چپتر 696: قرص کی‌لین خونین
0روز بعد.
نامگونگ اون و‌خود جین چون-هی با‌روی هم صبحانه خوردند.
فقط خودشان دو‌شدن نفر بودند و بقیه‌فهمیدن را مرخص کرده بودند.
نامگونگ اون‌می‌شه تصمیم گرفته بود‌نهایی «فقط صادق باشد».
اول از همه، جین چون-هی کسی نبود که اگر‌بچه‌های مبهم حرف می‌زد متوجه قضیه نشود، و مهم‌تر از آن،درک این مشکلی نبود که بشود با تلاش کردن پنهانش کرد.
«همم، خب. انتظارش رو داشتم.»
«عذر می‌خوام.»
جین چون-هی این را‌حرکت گفت و لقمه‌ای از سفیده‌حتی تخم‌مرغ بخارپز را قورت داد.
«خب، خانواده‌های اصیل معمولاً همین‌طورن.»
آیا به این خاطر بود‌مهره‌های که او قبلاً طعم جهنم‌مدرن سوزان خانواده گا را چشیده بود؟
همان‌طور که‌دوپاره انتظار می‌رفت، جین‌انجام چون-هی آرام بود.
بیشتر از آن...
«به نظر می‌رسه قصد‌نهایی داره تمام حامیان عمارت پزشکی‌بچه‌های هواجو رو همزمان پاکسازی کنه.»
جین چون-هی با‌خود این اتفاق، یک قدم‌شطرنج جلوتر را پیش‌بینی کرد.
اگر رئیس خانواده‌شدن درمان می‌شد، جای‌می‌شه شکرش باقی بود.
اما اگر درمان شکست می‌خورد‌نهایی یا ناقص می‌ماند، چه بلایی‌بچه‌های سر عمارت پزشکی هواجو می‌آمد؟
«بین حامیان عمارت پزشکی هواجو حتماً کسانی هستن که‌بچه‌های ارشد خانواده ازشون خوشش نمیاد، و احتمالاً این کار‌غیرقابل برای جلوگیری از دوپاره شدن خانواده نامگونگ انجام میشه.»
جین چون-هی پس‌خود از فهمیدن حرکت نهایی،شطرنج به یک نتیجه رسید.
«عجب... تو یک خانواده اصیل،انجام حتی بچه‌های خود آدم هم‌نتیجه فقط مهره‌های روی شطرنج هستن.»
تفکری که برای‌فهمیدن یک انسان مدرن‌نتیجه غیرقابل درک بود.
با این حال،حرکت در جیانگهو اتفاقی‌رسید کاملاً عادی محسوب می‌شد.
جین چون-هی پرسید.
«پشیمون نیستی؟»
با شنیدن این‌فهمیدن حرف، قفسه سینه‌نتیجه نامگونگ اون فشرده شد.
«می‌دونم پدرم عجیب شده. می‌دونم اون شکوه سابقش از‌بچه‌های بین رفته، و این رو هم می‌دونم که اگه‌غیرقابل این وضعیت ادامه پیدا کنه، افراد خانواده رنج می‌کشن.»
سقوط خانواده‌بچه‌های نامگونگ و‌آدم جان پدرش.
او مجبور بود این‌نامگونگ دو را در دو‌حرکت کفه ترازو قرار دهد.
«برعکس، به نظر می‌رسه تو‌نهایی خیلی آرومی. فکر می‌کردم اصرار‌بچه‌های می‌کنی که به زور درمانش کنی.»
«آه، اگه بیماری بود که مسئولیتش با من بود، تمام تلاشم رو می‌کردم‌روی تا هر طور شده نجاتش بدم. اما اون بیمار من نیست، مگه نه؟ حتی‌پشیمون اگه بخوام کمک کنم، وقتی اونا حتی در رو نمی‌زنن، کاری از دستم برنمیاد.»
«... تو...»
جین چون-هی لبخند زد.
به طرز عجیبی، برای‌حرکت یک لحظه، غم عمیقی‌عجب در چهره‌اش نمایان شد.
«این شغل خیلی عجیبه. واقعاً همین‌طوره. برای اینکه با هم‌خود بجنگیم، چه بیمار باشه و چه همراهش، باید تصمیمشون رو‌حال بگیرن و در بزنن. این چیزیه که نمی‌شه کاریش کرد.»
حالت چهره‌اش طوری بود که‌مهره‌های انگار ده‌ها و صدها بار‌مدرن این موضوع را تجربه کرده است.
تأملی عمیق، که برای‌نامگونگ مردی به این جوانی غیرقابل‌نهایی باور بود، از ذهنش گذشت.
در نهایت،میشه جین چون-هی‌حرکت لبخند زد.
«برای همین کنجکاوم. عمارت‌نهایی پزشکی هواجو واقعاً می‌تونه‌حتی به خوبی درمانش کنه؟»
«اونا تصمیم گرفتن از قرص الهی استفاده کنن‌تفکری که سی سال پیش، عمر امپراتور رو چند‌کاملاً سال طولانی‌تر کرد. می‌گن ساختنش ده سال زمان می‌بره.»
با شنیدن این‌شدن حرف، جین چون-هی‌می‌شه سر تکان داد.
این دنیا‌می‌شه را نمی‌شد‌حرکت با علم سنجید.
دنیایی بود که در آن‌نتیجه می‌شد با انرژی درونی بر‌خود مسمومیت با جیوه غلبه کرد.
در این صورت،خود چیزهایی که او می‌دانست‌شطرنج نمی‌توانست تمام ماجرا باشد.
«اگه همچین چیزی باشه،نامگونگ ممکنه جواب بده. منم‌حرکت مشتاقانه منتظر نتیجش می‌مونم.»
به هر حال، آنجا‌حرکت یکی از سه عمارت‌عجب پزشکی بزرگ زیر آسمان بود.
جین چون-هی نمی‌دانست تکنیک‌نهایی اصلاح بزرگ عمارت پزشکی‌حتی هواجو چقدر مؤثر خواهد بود.
با این حال، اگر مهارت‌های پزشکی آن‌ها تا‌تفکری این حد عقب‌مانده بود، به عنوان یکی از‌کاملاً سه عمارت پزشکی بزرگ زیر آسمان شناخته نمی‌شدند.
«درسته.
حتی اگه مسمومیت با‌حرکت جیوه رو قبول نداشته باشن،حتی ممکنه درمانی وجود داشته باشه.
تو تاریخ بشریت، پیدا‌نهایی کردن تصادفی یک روش‌حتی درمانی اصلاً چیز عجیبی نیست.»
تا زمانی که به‌آدم مقصد برسی، مهم نیست‌تفکری از چه راهی رفته باشی.
حتی اگر روش درمان متفاوت‌انجام بود، تا زمانی که درمان‌نتیجه امکان‌پذیر بود، چه اهمیتی داشت؟
«می‌دونم که عمارت پزشکی‌حرکت فلس سفید هم قرصی‌عجب داره که استادت ساخته.»
«قرص کی‌لین خونین... منظورت اونه؟»
«آره. همون. وقتی عمارت پزشکی فلس‌روی سفید تأسیس شد، ساخته شد و می‌گن‌حال تو جیانگهو فقط سه بار دیده شده...»
قرص کی‌لین خونین.
این قرص، که فقط از روی اسمش به اندازه چیزی از‌خود فرقه جاودانه خون شرورانه به نظر می‌رسید، توسط استادش، جگال لین،جیانگهو برای درمان نصف‌النهارهای قطع شده نه یین خودش ساخته شده بود.
به نوعی، این شهرت قرص کی‌لین‌رسید خونین بود که پایه و اساس‌مهره‌های عمارت پزشکی فلس سفید را بنا نهاد.
«می‌گفتن اثربخشیش با قرص‌آدم بازگشت بزرگ معبد شائولین‌تفکری قابل مقایسه است، اما...»
در واقع، روش‌شدن ساخت آن هم ساده‌فهمیدن و هم پیچیده بود.
آدم باید اکسیرهای قدرتمندی‌حرکت را به عنوان مواد‌عجب اولیه در آن می‌چپاند.
چیزهایی مثل قرص درونی یک کپور آتشین ده‌هزار ساله، بر‌خود اساس اصول عمیق تولید و انقیاد پنج عنصر با هم‌حال مخلوط می‌شدند و سپس در یک کوره تصفیه پخته می‌شدند.
از همان ابتدا، از‌آدم آنجایی که با اکسیرهای بی‌نظیر‌انسان ساخته می‌شد، قطعا مؤثر بود.
«البته تو حالت عادی، اگه این‌طوری درستش کنی،حرکت چیِ قرص‌های روحی با هم تداخل پیدا می‌کنه‌آدم و فقط تبدیل به یه توده گل میشه.»
به طور دقیق‌تر، این یک قرص بازگشت بزرگ‌عجب نبود، بلکه یک شبه... قرص بازگشت بزرگ بود که‌انسان از مخلوط کردن درست قرص‌های روحی به دست می‌آمد.
با وجود اینکه یک شبه... قرص بازگشت بزرگ بود، خواص دارویی آن با‌روی یک قرص بازگشت بزرگ واقعی قابل مقایسه بود و بسته به ساختار بدنی مصرف‌کننده،پشیمون حتی می‌توانست از آن هم پیشی بگیرد، که در نوع خود قابل توجه بود.
«حالا که بهش فکر می‌کنم،مهره‌های قرص کی‌لین خونین قبلاً تو‌مدرن نابودی فرقه چینگ‌چنگ نقش داشته.»
دانستن شرایط دقیق آن‌نامگونگ دشوار بود، زیرا افراد‌حرکت بسیار زیادی مرده بودند.
استادش هم با‌فهمیدن جزئیات زیادی در‌نتیجه مورد آن صحبت نمی‌کرد.
جین چون-هی‌فهمیدن فقط تا همین‌نتیجه جا فکر کرد.
«به هر حال، من برای مدتی‌روی آماده‌باش می‌مونم. اما خودم هم کارهای زیادی‌حال دارم، برای همین نمی‌تونم زیاد منتظر بمونم.»
پزشک حد‌دوپاره و مرز‌نامگونگ را مشخص کرد.
«ده روز‌می‌شه دیگه. اون‌حرکت موقع حرکت می‌کنم.»
در نگاه اول، ممکن بود بی‌رحمانه‌رسید به نظر برسد، اما نامگونگ اون می‌دانست‌روی که همین کار هم لطف بزرگی است.
یک پزشک عادی در همان‌مهره‌های لحظه به بهانه اینکه به او‌غیرقابل توهین شده، آنجا را ترک می‌کرد.
«من خیلی بهت مدیونم.»
«همین که می‌دونی کافیه.حرکت اگه مست بودی، قصد‌عجب داشتم همون موقع بذارم برم.»
«هه، از کجا‌حرکت فهمیدی که من‌رسید الکل رو ترک کردم؟»
«بوی قهرمان‌بچه‌های بزرگ دیگه‌آدم بوی الکل نمی‌ده.»
«همم؟ می‌تونی‌دوپاره بوش رو‌نامگونگ حس کنی؟»
نامگونگ اون بینی‌اش‌فهمیدن را در آستینش فرو‌رسید برد و بو کشید.
«معمولاً آدم متوجه بوی خودش‌نتیجه نمی‌شه. و اخیراً، منم مثل‌خود استادم نسبت به بوها حساس شدم.»
با عمیق‌تر شدن‌خود تکنیک الهی فعال‌سازی مبدأ،شطرنج حواس پنج‌گانه‌اش تیزتر می‌شدند.
البته، او‌دوپاره از خود‌نامگونگ بوها بدش نمی‌آمد.
او هنوز هم بوی غذای خوشمزه، بوی سر‌عجب یک نوزاد و بوی کسی که تازه از‌تفکری چشمه آب‌گرم بیرون آمده بود را دوست داشت.
اما این هم واقعیت داشت‌نتیجه که مهارتش تو تشخیص بوی‌خود الکل کمی بهتر شده بود.
«البته نه در حد هوانگ‌گو.»
فقط برای‌دوپاره یه انسان‌نامگونگ بویایی خوبی داشت.
نامگونگ اون گفت:
«وقتی تو موقعیتی‌ام که باید ازت خواهش‌عجب کنم، نباید رفتار درستی داشته باشم؟ از‌شطرنج وقتی شنیدم قراره بیای، لب به الکل نزدم.»
«واو... آفرین. "نامگونگ هیونگ".»
با لبخند درخشان‌شدن جین چون-هی، نام‌گونگ‌می‌شه اون خجالت کشید.
«نمی‌دونم چقدر گذشته‌فهمیدن از آخرین باری‌نتیجه که ازم تعریف کردی.»
نامگونگ اون آب دهانش‌نهایی رو قورت داد و‌حتی با لحنی نسبتاً جدی پرسید:
«آه... پس، از‌خود این به بعد‌روی قراره بهم بگی هیونگ؟»
«اگه همین‌طور به‌شدن نخوردن ادامه بدی،میشه بهش فکر می‌کنم.»
«وای، تو اصلاً رحم نداری.»
جین چون-هی برای مدتی خندید.
بعد گفت:
«نمی‌دونم درمان عمارت پزشکی هواجو خوب پیش‌فهمیدن میره یا نه، اما اگه مشکلی پیش‌بچه‌های اومد، لطفاً نذار فاجعه خونین بزرگ‌تر بشه.»
«فکر می‌کردم‌می‌شه میگی این‌طوری‌حرکت دلت خنک میشه.»
احتمالاً این‌فهمیدن همون طرز‌نهایی فکر جیانگهو بود.
اما یه‌بچه‌های پزشک کمی‌آدم فرق داشت.
«... با این‌شدن حال، امیدوارم بتونی کاری‌فهمیدن کنی که کسی نمیره.»
«همم. پزشک‌های عمارت پزشکی هواجو و کسایی‌رسید که طرفشون رو گرفتن، احتمالاً از این فاجعه‌شطرنج قسر در نمیرن. اما... فعلاً سعیم رو می‌کنم.»
جین چون-هی‌فهمیدن سرش رو‌نهایی تکون داد.
«همین کافیه.»
«تو واقعاً... از اون‌نامگونگ طبیب‌هایی هستی که این‌حرکت روزها کمتر پیدا میشن.»
با شنیدن این‌فهمیدن حرف، جین چون-هی‌نتیجه سرش رو تکون داد.
«من آدم مقدسی تو‌نهایی طبابت نیستم. فقط دوست‌حتی ندارم جلوی چشمم کسی بمیره.»
این فقط یه‌خود ریاکاری رایج بود، جین‌شطرنج چون-هی لبخند تلخی زد.
چرا این‌طور بود؟
حاضر نبود قبول‌فهمیدن کنه که آدم‌نتیجه بافضیلت و نیکوکاریه.
فقط خودش رو‌حرکت به عنوان یه‌رسید ریاکار مسخره می‌کرد.
نامگونگ اون نمی‌تونست‌خود چنین جین چون-هی‌ای‌روی رو درک کنه.
نمی‌تونست درک کنه، اما...
به دلایلی، اون لبخند‌حرکت تلخ تو ذهنش حک شد‌حتی و تا مدت‌ها پاک نشد.
عمارت پزشکی هواجو ادعا می‌کرد که درمانشون یه هنر‌انسان مخفیه که فقط به یه شاگرد منتقل میشه و‌محسوب اجازه ندادن جین چون-هی روند درمان رو تماشا کنه.
«یعنی باید همین‌طور وایستم‌نامگونگ و تماشا کنم که اون‌نهایی دیوانه یکتا داره نگاه می‌کنه؟»
با این حال، نمی‌تونستن جلوی‌نهایی اعضای خانواده مستقیم رئیس خانواده‌بچه‌های نامگونگ رو برای تماشای درمان بگیرن.
درمان با حضور نامگونگ اون،نتیجه همسران رئیس خانواده و برادرهای‌خود ناتنی نامگونگ اون شروع شد.
اول از موکسا استفاده کردن تا بدن رو با‌انسان گرما آروم کنن و بعد سوزن‌ها رو وارد کردن‌محسوب تا چی و خون به راحتی جریان پیدا کنن.
بعد از اون، قرص الهی‌انجام رو آوردن و یه جعبه چوبیِ‌رسید مجلل و تزئین‌شده رو باز کردن.
هواک.
فقط بوییدن عطرش،حرکت ذهن رو شفاف و‌عجب بدن رو سرزنده می‌کرد.
قرص ارباب آتش که حتی‌مهره‌های تو جیانگهو به عنوان اکسیرِ اکسیرها‌غیرقابل شناخته می‌شد، خودش رو نشون داد.
این قرص که تو ورق طلا پیچیده‌فهمیدن شده بود، شبیه یه جواهر طلایی بود‌بچه‌های و اندازه‌ش به اندازه دو بند انگشت می‌رسید.
معاون عمارت پزشکی هواجو، در حالی که‌رسید دستکش‌های چرمی پوشیده بود، با احتیاط اون‌روی رو برداشت و تو دهن رئیس خانواده گذاشت.
بعد، با کمال تعجب، مثل‌نتیجه آب حل شد و از‌خود گلوی رئیس خانواده پایین رفت.
و بعد...
چیک-
بخار شروع به‌فهمیدن بیرون زدن از‌نتیجه بدن رئیس خانواده کرد.
همه از این منظره جا خوردن، انگار که داشت از درون‌آدم می‌سوخت، اما معاون عمارت پزشکی هواجو با چهره‌ای محتاط، دست‌هاش رو‌اتفاقی روی بدن رئیس خانواده گذاشت و به درمان با چی ادامه داد.
«این سمیه،بچه‌های پس لطفاً‌آدم همه برن عقب.»
با این حرفش، همه‌نامگونگ یه قدم عقب رفتن‌حرکت و درمان رو تماشا کردن.
بعد، رنگ‌می‌شه به چهره‌حرکت رئیس خانواده برگشت.
یه انرژی الهی بدنش رو احاطه‌رسید کرد، رنگ پریدگی مرگبارش عادی شد‌مهره‌های و بخار شروع به محو شدن کرد.
بوی گند و متعفنی به‌مهره‌های مشامشون خورد و لباس‌های رئیس‌مدرن خانواده به رنگ سیاه دراومد.
«هوو...»
بعد معاون‌می‌شه عمارت یه قدم‌نهایی به عقب برداشت.
پزشک‌هایی که باهاش‌حرکت اومده بودن، زیر‌رسید بغلش رو گرفتن.
«درمان تموم شد. با‌آدم آب گرم بشوریدش و بذارید‌انسان راحت بخوابه، خودش بیدار میشه.»
«درمان موفقیت‌آمیز بود؟»
با سوال‌می‌شه ویجی یون، او‌نهایی سر تکون داد.
«البته. اون تمام اثرات دارویی رو جذب کرده و تکنیک اصلاح‌آدم بزرگ به درستی اجرا شد که نتیجه‌ش پاکسازی مغز استخوان بود.اتفاقی به اون مواد زائد نگاه کنید. تمام ناخالصی‌های درون بدنش دفع شده.»
همه با تحسین نگاه کردن.
«فعلاً باید استراحت کنم. دو تا از‌فهمیدن پزشک‌های ساختمان اصلی ما اینجا می‌مونن و‌بچه‌های وضعیتش رو زیر نظر می‌گیرن، پس نگران نباشید.»
بعد از گفتن این‌حرکت حرف، معاون عمارت تلوتلوخوران‌عجب از اونجا دور شد.
دلیلش این بود که تو‌نتیجه طول درمان با چی، انرژی‌خود درونی زیادی مصرف کرده بود.
«همون‌طور که از عمارت‌آدم پزشکی هواجو انتظار می‌رفت! همه‌انسان از این نتیجه راضی میشن!»
بانو ویجی با چهره‌ای پیروزمندانه به این صحنه‌حرکت نگاه می‌کرد، در حالی که نامگونگ بان فقط‌آدم با همون نگاه خوش‌قلب و همیشگی‌اش لبخند می‌زد.
و به نظر‌فهمیدن می‌رسید بقیه اعضای‌نتیجه خانواده هم راضی بودن.
«اوم. سواه. ای مار. ای مار. دمت رو گاز بگیر. گاز بگیر‌درک و گاز بگیر، ببلع و ببلع. اوم. سواه. ای مار. ای مار.سینه تا کجا بلعیدی؟ ببلع و ببلع، و در نهایت، خودت رو خواهی بلعید.»
صدایی سورئال و وهم‌انگیز که‌انجام فقط با شنیدنش لرزه به‌نتیجه تن آدم می‌افتاد، طنین‌انداز شد.
محتوای این ورد که با قدرتی‌نتیجه عجیب و تاریک آمیخته شده بود، اون‌قدر‌مهره‌های شوم بود که تحمل شنیدنش سخت می‌شد.
تو اون فضای تاریک، فقط یه منقل‌عجب آتش وجود داشت و بین شعله‌هاش، ماری‌شطرنج چنبره زده بود و زبونش رو بیرون می‌آورد.
عجیب این بود که با وجود‌روی بودن تو شعله‌های آتش، به نظر‌درک می‌رسید هیچ آسیبی ندیده و کاملاً سالمه.
در ظاهر، یه مار نقره‌ای‌انجام بود، اما به دلایلی، آزاردهنده‌نتیجه و کفرآمیز به نظر می‌رسید.
اون هاله عجیب و شیطانی این‌نتیجه قدرت رو داشت که هر کسی‌آدم با دیدنش احساس اضطراب و دلهره کنه.
جلوی مار، شخصی نشسته بود که ماسکی به‌حتی صورت داشت؛ نیمی از اون سیاه و نیم‌انسان دیگه سفید رنگ شده بود و داشت ورد می‌خوند.
«چقدر شگفت‌انگیز.بچه‌های چقدر عجیب‌وغریب.آدم چقدر دلهره‌آور.»
ورد عجیب‌دوپاره و کلمات جادوگری‌انجام ادامه پیدا کرد.
«ای مار شنگرف، تو که آبی‌نتیجه اما فلزی، تغییرناپذیری اما در حال‌آدم تغییری. ببلع. ببلع. خودت رو ببلع.»
مار درون منقل‌حرکت بالاخره دم خودش‌رسید رو گاز گرفت.
و شروع‌بچه‌های کرد به‌آدم بلعیدن بدن خودش.
به محض اینکه خودش رو کاملاً بلعید،فهمیدن شعله‌ور شد و به دود سیاهی تبدیل‌بچه‌های گشت و بدون هیچ ردی ناپدید شد.
دود به آسمون‌فهمیدن رفت، چرخید و بعد‌رسید تو نقطه‌ای محو شد.
آتش منقل خاموش شد.
تمام فضا تو تاریکی‌آدم فرو رفت و فقط یک‌انسان صدا به آرومی طنین‌انداز شد.
«حالا. جین چون-هی... بذار مهارتت رو ببینم. شیطان حقیقی...نهایی فقط از یه قلب پاک پیروی می‌کنه. جین چون-هی،روی جین چون-هی. فرزند کی‌لین خونین. مهارتت رو بهم نشون بده.»
جادوگر اون‌می‌شه رو «بذر یک‌نهایی نیمه‌جاودان» صدا نزد.
فقط اسمش رو صدا زد.
با فکر کردن به‌آدم جین چون-هی، جادوگر در‌تفکری حال لبخند زدن بود.