چپتر 680: چپتر 680
0فرقه دیانکانگ همون شب‌می‌کنین جوری رفتن که انگار‌مهمونامون داشتن تو تاریکی فرار می‌کردن.
رهبر فرقه وودانگ دنبال فرقه دیانکانگ‌می‌خورد که در حال فرار بودن دوید و‌جوون هرطور شده یه هدیه چپوند تو دستشون.
«اوه، خدای من. انگار چاره‌ای نبود.اصلی دائوئیست چون-و هنوز بی‌تجربه‌ست و نمی‌دونست‌حسابی چطور باید دستش رو نگه داره!»
هدیه‌اش داروی‌شکست جراحات داخلی‌اعضای وودانگ بود.
با این مسخره‌بازی‌چیکار علنی، ریش‌سفیدهای فرقه‌باشین دیانکانگ خون سرفه کردن.
رهبر فرقه با قیافه‌ای نگران، نمک رو زخم پاشید و‌میز گفت: «اوه عزیزم، فکر نکنم این داروی جراحات داخلی کافی باشه!انتقام پسرا، دارین چیکار می‌کنین! زود باشین برای مهمونامون داروی بیشتری بیارین!»
با دیدن این‌اما صحنه، جین چون-هی‌اصلی پیش خودش فکر کرد.
«همون‌طور که انتظار می‌رفت، برای اینکه زیر‌دوسونجین دست امپراتور مشت به عنوان رهبر فرقه‌شراب خدمت کنی، باید شخصیت خاصی داشته باشی.»
برای اینکه مسئولیت یه فرقه‌زود رو به عهده بگیری، باید‌بیارین دل و جرئت داشته باشی.
بعد از رفتن فرقه دیانکانگ.
فرقه‌های زیادی از جمله خانواده نامگونگ و فرقه امی به‌جلسه عنوان تماشاچی اومده بودن، اما اونایی که کینه اصلی رو‌کوبید از وودانگ به دل داشتن، فرقه‌های کونگ‌تونگ، دیانکانگ و ژونگ‌نان بودن.
با شکست و رفتن فرقه‌زود دیانکانگ، قیافه‌های اعضای فرقه کونگ‌تونگ و‌دیدن ژونگ‌نان حسابی تو هم رفته بود.
دوسونجین-این و جین سونگ-جا.
این دو نفر‌اما برای یه جلسه‌اصلی دور هم نشستن.
دوسونجین-این جام شراب غلاتش‌اعضای رو که داشت می‌خورد، با‌نفر صدای بلندی کوبید رو میز!
«اون توله‌سگ‌دارین جوون واقعاً‌می‌کنین یه چیزیش هست.»
جین سونگ-جا در جواب حرفش‌داشت گفت: «همف! که چی؟ این‌میز بار انتقام تحقیرمون رو می‌گیرم.»
«از پسش برمیای؟»
با این حرف‌قیافه‌های دوسونجین-این، صورت جین‌رفته سونگ-جا سرخ شد.
شنیدن همچین حرفی وقتی قرار‌زود بود با یه بچه پررو‌بیارین روبرو بشه، حسابی روی اعصابش بود.
البته، دائوئیست چون-وی‌شراب فعلی هم شایسته‌می‌خورد همچین حرفی بود.
«من روی هنرهای مخفی‌اونایی فرقه‌مون تسلط کامل پیدا‌ژونگ‌نان کردم، پس بسپارش به من.»
«عالیه!»
همین‌طور که صورت دوسونجین-این‌می‌کنین روشن شد، جین سونگ-جا یکی‌بیشتری از انگشت‌هاش رو بالا آورد.
«در عوض! فرقه من‌غلاتش بیست درصد بیشتر از‌بلندی منافع وودانگ سهم می‌بره!»
این روش جناح غیرمتعارف بود.
اما برای این‌قیافه‌های دو نفر، این‌رفته چیزا اهمیتی نداشت.
تا زمانی که می‌تونستن حساب چون-و‌باشین رو برسن و وودانگ رو تیکه‌تیکه‌صحنه کنن، هیچ چیز دیگه‌ای مهم نبود.
«موافقم. اگه‌جام این‌طور بشه،غلاتش مال خودت!»
«همف. چهل و هشت روز دیگه‌اصلی مونده. حتی نیازی نیست اونقدر صبر کنم.رفته تو دو روز کارش رو تموم می‌کنم!»
همون‌طور که حرف می‌زدن، حتی‌حسابی یه ذره از غرور جناح‌جلسه متعارف تو صورتشون دیده نمی‌شد.
«که‌که‌که‌که. خوب گفتی.»
فقط ذات واقعی‌شون که هیچ‌داشت فرقی با جناح غیرمتعارف نداشت،میز فضا رو پر کرده بود.
صبحِ عمارت‌شکست پزشکی با سپیده‌حسابی دم شروع می‌شه.
«با حضور پزشک‌چیکار ارشد جراحی قفسه‌باشین سینه‌مون، خیالم خیلی راحته~»
جین چون-هی‌جام زد رو‌غلاتش شونه پزشک ارشد.
جراحی قفسه سینه.
تو کره، این تخصصی بود که همه ازش‌سونگ فراری بودن، اما اینجا، حرفه‌ای بود که بیشترین‌داشت درآمد رو داشت و بهترین برخورد باهاشون می‌شد.
باید هم این‌طور می‌بود.
«وقتی هنرهای رزمی یاد می‌گیری، اولین چیزی‌صدای که یه تازه‌کار یاد می‌گیره برش میانیه. و‌چیزیش فکر می‌کنی اون برش میانی کجا رو می‌بره؟»
قلب، آئورت، ریه‌ها و معده.
مواردی هم بود که شمشیر به‌رفته دنده‌ها گیر می‌کرد و نمی‌تونست عمیق‌تر‌نشستن بره، اما اون برای آماتورها بود.
کسایی که می‌دونستن چطور از‌زود یه ذره چی شمشیر استفاده‌بیارین کنن، می‌تونستن استخون رو هم ببرن.
به خاطر همین، حضور یه پزشک ارشد‌صدای از سالن جراحی که تخصصش قفسه سینه‌واقعاً باشه، تو میدون هنرهای رزمی ضروری بود.
از اونجایی که پزشک‌ها تو این دوران نسبت به جمعیت کمیاب بودن، سالن طب سوزنی‌سونگ مجبور بود تو مواقع ضروری زخم‌ها رو بخیه بزنه و سالن جراحی هم تمام تکنیک‌های‌توله‌سگ پایه مهر و موم نقاط طب سوزنی مربوط به چی و خون رو بلد بود.
با این حال،قیافه‌های مفهوم تخصص هنوز‌رفته هم وجود داشت.
«خب، پزشک ارشد‌چیکار سالن طب سوزنی بیشتر‌برای از همه زجر کشید.»
«درسته. بیاین یه بغل محکم به پزشک‌صدای ارشد سالن طب سوزنی‌مون بدیم! ما با‌واقعاً هم خیلی سختی کشیدیم. هم‌رزم من، رفیق من~»
او خیلی راحت پزشک ارشد‌کینه سالن طب سوزنی رو که‌قیافه‌های مثل یه پدر بود، بغل کرد.
پزشک‌های پایه با‌قیافه‌های دیدن این صحنه‌رفته پیش خودشون فکر کردن.
«واو، همون‌طور که از‌می‌کنین استاد جوان عمارت انتظار می‌رفت.بیشتری چقدر با پزشک‌های ارشد صمیمیه!»
«اینکه از کله سحر این‌طوری تک‌تک پزشک‌های‌صدای ارشد رو تشویق می‌کنه، نشون می‌ده که‌واقعاً فضا کلاً با عمارت پزشکی هواجو فرق داره.»
«منم می‌خوام‌اومده یه پزشک‌اونایی ارشد بشم.»
اما افکار پزشک‌های ارشد که‌حسابی بغل و تشویق‌های جین چون-هی‌جلسه رو دریافت می‌کردن، کاملاً متفاوت بود.
«لعنت بهش... به نظر‌می‌کنین میاد این تورنمنت هم‌مهمونامون قراره یه جهنم باشه.»
«حریف بعدی جین سونگ-جاست؟ فقط جین سونگ-جا نباشه.بلندی خواهش می‌کنم، جین سونگ-جا نباشه! اگه فرقه اتحاد‌هست باشه، سالن جراحی صد در صد پودر می‌شه.»
«...تو زندگی قبلیم چه گناهی‌کینه کردم که تو قرعه‌کشی باختم...قیافه‌های و تا اینجا کشیده شدم...»
لب‌هاشون می‌خندید، اما ذهن‌هاشون‌اعضای تو یه جای دور‌سونگ و مه‌آلود سیر می‌کرد.
با جمع شدن تمام رزمی‌کارهای‌زود مناطق اطراف تو کوهستان وودانگ،بیارین دفتر شعبه باید تو آرامش می‌بود.
مشکل اینجا بود که‌غلاتش این کوهستان وودانگ حسابی‌بلندی شیر تو شیر بود.
پزشک‌های ارشد که تو قرعه‌کشی‌کینه باخته بودن تو دلشون ناله‌قیافه‌های می‌کردن: «یه نفر حتماً تقلب کرده.»
«بیاین امروز هم‌قیافه‌های تمام تلاشمون رو بکنیم.دوسونجین شروع خوبی داشتیم، نه؟»
پت، پت، پت!
به جین چون-هی نگاه کنید‌داشت که با یه لبخند درخشان داشت‌اون پشت پزشک‌های ارشد رو نوازش می‌کرد.
در حالی که همه تو این فکر بودن که‌شکست آیا این هیولا اصلاً تا حالا رنگ سختی رو دیده،نشستن یه پزشک میانی بدون فکر کردن دهنش رو باز کرد.
«خب، استاد‌شکست جوان عمارت. حریف‌حسابی این بار کیه؟»
«آه، یه آدم معروفیه.»
چشم‌های جین‌جام چون-هی با‌غلاتش ملایمت هلالی شد.
جین سونگ-جا از فرقه اتحاد.
همون کسی که تمام‌اعضای پزشک‌های ارشد سالن جراحی‌سونگ دعا می‌کردن باهاش روبرو نشن.
پزشک‌های ارشد با‌چیکار لب‌های لرزون با‌باشین هم پچ‌پچ کردن.
«...قراره هنر‌جام شمشیر انقیاد شیطانی‌داشت سلطه‌گرایانه رو ببینیم.»
«هنر شمشیر انقیاد شیطانی‌اونایی دست رو با استخون‌ژونگ‌نان و همه‌چیزش قطع می‌کنه.»
«و... از اونجایی که این یه‌رفته میدون رسمی هنرهای رزمی نیست، احتمالاً رزمی‌کارهای‌جام تماشاچی هم تو این درگیری گرفتار می‌شن.»
وقتی میدون موقت هنرهای رزمی‌زود تازه ساخته شده بود، انتظار نداشتن‌دیدن که تو این مقیاس بزرگ بشه.
هم چون-و و هم حریفش‌داشت هنرهای رزمی قابل‌توجهی داشتن، بنابراین حوادث‌اون غیرمنتظره قرار بود بی‌وقفه رخ بده.
قلب پزشک‌های ارشد‌اما از همین الان‌اصلی داشت تندتند می‌زد.
این واقعاً‌شکست صحنه افتتاحیه یه‌حسابی فیلم ترسناک بود.
جین چون-هی گفت: «من از‌زود سپیده‌دم صبحونه رو آماده کردم‌بیارین تا بتونین یه غذای مفصل بخورین!»
دنده‌های بریون شده، گوشت خوک سرخ‌شده تند و‌بلندی ترش و شیرین، سوپ مرغ و تخم‌مرغ، سالاد‌هست اردک سرد، انواع مخلفات و غذاهای لوکس و لذیذ!
اون انواع و اقسام غذاهای کمیاب و‌کونگ‌تونگ نفیس رو آماده کرده بود، جوری که آدم‌سونگ باورش نمی‌شد اینا برای یه مراسم ختم باشه.
آدم قبل از اینکه‌اعضای گاو رو بفرسته سر زمین،نفر باید حسابی بهش غذا بده.
و سوال‌دارین دیگه‌ای بین پزشکان‌زود ارشد مطرح شد.
«نکنه استاد جوان‌شراب عمارت تو یه روز‌صدای ۶۸ ساعت زندگی می‌کنه؟»
آخه کِی وقت‌اما کرده این‌همه چیز‌اصلی رو درست کنه؟
اصلاً آدمه؟
در میدان مبارزه موقتی که‌داشت فرقه وودانگ بر اساس پیمان‌میز پرهیز از خشونت برپا کرده بود.
جین سونگ-جا و‌اما چون-و اونجا روبه‌روی‌اصلی هم قرار گرفتن.
هر دو با ادای احترام‌حسابی مشت گره‌کرده به هم سلام‌جلسه کردن و ده قدم عقب رفتن.
«عوارض مبارزه دیروزت هنوز‌می‌کنین باید مونده باشه. می‌تونه‌مهمونامون یه نفر دیگه بیاد جلو.»
جین سونگ-جا در‌شراب ظاهرِ مراعات کردن،می‌خورد داشت چرت‌وپرت می‌گفت.
البته این‌اومده یه تشریفات‌اونایی ضروری بود.
با این حال، به عنوان یه دائوئیست ارشد‌سونگ تو جیانگهو، اگه همین مقدار تشریفات رو هم رعایت‌می‌خورد نمی‌کرد، به جای ده بار، بیست بار لعنت می‌شد.
در جواب این‌چیکار حرف‌ها، چون-و با اون‌برای چشم گودرفته‌اش جواب داد:
«بدنم سالمه، پس نگران نباش.»
«همف، باشه. در این‌اونایی صورت، اگه شمشیرم رحم‌ژونگ‌نان نداشت، کینه‌ای به دل نگیر!»
جین سونگ-جا جواب‌قیافه‌های چون-و رو به عنوان‌دوسونجین یه تحریک برداشت کرد.
دستی که شمشیر رو گرفته بود پشت سرش برد‌بیشتری و دست دیگه‌اش رو توی یه گارد عجیب رو‌انتظار به جلو گرفت، اما تماشاچی‌ها می‌دونستن این چه حرکتیه.
گارد آماده‌سازی هنر‌شراب نهایی فرقه اتحاد، یعنی‌صدای هنر شمشیر انقیاد شیطانی!
«هنر رزمی‌ای که ازش استفاده می‌کنم،اصلی هنر نهایی و الهیِ مخفی فرقه‌ام، یعنی‌رفته هنر شمشیر انقیاد شیطانی نفوذکننده به آسمانه.»
با این حال، جین سونگ-جا از یه‌دوسونجین هنر نهایی الهی حرف می‌زد که حتی‌شراب از هنر شمشیر انقیاد شیطانی هم برتر بود.
با شنیدن این حرف.
اووووه!
رزمی‌کارها یک‌صدا غرش کردن.
«هنر شمشیر‌شکست انقیاد شیطانی‌اعضای نفوذکننده به آسمان!»
«این هنر رزمی‌ای نیست که بشه به این راحتی‌ها دیدش. اولاً که تو خود‌پیش فرقه اتحاد هم یادگیریش آسون نیست چون فقط به یه عده معدود و منتخب‌شخصیت منتقل می‌شه، دوماً آدم‌های کمی بودن که این هنر رو دیدن و زنده موندن!»
مگه نمی‌گن هنرهای‌شراب رزمی هرچی بیشتر‌می‌خورد بشناسیشون جذاب‌تر می‌شن؟
رزمی‌کارهای حاضر در جمع، حتی از قماربازهای احمقی که‌شکست برای یه پولی به جیب زدن جمع شده بودن‌دور هم هیجان‌زده‌تر بودن و با صدای بلند فریاد می‌کشیدن.
در میان اون‌قیافه‌های هیاهو، چون-و با‌رفته آرامش جواب داد:
«هنرهای رزمی‌ای که من استفاده می‌کنم، هنرهای نهایی‌مهمونامون و الهی فرقه‌ام، یعنی مشت الهی تایجی و مشت‌همون‌طور تای چی هستن. و البته هنرهای کوهستان لاجوردی بزرگ.»
در واکنش به این‌غلاتش حرف، بقیه رزمی‌کارها با‌بلندی تعجب سرشون رو کج کردن.
«مثل اینکه دائوئیست‌اما چون-و داره همون حرف‌های‌کونگ‌تونگ دیروزش رو تکرار می‌کنه.»
«یه هنر رزمی کاملاً معمولی با یه جواب‌سونگ کاملاً معمولی. قطعاً جین سونگ-جا این رو هم‌داشت به عنوان یه توهین و تحریک در نظر می‌گیره.»
دقیقاً همین‌طور هم شد.
رشته‌هایی از گانگ چی شروع‌داشت به بالا رفتن از دست‌میز و شمشیر جین سونگ-جا کرد.
با دیدن این‌اما صحنه، جمعیت دوباره‌اصلی شروع به سروصدا کرد.
اما جین‌شکست سونگ-جا کاملاً بی‌تفاوت‌حسابی و استوار موند.
باختن تو یه مبارزه فقط‌زود به خاطر حفظ کمی ظاهر،بیارین چه افتضاح بزرگی می‌تونست باشه!
این فکر که باید با تمام قدرت اون‌بلندی بچه پررو رو شکست بده و فرقه وودانگ‌هست رو تحقیر کنه، روحیه جنگندگیش رو شعله‌ور می‌کرد.
شمشیری که پشتش‌اما پنهان کرده بود رو‌کونگ‌تونگ چرخوند و آورد جلو.
و در کمال تعجب،اعضای کف دستش رو بالا آورد‌نفر و ضربه‌ای به شمشیر زد.
وووووووونگ!
در کمال تعجب، با وجود اینکه‌می‌خورد گانگ چیِ کف دستش با گانگ چیِ‌جوون شمشیر برخورد کرد، هیچ انفجاری رخ نداد.
فقط یه صدای پیچ‌خوردگی و‌کینه اعوجاج تو هوا طنین‌انداز شد‌قیافه‌های و به پرده گوششون کوبید.
و بعد.
به طرز معجزه‌آسایی، اون دو گانگ چی تغییر شکل‌بیشتری دادن، با هم ترکیب شدن و درست مثل یه موجود‌می‌رفت زنده، شروع به پیچ و تاب خوردن و لرزیدن کردن!
وووووآه!
این هنر رزمی عجیب و مرموز،اصلی باعث شد میدان مبارزه یه بار‌حسابی دیگه از شدت هیجان به جوش بیاد.
جین چون-هی که داشت‌اعضای این صحنه رو تماشا‌سونگ می‌کرد، با خودش فکر کرد:
«یه حلقه چی فشرده؟! نه،زود شبیه حلقه چی فشرده‌ست... اما‌بیارین اگه دقیق‌تر نگاه کنی، اون نیست.»
به عنوان عضوی از خانواده جگال‌می‌خورد که تخصصشون تو حقه‌بازی... نه... یه مقدار‌جوون تردستی بود، این حس رو خوب می‌شناخت.
این چنگال خلاء نبود... بلکه یه‌اصلی چنگال خلاءِ تقلبی بود که با‌حسابی استفاده از چی باد ساخته شده بود.
این گام‌های بی‌رد روی برف نبود...رفته بلکه یه نسخه تقلبی ازش بود‌نشستن که با چی یخ اجرا می‌شد.
این آتش حقیقی سامادی نبود... بلکه‌باشین یه نسخه تقلبی ازش بود که‌صحنه با چی آتش ایجاد شده بود.
این نه یه‌شراب هنر شیطانی بود،می‌خورد نه کاملاً جعلی.
فقط یه‌اومده تقلیدِ شبیه‌سازی‌اونایی شده بود.
بنابراین، به عنوان یه «اهل‌حسابی فن»، وارث خانواده جگال به‌خوبی‌جلسه این موضوع رو حس کرد.
«یعنی یه چیزی‌چیکار مثل یه حلقه‌باشین چی فشرده ناقصه...؟»
اصولاً استفاده از یه حلقه چی فشرده غیرممکن‌بلندی بود، مگه اینکه طرف به قلمرو دگرگونی رسیده‌هست باشه یا از چندتا هنرهای مخفی خاص استفاده کنه.
چاره‌ای نبود، چون استفاده از حلقه‌اصلی چی فشرده به خودی خود تو‌حسابی قلمرو نیت قلبی رزمی قرار می‌گرفت.
چون کسانی که به اون سطح از‌دوسونجین کنترل هنرهای رزمی با استفاده از ذهن نرسیده‌غلاتش بودن، نمی‌تونستن از حلقه چی فشرده استفاده کنن.
به همین خاطر، برای این‌زود کار به مهارت‌ها یا استعدادهای خاصی‌دیدن مثل هنرهای نهایی مخفی نیاز بود.
دقیقاً مثل همون یک‌غلاتش ضربه شکافنده آسمان که یهو‌کوبید ها-ریون ازش استفاده کرده بود.
اون استعدادی بود که ستاره قاتل آسمانی، یعنی‌ژونگ‌نان مجازات آسمانیِ یهو ها-ریون، در اختیار داشت و با‌جلسه فلسفه رزمیِ هنر الهی شیطان بهشتی ترکیب شده بود!
«هنر شمشیر انقیاد شیطانی نفوذکننده به آسمان باید‌سونگ هنر رزمی‌ای باشه که به کاربر اجازه می‌ده به‌می‌خورد زور از یه حلقه چی فشرده استفاده کنه... چون-و!»
در حالی که جین چون-هی‌زود با چشم‌های عمیقش به مبارزه خیره‌دیدن شده بود و نگران چون-و بود.
جین سونگ-جا زیر‌شراب خنده دیوانه‌واری زد‌می‌خورد و فریاد کشید:
«کاه‌هه‌هه‌هه‌هت! ای بچه پررو. اگه همین الان عقب‌نشینی کنی، می‌تونی جونت رو نجات بدی! هنر مخفی فرقه من، هنر‌نشستن شمشیر انقیاد شیطانی نفوذکننده به آسمان، همون‌طور که از اسمش یعنی سرکوب شیاطین پیداست، حتی یه تیکه از استخوان‌هات رو‌انتقام هم باقی نمی‌ذاره! منم دلم نمی‌خواد به خاطر کشتن یه جوان تازه‌کار مورد کینه بقیه قرار بگیرم، پس بکش عقب!»
این همون تهدیدی بود‌اعضای که یه اوباش از‌سونگ جناح غیرمتعارف به زبون می‌آورد!
فریادی بود‌دارین که اصلاً به‌زود یه دائوئیست نمی‌خورد.
با این‌جام حال، تماشاچی‌ها‌غلاتش ساکت بودن.
تو جیانگهو، تو این‌اونایی جنگل شمشیر کوه دو،ژونگ‌نان فقط قدرتمندترین‌ها حکومت می‌کردن!
تو دنیای رزمی‌ای که خیلی‌ها تو عمرشون حتی یه حلقه چی فشرده‌نشستن هم ندیده بودن، جین سونگ-جا که یکی از اونا رو ساخته بود‌جوون و داشت نعره می‌کشید، بدون شک یه استاد مطلق به حساب می‌اومد.
«مشت فرقه‌دارین وودانگ هیچ‌وقت‌می‌کنین عقب‌نشینی نمی‌کنه.»
گانگ چی‌جام تو دست چون-و‌داشت هم شکل گرفت.
تنها چشمش‌اومده پر از اراده‌کینه و اطمینان بود.
با دیدن این‌قیافه‌های واکنش، جین سونگ-جا‌رفته پوزخندی زد و گفت:
«ها! پس برو‌چیکار به دنیای مردگان‌باشین و استادت رو ببین!»
بوم!
زمینِ زیر‌اومده پای جین‌اونایی سونگ-جا منفجر شد.
تصویری شبح‌وار در جایی‌اعضای که ایستاده بود تار‌سونگ شد و ناپدید شد.
تغییر فرم، جابجایی موقعیت!
یه تکنیک حرکتی به قدری‌داشت سریع که می‌گفتن از خودش‌میز یه تصویر پس‌زمینه به جا می‌ذاره!
جین سونگ-جا با اون سرعت سرسام‌آور حرکت کرد،ژونگ‌نان جلوی چون-و ظاهر شد و دستی که توش شمشیر‌جلسه نبود رو مثل یه دیوانه به جلو پرتاب کرد.
چشم‌های جین‌شکست چون-هی از‌اعضای تعجب گرد شد.
«چون-و، این خطرناکه...!»
تو همون لحظه، چون-و‌غلاتش هم بدون اینکه ذره‌ای عقب‌نشینی‌کوبید کنه، دستش رو جلو برد.
کوا-کوانگ!