تا پرتو ویژه ترکیبی سه‌گانه‌شون رو‌ساخته شلیک کنن، حتی سنگدل‌ترین شرورها هم مثل سگ زار می‌زدن و التماس می‌کردن.
«آره. سه تا بهتر از یکیه. ما‌تصمیم با قدرت دوستیِ همه و البته با چاشنی‌عصای اعمال نفوذ، از پس این پروژه عمرانی برمیایم!»
البته که‌دیگه اصلاً کسی نظر‌همین دادرس‌ها رو نپرسید.
این امتیاز ویژه‌اصلاً دختر جادویی صورتی،کارا یعنی همون پرفکت بود.
پرفکت که وقتی پای حمالی کشیدن از بقیه‌می‌فهمیدن وسط می‌اومد، نه خونی تو رگ‌هاش بود و‌تریاک نه اشکی تو چشماش، رفت سراغ مرحله بعدی.
«همم، و اینجا به دو بخش داخل دیوارها‌گرفت و بیرون دیوارها تقسیم شده... داخلیا تا حدودی‌منشوری مرتبن، اما بیرونیا یه خراب‌آباد به تمام معناست.»
کاملاً می‌تونست ببینه که وقتی این منطقه‌ساخته پاکسازی بشه، چقدر جسد، مواد مخدر و‌ارتقایافته‌اش کالای قاچاق قراره از توش بزنه بیرون.
پسر جادویی صورتی، جین چون-هی،همین عصای پرفکت رو درآورد و با‌تصمیم یه چرخش، انرژیش رو متمرکز کرد.
«به نظر می‌رسه‌جسد باید از سازماندهی‌می‌زد مجدد شهر شروع کنیم.»
مارکیز یورنگ‌کارا هم سر‌شدن تکون داد.
«ما هم انتظار‌اصلاً نداشتیم اوضاع تا این‌ساخته حد خراب باشه. هاهاها.»
«خب، به خاطر وسعت‌برای زیادشه. از قدیم، مردم و‌جین تدارکات همیشه اینجا جمع می‌شدن...»
جین چون-هی‌کردن ورد بعدی‌ناشناس رو خوند.
«پس مجبوریم از همون‌شدن روشی استفاده کنیم که‌گرفت تو فرمانداری بکرین پیاده کردیم.»
تخریب بعد‌دیگه از ساخت‌برای و ساز.
اول، ساختن خونه‌ها و‌برای محله‌هایی برای زاغه‌نشین‌ها، انتقال اونا،جین و بعد تخریب محله اصلی‌شون.
بعد از بازسازی منطقه، دولت اونجا‌می‌زد رو دوباره می‌فروخت و پولش رو‌بالشت به صورت نقد یا غلات می‌گرفت.
نیازی به پرداخت یکجا‌شدن نبود؛ این یه جور‌گرفت وام بود با اقساط سالانه.
بعد از حدود‌اصلاً ده سال، خونه‌کارا کاملاً مال خودشون می‌شد.
اگه قسط‌ها رو‌اصلاً زودتر می‌دادن، زودتر‌کارا هم صاحبخونه می‌شدن.
«حالا، وقت خوندن ورده.»
«ورد؟»
«برای استفاده از عصای‌برای فوق‌العاده قدرتمند پرفکت، به‌شدن یه طلسم مناسب نیازه.»
این رو گفت و سریع‌همین یه تیکه کاغذ درآورد و‌چون شروع کرد به تندتند نوشتن.
یه حکم بود.
در حالی که تکنیک الهی فعال‌سازی مبدأ رو‌گرفت روشن کرده بود، جوری به نوشتن ادامه داد‌منشوری که انگار داشت با ماشین تحریر تایپ می‌کرد.
سرعتی که خطوط بدون‌برای نیاز به خط‌کش روی‌شدن کاغذ می‌اومدن، فوق‌العاده بالا بود.
«پرفکت جین چقدر... از این کارا کرده؟ساخته برای اینکه یه نفر بتونه در لحظه‌ارتقایافته‌اش همچین حکمی بنویسه، چقدر باید تجربه داشته باشه...؟»
احکام فرمت‌کردن و رویه خاص‌خمره خودشون رو داشتن.
یه دستور اشتباه می‌تونست کل توالی رو به هم‌آیتم بریزه، برای همین باید با دقت نوشته می‌شد و آدم‌قبلاً باید خودش رو برای چند بار ویرایش کردنش آماده می‌کرد.
به همین خاطر،اصلاً معمولاً موقع نوشتن به‌ساخته فرمت‌های قبلی رجوع می‌کردن.
اما جین‌دیگه چون-هی اصلاً تو‌همین این فازها نبود.
خودش فرمت‌کردن بود، خودش‌ناشناس حکم بود.
«اوه، ورد اول کامل شد.»
نامه‌ای که باید به‌برای تالار مهندسی عمرانِ عمارت‌شدن پزشکی فلس سفید فرستاده می‌شد.
احکامی رو هم که‌برای باید مستقیماً به دست هر‌جین کدوم از دادرس‌ها می‌رسید، نوشت.
«معمولاً اول نامه‌ها رو برای دادرس‌ها‌می‌زد نمی‌فرستن؟ تالار مهندسی عمران که باید‌بالشت پایین‌ترین رتبه رو داشته باشه، نه؟»
«نه. برای اینکه تالار مهندسی عمران‌چون بتونه مصالح لازم رو از مافوق‌هاش‌چرخی درخواست کنه، این توالی کاملاً بی‌نقصه.»
«...»
مارکیز یورنگ جوری به‌برای جین چون-هی نگاه کرد که‌جین انگار یه دیوونه جلوش ایستاده.
اما اون خبر نداشت.
جین چون-هی‌کارا خودش کار مهندسی‌جین عمران کرده بود.
این سریع‌ترین سیستم‌اصلاً تحویل بود که از‌ساخته تجربه شخصی‌اش نشأت می‌گرفت.
به این ترتیب،اصلاً در تالار مهندسی عمرانِ‌ساخته عمارت پزشکی فلس سفید...
ساخت و ساز شروع شد.
یه یوتیوبری که قبلاً از‌همین دیدن ویدیوهاش لذت می‌برد، یه‌چون بار یه حرف قشنگی زده بود.
آماده‌سازی، آماده‌سازی برای‌اصلاً آماده‌سازی، و آماده‌سازی‌کارا برای آماده‌سازیِ آماده‌سازی.
این یه نقطه مشترک بود که نه‌بیرون تنها تو بازی‌های ساخت و ساز، بلکه‌می‌کردی تو همه بازی‌های سبک کرفتینگ حس می‌شد.
برای ساختن یه چیز، باید مواد اولیه‌اش‌تصمیم رو بسازی، و برای ساختن اون مواد‌بده اولیه، باید موادِ مواد اولیه رو جمع کنی.
چقدر خوب می‌شد اگه مهندسی عمران هم مثل بازی تتریس بی‌نقص‌تصمیم چفت هم می‌شد، اما تو واقعیت، فقط به خاطر اینکه یه خونه‌قبلاً ال‌شکل می‌سازی، بقیه خونه‌ها یهو با هم منفجر نمی‌شن و غیبشون نمی‌زنه.
حتی تو تتریس هم، بعد از اینکه تکنیک‌های جدیدی مثل کمبوی چهار‌گرفت خطی و تی‌اسپین دبل اومد، مردم شروع کردن به بی‌پروا چیدن بلوک‌ها‌دادرس تو دو طرف، که باعث یه توسعه کاملاً هرج و مرج‌گونه شد.
قدیما، برنده شدن فقط تو این‌می‌زد خلاصه می‌شد که هر چه سریع‌تر‌بالشت یه خط از بلوک‌ها رو پاک کنی.
«پس، این آماده‌سازی‌ساخته برای آماده‌سازیِ نصب‌چون سیستم آب و فاضلابه؟»
«یه چیزی تو همین مایه‌ها.»
اول، جین چون-هی ساخت یه سیستم آبرسانی‌ساخته رو شروع کرد تا منابع آبی مورد نیاز‌دربیاره رو بالا بکشه و به داخل شهر بفرسته.
در کنار اون، یه‌ناشناس تأسیسات تصفیه فاضلاب هم‌می‌فهمیدن در حال ساخت بود.
«و ساماندهی‌کارا محله‌های فقیرنشین هم‌جین آماده‌سازی برای آماده‌سازیه.»
«نه. اون آماده‌سازی برای‌برای آماده‌سازیِ آماده‌سازیه. کلمه آماده‌سازی‌شدن سه بار تکرار می‌شه.»
«...»
اون که‌کردن اصلاً نمی‌فهمید‌ناشناس فرقشون چیه.
مارکیز یورنگ‌کارا نگاهی به‌شدن مقامات اطرافش انداخت.
با خودش فکر کرد که آیا اونا این‌شدن استعداد رو دارن که حتی وقتی این‌قدر چرت و‌بهش پرت تحویلشون داده می‌شه، بازم منظور رو کامل بفهمن.
«...آه... ما‌دیگه طبق معمول‌برای پیش می‌ریم، پرفکت.»
«آره. طبق معمول!»
اونا هم‌کارا چیز خاصی‌شدن نفهمیده بودن.
فقط چرت‌دیگه و پرت‌ها‌برای رو فیلتر می‌کردن.
با این حال، حرف‌های عجیب و‌کارا غریب جین چون-هی رو به سادگی‌گرفت به پای دیوانگی خاص خانواده جگال می‌نوشتن.
«این جور مهندسی‌جسد عمران کمتر شبیه تتریسه‌بیرون و بیشتر شبیه تردستیه.»
باید همزمان چند تا بخش رو‌چون اداره می‌کردی و اونا رو به‌چرخی صورت ارگانیک به هم وصل می‌کردی.
اگه وسط کار یه چیزی رو از‌ساخته قلم می‌نداختی، توپ بعدی که می‌خواستی بگیری‌ارتقایافته‌اش احتمالاً می‌افتاد و گند می‌زد به همه‌چیز.
حتی وقتی دستات یه توپ رو‌کارا می‌گیرن و می‌ندازن تو اون یکی دستت،آیتم چشمات باید روی توپ بعدی قفل بمونه.
«به لطف پاکسازی قبلی‌ناشناس جناح غیرمتعارف تو استان جیانگسو،بدبخت مقاومت سازمان‌یافته چندانی وجود نداشته.»
حتی با وجود پیمان عدم تجاوز بین‌تصمیم مقامات و دنیای رزمی، وقتی پای بازسازی و‌عصای توسعه وسط می‌اومد، همچین چیزی اصلاً معنی نداشت.
اگه انباری که یه عضو جناح غیرمتعارف توش کالای قاچاق مخفی کرده‌گرفت بود با خاک یکسان می‌شد و به جاش شن می‌ریختن، باغچه می‌کاشتن‌دادرس و زمین بازی برای بچه‌ها می‌ساختن، اونا چطوری باید شکمشون رو سیر می‌کردن؟
دقیقاً.
جناح غیرمتعارف تو این‌ناشناس جیانگهو، در واقع نماینده اصلی‌بدبخت مخالفان توسعه و بازسازی بودن.
البته به‌کارا جز فرقه‌شدن خون طلایی.
اون احمق‌ها اون‌قدر دیوونه بودن که‌کارا از قبل مسافرخونه‌هایی ساخته بودن و‌گرفت منتظر یه افزایش قیمت نجومی بودن.
ساما هیون از‌اصلاً قبل مزه بورس‌بازی‌کارا املاک رو چشیده بود.
«جای شکرش باقیه.»
«احتمالاً به خاطر اینه که‌جین در گذشته هر جا می‌دیدینشون،ارتقایافته‌اش درجا حسابشون رو می‌رسیدین، پرفکت.»
معنیش این بود که هر وقت‌کارا مزاحم مردم عادی می‌شدن، اون‌قدر کتک‌شون‌گرفت می‌زد که مفصل‌هاشون از جا درمی‌اومد.
اگه جرمشون خیلی سنگین بود، مستقیم‌کارا فرستاده می‌شدن به شهرستان بکرین؛ یه‌گرفت تحویل واقعی از مزرعه به سفره.
اون عادت داشت اعضای تازه‌گرفته‌شده و در حال دست و‌پسر پا زدن جناح غیرمتعارف رو تو همون ادارات محلی درجا‌دیگه فیله کنه، و حالا زحمات اون موقعش داشت نتیجه می‌داد.
«البته، فرقه خون‌ساخته طلایی هم برای‌چون پاکسازی داوطلب شده.»
هیچ تأسیسات چندش‌آوری‌اصلاً نباید نزدیک ساختمون‌کارا تجاری من باشه.
این بار چون لوکیشن‌برای کار نانجینگ بود، به نظر‌جین می‌رسید خیلی بیشتر حواسشون جمعه.
«همم، فکر کنم‌جسد به لطف اونا یه‌بیرون سواری مجانی گیرم بیاد.»
به این ترتیب، جین چون-هی روزهاش رو‌تصمیم به رسیدگی به وظایف اداری و گاهی اوقات‌عصای بازرسی‌های سرزده و رویایی از کارگرهای میدانی می‌گذروند.
«و با اضافه شدن کارای عمارت پزشکی‌ساخته فلس سفید به اینا، دیگه نور علی‌ارتقایافته‌اش نوره. واقعاً گل بود، به سبزه‌ام آراسته شد.»
استادش یه نابغه بود.
کارآمدترین راه برای نگه داشتن‌خمره یه شاگرد، استفاده از غل‌پسر و زنجیرهای فیزیکی مثل اینا نبود.
این غل و‌ساخته زنجیرها فقط برای‌چون سرگرمی استادش بودن.
بهترین راه این بود که‌همین شرایطی ایجاد کنه که بدون‌چون حضور شاگرد، کارها لنگ بمونه.
حالا که هم استادش و هم‌کارا یوهو رفته بودن، جین چون-هی باید به‌آیتم تنهایی بار همه‌چیز رو به دوش می‌کشید.
«به لطف همین موضوع، حتی‌خمره وقت نمی‌کنم به چیز دیگه‌ای فکر‌بوده کنم و هر روزم حسابی پرباره.»
امروز هم داشت‌ساخته جوشانده آمریکانوش رو‌چون یه نفس سر می‌کشید.
به جایی رسیده‌اصلاً بود که دیگه نمی‌تونست‌ساخته بدون اون زندگی کنه.
در حالی که با تمرکز شدید در‌ساخته حال زیر و رو کردن کاغذها و‌ارتقایافته‌اش ورقه‌های بامبو بود، صدایی از پشت سرش اومد.
«هیونگ، امروزم داری سخت کار می‌کنی~می‌زد راستی، جگال لین بود که اون غل‌بلند و زنجیرها رو بست به مچ پات؟»
«آره. استادم‌کارا هدف بزرگی‌شدن داشت... هاه. هیون؟»
این صدای توی‌اصلاً سرم نبود، بلکه صدای‌ساخته واقعی ساما هیون بود.
سرم را که چرخاندم، ساما‌همین هیون را دیدم که با لباس‌تصمیم یک مقام نظامی آنجا ایستاده بود.
بی‌ربط‌ترین ترکیب ممکن بود.
ساما هیون‌کارا و لباس فرم‌جین یک مقام نظامی.
در همین حال، انگار که‌همین خودش آن را طراحی کرده باشد،تصمیم دوخت و جنس لباس فوق‌العاده بود.
«خیلی وقت بود ندیده‌برای بودمت، هیونگ~ شنیدم برات غذای‌جین مراسم ختم آوردن؟ قضیه چیه؟»
چشمان ارغوانی‌اش با‌جسد دقت به جین‌می‌زد چون-هی خیره شده بود.
«آه... دلایل مختلفی داشت...شدن ولی تو اینجا چیکار می‌کنی؟آیتم این لباس نظامی دیگه چیه؟»
«آه~ قصر امپراتوری موقتاً‌برای استخدامم کرده. امپراتور بهم‌شدن گفت محافظ مخفیت باشم.»
این بچه پرروی فرقه غیرمتعارف، جوری در مورد اعلی‌حضرت امپراتور که‌تصمیم مثل آسمان‌ها بود حرف می‌زد که انگار دارد رئیس محله را‌ارشد صدا می‌زند، بدون هیچ احترامی به آیین کنفوسیوس یا هر چیز دیگری.
«امپراتور؟»
احساس کردم حرف دیوانه‌واری شنیده‌ام.
«آره. باحاله، نه~؟»
«ولی این الان محافظ مخفی بودنه؟ یه محافظ مخفی نباید‌چون حداقل از ده قدمی مراقب باشه؟ و نباید به جای‌منشوری این لباس رسمی تابلو، لباس استتار بپوشی و قایم بشی؟»
ساختار فرماندهی حتماً مخفیانه‌ناشناس ابلاغ شده بود، مثل‌می‌فهمیدن روش کار دفتر شرقی.
اما ساما هیون داشت‌شدن به همه اعلام می‌کرد:گرفت «من یه پست موقت گرفتم!»
«و خود امپراتور‌اصلاً فاش کرده که‌کارا این درخواست رو داده؟»
درخواست، نه دستور؟
مگر فرمان‌کردن امپراتوری صادر‌ناشناس نکرده بود؟
خواجه ارشد‌کارا داشت چه‌شدن کار می‌کرد؟
از آنجا که خانواده سلطنتی به‌کارا تنهایی عمل نمی‌کرد، طبیعتاً سیستمی برای‌گرفت استخدام موقت جنگجویان ماهر وجود داشت.
معمولاً در زمان شورش‌برای شاهزاده‌ها، از این سیستم‌شدن برای مهره‌های یک‌بارمصرف استفاده می‌شد.
اگر آزمون مقامات نظامی برای‌خمره موقعیت‌های دائمی بود، این یکی‌پسر یک موقعیت قراردادی به حساب می‌آمد.
با اینکه ممکن بود لباس فرم هم بدهند،گرفت اما چه دلیلی داشت به کسی که قرار بود‌پرفکت استفاده شود و دور انداخته شود، لباس فرم بدهند؟
معمولاً چنین کاری نمی‌کردند.
مخصوصاً نه برای کسی‌برای که به عنوان محافظ‌شدن مخفی تعیین شده بود.
«اصلاً اجازه داری اینو بپوشی؟»
«گفتن می‌تونم.»
بویی در‌دیگه هوا به‌برای مشام می‌رسید.
بوی دردسر و نابودی.
جین چون-هی فهمید که اتفاقی‌خمره در حال رخ دادن است و‌بوده او در مرکز آن قرار دارد.
معمولاً وقتی چنین اتفاقی‌شدن روی تخته گو می‌افتاد، یکی‌آیتم از این دو حالت بود.
یا تو مهره‌ای‌اصلاً را می‌زدی، یا‌کارا مهره‌ات را می‌زدند.
او هنوز حتی نمی‌توانست تصویر‌همین کلی را ببیند، اما حریف‌چون از قبل مهره‌هایش را چیده بود.
«و دارن‌کردن از ساما‌ناشناس هیون استفاده می‌کنن؟»
اگر محافظ می‌خواستند،ساخته استفاده از دفتر‌چون شرقی محتاطانه‌تر بود.
یا شاید چون-و‌اصلاً با آن شخصیت‌کارا جدی‌ترش گزینه بهتری بود.
در میان شاگردان دنیوی فرقه وودانگ،کارا تعداد زیادی بودند که سابقه کار‌گرفت به عنوان مقامات نظامی را داشتند.
چرا ساما هیون؟
«هیون. پس اون‌ساخته کاری که قبلاً‌چون می‌کردی چی شد؟»
«آه، بهم‌دیگه گفتن یه‌برای مدت استعفا بدم.»
...امکان نداشت‌دیگه این یک مأموریت‌همین محافظت مخفی باشد.
شاید اگر وانمود می‌کرد که در حال بهبودی از‌بدبخت یک جراحت است یا داستان قابل باوری درباره رفتن‌بریزه به مناطق مرزی سر هم می‌کرد، اوضاع فرق داشت.
اما در حال حاضر، هر‌جین کسی در جیانگهو که اطلاعات‌ارتقایافته‌اش سریعی داشت، متوجه این موضوع می‌شد.
«و به نظر‌اصلاً می‌رسه ساما هیون‌کارا هم اینو می‌دونه.»
بوی یک توطئه کثیف می‌آمد.
پرنس ژو‌کردن و امپراتورها با‌خمره هم فرق داشتند.
بسته به شرایط، آن‌ها کسانی بودند‌چون که حتی از خود جین چون-هی‌چرخی هم به عنوان یک مهره استفاده می‌کردند.
امپراتور بودن یعنی همین.
«قراره بمیرم. سر این قضیه.»
آیا هدایایی که کالسکه‌ناشناس را پر کرده بود‌می‌فهمیدن به همین معنی بود؟
هیچ راهی برای‌ساخته فهمیدن اینکه در‌چون اطرافش چه می‌گذرد نداشت.
«درسته.
رو اعصاب‌ترین چیز توی سنگ‌کاغذ‌قیچی‌همین اینه که یکی از همون‌چون اول بگه: "من می‌خوام سنگ بیارم."»
داشتند چه نقشه‌ای می‌کشیدند؟
به نظر نمی‌رسید که آن‌جین دو امپراتور، ساما هیون را فقط‌دربیاره برای آوردن سنگ وسط کشیده باشند.
دلش آشوب شد.
و ساما هیون، برای تکمیل‌همین این فاجعه، با پوشیدن لباس‌چون نظامی داشت کار دیوانه‌واری می‌کرد.
ساما هیون گفت.
«هیونگ~ گوش کن.ساخته می‌دونی ابتدایی‌ترین چیز در‌تصمیم مورد محافظ بودن چیه؟»
«محافظت از یکی؟»
«نه، اینه که مطمئن بشی دلیلی برای جنگیدن وجود‌جین نداره. اگه این‌جوری علنی بچرخم، هر کسی که بخواد‌بده ترورت کنه مجبور می‌شه صد بار بهش فکر کنه.»
«این... دیوانه‌وار به‌جسد نظر می‌رسه، ولی‌می‌زد یه جورایی منطقیه، هیون.»
«دیدی~ پس بیا از‌شدن این به بعد با هم‌آیتم بچرخیم~ به عنوان محافظ پرفکت.»
با گفتن‌دیگه این حرف،برای تعظیم اغراق‌آمیزی کرد.
جین چون-هی‌دیگه با خودش‌برای فکر کرد.
«آه، آیا این... همون‌ناشناس تصویریه که امپراتور... برادران‌می‌فهمیدن امپراتور، نه، دوقلوهای امپراتور می‌خوان؟»
به اون‌کارا ستاره مد‌شدن نگاه کن.
اون مدِ تا زدنِ‌برای پایین شلوار رسمی برای‌شدن نشون دادن مچ پاهاش.
روی زمین، جوان‌ها، مخصوصاً آن‌هایی که‌کارا به مد اهمیت می‌دادند، این‌جوری لباس‌گرفت می‌پوشیدند تا پاهایشان بلندتر به نظر برسد.
از طرف دیگر، بالاتنه را‌خمره مثل یک پیراهن خفاشی گشاد دوخته‌بوده بودند تا راحت در تن بنشیند.
به نظر می‌رسید سعی داشت خط‌چون شانه‌اش را برجسته کند تا ظاهری شیک‌بهش و در عین حال گرم داشته باشد.
نمی‌دانست چرا چنین برشی برای‌همین یک لباس رسمی لازم است،چون ولی این پسر انجامش داده بود.
«هاهاها، عجیبه که اگه‌برای نمی‌دونستی، حتی متوجه نمی‌شدی‌شدن که لباس دستکاری شده.»
«بهم میاد، هیونگ؟»
خب، تا زدن لباس رسمی به اندازه کافی رایج بود، چه به خاطر چاق یا‌عصای لاغر شدن، چه به خاطر کمبود پارچه، یا اینکه تنها سایزی بود که از بالا‌کافی داده بودند؛ بنابراین تا زدن یا حتی تغییر دادن آستین‌ها و پاچه‌های شلوار خیلی اتفاق می‌افتاد.
مشکل آن بُرش و فیت ظریف بود،ساخته برشی که فقط برای کسانی آشنا بود‌ارتقایافته‌اش که در دوران مدرن خرید آنلاین کرده بودند.
ممکن بود این‌اصلاً هم بخشی از‌کارا نقشه امپراتور باشد؟
ناگهان به این فکر افتاد که آیا‌بیرون این موضوع به ترک کردن عمارت پزشکی‌می‌کردی فلس سفید توسط استادش ربطی دارد یا نه.
«آه، آره،کارا خیلی خیلی‌شدن بهت میاد.»
با یک صورت خوش‌تیپ و هیکل خوب، و از آن مهم‌تر، آن‌قدر‌گرفت پول که بتواند به یک صنعتگر درجه یک سفارش یک برش فراتر‌دادرس از این دوران را بدهد، معلوم است که خوب به نظر می‌رسید.
همچنین اینکه چطور این‌قدر‌برای دست‌ودلبازانه از ابریشم گران‌قیمت سیچوان‌جین استفاده کرده بود، شگفت‌انگیز بود.
«هیونگ، به‌کردن نظر می‌رسه نگران‌خمره خیلی چیزایی، نه؟»
این پسر.
بیش از حد تیزبین بود.
«معلومه که هستم، وقتی یهو به‌کارا عنوان محافظم پیدات می‌شه. اون هم‌گرفت به یه دلیل به این مسخرگی.»
«طوری نیست، طوری نیست. با اینکه فرقه من به عنوان فرقه غیرمتعارف‌بالشت طبقه‌بندی می‌شه، اما ما توی قانونی شدن خیلی موفق بودیم~ می‌دونی که‌کارا ما مالیاتمون رو وفادارانه می‌دیم؟ و کلی هم کیک برنجی پخش می‌کنیم.»
منظورش از «کیک‌ساخته برنجی» قطعاً فقط‌چون نوع خوراکی‌اش نبود.
«هاا...»
زدن، یا خورده شدن.
در ظاهر، به‌جسد نظر می‌رسید که اوضاع‌بیرون خیلی ناشیانه پیش می‌رود.
آدم حس می‌کرد بقالی‌شدن سر کوچه هم از‌گرفت این بهتر اداره می‌شود.
با این حال، شهود کسی که چندین‌ساخته بار مرده بود به او می‌گفت که‌ارتقایافته‌اش یک انتخاب اشتباه ممکن است غیرقابل جبران باشد.
«استاد هرگز‌دیگه اجازه چنین‌برای مرگی رو نمی‌داد.»
گزینه اینکه تا آخرش‌ناشناس برود و بعد زمان را‌بدبخت به عقب برگرداند، وجود نداشت.
تلفات خیلی زیاد می‌شد.
و خود‌دیگه جین چون-هی...برای از مرگ می‌ترسید.
«امیدوارم چیز جدی‌ای نباشه.»
«هیون.»
«همم؟»
«به نظرم‌دیگه باید اون لباس‌همین نظامی رو دربیاری.»
«چرا؟»
جین چون-هی جوابی نداد.
در عوض، این را گفت:
«از این به بعد،برای بهتره پیش غریبه‌ها هیچ‌شدن حرفی از امپراتور نزنی.»
«...»
ساما هیون‌کردن به فکر‌ناشناس فرو رفت.
«به نظر می‌رسه قصد‌شدن داری دست متفاوتی نسبت‌گرفت به من بازی کنی، هیونگ.»
«چیز خاصی نیست. فقط می‌خوام جات امن باشه. تو این‌چون مرحله، یه جوری از پسش برمیام. تو فقط اومدی به من‌پرفکت سر بزنی و یه استراحت کوتاه از کار اصلیت داشته باشی.»
او تا حدودی‌اصلاً می‌دانست ساما هیون سعی‌ساخته دارد چه کار کند.
او سعی داشت تخته را‌خمره برگرداند و نیت واقعی امپراتور‌پسر را از این کار بفهمد.
این نقطه قوت ساما هیون‌جین بود و اتفاقاً روش کاملاً‌ارتقایافته‌اش تهدیدآمیزی هم به حساب می‌آمد.
اما برادر بزرگ‌تر نگران بود‌همین که برادر کوچکش به عنوان‌چون یک مهره یک‌بارمصرف استفاده شود.
«اگه امپراتور کلاً‌اصلاً دادن همچین دستوری‌کارا رو انکار کنه چی.»
البته، او‌کردن به این راحتی‌ها‌خمره چنین کاری نمی‌کرد.
اما، اگر این یکی از‌جین چاشنی‌هایی بود که در پایان‌ارتقایافته‌اش این ماجرا منفجر می‌شد چه؟
قطعاً جناح خون‌اصلاً طلایی همه‌چیز را به‌ساخته این سادگی مدیریت نمی‌کرد.
آن‌ها دو،دیگه سه بار همه‌چیز‌همین را بررسی می‌کردند.
این یک عقل سلیم بود.
«ولی، آیا واقعاً‌ساخته همه‌چیز طبق عقل‌چون سلیم پیش رفت؟»
آیا جناح خون‌اصلاً طلایی واقعاً طرف‌کارا ساما هیون بود؟
«آیا پادشاه‌دیگه طلایی طرف‌برای ساما هیونه، یا...»
جیانگهو و‌کردن قصر امپراتوری با‌خمره هم فرق داشتند.
آنجا جایی بود‌ساخته که قدردانی و‌چون کینه‌ها هیچ ارزشی نداشتند.
«بذار از‌دیگه همون اول فرضیه‌همین رو عوض کنیم.
اگه از اولش اصلاً دستور امپراتور نبوده‌ساخته باشه چی؟ اگه این یه تله از طرف‌دربیاره کس دیگه‌ای برای حذف ساما هیون باشه چی؟»
لرزش خفیفی‌کردن در ستون‌ناشناس فقراتش احساس کرد.
با این وجود،ساخته ساما هیون باز هم‌تصمیم خودش را وسط می‌انداخت.
تا زمانی که پای اسم‌همین برادرش در میان بود، او‌چون با لبخند تا آخرش می‌رفت.
هر چه نقشه‌اصلاً ناشیانه‌تر به نظر‌کارا می‌رسید، طعمه جذاب‌تری می‌شد.
این یعنی‌کردن به همان‌ناشناس اندازه مشکوک‌تر بود.
و این واقعیت که آن‌ها با شکوه تمام‌گرفت صحنه را چیده بودند و حتی پای امپراتور را‌پرفکت هم وسط کشیده بودند، آن را جذاب‌تر هم می‌کرد.
شکستن پیمان عدم تجاوز و‌همین وارد کردن آن به این‌چون ماجرا، به معنای مرگ حتمی بود.
مرگ به دست‌اصلاً دولت، یا به‌کارا دست ساما هیون.
باید کار کسی‌جسد باشد که ساما‌می‌زد هیون را خوب می‌شناسد.
«متغیرهای خیلی زیادی وجود داره.
عجیبه.
معمولاً چنین حرکت‌اصلاً ناشیانه‌ای نباید خیلی‌کارا زود به نتیجه برسه؟»
این حرکتی پر از‌ناشناس نقص بود، کج‌وکوله و‌می‌فهمیدن نامنظم مثل نقاشی یک بچه.
اما چرا دقیقاً به‌شدن همین خاطر، چیزهای خیلی زیادی‌آیتم برای نگران شدن وجود داشت؟
جین چون-هی‌دیگه محاسباتش را‌برای متوقف کرد.
«این‌قدر عجول نباش، هیون. فقط به‌کارا خاطر اینکه من درگیرشم، دلیل نمی‌شه‌گرفت تو هم خودت رو قاطی کنی.»
متوجه شد؟
ساما هیون‌کارا به آرامی‌شدن نوچی کرد.
اما در حالت عادی،برای ساما هیون اصلاً به‌شدن حرف کس دیگری گوش نمی‌داد.
در نهایت، ساما‌اصلاً هیون آه کوچکی‌کارا کشید و پوزخند زد.
«من حریف تو نمی‌شم، هیونگ.»
«چون تو برای‌ساخته محافظت از من و‌تصمیم هه-آ هر کاری می‌کنی.»
این هم نقطه‌اصلاً قوت ساما هیون بود‌ساخته و هم نقطه ضعفش.
داشتن چیزی برای محافظت.
به این ترتیب، جین‌ناشناس چون-هی یک مهره را‌می‌فهمیدن از روی تخته برداشت.
با چند‌کارا کلمه، کمی نگرانی‌جین و اندکی ملاحظه.
«راستی هیونگ، حالا‌اصلاً چرا آخرش غذای مراسم‌ساخته ختم خودت رو خوردی~؟»
نکنه هه-آ از‌اصلاً قبل همه‌چیز رو‌کارا لو داده باشه؟