چپتر 490: ۳۵. فقط یک سوزن.
0در حالی که جیانگ تایگونگ‌یاد برای ماه ماهیگیری می‌کرد، یک‌نبود پزشک برای زندگی ماهیگیری می‌کند.
بدون نیاز به استفاده از کلمات قلمبه‌سلمبه‌ای‌هست مثل «روز به روز در حال پیشرفت»،معنی زندگی در هانگژو داشت کم‌کم بهتر می‌شد.
با توجه به حجم کاری‌کمبود که در طول روز انجام‌بپذیرد می‌دادیم، این یک نتیجه اجتناب‌ناپذیر بود.
محققانی برای تقسیم حجم کار استخدام‌وابسته شده بودند و علاوه بر پزشکان‌انسانی ساختمان اصلی عمارت پزشکی فلس سفید...
«دارم پزشک‌های بومی هانگژو‌بهشون رو هم استخدام می‌کنم‌پیوستن و مدام ازشون کار می‌کشم.»
می‌شد اسمش‌لطف را یک رابطه‌کلی هم‌زیستی مسالمت‌آمیز گذاشت.
در هانگژو، نام عمارت‌دیگر پزشکی فلس سفید داشت به‌می‌خواست یک قدرت مطلق تبدیل می‌شد.
دل‌های مردم روز به روز بیشتر با ما همراه‌دیگر می‌شد و حتی اگر افکار عمومی را هم در نظر‌کلی نمی‌گرفتیم، فاصله مهارتی بین پزشکان داخل هانگژو خیلی زیاد بود.
یک درمانگاه معمولی با آموزش‌های سنتی‌بدم و استاد-شاگردی‌اش در برابر یک عمارت‌طور پزشکی بزرگ با چارچوب آموزشی سیستماتیک.
وقتی یک برنامه درسی مدرن با تکنیک‌های‌هست آموزشی بسیار پیشرفته هم به آن اضافه‌معنی می‌شد، بیشتر شدن این فاصله کاملاً طبیعی بود.
در نتیجه، درمانگاه‌های خصوصی روز به روز‌انسانی برای بقا بیشتر به مشکل برمی‌خوردند، مگر‌کلی اینکه به عمارت پزشکی فلس سفید وابسته می‌شدند.
از طرف دیگر، عمارت پزشکی فلس سفید هم‌طرف با کمبود نیروی انسانی مواجه بود و می‌خواست‌لطف حتی شده یک پزشک بیشتر را هم بپذیرد.
«به لطف همین قضیه،بهشون کلی چیز هست که‌پیوستن باید بهشون یاد بدم.»
البته، پیوستن به عمارت پزشکی فلس سفید‌هست به این معنی نبود که دانش پزشکی‌معنی به طور جادویی به مغزشان تزریق می‌شود.
اولین کاری که‌طرف باید انجام می‌دادیم، بالا‌انسانی بردن دقت تشخیص‌ها بود.
بیمارانی که درمانشان سخت بود،اینکه می‌توانستند به شعبه هانگژوی عمارت‌کمبود پزشکی فلس سفید فرستاده شوند.
با این حال، بیمارانی که‌یاد قابل درمان بودند، می‌شد در همان‌دانش درمانگاه‌های محلی به وضعیتشان رسیدگی کرد.
از بعضی جهات، شاید به‌کلی نظر می‌رسید که تفاوت چندانی‌یاد با سیستم فعلی درمانگاه‌ها ندارد.
اما نکته مهم این بود که آیا پزشک می‌توانست تشخیص دهد که یک‌قضیه بیماری توسط او قابل درمان است یا نه، و همچنین آیا می‌توانست بیمار‌طور را به سرعت به شعبه عمارت پزشکی فلس سفید منتقل کند یا خیر.
یادگیری همین دو‌برمی‌خوردند معیار قضاوت به‌وابسته تنهایی کار آسانی نبود.
با این حال،باید به طور واقع‌بینانه، این‌البته مناسب‌ترین مسیر ممکن بود.
«یوهو و‌لطف موول... پیداشون‌قضیه نیست. لعنتی.»
او حتی از چهار استاد تالار هم انتظاری‌مواجه نداشت، اما این دو نفر ادعا می‌کردند که خودشان‌باید بیش از حد کار دارند و اصلاً آفتابی نمی‌شدند.
می‌دانستم.
جین چون-هی نوچی کرد، کارهای اداری‌اش را‌البته طوری که انگار دوباره داشت خون بالا‌مغزشان می‌آورد تمام کرد و به بیرون رفت.
«بالاخره یه روزی باید از‌کلی اینجا برم. قبل از اون،یاد باید تمام پایه‌ها رو محکم کنم.»
او که نمی‌توانست‌طرف تا ابد در‌نیروی هانگژو زندگی کند، می‌توانست؟
باید وظایفش را تحویل می‌داد و‌وابسته به ساختمان اصلی عمارت پزشکی فلس سفید،مواجه جایی که استادش در آنجا بود، برمی‌گشت.
باید برای آن زمان‌بهشون آماده می‌شد، اما خود‌پیوستن شهر هانگژو چالش کوچکی نبود.
«انگار چون-و‌لطف دوباره رفته‌قضیه سفر رزمی.»
هر از گاهی،طرف اخبار شهرت رزمی‌نیروی چون-و به گوشش می‌رسید.
البته، همه‌شان شایعاتی سلطه‌جویانه و به دور از جناح متعارف‌کمبود بودند... شایعاتی که می‌شد آن‌ها را با کارهای جناح غیرمتعارف‌چیز اشتباه گرفت، اما قطعی بود که او روی غلتک افتاده است.
جین چون-هی در حالی که‌یاد هوای سردتر شده را بو‌نبود می‌کشید، زیر لب زمزمه کرد:
«آه، بوی زمستون میاد.»
زمستان کم‌کم‌می‌شدند داشت بر‌دیگر هانگژو سایه می‌انداخت.
یک دانه برف روی گونه‌اش‌اینکه نشست و طولی نکشید که دانه‌های‌نیروی بی‌شمار دیگری شروع به باریدن کردند.
با این حال، حتی‌بهشون اگر این‌طور برف می‌بارید،پیوستن احتمالاً روی زمین نمی‌نشست.
خیلی زود به‌همین آب تبدیل می‌شد‌چیز و آب می‌رفت.
برف اول همیشه همین‌طور بود.
در همان لحظه بود که...
«منجی! منجی!»
ساما هه بود.
«همم؟ هه-آ. چی شده؟»
«باید زود بیاین.»
به نظر‌هست می‌رسید یک بیمار‌یاد اورژانسی آورده بودند.
و بیماری بود که حتی پزشکان‌چیز ارشد عمارت پزشکی فلس سفید هم‌البته به تنهایی از پس درمانش برنمی‌آمدند.
جین چون-هی‌می‌شدند بلافاصله به دنبال‌کمبود ساما هه دوید.
روی تخت، کودک خردسالی دراز کشیده‌بدم بود که به سختی نفس‌نفس می‌زد و‌جادویی تمام بدنش پوشیده از بثورات پوستی بود.
به محض رسیدن‌همین جین چون-هی، یک‌چیز پزشک ارشد گفت:
«این آبله است!»
جین چون-هی با خونسردی گفت:
«همه، بینی و دهانتون رو‌یاد بپوشونید. دارین چیکار می‌کنین؟ مگه هرچی‌دانش بهتون یاد دادم رو فراموش کردین؟!»
با شنیدن حرف‌های جین چون-هی،کلی پزشکان که جا خورده بودند، بینی‌بدم و دهانشان را با پارچه پوشاندند.
آبله از‌می‌شدند طریق سیستم‌دیگر تنفسی منتقل می‌شد.
اگرچه نمی‌شد آن را با کووید-۱۹ در دوران مدرن مقایسه‌کمبود کرد، اما متأسفانه بیمار دقیقاً در مسری‌ترین مرحله، یعنی درست‌چیز زمانی که بثورات پوستی بیرون ریخته بود، به اینجا رسیده بود.
جین چون-هی هم بینی‌بهشون و دهانش را پوشاند‌پیوستن و به داخل رفت.
«هاه... خخ...»
به نظر می‌رسید کودک توانایی تولید صدا را‌مواجه از دست داده و تنها می‌توانست صدایی شبیه‌هست به نفس‌نفس زدن‌های بریده از گلویش خارج کند.
پزشک ارشد ادامه داد:
«به نظر می‌رسه پدر و مادر این‌البته بچه قبلاً به خاطر آبله جونشون رو‌مغزشان از دست دادن. این بچه هم تو خطره.»
آبله.
می‌شد آن را‌طرف بدترین بیماری عفونی‌نیروی تاریخ بشریت نامید.
بیماری‌ای که در طول تاریخ حداقل باعث‌می‌شدند مرگ تجمعی یک میلیارد نفر شده بود،می‌خواست اما در زمین مدرن بالاخره ریشه‌کن شده بود.
اما در اینجا، نه درمانی‌یاد برایش وجود داشت و نه‌نبود راهی برای جلوگیری از شیوع آن.
«میزان مرگ و میر‌قضیه ۳۰ درصد، و انتقال‌باید از طریق سیستم تنفسی.»
البته، شاید از طاعون سیاه که در یک‌مواجه چشم به هم زدن آدم را می‌کشت بهتر‌هست بود، اما از بعضی جهات بدتر هم بود.
در طاعون‌مشکل سیاه، افراد آلوده‌اینکه خیلی سریع می‌مردند.
آن‌قدر سریع که حتی قبل‌یاد از اینکه سیستم ایمنی بدنشان‌نبود فرصت واکنش پیدا کند، جان می‌دادند.
با نگاهی به ادبیات گذشته، سوابقی از افرادی وجود داشت که‌بدم برای قربانیان طاعون سیاه مراسم تدفین برگزار کرده بودند و عزاداران‌اولین درست فردای همان روز مرده بودند؛ همین یک مورد گویای همه‌چیز بود.
«آبله ۳۰ درصد مرگ و میر‌نیروی داره. از یه زاویه دیگه بهش‌همین نگاه کنیم، یعنی نرخ بقاش ۷۰ درصده.»
به عبارت دیگر، اگر‌مگر می‌شد سیستم ایمنی فرد را‌دیگر تقویت کرد، او زنده می‌ماند.
برای شروع، اساتید جناح متعارف، چه به خاطر چی حقیقی درونی‌شان‌دانش و چه به خاطر هنر پرورش زندگی، سیستم ایمنی بالایی داشتند، بنابراین‌درمانشان معمولاً شانس بیشتری نسبت به مردم عادی برای بهبودی از بیماری داشتند.
اساتید جناح غیرمتعارف هم... اگرچه نه‌چیز در حد تمرین هنر پرورش زندگی،البته اما باز هم نرخ بقای بالایی داشتند.
همین حقیقت که آن‌ها هنرهای رزمی را یاد گرفته بودند، به این‌همین معنی بود که آمادگی جسمانی پایه‌شان از مردم عادی بیشتر بود و‌نبود از آنجا که نیازی نبود نگران پول باشند، تغذیه کافی دریافت می‌کردند.
بنابراین، احتمال اینکه یک جنگجو‌اینکه بر اثر آبله بمیرد، بسیار کمتر‌نیروی از کشته شدنش با شمشیر بود.
اما مردم عادی فرق داشتند.
و آن ۷۰ درصد از مردم عادی‌هست که زنده می‌ماندند، در حین مبارزه با‌معنی بیماری، آن را به اطرافیانشان هم منتقل می‌کردند.
ویروس‌ها این‌گونه عمل می‌کنند.
اگر نرخ مرگ و میر‌اینکه بالا باشد، بسیار خطرناک است، اما‌نیروی در عوض، سرعت انتقال کاهش می‌یابد.
در مقابل، اگر نرخ مرگ‌ومیر‌یاد پایین باشد، جای شکرش باقی‌نبود است، اما سرعت انتقال بالا می‌رود.
چیزی که آبله را حتی از طاعون سیاه‌باید هم ترسناک‌تر می‌کرد، این بود که دقیقاً به نسبت‌طور طلایی بین نرخ مرگ‌ومیر و قابلیت انتقال رسیده بود.
به همین دلیل بود که در طول تاریخ برای مدت‌بپذیرد طولانی بشریت را آزار داده بود، تا جایی که حتی‌بدم در مومیایی‌های مصر باستان هم ردپای آبله پیدا شده بود.
«از همه بدتر، اینکه عاملش‌اینکه یک ویروس است، قضیه را‌کمبود خیلی کثیف و دردسرساز می‌کند.»
به همین خاطر،باید آنتی‌بیوتیک‌ها هیچ تأثیری‌بدم روی آن ندارند.
باید از داروهای ضدویروسی‌قضیه استفاده کرد، اما با تکنولوژی‌بهشون این دنیا، ساختنشان غیرممکن است.
حتی در دوران مدرن هم، از آنجا‌انسانی که آبله ریشه‌کن شده بود، دیگر فرصتی‌کلی برای استفاده از داروهای ضدویروسی پیش نیامد.
اما این فرضیه‌برمی‌خوردند که اگر بودند تأثیر‌می‌شدند داشتند، کاملاً معتبر است.
«وای... لعنت بهش...»
در نهایت، مجبور بود به آن‌ها جوشانده‌هایی بدهد تا سیستم ایمنی‌شان‌بدم تقویت شود و با استفاده از درمان با چی، به هر‌اولین شکلی که شده آن‌ها را زنده نگه دارد تا بهبود پیدا کنند.
اگر بدشانسی می‌آورد، پزشکی که‌کمبود درمان با چی را انجام‌بپذیرد می‌داد هم ممکن بود مبتلا شود.
«اما فعلاً،مشکل مگه راه‌مگر دیگه‌ای هم هست؟»
آیا درمان‌هست علائم تنها‌بهشون گزینه موجود بود؟
پزشکانی هم که در معرض‌کلی آبله قرار گرفته بودند، حالا‌یاد در وضعیت خطرناکی قرار داشتند.
باید برای‌می‌شدند آن هم‌دیگر فکری می‌کرد.
در گذشته، قبل از رفتن به مأموریت‌های‌می‌شدند امداد پزشکی، همیشه مطالب مختلفی را جستجو می‌کرد‌بپذیرد به این امید که شاید به درد بخورند.
طبق اطلاعاتی که آن زمان دیده بود، اگر واکسنی که با روش‌طور آبله گاوی ساخته شده بود، در عرض سه تا چهار روز پس‌سخت از ابتلا تزریق می‌شد، علائم آبله کاهش می‌یافت و احتمال بهبودی بیشتر می‌شد.
«اما... این‌لطف هم فقط در‌کلی حد یک احتماله.»
با این‌می‌شدند حال، نمی‌توانست دست‌کمبود روی دست بگذارد.
بالاخره باید‌مشکل یک کاری‌مگر می‌کرد، نه؟
«چون هیچ دستگاهی‌باید اینجا نیست، مجبورم با‌البته روش‌های ابتدایی درستش کنم.»
او در گذشته‌همین روش آبله گاوی‌چیز را مطالعه کرده بود.
«یادم می‌آید که توی یک‌کمبود یادداشت کوچک در یکی از‌بپذیرد کتاب‌های کمک‌آموزشی دبیرستان درباره‌اش خوانده بودم.»
به یاد آورد که حتی آن‌وابسته زمان هم با علاقه به آن‌انسانی نگاه می‌کرد، چون دلش می‌خواست دکتر شود.
اول از همه، پزشکانی را که‌بدم در معرض بیماری قرار گرفته بودند قرنطینه‌جادویی کرد و بلافاصله بقیه را احضار کرد.
«همه شما قبلاً در مورد علائم آبله آموزش‌باید دیده‌اید. هیچ‌کس اینجا نیست که نداند آبله چه‌دانش نوع بیماری‌ای است، چطور منتقل می‌شود و درمانش چیست.»
در همان لحظه،طرف یک پزشک میانی‌نیروی دستش را بالا برد.
«من این‌طور یاد‌برمی‌خوردند گرفتم که عملاً هیچ‌می‌شدند درمانی براش وجود نداره.»
«بله. درسته. عملاً درمانی وجود نداره. بهترین چیزی که داریم... یک‌دانش اقدام پیشگیرانه است؛ روشی برای جمع‌آوری عامل بیماری‌زا از گاوی که‌بیمارانی به آبله گاوی مبتلا شده و استفاده از آن برای واکسیناسیون.»
با شنیدن کلمه واکسیناسیون،قضیه پزشکان کمی به هم‌باید ریختند و همهمه کردند.
«در...سته.
این یک واکنش طبیعیه.»
حتی در دوران مدرن هم‌یاد انواع و اقسام شایعات عجیب‌نبود و غریب درباره واکسیناسیون پخش می‌شد.
از شایعات ساده‌ای مثل اینکه بیل گیتس برای کنترل مردم تراشه‌بدم می‌کارد، تا تئوری‌هایی درباره اینکه با مغزتان می‌توانید امواج فایوجی دریافت کنید‌بالا یا بدنتان نیروی مغناطیسی ساطع می‌کند؛ انواع تئوری‌های توطئه در جریان بود.
در میان آن‌ها، معروف‌ترین و گسترده‌ترین تئوری این بود‌می‌خواست که «واکسیناسیون بسیار خطرناک است، باعث کاهش تعداد اسپرم‌بهشون یا ناباروری می‌شود و طول عمر را کم می‌کند.»
این یکی نسبت به تئوری‌های توطئه قبلی منطقی‌تر به نظر می‌رسید،نیروی بنابراین اگر کسی درک اولیه‌ای از اصول واکسیناسیون نداشت، ممکن بود سریع‌بهشون باورش کند و با خودش بگوید: «ها؟ شاید هم واقعاً این‌طوری باشه.»
البته، اگر کسی آموزش عمومی مناسبی دیده باشد،پیوستن عمراً چنین چیزی را جدی نمی‌گیرد... یا حداقل آدم‌اولین این‌طور فکر می‌کند، اما در کمال تعجب باور می‌کنند.
عجیب است،لطف اما همچین‌قضیه آدم‌هایی وجود دارند.
البته، واکسیناسیون‌می‌شدند هم بدون‌دیگر عارضه جانبی نیست.
تب ناشی از واکنش‌مگر سیستم ایمنی یا خستگی عمومی‌دیگر از عوارض جانبی رایج هستند.
این مشکلی‌هست است که‌بهشون تمام داروها دارند.
اما وقتی نرخ مرگ‌ومیر بیماری‌ای که برایش واکسن می‌زنید را در‌بدم نظر بگیرید، و اینکه حتی اگر زنده بمانید، عوارض دائمی آن‌اولین بیماری گریبان‌گیرتان می‌شود، به این نتیجه می‌رسید که باید واکسن بزنید.
برای بیماری‌ای مثل فلج اطفال، حتی اگر‌انسانی فرد زنده بماند، اغلب باید بقیه عمرش را‌چیز با فلج بودن یک طرف بدنش سر کند.
«اگر سیستم ایمنی انسان این‌قدر‌اینکه فوق‌العاده بود، میانگین طول عمر‌کمبود در گذشته سی سال نبود.»
با این حال، در‌بهشون این دنیا که اصلاً‌پیوستن سیستم آموزش عمومی وجود ندارد.
در این دنیا‌همین که مفاهیم باکتری و‌هست ویروس اصلاً تعریف نشده‌اند.
واکسیناسیون کاری است که کاملاً دیوانه‌وار به‌انسانی نظر می‌رسد و ممکن است آدم را‌کلی به جرم انجام هنرهای شیطانی کتک بزنند.
«آره.
اوایل، همه‌هست از جراحی‌بهشون هم خوششان نمی‌آمد.»
فقط شانس آوردیم که خون‌آفرین پیر‌چیز هیولا، نماد برنده شدن در لاتاری‌البته و مروج زورگوی جراحی، آن اطراف بود.
«اگر من پادشاه‌طرف یا امپراتور بودم،نیروی به زور انجامش می‌دادم.»
در دورانی که‌برمی‌خوردند هنوز مفهوم میکروب و‌می‌شدند بهداشت جا نیفتاده بود.
حتی روشی به نام مایه‌کوبی وجود داشت که‌پیوستن در آن بافت یک زخم آبله یا دلمه‌می‌شود چرک را پودر کرده و داخل بینی می‌ریختند.
از آنجا که این روش مستقیماً از‌هست ویروس آبله استفاده می‌کرد، فردی با سیستم ایمنی‌نبود ضعیف ممکن بود واقعاً در اثر آبله بمیرد.
در چنین وضعیتی، اگر به مردم می‌گفتی که برای پیشگیری از‌لطف آبله باید با چرک یک گاو مبتلا به آبله گاوی به‌پیوستن آن‌ها سوزن بزنی... این رسماً ظهور دوباره فرقه پنج سم می‌شد.
حتی آدم‌های فرقه پنج‌مگر سم هم مرتب و‌طرف با دقت خودشان را می‌شستند.
حصبه به این دلیل پخش‌یاد می‌شد که از آب تصفیه‌نشده‌نبود استفاده می‌کردند و صابون نداشتند.
این‌طور نیست که این مفهوم کاملاً غایب باشد؛ بلکه‌بهشون آن‌ها روش‌های تثبیت‌شده خودشان را دارند و کنار گذاشتن آن‌ها‌مغزشان و معرفی یک روش کاملاً متفاوت، حتی سخت‌تر هم هست.
حتی ادوارد جنر، کسی که روش آبله‌انسانی گاوی را کشف کرد، پس از اولین‌کلی کشف واکسن، با این واکنش‌ها روبرو شد...
«آخه منطقیه که‌برمی‌خوردند میکروب‌های گاو رو‌وابسته وارد بدن انسان کنیم؟!»
«چطور می‌تونی با‌باید تزریق یه بیماری،بدم از اون پیشگیری کنی؟»
«ادوارد جنر داره نقشه می‌کشه‌کلی تا مردم رو به گاو تبدیل‌بدم کنه و روی انگلیس حکومت کنه.
اگه اون واکسن‌طرف رو بزنی، شروع می‌کنی‌انسانی مثل گاو ماغ کشیدن!»
...و چیزهایی از این قبیل.
او با انواع تئوری‌های توطئه و‌بدم مخالفت‌هایی روبرو شد که می‌توانست باعث شود‌جادویی یک متخصص پزشکی دچار انحراف چی شود.
«برای سه ثانیه، حتی‌قضیه به این فکر افتادم‌باید که یک فرقه راه بیندازم.»
فرقه‌ای که در آن‌دیگر روزانه دست‌هایشان را می‌شویند‌مواجه و واکسن آبله گاوی می‌زنند.
با این حال، هر چقدر هم که به آن فکر‌کمبود می‌کردم، نمی‌توانستم پایانی جز سرکوب شدن توسط ارتش امپراتوری که از‌هست طرف پرنس گوم و پرنس اون فرستاده شده بودند، تصور کنم.
«با این حال، اگر بخواهم‌یاد به زبان بازی بگویم، من تا‌دانش الان دستاوردهای زیادی در جیانگهو داشته‌ام.
یعنی الان تأثیر نداره؟»
شاید در گذشته‌طرف فرق می‌کرد، اما‌نیروی شاید الان امکان‌پذیر باشه؟
همان‌طور که انتظار می‌رفت.
چند نفر از‌باید پزشکان ارشد با‌بدم تردید نگاه می‌کردند.
این از آن کارهایی است که وقتی‌هست انجامش بدهی آسان می‌شود، اما قبل از‌معنی شروع کردن خیلی سخت به نظر می‌رسد.