چپتر 353: چپتر 353
0«هاهاها! امروز روز مرگته!»
ابر شمشیر منبسط شد و‌الهی تمام تکه‌هایی که به سمتش‌اسمش می‌آمدند را در هم شکست.
همزمان، دو پیرمرد دوقلو‌واقعاً به هوا پریدند و‌خودم شمشیرهایشان را تاب دادند.
فضا با صدای هوم‌هوم لرزید و به‌وضعیت شدت تکان خورد، و هنرهای رزمی آن دو‌شدن پیرمرد شروع به گرم کردن بیشتر هوا کرد.
هنر شمشیر باد بهشتی.
یکی از‌بود هنرهای نهایی‌لقب خانواده نامگونگ.
هرچند به اندازه هنر شمشیر بی‌نهایت آسمان لاجوردی یا فرم‌کنم شمشیر امپراتور معروف نبود، اما همچنان یک هنر رزمی سطح‌کامل بالا بود که لیاقت لقب هنر نهایی الهی را داشت.
و این هنر‌مسیر شمشیر، درست مثل اسمش،وضعیت باد را کنترل می‌کرد.
ووووش!
گردبادی ساخته شده از‌لقب دریای ابر چی شمشیر‌درست به سرعت نزدیک شد.
با اینکه گانگ چی نبود، اما دفع کردن گردبادی‌استفاده از دریای ابر چی شمشیر با این عظمت و‌گیج‌کننده شدت، حتی با گانگ چی هم کار سختی بود.
یک هنر رزمی که به‌بیارم جای حمله به یک نقطه باریک،حال منطقه وسیعی را هدف قرار می‌داد!
این ویژگی‌ناامیدکننده بارز هنر شمشیر‌خودم باد بهشتی بود.
«قبول داریم‌بود که از‌لقب ما سریع‌تری.»
«ولی وقتی جایی‌موقعیت برای حرکت نداشته‌اگه باشی می‌خوای چیکار کنی؟»
دقیقاً همین‌طور بود.
این دو نفر با‌مادرزادی عزم راسخ برای دستگیری‌می‌تونم توگوئه تا اینجا آمده بودند.
برای توگوئه که نوه‌اش‌لقب را در آغوش داشت، این‌مثل یک موقعیت واقعاً ناامیدکننده بود.
«اگه اینجا از چی‌واقعاً مادرزادی خودم استفاده کنم... می‌تونم‌استفاده تا آخر مسیر دوام بیارم؟»
با وجود این وضعیت‌دوام گیج‌کننده، توگوئه با آرامش کامل‌آرامش در حال تحلیل شرایط بود.
خلاص شدن از شر‌مادرزادی این دو نفر سخت‌می‌تونم بود، اما غیرممکن نبود.
تنها مشکل این بود که‌الهی چقدر انرژی درونی مصرف می‌کرد‌اسمش و چه نوع جراحاتی برمی‌داشت.
در این صورت،موقعیت آیا می‌توانست نوه‌اش‌اگه را نجات دهد؟
او تنها خویشاوند خونی‌اش بود.
«طفلکی من...»
در گذشته، دختر و داماد‌الهی توگوئه بر اثر یک طاعون جان‌کنترل خود را از دست داده بودند.
توگوئه به دخترش نگفته بود که بزرگ‌ترین دزد الهی در جیانگهو است‌آخر و به امید اینکه او زندگی معمولی‌ای داشته باشد، خانه‌ای در پایتخت امپراتوری‌شدن که امنیت بالایی داشت و از جیانگهو دور بود، برایش فراهم کرده بود.
اما.
فقط به خاطر اینکه آنجا پایتخت‌استفاده امپراتوری بود، به این معنی نبود‌بیارم که طاعون نمی‌تواند شیوع پیدا کند.
دختر و داماد توگوئه به طاعونی که‌این در محله‌های فقیرنشین پایتخت شیوع پیدا کرده‌گردبادی بود مبتلا شدند و از دنیا رفتند.
از آن زمان‌موقعیت به بعد، توگوئه نوه‌اش‌مادرزادی را بزرگ کرده بود.
او حتی فعالیت‌هایش در جیانگهو را برای بزرگ کردن‌آرامش او متوقف کرده بود و در نتیجه، نزدیک به‌تنها ده سال هیچ‌کس توگوئه را در جیانگهو ندیده بود.
و نتیجه‌اش این شد.
«حتی اگه مجبور بشم‌لقب جون خودم رو بسوزونم...درست حداقل بچه‌ام باید زنده بمونه...»
مشکلی نبود.
حتی اگر‌آخر بعد از‌دوام نجات نوه‌اش می‌مرد.
حتی اگر این بدن بعد از‌استفاده نجات نوه‌اش مثل پوسته یک جیرجیرک‌بیارم خرد می‌شد، باز هم اشکالی نداشت.
این کفاره‌ای برای دختر و‌الهی داماد مرحومش بود، و مگر دلیل‌کنترل اصلی پرورش هنرهای رزمی‌اش همین نبود؟
درست زمانی که این عهد‌ناامیدکننده را با خود بست و‌کنم می‌خواست شعله‌های زندگی‌اش را روشن کند.
صدای آرام،آخر اما جوانی‌دوام به گوش رسید.
«قایم شدن‌ناامیدکننده پشت نقاب جناح‌خودم متعارف، چقدر حقیرانه.»
همزمان، از میان هوای خالی که‌داشت صدا از آنجا می‌آمد، یک کره‌می‌کرد سیاه بسیار کوچک به پایین افتاد.
«شاید آدمای دو‌موقعیت رویی باشین... اما‌اگه از جونتون می‌گذرم.»
کسی که کره سیاه را انداخته‌وجود بود، لباس‌های رزمی مشکی به تن‌تحلیل داشت و یک ماسک سفید زده بود.
یک شاهین‌ناامیدکننده آبی غول‌پیکر روی‌خودم شانه‌اش نشسته بود.
با این حال، این ظاهر‌الهی عجیب و غریب اصلاً به‌اسمش چشم دو شمشیر اژدهای دوقلو نیامد.
نگاه آن‌ها با چشمانی گشاد‌ناامیدکننده شده، روی کره سیاه در‌کنم حال سقوط قفل شده بود.
«هنر الهی شیطان بهشتی!»
«باورم نمیشه اون‌اگه ضربه شکافنده آسمان‌استفاده نفرین‌شده اینجا ظاهر بشه!»
این دو نفر حتماً در گذشته تجربه مبارزه‌درست با یکی از اعضای فرقه شیطانی در سطح‌شده ارباب جوان را داشتند، چون بلافاصله آن را شناختند.
کوووواااااه!
«لعنتی!»
«جاخالی بده!»
ضربه شکافنده آسمان با حرص‌الهی و طمع شروع به بلعیدن‌اسمش هر چیزی در اطرافش کرد.
گردباد عظیم ابر شمشیر که توسط‌اگه هنر شمشیر باد بهشتی ایجاد شده بود،مسیر بدون هیچ ردی به داخل مکیده شد.
توگوئه با دیدن این صحنه، بدون اینکه حتی‌گیج‌کننده نگاه دومی بیندازد، با استفاده از تکنیک قدم‌سخت زدن در خلاء از میدان نبرد فرار کرد.
او در یک‌اگه چشم به هم‌استفاده زدن در هوا دوید.
با این حال، چون مصرف‌الهی انرژی درونی‌اش بسیار زیاد بود، به‌کنترل سرعت به سمت زمین پایین آمد.
وقتی برای فرار پایش را‌ناامیدکننده روی زمین می‌گذاشت، دیگر چه‌کنم کسی می‌توانست او را تعقیب کند!
«فرقه شیطانی‌آخر اینجاست! باید‌دوام سریع فرار کنم!»
همان لحظه‌ای که این‌مادرزادی فکر از ذهنش گذشت، انفجار‌آخر مهیبی پشت سرش رخ داد.
کوارورورورونگ!
فشار سوزانی که روی‌واقعاً کمرش احساس کرد، فراتر‌خودم از حد تصور بود.
موج انرژی حاصل از انفجار همچنین او‌وضعیت را به یاد زمانی انداخت که در‌خلاص گذشته با شیطان بهشتی روبرو شده بود.
ضربه شکافنده آسمان.
کره سیاهی که شیطان بهشتی با‌داشت بازیگوشی پرتاب می‌کرد، چیز وحشتناکی بود‌می‌کرد که نابودی مطلقی به بار می‌آورد.
او خود خدای نابودی بود.
برای توگوئه که هرگز نشنیده بود هیچ‌کدام‌وضعیت از اربابان جوان قادر به استفاده از‌خلاص آن باشند، این یک موقعیت شوکه‌کننده بود.
غرایز او در بالاترین سطح‌خودم هشدار قرار داشتند و به‌مسیر شدت می‌خواست از خطر فرار کند.
و.
لحظه‌ای که‌آغوش بالاخره پاهایش زمین‌ناامیدکننده را لمس کرد.
متوجه شد که‌مسیر مناظر اطراف در یک‌وضعیت لحظه تغییر کرده است.
منظره بندرگاه ناپدید شده‌مادرزادی بود و او روی‌می‌تونم یک صخره ناهموار ایستاده بود.
و او‌بود خیلی خوب‌لقب می‌دانست این چیست.
«یک آرایش عرفانی بازگشت‌واقعاً روح! اون حرومزاده‌های خانواده نامگونگ،استفاده یه همچین تله‌ای کار گذاشتن...»
در حالی که‌مسیر داشت به این‌وجود موضوع فکر می‌کرد.
شخصی ظاهر‌ناامیدکننده شد که در‌خودم هوا قدم می‌زد.
منظره غافلگیرکننده‌ای بود، اما با دانستن‌داشت اینکه همه این‌ها یک توهم است، روی‌ووووش شخصی که ظاهر شده بود تمرکز کرد.
یک مرد جوان فوق‌العاده خوش‌تیپ.
اما دو چشمش‌مسیر با نوری آبی‌وجود و درخشان می‌درخشیدند.
لبخند ملایمی روی صورتش نقش بسته‌استفاده بود که حس آرامش را به هر‌وجود کسی که او را می‌دید القا می‌کرد.
و او همان لحظه‌ای‌لقب که آن مرد جوان را‌مثل دید، فهمید که او کیست.
شخصیتی که حتی در حالی که‌اگه مشغول دزدیدن مهره سم خون برای‌آخر نوه‌اش بود، نامش را شنیده بود.
دکتر دیوانه چشم‌آبی، جین چون-هی.
«دیدار با دزد الهی بی‌سایه که آوازه‌اش در‌می‌تونم تمام جیانگهو پیچیده، باعث افتخاره. من جین چون-هی،آرامش استاد جوان عمارت در عمارت پزشکی فلس سفید هستم.»
با این حال،لیاقت توگوئه گاردش را‌داشت حتی بالاتر برد.
مگر این آرایش‌موقعیت توسط همین مرد جوانِ‌مادرزادی مؤدب آماده نشده بود!
«دکتر دیوانه چشم‌آبی، جین چون-هی. من هم آوازه‌ات را شنیده‌ام. شاگرد عزیزکرده‌ی آن قاتل دیوانه فلس‌سخت خونین... نه، پزشک الهی فلس سفید، درست است؟ با خانواده نامگونگ دست به یکی کرده‌ای؟ بکرین از‌خونی‌اش این آدم‌ها نبود. خانواده نامگونگ... آن‌ها هنوز نباید تمام بدهی خونینشان را به او پس داده باشند.»
«ارشد. مثل‌ناامیدکننده اینکه سوءتفاهمی‌مادرزادی پیش آمده.»
«سوءتفاهم؟»
«دقیقاً. خانواده نامگونگ تصمیم گرفته‌ناامیدکننده از این ماجرا کنار بکشد.کنم من با آن‌ها مذاکره کردم.»
«چی؟»
لب‌های توگوئه با نگاه‌مادرزادی به مرد جوانی که‌می‌تونم چنین مزخرفاتی می‌بافت، کج شد.
«فقط به خاطر اینکه بکرین‌الهی پشتت است، نمی‌توانی خانواده نامگونگ را‌کنترل مجبور به عقب‌نشینی کنی! آن آدم‌ها...»
«آرایش شمشیر بی‌نهایت آسمان لاجوردی بزرگ.اگه ما سر این آرایش شرط‌بندی کردیم.آخر و... من با موفقیت در هم شکستمش.»
با شنیدن حرف‌های‌مسیر جین چون-هی، چشمان‌وجود توگوئه گشاد شد.
«من فقط یک چیز از شما می‌خواهم، ارشد توگوئه.آخر پس دادن مهره سم خون کافی است. در عوض،حال من مسئولیت نجات جان نوه‌تان را بر عهده می‌گیرم.»
«من... نمی‌توانم باورش کنم. مثل‌الهی یک هیولا از ناکجاآباد پیدایت‌اسمش شده، حالا می‌خواهی فریبم بدهی؟!»
«اما ارشد توگوئه، جان نوه‌تان همین حالا هم به مویی بند است.آخر حتی اگر الان او را پیش هواجو یاکسون ببرید... نجات دادنش سخت‌خلاص خواهد بود. به عنوان یک پزشک می‌توانم این را به شما تضمین بدهم.»
توگوئه با نگاه به‌دوام چشمان صادق جین چون-هی،گیج‌کننده برای لحظه‌ای مردد شد.
کسی که ناگهان آرایشی برپا کرده‌استفاده و او را به دام انداخته بود،وجود حالا می‌گفت که نوه‌اش را نجات می‌دهد.
در حالت عادی، او‌لقب حریفی بود که هرگز‌درست نمی‌توانست به او اعتماد کند.
اما وضعیت اضطراری بود‌واقعاً و شرایط اطراف هم‌خودم دست‌کمی از جهنم نداشت.
چطور می‌توانست در چنین‌دوام وضعیتی به کسی که این‌گونه‌آرامش ظاهر شده بود، اعتماد کند؟
با این حال.
حس ششمش به‌لیاقت او می‌گفت که این‌این مرد جوان فرق دارد.
او گفت که مهره‌واقعاً سم خون را می‌خواهد، اما‌استفاده شهود توگوئه چیز دیگری می‌گفت.
این مرد جوان‌مسیر هیچ علاقه واقعی‌ای به‌وضعیت مهره سم خون نداشت.
البته، شاید سود کوچکی از‌خودم آن می‌برد، اما به نظر‌مسیر می‌رسید هدف اصلی‌اش چیز دیگری است.
توگوئه آن‌قدر در جیانگهو‌لقب پرسه زده بود که‌درست متوجه چنین چیزهایی بشود.
او که برای دهه‌ها نام خود را به‌خودم عنوان یکی از دو شیطان در میان ده‌وجود استاد برتر زیر آسمان بر سر زبان‌ها انداخته بود.
و قبلاً چند‌مسیر باری چنین چشم‌هایی‌وجود را دیده بود.
چشمان کسی که حاضر‌مادرزادی بود جانش را در‌می‌تونم راه عدالت فدا کند.
چشمان کسی که حاضر‌لقب بود زندگی‌اش را با وفاداری‌مثل در خدمت به امپراتور بسوزاند.
چشمان او‌آغوش هم دقیقاً‌واقعاً مثل آن‌ها بود.
در آن‌آخر لحظه، نوه‌اش‌دوام کمی تکان خورد.
او هنوز بیهوش بود،مادرزادی پس این باید تقلا‌می‌تونم برای زنده ماندن باشد.
توگوئه چشمانش‌بود را روی هم‌الهی فشرد و گفت:
«نوه‌ام را...آغوش نجات بده...واقعاً التماست می‌کنم.»
«بسپاریدش به من.»
جین چون-هی‌ناامیدکننده با ملایمت‌مادرزادی لبخند می‌زد.
«آن یارو! آن‌موقعیت یارو! مگر از‌اگه فرقه شیطانی نیست؟!»
«نه. فرقه من فرقه شمشیر سیاه است، یک‌گیج‌کننده فرقه مرموز که فقط به یک جانشین منتقل می‌شود.غیرممکن فقط کمی شبیه به هنر الهی شیطان آسمانی است.»
«آخ! فشار خونم!»
«عموها، حالتان خوب است؟!»
«ولم کن!آغوش پدر آن‌واقعاً عوضی‌ها را درمی‌آورم...»
«اما جانشین رئیس خانواده...»
«آه!»
دو شمشیر اژدهای دوقلو.
آن دو پس از‌واقعاً شنیدن کل ماجرا، حمله‌شان‌خودم را متوقف کرده بودند.
دلیلش این بود که‌دوام مسئول این پرونده، جانشین‌گیج‌کننده رئیس خانواده، نامگونگ چونگ بود.
به آن‌ها اطلاع داده شده بود که او‌می‌تونم با آرایش شمشیر بی‌نهایت آسمان لاجوردی بزرگ به رقابت‌کامل با دکتر دیوانه چشم‌آبی پرداخته و شکست خورده است.
اگرچه این موضوع هنوز در جیانگهو به‌این شایعه تبدیل نشده بود، اما شعبه عمارت پزشکی‌ساخته فلس سفید از قبل این حقیقت را می‌دانست.
قبیله هائو و فرقه گدایان هم احتمالاً‌مادرزادی تا الان خبردار شده بودند و به‌دوام زودی، شایعات مربوط به آن همه‌جا پخش می‌شد.
و طبق این شایعات، این خبر هم‌وضعیت پخش می‌شد که جین چون-هی با ارباب‌خلاص جوان فرقه شیطانی برادر قسم‌خورده شده است.
با این حال، این موضوع دقیقاً‌استفاده در حد یک شایعه باقی می‌ماند‌بیارم و به یک حقیقت عمومی تبدیل نمی‌شد.
زیرا.
نه تنها عمارت پزشکی فلس سفید هیچ اقدام خیانت‌آمیز‌استفاده آشکاری انجام نداده بود، بلکه از همان ابتدا، این‌گیج‌کننده عمارت گروهی متعلق به اتحاد رزمی به حساب نمی‌آمد.
علاوه بر این، عمارت پزشکی فلس سفید اخیراً کل استان جیانگ‌سو‌حال را به طور کامل بلعیده بود و در حال گسترش نفوذ خود‌مصرف بود، و سرعت این گسترش به طرز باورنکردنی‌ای سریع و قدرتمند بود.
با حمایت دولت از آن‌ها، جناح غیرمتعارف مجبور‌می‌تونم شده بود آزار و اذیت مردم عادی را‌آرامش متوقف کند و تنها به کسب‌وکارهای قانونی بپردازد.
به عنوان‌بود مثال، چیزهایی مثل‌الهی قمار یا رباخواری.
از دیدگاه جین چون-هی، به عنوان یک‌مادرزادی انسان مدرن، رویه‌های سیاره دنیای رزمی به‌دوام مذاقش خوش نمی‌آمد، اما این یک حقیقت بود.
قمار در امپراتوری‌مسیر قانونی بود و‌وجود رباخواری هم همین‌طور.
البته، فعالیت‌های غیرقانونی و نامشروع هم‌استفاده می‌توانست در این میان دخیل باشد و‌وجود بیشتر آن‌ها توسط جناح غیرمتعارف اداره می‌شد.
اما در استان جیانگ‌سو،لقب این چیزها یکی یکی‌درست در حال ناپدید شدن بودند.
این نشان می‌داد که‌واقعاً قدرت عمارت پزشکی فلس سفید‌استفاده به سطح هولناکی رسیده است.
دشمنی با چنین‌مسیر عمارتی در حال‌وجود حاضر غیرممکن بود.
حتی در داخل اتحاد رزمی‌خودم هم چندین گروه نزدیک به‌مسیر عمارت پزشکی فلس سفید وجود داشت.
خانواده تانگ‌بود سیچوان، فرقه‌لقب وودانگ، خانواده نامگونگ.
به عبارت دیگر، خانواده نامگونگ نیز در یک رابطه دوجانبه سودآور با عمارت پزشکی فلس سفید‌وجود قرار داشت... یک درگیری سیاسی ناخوشایند که آن‌ها را در وضعیتی گرفتار کرده بود که نمی‌توانستند‌درونی این حقیقت را که جین چون-هی با یکی از اعضای فرقه شیطانی برادر قسم‌خورده شده، علنی کنند.
به همین دلیل بود‌دوام که صحنه فعلی در‌گیج‌کننده حال رخ دادن بود.
دو شمشیر اژدهای دوقلو در‌خودم حالی که پشت گردنشان را گرفته‌دوام بودند، تظاهر به غش کردن می‌کردند.
یهو ها-ریون روبروی‌لیاقت آن‌ها نشسته بود و‌این با آرامش چای می‌نوشید.
نوه توگوئه در یک طرف‌ناامیدکننده تخت دراز کشیده بود و‌کنم توگوئه در کنارش نگهبانی می‌داد.
جین چون-هی، با‌مسیر چهره‌ای جدی در حال‌وضعیت گرفتن نبض او بود.
نامگونگ اون و‌اگه نامگونگ یون، در‌استفاده گوشه‌ای آه می‌کشیدند.
از یک نظر، این صحنه‌ای‌الهی بود که فقط می‌شد آن‌اسمش را یک افتضاح تمام‌عیار توصیف کرد.