چپتر 404: فصل 404
0جین چون-هی در حالی‌اکسیرها که به آرامی آن‌انرژی را می‌خواند، به حرف آمد.
«در مجموع پنجاه‌شکرش و دو هزار‌الهی مورد... که این‌طور.»
موول جواب داد: «بله. عدد قابل توجهیه. عوارض جانبی‌انجام کمتر از ده درصده، اما اون هم به این‌مردم دلیله که پزشکان ارشد دارن خیلی سخت‌گیرانه ازش استفاده می‌کنن.»
«اساساً به این‌درونی خاطره که اولویت‌هیچ‌کس با درمان بستریه.»
جین چون-هی‌مقایسه هیچ اعتمادی‌اکسیرها به بیماران نداشت.
در مورد هر‌شکرش آنتی‌بیوتیکی، زمان‌بندی مصرف‌الهی دوزها بی‌نهایت مهم بود.
موارد بی‌شماری را دیده بود که به بیماران دارو می‌دادند،می‌داد اما آن‌ها مصرفش را فراموش می‌کردند، بعد دوباره با تاخیر مصرف‌مدرن می‌کردند و با این کار، مقاومت دارویی در بدنشان ایجاد می‌کردند.
اهالی جیانگهو‌انرژی هم فرقی‌نمی‌کرد با بقیه نداشتند.
تازه اگر بدتر نبودند.
به همین خاطر، هنگام تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها،الهی اساساً درمان بستری را توصیه می‌کرد و‌چندانی تصمیم‌گیری را به عهده پزشکان ارشد می‌گذاشت.
«البته، خانواده‌های معتبر هنوز‌نداره هم یه جوری چندتایی‌بیشتری رو یواشکی کش می‌رن.»
آن‌ها دو یا سه‌نمی‌کرد تا از این قرص‌ها را‌نداره برای مواقع اضطراری ذخیره می‌کردند.
از یک جهت، جای شکرش باقی بود که‌انرژی قرص الهی فلس سفید در مقایسه با سایر‌هرچه اکسیرها، کمک چندانی به افزایش انرژی درونی نمی‌کرد.
«عجیبه که‌جای هیچ‌کس به‌باقی پنی‌سیلین حساسیت نداره.»
هرچه آزمایش‌های بالینی‌حساسیت بیشتری انجام می‌داد،آزمایش‌های ماجرا مرموزتر می‌شد.
تنها حدسی که می‌توانست بزند این بود که مردم‌نداره این دنیا با زمینی‌های مدرن فرق داشتند، اما در‌می‌شد هر صورت، برای یک پزشک چیز بسیار خوبی بود.
موول گفت: «پشت برگه، تعداد مراجعات به عمارت پزشکی و نرخ مرگ و‌پنی‌سیلین میر ناشی از بیماری‌های عفونی تو مناطقی که صابون توزیع شده رو نشون‌حدسی می‌ده. گزارش‌هایی به دستمون رسیده که می‌گه این آمارها به‌طور قطعی کاهش پیدا کرده.»
«همم... می‌فهمم.»
«انگار اصلاً تعجب نکردی.»
موول با‌انرژی کلافگی به جین‌عجیبه چون-هی نگاه کرد.
فکر می‌کرد او الان از خوشحالی‌چندانی بال درمی‌آورد، اما طوری جواب داد‌هیچ‌کس که انگار از قبل همه‌چیز را می‌دانست.
جین چون-هی گونه‌اش را خاراند.
«آه... معلومه که خوشحالم. واقعاً هستم. همم،بالینی از اینکه توزیع داره خوب پیش می‌ره‌تنها خوشحالم، نه اینکه از نتایج تعجب کرده باشم.»
در مناطقی که توزیع صابون آغاز شده‌پنی‌سیلین بود، نرخ ابتلا به بیماری‌ها در مقایسه با‌می‌داد سایر مناطق بیش از نصف کاهش یافته بود.
چیزی که بیشتر از همه‌کمک به چشم می‌آمد، نرخ مرگ‌نمی‌کرد و میر نوزادان و مادران بود.
در این دوران، خود‌باقی عمل زایمان یک کار به‌مقایسه شدت خطرناک و مرگبار بود.
البته در دوران مدرن هم همین‌طور بود، اما در این‌می‌داد زمانه، انتقال میکروب‌ها از طریق دست‌های آلوده قابله‌ها کاملاً رایج‌زمینی‌های بود و جان نوزاد و مادر را به خطر می‌انداخت.
حتی بدون زایمان و فقط‌عجیبه در دوران بارداری هم یک عفونت‌آزمایش‌های ساده می‌توانست به راحتی کشنده باشد.
طبق آمار یک سازمان غیرانتفاعی بریتانیایی که قبلاً دیده بود، سالانه‌عجیبه بیش از ده میلیون کودک در کشورهای در حال توسعه پیش‌ماجرا از رسیدن به پنج سالگی جان خود را از دست می‌دادند.
از این تعداد،شکرش بیست درصد در همان‌فلس روز اول تولد می‌مردند.
حدود پنجاه درصد هم‌نداره در عرض یک ماه‌بیشتری پس از تولد جان می‌دادند.
دلیل اصلی هم عفونت بود.
این اطلاعات نسبتاً قدیمی‌اکسیرها بود، بنابراین نمی‌دانست بعدها‌انرژی چقدر تغییر کرده است.
اما صرفاً توجه به بهداشت‌قرص اولیه، نرخ مرگ و میر‌سایر را به شدت کاهش داده بود.
«نرخ مرگ و‌حساسیت میر نوزادان هفتاد‌آزمایش‌های درصد کم شده؟»
نرخ مرگ و‌درونی میر مادران هم‌هیچ‌کس تقریباً نصف شده بود.
البته نمی‌شد‌مقایسه به این آمارها‌کمک کاملاً اعتماد کرد.
چون در این دوران، در حالی که برخی‌سفید از خانواده‌ها تولدها را به مقامات محلی گزارش می‌دادند،نمی‌کرد تعداد بی‌شماری هم بودند که این کار را نمی‌کردند.
با این حال، شکی‌نداره نبود که بهداشت از جان‌انجام مادر و کودک محافظت می‌کرد.
موول گفت: «تو اون مناطق،عجیبه فرهنگی شکل گرفته که به‌هرچه مادران باردار صابون هدیه می‌دن.»
«این خیلی خوبه.»
جین چون-هی‌جای در افکارش‌باقی غرق شد.
«اگه این گزارش‌ها رو به عمارت سلطنتی‌بالینی بفرستم، شاید بتونن به عنوان یک سیاست‌تنها کلی، صابون رو در سطح گسترده‌تری توزیع کنن.»
از نظر تاریخی، مگر همه‌عجیبه نهادهای حکومتی مسئله مرگ و میر‌آزمایش‌های مادران و نوزادان را مهم نمی‌دانستند؟
فراتر از نگرانی‌های بشردوستانه،اکسیرها این مشکلی بود که مستقیماً‌درونی با رشد جمعیت ارتباط داشت.
«این همون روش نایتینگیله.»
بزرگ‌ترین تفاوت بین‌حساسیت پزشکی مدرن و‌آزمایش‌های پزشکی سنتی، آمار بود.
بسیاری از مردم روی زمین می‌دانستند که فلورانس‌حساسیت نایتینگیل با بهبود بهداشت نظامی در آن زمان، نرخ‌مرموزتر مرگ و میر سربازان را به شدت کاهش داد.
اما چیزی که جین چون-هی روی آن تمرکز داشت این بود که او‌پنی‌سیلین در سال ۱۸۵۹ کتاب «یادداشت‌هایی درباره بیمارستان‌ها» را منتشر کرد و مفاهیم جدیدی از‌می‌توانست بهداشت بیمارستان، نیاز به آمار دقیق و مدیریت بیمارستان را به جهان معرفی کرد.
«من کار جدیدی نمی‌کنم.
فقط دارم با احتیاط‌نداره همون مسیری رو می‌رم که‌انجام قبلاً یکی دیگه طی کرده.»
او صرفاً از چیزی که چنان نابغه‌ای‌پنی‌سیلین خلق کرده بود پیروی می‌کرد، هرگز مغرور‌انجام نمی‌شد و فقط در مسیر خودش قدم برمی‌داشت.
«با نگاه به‌سایر آمارها، رشد جمعیت از‌افزایش همین الان شروع شده.»
موول گفت: «بله. با کاهش مرگ و میر نوزادان و افزایش مشاغل به خاطر کسب‌وکارهای‌انرژی جانبیِ عمارت پزشکی فلس سفید، جمعیت داره رشد می‌کنه. اما از طرفی، اصطکاک با خانواده‌های‌مرموزتر معتبر اطراف هم بیشتر شده و اینکه مقامات شروع به انجام بازرسی‌های سرزده کردن، نشون‌دهنده همینه.»
این حرکت کاملاً واضحی از‌هرچه سوی خانواده‌های معتبر بود که مقامات‌ماجرا را از پشت پرده بازی می‌دادند.
«استاد که‌انرژی دست رو دست‌عجیبه نمی‌ذاره، مگه نه؟»
«بله. ما هم نفوذ خودمون رو داریم. با این‌درونی حال، ایشون داره با احتیاط اوضاع رو مدیریت می‌کنه‌بالینی و می‌گه اگه از هر دو طرف بکشی، پاره می‌شه.»
جین چون-هی سر تکان داد.
موول گفت: «می‌تونی یکم خوشحال‌تر به‌آزمایش‌های نظر برسی. نمی‌دونم چرا، اما استاد جوان‌می‌شد عمارت، شما هیچ فرقی با همیشه ندارید.»
«هاهاها، معلومه که‌درونی خوشحالم. خیلی هم‌هیچ‌کس حس خوبی داره.»
«این روزها تو جیانگهو مردم می‌گن که یه شعبه از عمارت پزشکی‌هیچ‌کس فلس سفید بهتر از ده تا قاضی و حاکم محلیه. خبر نداری‌می‌شد پزشک‌های وابسته به عمارت پزشکی فلس سفید چقدر مغرور و از خودراضی شدن.»
«واقعاً؟»
«بله. الان دیگه حتی اهالی جیانگهو‌آزمایش‌های هم نمی‌تونن با پزشک‌های عمارت پزشکی‌مرموزتر فلس سفید با بی‌احترامی رفتار کنن.»
در ابتدا،انرژی چیزهای پیش‌پاافتاده و‌عجیبه بی‌اهمیت تغییر می‌کردند.
سپس، چیزهای مهم‌تر و بعد‌کمک از آن، حتی چیزهای بسیار‌نمی‌کرد مهم‌تری شروع به تغییر کردند.
«استاد گفته بود‌شکرش که من دارم چی‌فلس بهشتی رو تغییر می‌دم.»
کاملاً واضح بود که یک‌هرچه عمارت پزشکی فلس سفید، بیشتر از‌ماجرا ده تمرین‌کننده شیطانی تغییر ایجاد می‌کرد.
مشخص بود که تغییرات ایجاد شده‌هیچ‌کس توسط افراد زنده، بسیار بزرگ‌تر از‌بالینی تغییراتی است که مردگان به بار می‌آورند.
با این طرز فکر، احساس‌کمک بهتری پیدا کرد، انگار که‌نمی‌کرد ضربه‌ای به آسمان‌ها وارد کرده بود.
«با این حال... از‌باقی این به بعد، بیشتر‌سفید قدر بدن خودم رو می‌دونم.»
از حادثه فرقه‌حساسیت پنج سم چیزهای‌آزمایش‌های زیادی یاد گرفته بود.
در گذشته، بدون شک مانند باد به‌پنی‌سیلین جلو می‌تاخت، انگار که می‌خواست ببیند در‌انجام این زندگی کوتاه تا کجا می‌تواند پیش برود.
اما حرف‌های‌مقایسه استادش در قلبش‌کمک حک شده بود.
آن حرف‌ها‌جای از هر‌باقی سرزنشی سنگین‌تر بودند.
و...
-دلت می‌خواد‌انرژی چند تا زمستون‌عجیبه دیگه رو ببینی؟
چیز خنده‌داری بود.
فقط وقتی پیشگویی مرگش به‌قرص سراغش اومد، بالاخره واقعیتِ میل‌سایر به زنده موندن رو حس کرد.
«قلب آدمیزاد‌پنی‌سیلین واقعاً ساز‌نداره مخالف می‌زنه.»
بدون ذره‌ای‌انرژی توهم، بدون‌نمی‌کرد هیچ تردیدی.
او رو به جلو‌اکسیرها حرکت می‌کرد، اما دیگه‌انرژی هرگز خودش رو رها نمی‌کرد.
جین چون-هی از‌شکرش روی عادت دست‌الهی چپش رو لمس کرد.
درد، نشونه‌ای‌پنی‌سیلین از زنده‌نداره بودنش بود.
جین چون-هی‌انرژی می‌خواست کمی‌نمی‌کرد بیشتر زنده بمونه.
می‌گفتن زمان‌جای مثل آب‌باقی روون می‌گذره، نه؟
بعد از برگشتن به‌نداره عمارت پزشکی، روزهای جین‌بیشتری چون-هی با پرکاری می‌گذشت.
تمرین هنرهای رزمی.
علاوه بر اون، مطالعه و‌کمک تحقیق روی گیاهان سمی و‌نمی‌کرد دارویی جیانگهو که هنوز نمی‌شناختشون.
و حتی جراحی‌شکرش برای بیماران بدحالی که‌فلس به مهارت‌هاش نیاز داشتن.
تا به خودش اومد،نداره زمستون تموم شده و‌بیشتری بهار از راه رسیده بود.
زمستونی اون‌قدر آروم که پیشگویی‌عجیبه مار سمی روح شش‌شاخ مثل‌هرچه یه ترس بی‌اساس به نظر می‌رسید.
و بهاری‌مقایسه دقیقاً مثل‌اکسیرها بقیه بهارها.
اما یه چیز‌شکرش نسبت به قبل‌الهی تغییر کرده بود.
اونم یه سرگرمی بود.
با توصیه اکید استادش، جگال لین،هیچ‌کس جین چون-هی تصمیم گرفت یه سرگرمی‌بالینی عمیق‌تر برای خودش دست و پا کنه.
و اون‌مقایسه سرگرمی چیزی‌اکسیرها نبود جز...
«همینه، استاد جوان عمارت. با آتیش یکی بشید! می‌تونید‌مقایسه حس کنید که دونه‌های برنج چطور تا حد کمال‌عجیبه پف می‌کنن و می‌پزن؟ این همون برنج سرخ‌شده نهاییه!»
«که این‌طور،پنی‌سیلین سرآشپز بزرگ.نداره پس این...»
چوااااک!
ماهیتابه آهنی به رقص دراومد.
عضلات ورزیده جین چون-هی که با برخوردها و تمرینات خوش‌یمنِ مختلف تقویت‌کمک شده بود، بدون هیچ زحمتی ماهیتابه آهنی سنگین رو تو هوا می‌چرخوند‌آزمایش‌های و حواسش بود که حتی یه ذره از محتویاتش هم بیرون نریزه.
این دیگه‌پنی‌سیلین واقعاً یه‌نداره هنر بود.
«درسته! استاد جوان عمارت. قبلاً دست‌پختتون خوشمزه بود، اما واقعیتش اینه که از نظر‌انجام کمال یه چیزی کم داشت. البته دلیلش این بود که تکنیکتون ضعیف بود. حالا‌داشتند که به همه تکنیک‌ها مسلط شدید، انگار واقعاً به دائو بزرگ آشپزی دست پیدا کردید.»
چواک.
چوک!
محتویات ماهیتابه‌پنی‌سیلین آهنی رو‌نداره تو بشقاب کشید.
یه برنج سرخ‌شده‌درونی طلایی که به‌هیچ‌کس زیبایی می‌درخشید، اونجا بود.
برنج سرخ‌شده نهایی که فقط‌کمک با چهار تا ماده درست شده‌عجیبه بود: نمک، فلفل، تخم‌مرغ و برنج!
جین چون-هی با‌شکرش لبخندی از سر‌الهی رضایت بهش نگاه کرد.
درسته.
سرگرمی جین چون-هی.
آشپزی بود.
یادگیری غذاهای جدید، تسلط بر اصول‌الهی اولیه آشپزی و حرکت برای پیدا‌کمک کردن افق‌های جدید تو دنیای غذا!
«خب پس،پنی‌سیلین اینو ببرم‌نداره برای استاد؟»
«استاد عمارت‌انرژی حتماً راضی‌نمی‌کرد خواهند بود.»
«امیدوارم. استاد‌مقایسه ذائقه خیلی‌اکسیرها سخت‌پسندی داره.»
جین چون-هی برنج سرخ‌شده‌باقی طلایی رو برداشت و با‌مقایسه قدم‌هایی سبک به راه افتاد.
البته فراموش نکرد که‌نداره یه کاسه سوپ تخم‌مرغ‌بیشتری هم با خودش ببره.
وقتی مستقیم رفت سمت اقامتگاه استادش، جگال لین‌حساسیت که داشت چند تا سند رو بررسی می‌کرد،ماجرا در رو با تکنیک چنگال خلاء باز کرد.
«این‌قدر دیر شده؟سایر خب، امروز چه‌چندانی غذایی درست کردی؟»
«امروز برنج سرخ‌شده طلایی داریم، استاد. سرآشپز بزرگ‌سفید گفت اگه بتونم اینو درست از آب دربیارم،درونی دیگه هیچ تکنیکی نمونده که بخواد بهم یاد بده.»
«همم... به لطف تو دارم از یه لذت جدید بهره‌مند‌می‌داد می‌شم، اما واقعاً نمی‌دونم کاری که می‌کنی هنوزم فقط یه‌زمینی‌های سرگرمیه یا نه. اینکه سرآشپز بزرگ تا این حد قبولت داره...»
سرآشپز بزرگ مهارتی در‌نمی‌کرد حد سرآشپز یه مسافرخونه‌حساسیت معروف تو نانجینگ داشت.
اینکه همچین آدمی بگه دیگه چیزی برای‌افزایش یاد دادن نداره، یعنی خود جین چون-هی همین‌نداره الانش هم یه سرآشپز درجه یک شده بود.
کار به جایی رسیده بود که آدم گیج می‌شد‌مقایسه آیا اون داره به «آشپزی که جنگیدن بلده» تبدیل‌عجیبه می‌شه یا «یکی از اهالی جیانگهو که خوب آشپزی می‌کنه».
«خب، من که همین الانش تو قلمرو تحول هستم. از اونجایی که‌مرموزتر به ذهن، چی و بدن مسلط شدم، خیلی طبیعیه که آشپزی رو‌صورت هم زود یاد بگیرم. تازه، من همیشه آشپزیم بد نبوده، مگه نه؟»
«نمی‌دونم والا... به‌درونی نظر می‌رسه از مرز‌پنی‌سیلین یه سرگرمی ساده گذشتی.»
«می‌گن به‌مقایسه این حالت‌اکسیرها می‌گن نابغه سرگرمی.»
«آخه این‌جای حرفا رو‌باقی از کجا می‌شنوی؟»
«تو بازار.»
«بازاری که من می‌شناسم با اونی که‌پنی‌سیلین تو می‌شناسی انگار زمین تا آسمون فرق‌انجام داره. به هر حال... بذار بچشم ببینم چطوره.»
جگال لین قاشقش رو برداشت.
بعد، مقداری از برنج سرخ‌شده‌قرص که مثل طلا می‌درخشید رو‌سایر برداشت و گذاشت تو دهنش.
آروم جوید.
و جین‌انرژی چون-هی با‌نمی‌کرد استرس نگاهش می‌کرد.
از شدت‌مقایسه تنش مضطرب‌اکسیرها شده بود.
هوُپ!
چشم‌های استادش،پنی‌سیلین جگال لین، مثل‌هرچه فانوس گرد شد.
تو همون‌انرژی لحظه، جین‌نمی‌کرد چون-هی دیدش.
توهمِ یه‌مقایسه اژدها که پشت‌کمک سر استادش می‌رقصید!
یعنی این همون شاهکاری بود‌قرص که فقط کسی که به لبه‌اکسیرها قلمرو تحول رسیده می‌تونست انجام بده؟
اینکه انرژیش تجلی پیدا کنه و‌آزمایش‌های مثل یه اژدها برقصه، حتماً معنیش‌مرموزتر این بود که غذا بی‌نهایت خوشمزه شده.
با دیدن این منظره باشکوه که انگار‌پنی‌سیلین داشت جلوه‌های ویژه یه مانگای آشپزی رو‌انجام می‌دید، جین چون-هی مشت‌هاش رو گره کرد.
«آره! این اولین باره‌اکسیرها که استاد این‌قدر خوشحال می‌شه!درونی حتماً عالی از آب دراومده.»
جگال لین تو سکوت قاشق‌قرص اول، بعد قاشق دوم و‌سایر بعد قاشق سوم رو خورد.
این خودش مدرکی‌حساسیت بود که نشون‌آزمایش‌های می‌داد واقعاً خوشمزه‌ست!
«استاد ذائقه سخت‌پسندی داره.
بهتره ادویه‌اش رو کمی ملایم بزنم تا طعم‌انرژی اصلی برنج و تخم‌مرغ خودش رو نشون بده و‌آزمایش‌های در عین حال عطر ملایمی از فلفل داشته باشه.
چون فقط از‌شکرش تکنیک‌های پایه استفاده‌الهی می‌شه کار سخت‌تریه، اما...»
و در نهایت.
انگار تو یک چشم‌نمی‌کرد به هم زدن، جگال لین‌نداره تمام برنج سرخ‌شده رو بلعید.
«هوو...»
و در آخر،شکرش سوپ تخم‌مرغ رو‌الهی هم سر کشید.
«این... واقعاً راضی‌کننده بود، هی. کی‌آزمایش‌های فکرش رو می‌کرد با یه تخم‌مرغ‌مرموزتر و برنج بتونی همچین طعمی خلق کنی.»
«هههت. مگه نه؟»
البته ترجیح خود جین‌اکسیرها چون-هی این بود که بهش‌درونی کره و کچاپ اضافه کنه.
حتی اگه می‌شد با شیر‌قرص گاو کره درست کرد، درست کردن‌اکسیرها کچاپ به طرز عجیبی سخت بود.
این دنیای رزمی جایی بود که ذرت،بالینی گوجه‌فرنگی، سیب‌زمینی و حتی نیشکر داشت، اما‌تنها تکنولوژی برداشت انبوه و حمل‌ونقل رو نداشت.
از این ناراحت‌درونی بود که محصولات معمولاً‌پنی‌سیلین فاسد به دستشون می‌رسید.
«آخرش مجبور می‌شم‌سایر یه مزرعه گوجه‌فرنگی‌چندانی هم راه بندازم.»
برای یه آدم شهرنشین، مگه‌قرص کچاپ هم مثل گوچوجانگ یا‌سایر دوئنجانگ یه غذای روح‌آشنا نبود؟
علاوه بر این، اون می‌خواست به جای اینکه هر‌انجام وقت لازم شد یه ذره درست کنه، از طریق تولید‌دنیا انبوه تو یه دیگ بزرگ مقدار زیادی ازش تهیه کنه.
با این حال، استادش که‌عجیبه اساساً آدمِ فلفل‌دوستی بود، همین الانش‌آزمایش‌های هم حسابی راضی به نظر می‌رسید.
«با عرض شرمندگی از سرآشپز بزرگ، اما‌افزایش وقتی پای برنج سرخ‌شده طلایی وسط باشه، به‌نداره نظر می‌رسه تو یه سر و گردن بالاتری.»
«خب، به خاطر اینه که هنرهای رزمی یاد گرفتم.مقایسه این‌طوری راحت‌تر می‌شه هر دونه برنج رو به تخم‌مرغ‌عجیبه آغشته کرد و با شعله و روغن تفت داد.»
«قطعاً یه شاهکاره.حساسیت به نظر می‌رسه به‌بالینی یه قلمرو جدید رسیدی.»
«از این به بعد،نمی‌کرد تمام وعده‌های غذایی با‌حساسیت من. فقط بهم اعتماد کنید.»
«شما دو تا واقعاً... بی‌خیال.»
همون موقع بود.
یوهو از‌پنی‌سیلین درِ باز‌نداره وارد شد.