چپتر 676: چپتر ۶۷۶
0تالار بزرگ فرقه وودانگ.
فضایی وسیع که‌حرفی به اندازه هزار‌میان نفر گنجایش داشت.
هوای سنگینی‌منتظر این فضا را‌اما پر کرده بود.
در سکوتی چنان عمیق‌برای که می‌شد صدای افتادن‌جوان یک سوزن را هم شنید.
در بالاترین صندلی‌ها، دو‌تائوئیست‌های تائوئیست از نسل میونگ،منتظر اساتید دوران گذشته، نشسته بودند.
از نسل میونگ‌حرفی تنها دو نفر‌میان هنوز زنده بودند.
پایین‌تر از آن‌ها نسل جونگ، از جمله‌ورود رهبر فرقه، جاودان جونگ هیونگ حضور داشتند که‌فقط می‌شد آن‌ها را رهبری عالی فرقه وودانگ نامید.
در سمت چپ و راست آن‌ها، تائوئیست‌های نسل ها،بنابراین شاگردان نسل جونگ نشسته بودند و تالار بزرگ پر‌کنار از شاگردان نسل چون بود که همگی منتظر بودند.
بعد از نسل چون، تائوئیست‌های نسل جین بودند، اما‌بعد آن‌ها هنوز برای ورود به تالار جلسات خیلی جوان‌واقع بودند، بنابراین در واقع بیشتر اعضای وودانگ حضور داشتند.
نسل میونگ فقط نظاره‌گر بودند‌نداشت و معمولاً این نسل جونگ‌پیروز بود که جلسات را اداره می‌کرد.
جین چون-هی کنار نسل‌جین جونگ نشسته بود و‌جلسات در سکوت نظاره می‌کرد.
او جانشین مشترک امپراتور مشت وودانگ بود و کسی‌بنابراین که حادثه اخیر را که نزدیک بود به یک‌کنار فاجعه خونین بزرگ تبدیل شود، حل و فصل کرده بود.
رهبر فرقه‌سمت با خودش‌تائوئیست‌های فکر کرد:
«نه، یه جورایی،حرفی اون حتی بیشتر‌میان هیزم تو آتیش ریخت.»
یک تورنمنت هنرهای‌بعد رزمی که چهل و‌ورود نه روز طول می‌کشید.
از آنجایی که همه چیز عادلانه و‌خیلی منصفانه ترتیب داده شده بود، فرقه وودانگ حتی‌معمولاً در صورت شکست هم حرفی برای گفتن نداشت.
با در میان بودن‌تائوئیست‌های غرور هر فرقه، فرقه‌منتظر وودانگ باید پیروز می‌شد.
این دیوانه همه‌حرفی چیز را بیش از‌بودن حد ساده کرده بود.
همان‌طور که انتظار می‌رفت، چشمان آبی‌برای دیوانه یکتا در حالی که به‌واقع فرقه وودانگ نگاه می‌کرد، برق می‌زد.
لبخندی درخشان.
این مرد خوشحال‌راست بود که تعداد بیماران‌همگی را کاهش داده است.
در عوض، بزرگان هر فرقه دیوانه یکتا را حتی‌باید بیشتر نفرین می‌کردند و او را آن یارو دیوانه یکتا‌یکتا می‌نامیدند، اما چنین چیزهایی برای این مرد اهمیت چندانی نداشت.
اگر اوضاع خراب می‌شد، او از آن دست آدم‌هایی بود که آن‌واقع هنر صوتی عجیب و غریبش را راه می‌انداخت و با گفتن اینکه‌مشترک پاره شدن پرده گوش بهتر از مرگ است، به آن‌ها دلداری می‌داد.
هیچ شمشیرزنی در فرقه وودانگ‌ورود نبود که رگه‌ای از دیوانگی را‌بیشتر در لبخند جین چون-هی حس نکند.
لرزی بر ستون فقراتشان دوید.
«حتی اگه کسی تو‌گفتن این دوئل زخم کشنده‌ای‌غرور برداره، اون قطعاً نجاتش می‌ده.»
مگر اینکه سر حریف از تنش جدا‌ورود می‌شد، وگرنه این مرد قادر بود یقه عزرائیل‌فقط را بگیرد و شخص را به زندگی برگرداند.
شاید به همین دلیل بود‌ورود که عموی رزمی میونگ-گیل تا این‌بیشتر حد به او اعتماد کرده بود.
اگرچه به نظر می‌رسید عموی رزمی‌اش زندگی بی‌دغدغه‌ای‌منتظر داشته، اما مگر او زمانی کسی نبود که‌جوان با شیطان بهشتی پنجه در پنجه انداخته بود؟
جاودان جونگ هیونگ که‌گفتن تا اینجا فکر کرده‌غرور بود، دهان باز کرد.
«اینکه به محض درگذشت عموی رزمی ما‌ورود چنین اتفاقی بیفته... ما باید پیروز بشیم، حتی‌فقط اگه فقط برای محافظت از شرافت فرقه‌مون باشه.»
«همم.»
همه به‌سمت نشانه موافقت‌تائوئیست‌های سر تکان دادند.
با اینکه احساس می‌شد این صحنه‌ای است که‌غرور دیوانه یکتا چیده، اما نمی‌توانستند انکار کنند که این‌چشمان روش کمترین تلفات و جراحات را در پی داشت.
«اما اگه ببازیم،بعد شرافت فرقه وودانگ‌برای به زمین می‌خوره.»
تمام جیانگهو‌جین آن‌ها را‌برای مسخره می‌کردند.
«... بنابراین، ما‌راست باید بهترین اساتید‌چون فرقه‌مون رو انتخاب کنیم.»
«جونگ هیونگ. چرا‌حرفی ما دو تا‌میان پیرمرد جلو نریم؟»
برادر رزمی میونگ-گیل و‌جین یکی از دو تائوئیست‌جلسات باقی‌مانده از نسل میونگ.
جاودان حقیقی میونگ‌هوا.
رهبر فرقه گفت:
«عموی رزمی. اونا اساتید قبلی خودشون رو جلو نیاوردن، بنابراین مناسب نیست‌بیش شما دو نفر قدم پیش بذارید. درسته که ما از نسل جونگ‌لبخندی این کار رو بکنیم، اما من تو فکر فرستادن جانشین عموی رزمی‌ام بودم.»
«منظورت چون-و هست؟»
در آن لحظه، تالار بزرگ‌ورود مانند کندوی زنبوری که به هم‌بیشتر ریخته باشد، شروع به همهمه کرد.
در میان این هیاهو،تائوئیست‌های تنها چون-و با چشمانی‌منتظر پایین‌انداخته در سکوت نشسته بود.
«ساکت.»
با حرف‌منتظر رهبر فرقه، همه‌اما یکباره ساکت شدند.
یکی از‌جین افراد نسل جونگ‌ورود به حرف آمد:
«برادر رزمی رهبر فرقه.تائوئیست‌های اگرچه چون-و جانشین عموی رزمی‌بعد میونگ‌گیل هست، اما هنوز جوونه.»
«برادر رزمی. چون-و به نمایندگی از وودانگ تو جنگ‌باید شرکت کرد و به عنوان تیغه سیاه عمل کرد. در‌یکتا حقیقت، چون-و کاری رو انجام داده که ما باید می‌کردیم.»
تیغه سیاه.
یک گروه اجرایی‌اما که با خائنان‌جلسات وودانگ سروکار داشت.
به همین دلیل، در فرقه‌شاگردان وودانگ رفتار خوبی با آن‌ها نمی‌شد،اما اما این یک وظیفه ضروری بود.
«اما...»
«در واقع، حتی اگه‌جین خودم هم با چون-و دوئل‌خیلی کنم، مطمئن نیستم که ببرم.»
با این‌جین حرف، همهمه‌برای حتی بلندتر شد.
همه با‌سمت هم شروع‌تائوئیست‌های به صحبت کردند:
«باورم نمی‌شه!»
«حتی اگه اون چون-و قوی‌اما هم باشه، اینکه بگیم می‌تونه نسل‌های‌بنابراین ها و جونگ رو شکست بده...!»
«مهم نیست رهبر فرقه‌برای چقدر برای چون-و ارزش‌جوان قائله، این کار درست نیست.»
در میان آن‌ها،راست یک نفر بلندتر‌چون از بقیه فریاد زد.
تائوئیست ها سون.
«می‌دونم که چون-و قوی‌ترین فرد بین‌برای نسل چون هست. اما قطعاً نمی‌تونه‌واقع ما نسل ها رو شکست بده!»
نسل ها‌جین دلیلی برای‌برای غرور خود داشتند.
آن‌ها از قبل حسادت می‌کردند که چون-و‌همگی که بسیار جوان‌تر بود، سلسله مراتب نسلی را‌خیلی نادیده گرفته تا جانشین امپراتور مشت وودانگ شود.
و حالا، اینکه او را‌نداشت وارد این ماجرا کنند و‌پیروز دوباره سلسله مراتب را نادیده بگیرند!
«ها سون. آیا‌بعد به هنرهای رزمی‌برای چون-و شک داری؟»
تائوئیست ها سون‌اما به تائوئیست جونگ‌جلسات هیونگ نگاه کرد.
او شاگرد‌سمت ارشد رهبر فرقه‌شاگردان جونگ هیونگ بود.
او همچنین نابغه‌ای آینده‌دار بود که به قلمرو‌غرور دگرگونی رسیده بود و همه در خفا او‌می‌رفت را رهبر بعدی تعیین‌شده برای فرقه وودانگ می‌دانستند.
از این رو، او‌جین یک جنگجوی ارشد با نفوذ‌خیلی زیاد در فرقه وودانگ بود.
به همان اندازه‌ای که رهبر فرقه جونگ‌خیلی هیونگ برای او ارزش قائل بود، او‌نظاره‌گر نیز همیشه پر از اعتماد به نفس بود.
«بله، شک دارم. من آوازه برادرزاده‌چون رزمی چون-و رو شنیدم، اما افراد کمی‌ورود مهارت‌های واقعی اون رو دیدن، این‌طور نیست؟»
«مجمع اژدها‌شکست و ققنوس‌گفتن برات کافی نبود؟»
«کافی نبود.»
با این‌جین حرف، همه شروع‌ورود به پچ‌پچ کردند.
او می‌دانست که این یک اظهارنظر مغرورانه است‌منتظر که از حد ادب فراتر رفته، اما تائوئیست‌جوان ها سون نمی‌توانست بیشتر از این عقب‌نشینی کند.
جین چون-هی‌شکست صحنه را‌گفتن تماشا می‌کرد.
«خب، چون-و‌منتظر واقعاً زیاد‌جین بیرون سفر کرده.»
بعد از دریافت مقداری آموزش از امپراتور مشت، مگر امپراتور مشت‌بیشتر عملاً او را از فرقه وودانگ بیرون نکرده بود و به‌مشترک او نگفته بود بقیه‌اش را از طریق مبارزه واقعی یاد بگیرد؟
با پیروی از حرف‌های امپراتور مشت، چون-و مجبور شده بود مثل یک علف‌ورود هرز شناور در جیانگهو سرگردان شود، به تیغه سیاه تبدیل شود و برادران‌کنار و خواهران گذشته‌اش را که به جناح غیرمتعارف روی آورده بودند، اعدام کند.
مگر نمی‌گویند‌شکست تاریک‌ترین جا،گفتن زیر چراغ است؟
خنده‌دار بود که‌بعد خود فرقه وودانگ نمی‌دانست‌ورود چون-و چقدر ترسناک است.
«به خاطر همینه‌اما که سلسله‌مراتب سنی این‌قدر‌خیلی به هم ریخته است.»
درست بود‌سمت که چون-و شاگرد‌شاگردان نسل «ها» بشود.
با این حال، با وجود اینکه او فقط‌غرور در تمرینات مشترک شرکت کرده بود، استادی از‌می‌رفت بین نسل «ها» به او اختصاص داده نشده بود.
سپس، دائوئیست میونگ-گیل، امپراتور مشت وودانگ، او‌ورود را به عنوان شاگرد پذیرفت، و در‌اعضای این حالت، سلسله‌مراتب به طرز دیوانه‌واری پیچیده می‌شد.
«شاگرد دائوئیست میونگ-گیل‌اما هم‌نسل با نسل‌جلسات «جونگ» محسوب می‌شود.»
به زبان امروزی، مثل وضعیتی بود‌چون که باید به کسی که فقط یک‌ورود سال از تو بزرگ‌تر است، بگویی «پدربزرگ».
به همین دلیل، دائوئیست میونگ-گیل او را‌بودن جانشین خود در هنرهای رزمی کرد، اما‌همان‌طور رسماً او را به عنوان شاگرد نپذیرفت.
این اقدامی برای‌بعد جلوگیری از گره‌برای خوردن سلسله‌مراتب بود.
«با اینکه این کار فقط‌ورود چشم‌پوشی و تظاهر است، اما‌واقع در جناح متعارف خیلی اهمیت دارد.»
در جناح غیرمتعارف، کسی مثل ساما هیون شاید می‌خندید‌بعد و می‌گفت شجره‌نامه فرقه خون طلایی یک افتضاح کامل است،بیشتر اما فرقه وودانگ که به شدت متعارف بود، فرق داشت.
بنابراین.
تمام افراد‌منتظر نسل «ها»، عموهای‌اما رزمی چون-و بودند.
به همین دلیل بود‌برای که نسل «ها» چون-و‌جوان را برادرزاده رزمی صدا می‌زدند.
سرانجام، رهبر‌سمت فرقه جونگ هیونگ‌شاگردان دهان باز کرد.
«بسیار خب. چون-و. بیا جلو.»
«فرمان رهبر‌منتظر فرقه را‌جین اطاعت می‌کنم.»
وقتی چون-و بلند‌اما شد، هیکل درشتش مثل‌خیلی یک کوه حرکت کرد.
«انگار هر بار‌راست که چون-و رو‌چون می‌بینم، قدش بلندتر شده.»
علاوه بر این،حرفی فشار مهیبی از جثه‌بودن بزرگ او ساطع می‌شد.
«بیایید یک دوئل سبک داشته باشیم. استاد جوان‌جلسات عمارت از عمارت پزشکی فلس سفید دارد تماشا می‌کند،معمولاً پس حتی اگر مجروح هم بشوید، مشکلی پیش نمی‌آید.»
چون-و با مشت‌اما گره‌کرده و کف‌جلسات دست ادای احترام کرد.
تنها چشم چون-و قبل‌تائوئیست‌های از اینکه نگاهش را برگرداند،بعد روی جین چون-هی ثابت ماند.
«شاگرد، چون-و، از‌حرفی عموی رزمی، ها سون،بودن درخواست یک درس دارد.»
«من، ها سون،بعد دائو را با چون-و‌ورود به اشتراک خواهم گذاشت.»
ها سون‌جین شمشیرش را‌برای بیرون کشید.
تمام اعضای‌سمت وودانگ محوطه‌تائوئیست‌های را خالی کردند.
در مرکز تالار بزرگ،گفتن آن دو مرد ساکت ایستادند‌باید و به یکدیگر نگاه کردند.
چون-و با‌منتظر دست‌های گره‌کرده در‌اما حالت آماده‌باش ایستاد.
«...»
در حالی که برای‌تائوئیست‌های مدت طولانی در سکوت‌منتظر به هم خیره شده بودند.
عرق سرد از‌حرفی بدن ها سونِ‌میان جاودان حقیقی چکید.
«این چه فشاریه؟»
احساس می‌کرد انگار‌اما با چیز عظیمی‌جلسات روبه‌رو شده است.
با احساسی عجیب، انگار کسی روی‌چون قبرش قدم گذاشته باشد، ها سون‌برای اولین کسی بود که به حرف آمد.
«برادرزاده رزمی. من شروع می‌کنم.»
شمشیر خرد‌منتظر تایجی، تایجی آسمان‌ها‌اما را پر می‌کند.
شمشیر خرد تایجی، هنر مخفی‌ای‌ورود که به افراد نالایق منتقل‌واقع نمی‌شد، از نوک انگشتانش شکوفا شد.
«اینکه او شمشیر خرد تایجی رو‌چون یاد گرفته، یعنی فرقه وودانگ حساب‌برای ویژه‌ای روی ها سون باز کرده.»
چشمان جین چون-هی در‌گفتن حالی که به نوک‌غرور شمشیر او نگاه می‌کرد، درخشید.
مسیر شمشیر به لطافت آب‌اما بود، اما با حرکات عجیب‌جوان نسیم بهاری به جلو یورش می‌برد.
«اوووه!»
همه با دیدن مسیر‌تائوئیست‌های شگفت‌انگیز شمشیر از روی‌منتظر تحسین نفس‌هایشان را حبس کردند.
«یک 'تایجی‌شکست آسمان‌ها را‌گفتن پر می‌کند' بی‌نقص!»
«چه قدرت مهیبی!»
«ها سونِ‌جین جاودان حقیقی تصمیمش‌ورود را گرفته است.»
جین چون-هی‌سمت با تماشای‌تائوئیست‌های آن فکر کرد:
«نقطه ضعف چون-و‌حرفی دقیقاً همین اصل‌میان غلبه نرمی بر سختیه.
انتخاب اون‌منتظر فرم، انتخاب‌جین درستی بود.
اما...»
«برادر رزمی ها‌راست سون! بهش نشون بده‌همگی چی تو چنته داری!»
«...
چون-و یه طردشدس.»
با وجود اینکه افرادی مثل ها سونِ جاودان حقیقی چون-و را‌بیشتر تشویق می‌کردند، اما اکثریت دائوئیست‌های وودانگ در حال تشویق ها سونِ‌مشترک جاودان حقیقی بودند؛ استعدادی که قرار بود رهبر فرقه بعدی شود.
«چطوره، برادرزاده رزمی.راست اگه الان تسلیم بشی،همگی بی‌خیال این قضیه می‌شم.»
«...»
او این احساس را می‌شناخت.
جامعه سازمانی همین‌طور است.
کسی که زیاد دیده می‌شود و زیاد سلام‌منتظر و احوال‌پرسی می‌کند، از کسی که کارهای کثیف‌جوان سازمان را بر عهده می‌گیرد، محبوب‌تر و موفق‌تر است.
وقتی به‌شکست آن فکر‌گفتن می‌کرد، چاره‌ای نبود.
در وهله اول، امپراتور مشت فقط مسیر رسیدن به‌خیلی هدف از طریق هنرهای رزمی را به چون-و آموزش‌اداره داده بود، نه نحوه کنار آمدن با مردم را.
از آنجا که او بیشتر از سایر شاگردان‌جوان در بیرون وقت می‌گذراند، اجتناب‌ناپذیر بود که وقت‌اداره کمتری برای ملاقات با افراد وودانگ داشته باشد.
علاوه بر آن...
«لطفاً انتقام برادر‌حرفی رزمی‌ام رو که‌میان عهدش رو شکست، بگیر.»
در آن لحظه،بعد سایر شمشیرزنانِ هم‌نسل‌برای او دهانشان را پوشاندند.
تا زمانی که او شمشیر وودانگ را‌خیلی در دست داشت و با جناح غیرمتعارف‌نظاره‌گر درگیر بود، یک برادر رزمی محسوب نمی‌شد.
رهبر فرقه با لحنی تند به کسی‌همگی که این حرف را زده بود گفت‌جلسات که بعداً به شدت مجازات خواهد شد.
اما قلب انسان به‌گفتن این راحتی‌ها آن‌طور که‌غرور آدم می‌خواهد پیش نمی‌رود.
دیدن این صحنه‌بعد باعث شد قلبش‌برای به درد بیاید.
«بعد از اینکه این‌برای قضیه تموم شد، چون-ویِ ما‌بنابراین باید یکم سیاست‌بازی یاد بگیره.»
...هیونگش تصمیم گرفت‌راست به چون-و یاد بدهد‌همگی که چطور قوی باشد.
در آن لحظه، چون-و‌گفتن با یک قدم تأخیر‌غرور شروع به حرکت کرد.
چون-و شمشیرش را بیرون نکشید.
در عوض، چیزی که نشان‌ورود داد، میراثی بود که یک غول‌بیشتر از خود به جا گذاشته بود.
مشت تای‌سمت چی، آب‌تائوئیست‌های روان تایجی.
عجیب بود.
به نظر می‌رسید تصویر‌جین پس‌زمینه امپراتور مشتِ مرحوم‌جلسات با شانه‌های چون-و هم‌پوشانی دارد.
«ها...؟»
چشمان ها سون لرزید.
در آن لحظه، دو‌گفتن دست چون-و به آرامی‌غرور شمشیر را کنار زد.
- هی، بچه پررو.
تو از چیزی که‌برای نشون می‌دی بی‌حوصله‌تری! واسه‌جوان همینه که نمی‌تونی انجامش بدی.
چون-و کلماتی را‌راست که امپراتور مشت گفته‌همگی بود، به یاد آورد.
واقعاً گیج‌کننده بود.
اینکه چیزی که در زمان‌اما زنده بودنش آن‌قدر سخت بود،جوان تنها پس از مرگش ممکن می‌شد.
دو دست چون-و‌اما به آرامی شمشیر‌جلسات را کنار زد.
«اییی!»
ها سون‌شکست همچنان به سمت‌نداشت چون-و شمشیر می‌زد.
هر ضربه یک هنر شمشیرزنی عمیق و شایسته‌جلسات نام تکنیک نهایی بود، با این حال چون-و‌نظاره‌گر شروع به دفاع در برابر همه آن‌ها کرد.
«اوووووه!»
«مگه این همون چون-و نیست که‌چون به خاطر یاد نگرفتنِ غلبه نرمی بر‌ورود سختی، اون‌قدر از امپراتور مشت سرزنش می‌شنید!»
تکنیک‌های نهایی‌شکست مثل نسیم‌گفتن بهاری پراکنده شدند.
حتی یک ضربه شمشیر‌جین هم نتوانست قبل از محو‌خیلی شدن، خراشی روی چون-و بیندازد.
«بعد از دریافت انرژی‌برای درونی امپراتور مشت خیلی مغرور‌بنابراین شدی! اما این یکی چی!»
با گفتن این حرف، چون-و با‌چون هل دادن دستش مثل یک درخت بید،ورود شمشیرِ در حال هجوم را دفع کرد.
با تماشای‌شکست این صحنه،گفتن یک دائوئیست گفت:
«کسی دیده دائوئیست‌بعد چون-و دو تا پاش‌ورود رو تکون بده؟ اصلاً؟»
با این‌جین حرف، چشمان‌برای همه گرد شد.
«راست میگه. اون‌راست حتی یه قدم‌چون هم تکون نخورده!»
با شنیدن‌شکست این حرف‌ها، ابروهای‌نداشت ها سون پرید.
ها سون نتوانست خودش را کنترل کند‌ورود و یک ضربه شمشیر حاوی بزرگ‌ترین تکنیک‌اعضای نهایی‌ای که می‌توانست جمع‌آوری کند، پرتاب کرد.
«عوضی! این یکی چطوره!»
شمشیر خرد تایجی.
تایجی، هارمونی عالی.